اسم شرم آور؟ چگونه با نام هایی زندگی می کنیم که دوست نداریم

لوئیز پین در دوران کودکی که در استرالیا بزرگ می شد از نام خانوادگی خود متنفر بود.

او به دویچه وله گفت: «مردم به من مسخره می‌کردند؛ من را با چیزهایی مثل «درد در جهنم» صدا می‌زدند. یادم می آید وقتی بچه بودم از نام خانوادگی خود متنفر بودم و می خواستم آن را تغییر دهم.

شوخی‌ها او را در طول زندگی‌اش دنبال می‌کردند، حتی پس از نقل مکان به آلمان. اما یک چیز در نهایت تغییر کرد: احساس درد در مورد نام خودش.

نام ها نه تنها بخش اساسی از نحوه شناسایی خودمان هستند - آنها می توانند، فراتر از مسخره کردن، بر نحوه رفتار دیگران با ما نیز تأثیر بگذارند. بنابراین، چه اتفاقی می‌افتد اگر نام خود را دوست نداشته باشیم - یا اگر اطرافیان ما آن را منفی درک کنند؟

میکیتا براتمن، روانکاو به دویچه وله گفت: «نام یک فرد برای حس هویت آنها حیاتی است. "وقتی کسی نام شرم آور دارد، این خجالت می تواند در هویت او گنجانده شود."

تحقیقات در مورد تعصب نام، نام هایی که درک منفی دارند با طرد عاشقانه و همچنین نتایج تحصیلی پایین تر، عزت نفس پایین تر و سیگار کشیدن بیشتر مرتبط است.

این نشان می دهد که نام ها می توانند بر مسیر زندگی ما تأثیر بگذارند، یعنی از طریق عزت نفس و فرصت ها.

اما رابطه یک فرد با نام خود لزوما ثابت نیست. تجربه زیسته Pain و تجربه زنی دیگر با نام کوچک تینی نشان می‌دهد که چگونه مردم می‌توانند راه‌هایی برای بازپس‌گیری و حتی ارزش‌گذاری نام‌هایی بیابند که زمانی باعث تمسخر و طرد شد.

یوخن گباوئر، روانشناس شخصیت به دویچه وله گفت که اسامی می توانند به عنوان "سیگنال" در اولین ملاقات با شخصی عمل کنند. این سیگنال ها ممکن است با شناخت افراد از یکدیگر اهمیت خود را از دست بدهند، اما گباوئر گفت که اثرات آنها می تواند در طول عمر انباشته شود و به طور بالقوه به "مزایا و معایب واقعی قابل اندازه گیری" کمک کند.

تحقیقی که توسط آنتونی لی جامعه شناس انجام شد نشان داد که یک نام می تواند فرضیات نادرستی در مورد هوش، شایستگی، قابل اعتماد بودن، اجتماعی بودن و جذابیت را برانگیزد. برای Pain، واکنش دیگران فراتر از شوخی است. در دبیرستان، معلمی نمی‌پذیرفت که "درد" نام خانوادگی واقعی اوست و در مقابل کلاس او را سرزنش کرد.

"اسم شما احتمالا نمی تواند درد باشد. نام واقعی خود را بنویس!" او به یاد معلم گفت

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در تحقیقات لی در بریتانیا، نام‌های کمتر آشنا تمایل داشتند در امتداد ابعادی قرار بگیرند که تا حدی به عنوان «عجیب» شناخته می‌شود، که ممکن است توضیح دهد که چرا نام‌های دشوار تلفظ یا نام‌های ناآشنا از نظر فرهنگی ارزیابی منفی بیشتری دریافت می‌کنند.

تینی که اکنون 54 سال دارد، با همین سؤالات در مورد نام ناآشنا خود در دوران بزرگ شدن در یونان مواجه شد.

والدینش «تینی» را با «تینی» تطبیق داده بودند تا یونانی‌تر به نظر برسد، اما مردم مکررا می‌پرسیدند نام واقعی یا غسل تعمید او چیست.

حتی بستگان نیز از پذیرش آن خودداری کرده اند. اخیرا دو خاله سالخورده او را با نام «هاریتینی»، یک نام سنتی یونانی، به شخصی معرفی کردند.

تینی به دویچه وله گفت: «در این مرحله حتی به خود زحمت اصلاح آنها را ندادم.

رابطه تینی با نام او نیز تکامل یافته است.

