اسپانیا و چین به خشم بسیاری در اتحادیه اروپا دلپذیر هستند

در خیابان‌های بارسلون، اژدهای آتشین قرمز و طلایی چینی (احتمالا با افراد بسیار عرق‌زده در داخل لباس‌ها) در میان جمعیت خوشحال می‌رقصیدند، در حالی که آکروبات‌های چینی با غلت زدن، پرتاب کردن و پرتاب فانوس‌های کروی شکل در هوا، شمع‌ها را همیشه بالا نگه می‌داشتند.

شانگهای این هفته تاریخ ساز شد: اولین کلان شهر آسیایی که به عنوان شهر افتخار به جشنواره فرهنگی معروف بارسلون، La Merce دعوت شد. راهپیمایی‌های خیابانی وسیع در اینجا عمدتا با هدف جشن گرفتن سنت‌های چند صد ساله کاتالونیایی است. بنابراین، دیدن لوله‌های مخملی کاتالانی که در بلوارهای اصلی بارسلون می‌چرخند، آهنگ‌های قرون وسطایی‌شان با موسیقی تند و تیز همراه با دسته‌هایی از نوازندگان چینی با لباس‌های درخشان، کاملا چیزی بود.

لو شان معاون شهردار شانگهای برای سخنرانی در مراسم افتتاحیه La Merce به بارسلون رفت. او خاطرنشان کرد که سنت های فرهنگی چینی و کاتالان از نظر شکل متفاوت است، اما آنها "روح مشترکی" دارند.

اسپانیا و چین دوره ای از قدردانی متقابل را تجربه می کنند. اما این حس خوشبختی در سراسر اتحادیه اروپا مشترک نیست.

اجرای سنتی فانوس نورد چینی بخشی از مراسم افتتاحیه La Merce بود

پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، چهار بار در سال‌های گذشته به دیدار شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین رفته است. او از اتحادیه اروپا به عنوان یک کل خواسته است که روابط خود را با چین از زمان انتخاب مجدد دونالد ترامپ در دو سال پیش بهبود بخشد.

این اقدام سانچز باعث نارضایتی و نارضایتی تعدادی از شرکای اروپایی اسپانیا شده است که پکن را یک رقیب استراتژیک و تهدید ژئوپلیتیکی احتمالی برای اتحادیه اروپا می دانند. به طور خصوصی، آنها می پرسند که آیا موضع استقبال مادرید - باز کردن بازار خود به روی مشاغل چینی - باعث می شود چین نیز به دشمن (اقتصادی) درون بلوک تبدیل شود.

پدرو سانچز تنها رهبر اتحادیه اروپا نیست که از پیست خارج می شود. نوسانات جهانی به این معنی است که سایر کشورهای اتحادیه اروپا احساس فشار و افشاگری می کنند و مطمئن نیستند که می توانند در دوران ریاست جمهوری ترامپ به آمریکا تکیه کنند. سیاست او در زمینه تجارت و دفاع غیرقابل پیش بینی و گاهی تهاجمی تلقی می شود. بنابراین کشورهای عضو اتحادیه اروپا شرکای راهبردی را انتخاب می کنند که به اعتقاد آنها با نیازهای ملی آنها مطابقت دارد، حتی اگر این امر باعث بیگانه شدن یا آزردگی کشورهای عضو شود.

بنابراین آیا این اتحادهای تازه پیدا شده در خطر انشعاب دائمی وحدت در اتحادیه اروپا یا حتی ناتو هستند؟

آلمان و فرانسه - بزرگترین قدرت های اتحادیه اروپا - به تازگی حول یک رویکرد تهاجمی تر نسبت به چین متحد شده اند. آنها می‌خواهند به بروکسل این قدرت را بدهند تا رقبای چینی یارانه‌ای را از بازار اتحادیه اروپا ببندد تا به عدم تعادل تجاری با پکن که کمیسیون اروپا ادعا می‌کند به روزانه یک میلیارد یورو (850 میلیون پوند) رسیده است، رسیدگی کند.

دیگر کشورهای اتحادیه اروپا از روابط تنگاتنگ چین با روسیه ناراحت هستند. پکن کمک به تلاش های جنگی مسکو در اوکراین را رد کرده است، اما کارشناسان دفاعی به حمایت های فنی و اقتصادی چین اشاره می کنند که به گفته آنها روسیه را قادر ساخته است تا حمله نظامی خود را ادامه دهد.

به همین دلیل، در حالی که اسپانیا مشتاقانه با پکن محاکمه می کند، متهم است که به جای منافع گسترده اروپا، به دنبال منافع خود است.

"این کمی مرغ و تخم مرغ است. آیا اسپانیا از متحدان اروپایی فاصله گرفت یا آنها از ما فاصله گرفتند؟" ویکتور کورتیزو، وکیل و دانشگاهی متخصص در روابط چین و اسپانیا می پرسد.

"من فکر می کنم بیشتر ما هستیم. این اسپانیا است. اما قانونا چنین است. Realpolitik یک چیز است. اگر من به چین نزدیکتر شوم زیرا سرمایه گذاری چینی را جذب می کند و اقتصاد من را تقویت می کند، از نظر استراتژیک جذاب تر از حمایت از متحدانی است که فقط مراقب خودشان هستند."

وقتی صحبت می کردیم، کورتیزو و من توسط برج هایی از جعبه ها احاطه شده بودیم، در انتهای طولانی ترین راه آهن باری در جهان. این مسیر بیش از 13000 کیلومتر (8000 مایل) بین Yiwu در شرق چین و مادرید را طی می کند و عمدتا قطعات خودرو و کالاهای الکتریکی را به اسپانیا می آورد و غذاهای لذیذ مانند ژامبون اسپانیایی و شراب قرمز را به چین برمی گرداند. این پیوند نمادی از روابط رو به رشد بین دو کشور است.

کورتیزو به من گفت: «نخست وزیر ما تصمیم گرفته است که به دنبال منافع ملی بر سر روابط اتحادیه اروپا باشد. سرمایه گذاری چینی ها در اسپانیا تنها در سال گذشته دو برابر شده است.

طبق گزارش ICEX Spain Trade and Investment، آژانس تجارت و سرمایه گذاری دولت اسپانیا، سرمایه گذاری های چینی در اسپانیا به ویژه به دلیل سرمایه گذاری در کارخانه های جدید باتری سازی و کارخانه های خودروسازی افزایش یافته است.

کورتیزو فکر می‌کند که اسپانیا می‌تواند به کشور اروپایی ترجیحی پکن برای سرمایه‌گذاری تبدیل شود که مجارستان دیگر توسط ویکتور اوربان حامی چین اداره نمی‌شود.

کورتیزو به من گفت: "سرمایه گذاری ایالات متحده در حال کاهش است و سرمایه گذاری چینی در اینجا در حال افزایش است."

به گفته وزارت اقتصاد اسپانیا، ایالات متحده همچنان بزرگترین سرمایه گذار خارجی اسپانیا است، اما سرمایه گذاری خالص حدود 1 میلیارد یورو کاهش یافته است.

جامعه اسپانیا اکنون نگرش بسیار مطلوب تری نسبت به چین نسبت به ایالات متحده، متحد سنتی آن دارد.

بر اساس نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که در تابستان امسال منتشر شد، 54 درصد از اسپانیایی ها نظر مثبتی نسبت به چین دارند در حالی که 30 درصد از آنها به ایالات متحده نظر مثبت داشتند.

کورتیزو به من گفت که چین تجارت را آسان می کند، در حالی که ایالات متحده (از طریق تعرفه های ترامپ و تأثیرات جنگ در ایران) کار را بسیار سخت تر کرده است. در همین حال، اسپانیایی‌ها دیده‌اند که رئیس‌جمهور آمریکا، نخست‌وزیر خود را به تحریم‌های اقتصادی تهدید می‌کند، زمانی که او با خواسته‌های دونالد ترامپ مبنی بر افزایش هزینه‌های دفاعی به 5 درصد تولید ناخالص داخلی یا اجازه استفاده از پایگاه‌های آمریکا در اسپانیا به عنوان بخشی از حملات به ایران موافقت نمی‌کند.

به همین دلیل است که بسیاری در اسپانیا چین را قابل اعتمادتر از ایالات متحده می دانند.

و هنگامی که دو سال پیش، خودروساز بزرگ چینی Chery Automobile، اسپانیا را برای اولین مرکز تولید و عملیات اروپایی خود انتخاب کرد، جان دوباره ای به برند منقرض شده اسپانیایی Ebro داد.

کورتیزو می‌گوید: «شرکت‌های چینی در حال سرمایه‌گذاری در تولید خودرو در اسپانیا هستند و شکاف‌های ما را پر می‌کنند.

اما منتقدان نگران هستند که کارخانه های چینی در خاک اسپانیا بازار واحد اتحادیه اروپا را تضعیف کنند.

فقط چری در بارسلونا نیست. شرکت چینی ذخیره‌سازی باتری و انرژی ثابت Hithium قصد دارد در ناوارا در شمال اسپانیا سرمایه‌گذاری کند و سازنده باتری CATL در ساخت یک کارخانه بزرگ باتری‌های لیتیوم فسفات آهن در ساراگوسا، 200 مایلی غرب بارسلونا مشارکت دارد. منتقدان نگرانند این پروژه ها بخشی از تلاش های شرکت های چینی برای بومی سازی تولید در اتحادیه اروپا برای فرار از تعرفه واردات خودروهای برقی چینی باشد.

پدرو سانچز مرتبا با شی جین پینگ رئیس جمهور چین دیدار کرده است

با این حال، میگل اوترو، متخصص چین در مؤسسه سلطنتی الکانو مادرید، متحدان اروپایی اسپانیا را متهم به تحسین و ریاکاری می‌کند.

او به من می گوید: «فرانسه، ایتالیا، آلمان، همه آنها روابط استراتژیک خود را با چین دارند. اسپانیا خیلی جلوتر نمی رود. در واقع، او می گوید، اکنون که اروپا دیگر نمی تواند به طور کامل به ایالات متحده تکیه کند، اولویت اسپانیا تنوع بخشیدن به آن است. این کشور می خواهد نه تنها با چین بلکه با کانادا، برزیل، هند و آفریقا تجارت کند. او می گوید که اسپانیا شیفته چین نیست.

در آخرین سفر خود به پکن در ماه آوریل، نخست وزیر سانچز با موسس تولیدکننده توربین بادی چینی مینگ یانگ ملاقات کرد، شرکتی که به تازگی برنامه های خود را برای افتتاح بزرگترین کارخانه تولید توربین بادی بریتانیا در ارتفاعات به دلایل امنیت ملی مسدود کرده بود.

پس از آن که سال گذشته وزارت کشور اسپانیا به غول فناوری چینی هوآوی قراردادی 12.3 میلیون یورویی برای ذخیره و مدیریت داده‌های حساس شنود قضایی اعطا کرد، این غوغا در اتحادیه اروپا ایجاد شد.

نمایندگان پارلمان اروپا از چندین گروه سیاسی در پارلمان اروپا گفتند که قرارداد اسپانیا می تواند کل اتحادیه اروپا را به خطر بیندازد.

مارکتا گرگورووا، نماینده پارلمان چک از حزب دزدان دریایی چک و بخشی از گروه سبزها در ماه فوریه گفت: «وقتی فروشنده‌ای پرخطر را معرفی می‌کنید... ما فقط در معرض خطر نقض محلی داده‌ها نیستیم، بلکه در خطر مسموم کردن چاه اشتراک اطلاعاتی اروپا هستیم.

هواوی برنده یک قرارداد پولی بزرگ برای ذخیره و مدیریت داده های حساس شنود قضایی در اسپانیا شده است

خوان ایگناسیو زویدو آلوارز، یکی از اعضای حزب اپوزیسیون راست میانه اسپانیا، گفت که این تصمیم "کل اتحادیه اروپا را در معرض خطر قرار می دهد".

وزارت دفاع اسپانیا همچنان وجود هرگونه خطر را رد می کند، اما جولیان اسمیت، سفیر سابق ایالات متحده در ناتو، یکی از بنیانگذاران شرکت مشاوره ژئواستراتژیک Clarion Strategies، هشدار می دهد که این رویداد واقعا می تواند انسجام اروپا را از بین ببرد.

او به من می‌گوید: «از آنجایی که کشورهای اتحادیه اروپا به دنبال راه‌هایی برای محافظت در برابر چیزی هستند که برخی آن را آمریکای غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل اعتماد می‌دانند، آنها باید مراقب باشند که به سمت جایگزین‌هایی که دست جمعی اتحادیه اروپا را تضعیف می‌کنند عجله نکنند.

وی افزود: "برخی از این روابط رو به رشد، مانند روابط رو به رشد کانادا با اتحادیه اروپا، می تواند سود واقعی ایجاد کند." اما موارد دیگر، مانند تصمیم اسپانیا برای تعمیق روابط خود با چین، می‌تواند توانایی اتحادیه اروپا برای صحبت یک صدا را بیشتر از بین ببرد و آسیب‌پذیری‌های امنیتی بیشتری هم برای اسپانیا و هم برای اروپای وسیع‌تر ایجاد کند.»

اسپانیا در ایجاد اتحادهای بحث برانگیز در بین کشورهای اتحادیه اروپا تنها نیست.

فنلاند مرز زمینی عظیمی به طول 1300 کیلومتر با روسیه دارد. از زمان تهاجم تمام عیار مسکو به اوکراین، این احساس را در معرض دید قرار داده است.

فنلاند در حال حاضر بالاترین میزان مالکیت سلاح گرم غیرنظامیان را در اتحادیه اروپا دارد. این کشور دارای بزرگترین نیروی نظامی ذخیره در اتحادیه اروپا و ناتو است. این کشور حفره‌هایی زیر پل‌ها ایجاد کرده است که در صورت ورود خودروهای زرهی روسی به خاک این کشور، می‌توانند مملو از مواد منفجره باشند. این کشوری است که معتقد است آمادگی نظامی یک ضرورت وجودی است.

در سال 2022، تصمیم گرفت که امنیت در اعداد وجود داشته باشد. هلسینکی بی طرفی استراتژیک سنتی خود را کنار گذاشت و برای پیوستن به ناتو عجله کرد.

با این حال، اکنون این نگرانی وجود دارد که واشنگتن در صورت حمله به یک کشور عضو، بند دفاع متقابل ائتلاف را رعایت نکند.

فنلاند دیگر مطمئن نیست که ایالات متحده در صورت نیاز به کمک بیاید، فنلاند برای خرید تجهیزات دفاعی پیشرفته از جمله سامانه دفاع هوایی دیوید اسلینگ و موشک های ضد تانک اسپایک به اسرائیل روی آورده است.

فنلاند قرارداد خود را با اسرائیل در اوج جنگ اخیر غزه تمدید کرد، علی‌رغم اینکه دولتش علنا نسبت به فعالیت‌های اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی فلسطین ابراز نگرانی کرده بود و در زمانی که بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا نیز از سیاست‌ها و فعالیت‌های اسرائیل در غزه و کرانه باختری احساس ناراحتی می‌کنند.

مینا آلاندر، یکی از همکاران برنامه دفاع و امنیت فراآتلانتیک در مرکز تحلیل سیاست اروپا (CEPA) می گوید: "در فنلاند این حس وجود دارد که ما همیشه نمی توانیم [داشتن] برتری اخلاقی را تحمل کنیم. بقا قیمت دارد."

او به من می‌گوید: فنلاندی‌ها و احزاب اپوزیسیون سیاسی این سوال را مطرح می‌کنند که آیا اسرائیل کشوری است که می‌خواهند از صنعت دفاعی آن حمایت کنند [به دلیل اقداماتش در غزه و کرانه باختری]، اما دولت فنلاند از بحث دور ماند و گفت که معامله با اسرائیل نیازهای فنلاند را برآورده می‌کند.

در پایان، آلاندر می گوید هموطنان فنلاندی او "ذهنیت کمتر احساساتی" دارند.

یونان همچنین از سوی یک همسایه بسیار بزرگتر و فوری احساس خطر می کند. نیک ملکوتزیس، یکی از بنیانگذاران وب سایت تحلیل سیاسی MacroPolis، به من می گوید که ترکیه را به عنوان یک "خطر دائمی و قابل توجه برای امنیت ملی و حاکمیت خود" می داند.

پیش از این آمریکا میانجی گری اختلافات بین دو کشور بود. هر دو عضو ناتو هستند. اما در دوران دونالد ترامپ، خودی‌های ناتو می‌گویند که ایالات متحده به طور فزاینده‌ای در عمل از نظر سیاسی و دیپلماتیک غایب تلقی می‌شود و تمرکز واشنگتن در جاهای دیگر است.

در اواخر ماه اوت، یونان و اسرائیل یکی از بزرگترین قراردادهای صادرات دفاعی در تاریخ هر دو کشور را امضا کردند. توافقنامه "سپر آشیل" فناوری اسرائیل را با هدف حفاظت از یونان در برابر طیف وسیعی از تهدیدها از جمله هواپیماهای بدون سرنشین، هواپیما و موشک در اختیار آتن قرار می دهد.

سابقه همدردی عمومی با آرمان فلسطین در یونان وجود دارد و بسیاری از مردم در مورد روابط نزدیک تر با اسرائیل تردید دارند. اما ملکوتیس می‌گوید که واکنش عمومی و سیاسی به «مگمعامله» با اسرائیل «بیش از آن چیزی که انتظار می‌رفت خاموش بوده است».

او می گوید این به این دلیل است که یک نکته اساسی وجود دارد - یک درک مشترک از نیاز اساسی یونان برای تقویت امنیت خود در رابطه با ترکیه که بر هر چیز دیگری اولویت دارد.

از آنجایی که اسرائیل متحد نزدیک واشنگتن است، یونان امیدوار است که «خرید اسرائیل» به حفظ روابط مناسب با ایالات متحده، حتی در این دوران پرتلاطم، کمک کند.

اما این یک رقص ظریف است، زیرا یونان و فنلاند هر دو بسیار می خواهند به عنوان "اروپایی های خوب" دیده شوند، به گفته Malkoutsis، به گروه اروپایی تغذیه می کنند.

او می‌گوید کشورهای اتحادیه اروپا «در همه جهات تقلا می‌کنند» همه را پیچیده‌تر می‌کند که یک‌صدا در مورد دفاع و امنیت صحبت کنند که برعکس آنچه بروکسل و ناتو می‌گویند می‌خواهند.

با این حال، متحد شدن کشورهای اروپایی در گروه های کوچکتر برای پیگیری منافع مشترک چیز جدیدی نیست. "باند E3" متشکل از بریتانیا، آلمان و فرانسه در ابتدا در سال 2003 برای هماهنگی مذاکرات دیپلماتیک با ایران به امید توافق هسته ای تشکیل شد. اکنون این یک کانال ارتباطی ویژه برای سه قدرت بزرگ نظامی و اقتصادی اروپا است.

کشورهای شمال اروپا و شمال اروپا فرمت‌های خاص خود را برای همکاری با یکدیگر برای ارتقای دفاع منطقه‌ای دارند، در حالی که "ویسگراد چهار" متشکل از چک، مجارستان، لهستان و اسلواکی برای سال‌ها یک گروه فشار معروف در محافل اتحادیه اروپا بود.

با این حال، ناتو و اتحادیه اروپا متقاعد شده اند که این قاره تحت فشار شدیدی است که از زمان پایان جنگ جهانی دوم بی سابقه است. رهبران آنها می گویند زمان تشکیل یک جبهه متحد فرا رسیده است. روسیه تهاجمی به شکلی تهدیدآمیز به سمت در می‌خرد که پکن آن را تقویت می‌کند، در حالی که ایالات متحده، بهترین دوست سابق اروپا در خارج از کشور، به نظر می‌رسد در بهترین حالت با اولویت‌های دیگر پرت شده است.

آنها بر این باورند که انشعاب، شکست و "مینی جانبی گرایی" افسارگسیخته تنها مورد تشویق دشمنان اروپا قرار خواهد گرفت. چین و روسیه از نزدیک به این موضوع نگاه می کنند.

اعتبار تصویر برتر: PA / Nur Photo از طریق تصاویر Getty

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