اسم آن را «فاشیسم متزلزل» بگذارید: هگزت می‌خواهد سربازان مرد 30 ساله و بالاتر از نظر تستوسترون پایین آزمایش شوند.

در پس‌زمینه‌ی یک جنگ غیرمحبوب در ایران، پیت هگزت، وزیر دفاع آمریکا، در 15 ژوئیه 2026 اعلام کرد که پنتاگون آزمایش تستوسترون پایین‌تر از مردان 30 ساله و بالاتر را آغاز خواهد کرد. این بخش بعدا گفت که شامل ارزیابی علائم تستوسترون پایین مانند "کاهش میل جنسی، از دست دادن نعوظ خود به خود صبحگاهی، اختلال نعوظ، کاهش انرژی و عملکرد فیزیکی، اختلال در تمرکز، کاهش توده عضلانی و خلق و خوی افسرده" است.

ترکیب مردانگی تهاجمی و نظامی گری با پیامدهای آزمایش برای چیزی مانند «نعوظ خود به خود صبحگاهی» که برای جنگ ضروری است، نمادی از تمایل دولت به ترکیب ایده ها و نمادهای فاشیستی با پیام های شرم آور آشکار، یا آنچه من «فاشیسم متزلزل» می نامم، است.

مدتی است که بحث‌های مناقشه‌آمیزی بین نویسندگان، مورخان و روشنفکران عمومی در مورد اینکه آیا ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ را می‌توان «فاشیستی» تلقی کرد، وجود داشت. برخی استدلال کرده اند که چنین ادعاهایی هذلولی یا نادرست هستند، در حالی که برخی دیگر می گویند این یک برچسب ایدئولوژیک مفید و دقیق است.

در هر صورت، انکار اینکه دولت ترامپ مکررا در پیام‌های رسمی خود از چاه تصاویر و نمادهای فاشیستی استفاده می‌کند، دشوار خواهد بود.

و این همان جایی است که مفهوم فاشیسم منقبض می‌شود. در اصطلاح آنلاین، «تحریک» نوعی خجالت توسط پروکسی است وقتی کسی چیزی را پست می‌کند که باید خجالت‌آور باشد، اما برای او به نظر نمی‌رسد.

به نوبه خود، اعضای دولت ترامپ به زبان و نمادگرایی که از کتاب بازی فاشیستی یا اقتدارگرا وام گرفته شده است، تکیه کرده‌اند، در حالی که این کار را به‌گونه‌ای انجام می‌دهند که نظر دهندگان اغلب مضحک یا شرم‌آور را تمسخر می‌کنند.

اما حماقت ادعایی این ایده‌ها، مانند سیاست تستوسترون هگزت، واقعیتی بسیار جدی‌تر - و برای برخی منتقدان، فاشیستی - را پنهان می‌کند. علاوه بر این، به همین دلیل است که استقرار cringe می‌تواند موثر باشد: می‌تواند شور و شوق را در میان رای‌دهندگان محافظه‌کار با ترول کردن چپ ایجاد کند و در عین حال بحث‌های جدی مرگبار را در مورد سیاست‌ها تا سطح میم‌های آنلاین کاهش دهد.

در حالی که آمریکایی‌ها برای انتخابات میان‌دوره‌ای و انتخابات ریاست‌جمهوری مطمئنا جنجالی در سال 2028 آماده می‌شوند، چنین ملاحظاتی درباره گرایش‌های اقتدارگرایانه ترامپ در معرض آزمایش قرار می‌گیرند. این به ویژه درست است زیرا او به طور مداوم یکپارچگی انتخابات را تهدید می کند، مهاجرت و سایر افسران مجری قانون فدرال را به شیوه ای بسیار مناقشه برانگیز در خیابان های آمریکا مستقر می کند، و تلاش می کند مطبوعات را هدف قرار دهد و دسترسی آنها را محدود کند.

بازسازی شمایل نگاری فاشیستی در عصر اینترنت

به‌عنوان محقق نظریه‌های توطئه، از برخی از تلاش‌های آشکارتر برای تغییر هدف از تصاویر فاشیستی توسط اعضای حلقه درونی ترامپ شگفت‌زده شده‌ام.

به عنوان مثال، استفاده از تصاویر قوم گرایانه و فاشیستی از «خون و خاک» در شعارهای وزارت امنیت داخلی، یا تشویق نیروهای استخدامی اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده به «دفاع از میهن» را در نظر بگیرید.

و سپس حملاتی به مطبوعات به عنوان «دشمن مردم» وجود دارد که بازتاب رهبران توتالیتر گذشته است و به دنبال آن ممنوعیت رسانه‌های جریان اصلی از کاخ سفید توسط ترامپ و راه‌اندازی تلویزیون ترامپ به عنوان کانال دولتی. منتقدان این گونه اقدامات برای حمله و محدود کردن مطبوعات را نشانه روش های فاشیستی می دانند.

