اسرای اوکراینی کره شمالی اکنون در کره جنوبی هستند. بعد چه می آید؟

سرنوشت فوری دو اسیر جنگی کره شمالی که توسط نیروهای اوکراینی اسیر شده اند دیگر مورد سوال نیست، اما حماسه هنوز به پایان نرسیده است. اوکراین حضانت این زوج را به کره جنوبی واگذار کرده است که شاید با توجه به تمایل گزارش شده آنها برای عدم بازگشت به کره شمالی، نتیجه قابل پیش بینی بود. با این حال، شرایط پیرامون این افشاگری، پویایی سیاسی جدیدی را به وضعیت وارد کرده است. اکنون، هم دولت کره جنوبی و هم این دو سرباز سابق با روند اسکان مجدد بی سابقه ای روبرو هستند.

کیف برای اولین بار اعلام کرد که این دو سرباز کره شمالی را در ژانویه 2025 به اسارت گرفته است و بلافاصله سؤالاتی در مورد اینکه این دو سرباز چه می شود ایجاد کرد. مفاد قانونی پیرامون وضعیت نهایی آنها پیچیده بود. قوانین بین المللی به بازگرداندن آنها همراه با اسرای جنگی دیگر به روسیه اشاره دارد. قبل از دستگیری، رئیس جمهور ولودیمیر زلنسکی گفت که موضع دولت او این است که همه اسرای اسرای اوکراینی در بازداشت یکسان رفتار خواهند کرد. با این حال، بنا بر گزارش ها، این دو سرباز ترس از بازگشت به کشورشان و تمایل به فرار به کره جنوبی را ابراز کردند.

با توجه به اصرار علنی رژیم کیم جونگ اون مبنی بر اینکه سربازان به جای اسیر شدن، خود را بکشند، بازگشت به کره شمالی می توانست آنها را در معرض اقدامات تلافی جویانه قرار دهد که به خود اجازه داده اند در بازداشت اوکراین قرار بگیرند. بر اساس اصل عدم بازگرداندن، خطر بالقوه آزار و شکنجه، یا سایر موارد نقض جدی حقوق بشر در صورت بازگرداندن سربازان در نهایت به کره شمالی، یک ملاحظه ضروری بود. دولت کره جنوبی با پیشنهاداتی مبنی بر دستگیری اسیران جنگی وارد عمل شد.

با توجه به اینکه طرفداری به دولت قبلی یون سوک یول بازمی گردد، تردیدی در مورد نتیجه مطلوب سئول برای این دو نفر وجود نداشت. آنچه اکنون مشهود است این است که دو دولت به توافقی محرمانه برای انتقال حضانت اسرا رسیده اند. گزارش ها حاکی از آن است که این تحویل پیش از مناظره های مجمع عمومی سازمان ملل انجام شد و دو سرباز سابق اکنون تحت مراقبت دولت کره جنوبی هستند. جزئیات این ترتیب ابتدا از طریق خود زلنسکی مشخص شد. طی سخنرانی خود در سازمان ملل

در مجمع عمومی، رئیس جمهور اوکراین وقتی فاش کرد که اوکراین بازداشت دو اسیر جنگی را به کره جنوبی منتقل کرده است، توجه بین المللی را به خود جلب کرد. وی در این سخنرانی با اشاره به اینکه «زنده گرفتن این افراد آسان نیست»، افزود: یکی از سربازان «وقتی متوجه شد قرار است اسیر شود، اقدام به خودکشی کرد». افشای زلنسکی به صورت یک جانبه و بدون هشدار به دولت کره جنوبی صورت گرفت. تصمیم کی‌یف برای افشای اطلاعات علی‌رغم ترتیبات محرمانه، یک مشکل دیپلماتیک با سئول ایجاد کرد، اما در عین حال یک هدف واضح اوکراینی را نیز دنبال کرد.

اطلاعات کیف بارها ادعا کرده است که کرملین به دنبال 30000 تا 50000 نیروی اضافی کره شمالی برای پشتیبانی از یک حمله جدید است. بنابراین، زلنسکی از مناظرات مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان بستری برای تاکید بر حمایت مستمر رژیم کیم از تلاش‌های جنگی روسیه و بازگرداندن دخالت نظامی کره شمالی در دستور کار بین‌المللی استفاده کرد. اما اظهارات زلنسکی در سیاست داخلی کره جنوبی سر و صدا ایجاد کرد. قانونگذاران مخالف بلافاصله دولت لی جائه میونگ را به دلیل افشا نکردن این انتقال مورد انتقاد قرار دادند.

برخی استدلال کردند که دولت به دلیل ترس از واکنش کره شمالی، جزئیات را پنهان کرده است. لی برای مقابله با این انتقاد به رسانه های اجتماعی رفت. او گفت که توافقی برای محرمانه نگه داشتن این انتقال وجود دارد و اظهار داشت که «عمیقا متأسفانه» است که طرف اوکراینی جزئیات این موضوع را منتشر کرد.

او افزود که افشای علنی بازگشت موفقیت آمیز به کشور می توانست به افزایش محبوبیت کمک کند، اما درست نبود که «جان یا منافع ملی فردی» را برای «منافع جزئی خود» به خطر بیندازیم. دلایل سیاسی وجود دارد که چرا برخی در دولت لی ممکن است به دنبال اجتناب از افشای اطلاعات در مورد انتقال اسرا بوده باشند. دولت برای احیای هر نوع تعامل بین کره ای تلاش کرده است و برخی از گروه های سیاسی در سئول هشدار داده اند که کره شمالی می تواند به شدت به این تصمیم واکنش نشان دهد. با این حال، چنین نگرانی هایی ممکن است بی اساس باشد.

رسانه دولتی کره شمالی از زمان دستگیری اسیران جنگی اظهار نظری نکرده است و اختلافات بسیار مهم تری بین دو کره وجود دارد. یعنی پیش شرط های پیونگ یانگ مبنی بر اینکه سئول باید اتحاد و خلع سلاح هسته ای را به عنوان اهداف سیاست کنار بگذارد. از زمان اعلام زلنسکی، تنها گزارشی از سوی پیونگ یانگ به دولت کره جنوبی، بیانیه ای نسبت داده شده به چو سون هوی، وزیر امور خارجه در مورد موضوعی آشنا بوده است: تکرار موضع رژیم کیم مبنی بر اینکه انکار واقعیت وضعیت سلاح هسته ای کره شمالی «دست کشیدن از آینده است». میا

در حالی که از منظر امنیتی، نگرانی های قابل توجیهی در رابطه با افشای اطلاعات وجود دارد. در گذشته نیز تلاش‌هایی از سوی کره شمالی برای ترور سربازان فراری ساکن کره جنوبی صورت گرفته است. برجسته‌ترین نمونه اخیر در حادثه‌ای در سال 2011 رخ داد که در آن یک مامور کره شمالی تلاش کرد تا با سوزن سمی، یک سرباز فراری برجسته که تبدیل به فعال شده بود، پارک سانگ هاک را بکشد. بنابراین، دو اسیر جنگی می‌توانند چالش امنیتی متفاوتی نسبت به سربازان عادی کره شمالی ایجاد کنند.

دانش دست اول آنها از دخالت کره شمالی در جنگ روسیه و اوکراین به این معنی است که این خطر منطقی وجود دارد که آنها به اهداف تلاش های حذف تبدیل شوند. با توجه به ماهیت محرمانه توافق کره جنوبی و اوکراین، جزئیات کمی در مورد آینده این دو سرباز سابق وجود دارد. ممکن است این تفاهم وجود داشته باشد که آنها تا پایان جنگ در بازداشت خواهند ماند، یا ممکن است کیف پذیرفته باشد که کره جنوبی می تواند با افراد مانند سایر فراریان رفتار کند. این بر مدت زمان ماندن افراد در بازداشت دولت تأثیر می گذارد.

مدت زمان بازداشت اولیه آنها در کره جنوبی هر چه باشد، گام بعدی اسکان مجدد خواهد بود. اسکان مجدد برای هر فراری می تواند دشوار باشد. تازه واردها عموما تحت یک برنامه چند ماهه در تسهیلات اسکان مجدد هاناوون تحت اختیارات وزارت اتحاد قرار می گیرند و شامل وظایفی مانند آموزش افراد در مورد آداب و رسوم کره جنوبی، نحوه مدیریت حساب های بانکی و امور مالی و یافتن کار می شود. پس از تکمیل فرآیند اسکان مجدد، سپس به آنها کمک می شود تا به یک محل اقامت جدید در جایی در کشور منتقل شوند.

در آنجا، معمولا یک افسر محلی - یا وزارت اتحاد، پلیس ملی کره، یا یک مقام سرویس اطلاعات ملی (NIS) - برای ادامه حمایت از روند انتقال آنها و تماس در صورت بروز هرگونه مشکلی به آنها منصوب می شود. این سیستم برای افراد معیوب با مشخصات بالاتر یا پرخطر متفاوت است. آنها ممکن است مقامات ارشد سابق کره شمالی مانند تای یونگ هو یا شخصیت هایی مانند پارک سانگ هاک باشند که از آزادی جدید خود برای رهبری جنبش های مدنی در اعتراض به رژیم کیم استفاده کرده اند.

در این موارد، افراد می توانند در بازداشت حفاظتی NIS بمانند تا زمانی که مقامات تشخیص دهند که بازگشت به زندگی عمومی برای آنها بی خطر است. حتی در این صورت، ممکن است خدمات حفاظتی ادامه یابد. دو سرباز سابق منتقل شده از اوکراین احتمالا در دسته دوم قرار می گیرند، به ویژه با توجه به میزان پوشش رسانه ای که دریافت کرده اند. بنابراین، ورود دو سرباز کره شمالی به کره جنوبی، فوری ترین سؤال در مورد سرنوشت آنها را حل می کند، اما گام های بعدی پویا باقی می مانند.

این وضعیت اکنون وارد مرحله جدیدی شده است که در آن سیاست کره جنوبی به بررسی دقیق این موضوع ادامه خواهد داد، زیرا دولت در تلاش است تا روند بی سابقه اسکان مجدد را طی کند.