شوخی‌ها [از سوی دیگران] خیلی سریع تکراری و کسل‌کننده می‌شدند، بنابراین حداقل این احساس را داشتم که چیزی منحصر به فرد در نامم وجود دارد.»

پین که اکنون 41 ساله است، زمانی که در نوجوانی شروع به یادگیری زبان فرانسوی مادری پدرش کرد، متوجه شد که چقدر زمینه فرهنگی می تواند واکنش به نام خانوادگی او را تغییر دهد. در زبان فرانسوی «درد» به معنای نان است.

"مردم شروع به صدا زدن من کردند "نان! نان لوئیز."

بعدها، پس از نقل مکان به آلمان، این شوخی‌ها بیشتر مربوط به نان شد تا شوخی‌هایی که او در استرالیا تجربه کرده بود. او گفت: «این به من کمک کرد تا احساس بهتری نسبت به نامم داشته باشم.

با بزرگتر شدن، هم پین و هم تینی راهبردهای مقابله ای را برای جلوگیری از واکنش افراد به نامشان توسعه دادند.

تینی گاهی اوقات خود را با این جمله معرفی می کند: "سلام، من تینی هستم. این نام من است و یک بیانیه نیست" یا، "من تینی هستم. نام سختی برای زندگی کردن نیست."

این معمولا افراد را از پرسیدن سؤالات ناخوشایند باز می دارد.»

درد همچنین شروع به در آغوش کشیدن طنز پیرامون نام او کرد.

"من متقاعد شده بودم که باید یا دکتر یا یک سلطه گر یا شاید هر دو، برای تبدیل شدن به "دکتر درد" یا "درد معشوقه" شوم.

ملیسا داوم، روانکاو به دویچه وله گفت: نام ها می توانند طیفی از شرم و غرور را القا کنند.

او گفت که اکنون پین دریافته است که مردم تمایل دارند نام خانوادگی او را "خنده دار و دوست داشتنی" ببینند.

اما ناراحتی دوران کودکی به طور کامل ناپدید نشده است. وقتی پین به بچه دار شدن فکر می کند، احساسات او در مورد این نام پیچیده تر می شود.

"من واقعا نمی خواهم نام خانوادگی خود را منتقل کنم ... بنابراین زخم عمیق تری در آنجا وجود دارد."

اما پین همچنین معتقد است که اگر فرزندان آینده نام دیگری داشته باشند، پدرش به شدت آسیب خواهد دید. نام خانوادگی که زمانی از آن متنفر بود، او را به او و میراث فرانسوی اش مرتبط می کند.

داوم می‌گوید: «چیزی که زمانی احساس ناراحتی یا منبع خودآگاهی می‌کند، می‌تواند به نشانه‌ای از تمایز، تاریخ یا تعلق تبدیل شود.

والدین من ظاهرا انتخاب ناخوشایندی داشتند، اما تا به حال من هم نام و هم حس منحصر به فرد بودن آن را پذیرفته ام.

این بدان معنا نیست که او همه جا از Tiny استفاده می کند. او در برنامه‌های دوستیابی از آن اجتناب می‌کند زیرا «تینی ممکن است پیام اشتباهی بدهد» و وقتی می‌خواهد حرفه‌ای به نظر برسد از آن در آدرس ایمیل خود استفاده نمی‌کند.

در همین حال، Pain از نسخه آلمانی شده کلمه فرانسوی نان به عنوان نام خانوادگی خود در شبکه های اجتماعی استفاده می کند.

آنلاین، افراد کنترل بیشتری بر روی نامی که به دیگران ارائه می کنند دارند. همانطور که داوم می گوید: "انتخاب نام خود می تواند مانند یک عمل استادانه باشد، حتی امتناع از آن انفعال اولیه: من تصمیم خواهم گرفت که چه نامی داشته باشم و چگونه با من روبرو شوم."

اما پذیرش یک نام لزوما به معنای پذیرش آن در هر موقعیتی نیست.

درد یک بار می خواست نام خانوادگی خود را تغییر دهد. تینی در سی سالگی به فکر استفاده از نام میانی خود بود. هیچ کدام در نهایت نام هایی را که برای آنها مشکل ایجاد کرده بود، رها نکردند.

برای تینی، حداقل، نامی که زمانی به او احساس ناخوشایندی می داد، به چیزی تبدیل شده است که می تواند تصور کند تا آخر عمر آن را حمل کند.

"ممکن است در نهایت یک مادربزرگ به نام تینی باشیم." تدوین: ریچارد کانر