ترامپ در رسانه های اجتماعی ماکتی از یونیفرم بالقوه جدید نیروی فضایی را وام گرفت. این پست ادعا می‌کرد که از «سربازان کشتی ستاره‌ای» پل ورهوفن الهام گرفته است، که در آن سربازان عمدا از زیبایی‌شناسی و ایدئولوژی فاشیستی نازی‌ها الگوبرداری شده‌اند.

ظهور فاشیسم متزلزل

به نظر می رسد که دولت ترامپ در کنار نیروهای اقتدارگرا و فاشیستی نمی تواند از "ترس" اجتناب کند.

نمونه‌های اخیر شامل توییت‌های کاخ سفید از ترامپ به‌عنوان یک شخصیت بازی ویدیویی روی صفحه‌ای منتخب با کت و شلوار آبی بدون آستین و ماهیچه‌های برآمده، یا اشتراک‌گذاری تقلید AI از بازی جدید Legend of Zelda: Ocarina of Time با ویدیوی ناخوشایند از ترامپ پیکسل‌شده در حال دویدن در اطراف چمن‌زار کاخ سفید است. یا پستی را در نظر بگیرید که ترامپ را به‌عنوان فانوس سبز نشان می‌دهد که از حلقه جادویی خود برای بلند کردن دیوار مرزی طیفی، راه‌اندازی یک حمله نظامی و اصلاح صنعت آمریکا استفاده می‌کند.

از یک سو، به نظر می‌رسد که دولت ترامپ مصمم به حفظ حزب خود در قدرت و اجرای یک برنامه سیاست متحول کننده MAGA است. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد ترامپ قادر به اجتناب از ریف‌های ترسناک مانند انحراف‌های او بر روی بدن مردان نیست، به گونه‌ای که به‌نظر می‌رسد با شخصیت سرسخت او در تضاد است. دیدن فرمانده کل قوا در حال اپیلاسیون شاعرانه درباره پشت سناتور اوهایو، جان هاستد، عمیقا سورئال است.

اظهارات به ظاهر نامتناسب ترامپ در همان زمان رخ می دهد که وزیر دفاع از مردانگی بیش از حد در ارتش از طریق آزمایش تستوسترون حمایت می کند، که منعکس کننده ترکیبی از مردانگی و برتری نظامی است که از دیرباز نشانه فاشیسم بوده است. چنین سیاستی همچنین با نحوه ارائه ارتش حرفه ای در دولت های قبلی در تضاد است.

راه ما را به سمت میان ترم گیر کرده است

آمیختگی زیبایی‌شناسی فاشیستی با پست‌های ترسناک، بر تناقضات داخلی دولت ترامپ تأکید می‌کند.

زمانی که ناظران چنین نمایش های ناخوشایند حماقتی آنلاین دریافت می کنند، دیدن دیدگاه منتقدان درباره دوره دوم ترامپ به عنوان «فاشیستی» دشوار است. و زمانی که ارتباطات رسمی کاخ سفید و آژانس‌های فدرال به‌عنوان بخش مساوی بحث‌های سخت، ترولینگ و ترسیدن به شمار می‌روند، سیاست‌های اساسی ممکن است در این اختلاط گم شوند.

به سختی می توان فهمید که آیا این سیل از تنش همیشه عمدی است، اما مطمئنا هم برای حامیان ترامپ و هم برای مخالفان او گیج کننده و خنده دار است. اما این چیزی است که بسیاری از منتقدان آن را به عنوان اقدامات اقتدارگرایانه این دولت محکوم کرده اند و این مقایسه با فاشیسم همچنان به گفتمان عمومی جان می بخشد.

ماموران ICE نقابدار با برخی حمایت های قانونی از سوی کاخ سفید در تلاش های گاه مرگبار خود برای تعقیب و دستگیری افرادی که به طور گسترده متهم به حضور غیرقانونی در کشور هستند، به فعالیت خود ادامه می دهند.

به همین ترتیب، DHS اعلام کرد که ماموران ICE می‌توانند در محل‌های رای‌گیری مستقر شوند، در حالی که طبق گزارش‌ها، آژانس تلاش کرده است به اطلاعات رای‌دهندگان دسترسی پیدا کند تا از طریق افزایش نظارت، تقلب در رأی‌دهندگان را بررسی کند.

استقرار cringe ممکن است مانند یک تمرین مضحک و حتی ناخودآگاه توسط دولتی به نظر برسد که - همانطور که در دوره پنج روزه وزیر مطبوعات سابق کیتی زاخاریا نشان می دهد - مرتبا خود را در معرض تمسخر و طنز قرار می دهد. با این حال، به همین دلیل است که استفاده از چنین مفهومی می تواند از نظر استراتژیک بسیار مؤثر باشد: پیامدهای بالقوه مرگبار جدی سیاست ها و انتخاب های ایدئولوژیک را به بازی ای از الگوهای رفتاری و بازی های آنلاین تبدیل می کند.

متیو ان. هانا، دانشیار بلاغت، سیاست و فرهنگ، دانشگاه ویسکانسین-مدیسون

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد