اسطوره دانشجوی ورزشکار میلیونر

راهپیمایی به سمت پلی آف فوتبال کالج در جریان است، با 25 مسابقه برتر هر هفته که طرفداران را درگیر می کند. با این حال، در پشت صحنه، مشاجرات قانونی ممکن است آنچه را که در زمین اتفاق می افتد تغییر دهد - و معنای ورزش دانشگاهی و ورزشکاران دانشجو را خدشه دار کند. قانون ورزش کالج محافظت، که توسط هر دو کنفرانس جنوب شرقی و ده بزرگ حمایت می شود، فرزند پوستر دعواهای دعوی است. اگرچه این لایحه با حمایت دو حزب 77-22 در سنا تصویب شد، اما تقریبا مطمئن است که این لایحه زمانی که کنگره 119 در 3 ژانویه 2027 به پایان می رسد، تمام می شود.

با نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای و شکل‌گیری مجلس جدید، دانشجویان ورزشکار احتمالا دوباره انتهای کوتاه را دریافت خواهند کرد. NCAA زمانی بر دو و میدانی کالج حکومت می کرد. اما در طول دهه گذشته، نفوذ خود را بر جوامعی که وظیفه نظارت بر آن را بر عهده دارد، از دست داده است. تغییراتی که مستقیما تحت تأثیر ورزش های درآمدزا مانند فوتبال و بسکتبال مردان قرار گرفته است، در کانون نابودی NCAA بوده است.

قوانین نام، تصویر و شباهت، سهولت انتقال بین مدارس از طریق پورتال انتقال و واجد شرایط بودن گسترده، همگی باعث شده اند که NCAA قدرت خود را در ورزش های کالج برای ورزش های درآمدی از دست بدهد. هر یک از این تغییرات می تواند یک تغییر مثبت برای ورزشکاران باشد. آنها با هم، اختلالی را تسریع کردند که فراتر از آن چیزی بود که هر کسی تصور می کرد. خانه v.

تسویه حساب NCAA در سال گذشته به مدارس اجازه داد مستقیما به دانش آموزان برای شرکت پرداخت کنند و بازیکنان نخبه سهم بزرگی از پرداخت ها را به خود اختصاص دادند. افزودن درآمد به نام، تصویر و شباهت، که توسط تقویت‌کننده‌ها تسهیل می‌شود، محیطی را برای ورزش‌های درآمدی دانشگاهی شبیه به تیم‌های لیگ کوچکی می‌کند که رتبه‌های حرفه‌ای را تغذیه می‌کنند. همچنین تقویت‌کننده‌ها را مجبور می‌کند تا نحوه تخصیص هدایای خود را، چه به دانشگاه و چه به بازیکن، انتخاب کنند. این خزش جبران مستقیم بحث ها را در مورد وضعیت استخدام ورزشکاران و چانه زنی جمعی نیز تشدید کرده است.

در حالی که قانون ورزش کالج محافظت به صراحت بی طرفی را در مورد اینکه آیا ورزشکاران می توانند اتحادیه داشته باشند، حفظ می کند، شفافیت به ناچار روشن می کند که آیا تقسیم درآمد به عنوان نوعی پرداخت عمل می کند یا خیر. آنچه کمتر مورد بحث قرار می گیرد، ورزش های بدون درآمد، مانند المپیک است. چه کشتی مردانه و چه فوتبال زنان، دانشجویان ورزشکار در این رشته‌ها ممکن است دستمزد متوسطی دریافت کنند یا بتوانند در مورد قراردادهای نام، تصویر و شباهت مذاکره کنند. با این حال، آنها همچنان دانشجو می مانند و اغلب بدون هیچ هزینه ای برای آنها تحصیل می کنند، در حالی که ورزشی را انجام می دهند که دوست دارند و مدرکی کسب می کنند که آینده آنها را مستحکم می کند.

در این محیط جدید، ورزش های بدون درآمد ممکن است به دلیل تقاضاهای مالی بر روی ورزش های درآمدی تحت فشار قرار گیرند و آنها را در برابر کوچک شدن یا پایان دادن به آن آسیب پذیر کند. قانون حفاظت از ورزش کالج شامل مقرراتی برای محافظت در برابر چنین اقداماتی است. این را نمی توان در مورد همه ورزشکاران ورزشی درامد گفت. برخی اوقات خود را در محوطه دانشگاه به عنوان پله ای برای حرفه حرفه ای خود می بینند. برای آنهایی که به اندازه کافی خوب هستند که ستاره شوند، اما در سطح لازم برای بازی در لیگ های حرفه ای نیستند، نام، نام، تصویر و قراردادهای مشابه به آنها اجازه می دهد تا درآمد قابل توجهی کسب کنند و انگیزه ای برای آنها ایجاد کند.

از 5 سال کامل صلاحیت خود استفاده کنند. برای بقیه ورزشکاران، پاداش آنها یک مدرک دانشگاهی و فرصت هایی است که پس از فارغ التحصیلی به آنها می دهد. در واقع، اصل پارتو در حال اجراست و تعداد کمی از ورزشکاران بیشترین سهم را از پول به دست می آورند. معنی همه اینها این است که تعداد ورزشکاران کالج که از آنها بهره می برند نسبت به تعداد کل دانشجویان ورزشکار کم است.

حتی در تیم‌های برتر فوتبال مانند ایالت اوهایو، بازیکنان تیم پیاده‌روی و تمرینی فهرست 105 نفره اخیرا تعیین شده را پر می‌کنند، می‌توانند در حین بازی‌ها در کناره‌ها قدم بزنند، در تمام فعالیت‌های تیمی شرکت کنند و برای شرکت خود مدرک کسب کنند. آنها دانشجویان ورزشکار واقعی هستند، اگرچه تعداد کمی از طرفداران تیم آنها را با نام یا در خیابان تشخیص می دهند. به جای ابراز تاسف از اینکه چگونه پول ورزش دانشگاهی را خدشه دار کرده است، مهم است که بدانیم فقط بخش کوچکی از بازیکنان حقوق زیادی دریافت می کنند.

تزریق درآمد فرصت هایی را ایجاد کرده است که ممکن است در گذشته وجود نداشته باشد. آنچه مورد نیاز است شفافیت بیشتری در مورد اینکه چه کسی پرداخت‌ها را دریافت می‌کند و چه مقدار پرداخت می‌شود، به ویژه برای افرادی که در بالای پشته هستند، همانطور که در آستانه 600 دلاری در قانون ورزش کالج محافظت در سال 2026 تصریح شده است. این به دلایل زیادی مهم است. اول، گمانه زنی ها در مورد اینکه چگونه پول بر ورزش دانشگاهی تأثیر می گذارد را حذف می کند. شفافیت در مورد چنین پرداخت هایی هزینه واقعی حضور تیم های قهرمانی را نشان می دهد.

دوم، نشان می دهد که چگونه اکثر ورزشکاران کالج واقعا دانش آموز ورزشکار هستند. در نهایت، این امکان را به دانشگاه‌های رقیب می‌دهد تا بدانند مدارس دیگر برای تیم‌هایشان چه پولی می‌پردازند. تقریبا مانند آنچه که سقف حقوق برای تیم‌های حرفه‌ای وجود دارد، به اشتراک گذاشتن علنی پرداخت‌ها و قراردادها برای استفاده از نام، تصویر و شباهت، فرصتی برای هموار کردن زمین بازی و همچنین ایجاد پاسخگویی برای بخش‌های ورزشی دانشگاه ایجاد می‌کند. هر زمان که پول در خطر باشد، مخالفانی وجود خواهند داشت که برای حفظ حریم خصوصی پرداخت مبارزه می کنند.

با این حال، برای این ورزشکاران پردرآمد، که بالفعل لیگ های کوچک در محوطه کالج هستند، شفافیت به عنوان حفاظی عمل می کند تا از ورزشکاران در برابر عوامل غارتگر محافظت کند و هزینه های نمایندگان را با سقف 5 درصد حفظ کند. همچنین خطرات مالی مدارس را کاهش خواهد داد. همه ما می دانیم که ورزش های کالج با درآمد کلان بیشتر به پول مربوط می شود و کمتر مربوط به دانشگاهیان است. با این حال، همانطور که ساعت قانونگذاری ادامه دارد، واشنگتن باید متوجه شود که مدیریت چشم انداز ورزشی نیمه حرفه ای در دانشگاه ها مستلزم حفاظت نهایی است: شفافیت مطلق. شلدون اچ.

جاکوبسون، دکترا، استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه ایلینویز اوربانا-شامپین است. او تخصص خود را در تصمیم گیری مبتنی بر ریسک داده محور برای ارزیابی و اطلاع رسانی سیاست های عمومی به کار می گیرد.