اسپنسر جوان «پروتستان و مغرور»: پاسخ جاده شانکیل به کاسه زانو را ملاقات کنید

وقتی گرت اسپنس در خیابان های باران زده املاک شانکیل بلفاست قدم می زند، اتومبیل هایی که در حال عبور هستند به آهستگی بوق می زنند. این دژ وفادارانی است که رپر معروف به یانگ اسپنسر در آن بزرگ شد.

در حالی که دو سگ عظیم الجثه سعی می کنند از دروازه صاحبشان بپرند، همسایه ها از آستانه در زیر دریایی از بند های قرمز، سفید و آبی دست تکان می دهند.

این مرد 32 ساله با تکان دادن سر به سمت نقاشی های دیواری شبه نظامی روی انتهای شیروانی می گوید: «کشور UDA» بود.

«به Loyalist Lower Shankill، 2nd Batt C Com خوش آمدید» روی یک دیوار آبی حک شده است، که اشاره ای به واحد بدنام شرکت C در انجمن دفاع اولستر است. این واحد - که با ده ها قتل فرقه ای مرتبط است - بیش از 25 سال پیش درگیر یک دشمنی خونین وفاداران بود.

اسپنس می‌گوید: «تمایز بزرگی بین آمدن از اینجا و جلوتر از جاده شانکیل وجود دارد... برخی از مردم وقتی از این قسمت می‌آیید، شما را از پایین در ناودان می‌بینند».

"وقتی به عنوان یک نوجوان بزرگ می‌شوید، به این فکر می‌کنید، "شاید این را تغییر دهید؟" سال‌ها افرادی هستند که در اینجا تغییر ایجاد می‌کنند. کارگران جوانان، مربیان فوتبال، کارکنان جامعه - این افراد در تربیت من و نحوه بزرگ شدن من نقش مهمی داشتند.

در ماه اوت، یانگ اسپنسر در یک کنسرت پرفروش با سرفصل گروه رپ Kneecap، در طول جشنواره هنری جامعه Féile an Phobail در بلفاست غربی اجرا کرد.

در کنسرت خیریه Uppa Falls در فالز پارک، طرفدارانی که در سه رنگ پوشیده شده بودند، اشعار او را می خواندند. گرتا تونبرگ، فعال اقلیمی، در میان جمعیت حاضر بود که بالکلواهای مخصوص کاسه زانو را پوشیده بود. اسپنس در مورد اجرا با لبخند می گوید: «به عنوان یک بریتانیایی مغرور پروتستان متولد و بزرگ شده از املاک شانکیل، فکر می کردم بمیرم و حدود دو ساعت به بهشت ​​Fenian رفته ام.

"اما می‌دانی چیست، تو اینجا با کنجکاوی زندگی می‌کنی، زیرا اغلب وقتی جوان هستی، به شما می‌گویند: "با تمون‌ها مخلوط نشو".

مصاحبه ما قبل از رستاخیز دعوای درامکری در پورتادون انجام شد.

در مورد پیامدهای آن در روز سه شنبه، اسپنس اذعان می کند که نگران است.

او می‌گوید: «این واقعا دوباره شروع به جدا کردن افراد در جامعه من کرده است. تنش‌ها در حال افزایش است.

او در حالی که از جاده ملی گرایانه کلیفتونویل در شمال بلفاست می رود با تلفن خود صحبت می کند.

یک راننده بوق بوق می زند و از ماشینش پیاده می شود.

این روز سوم از بن بست بین ساکنان جاده گارواقی و Orange Order است.

به طور خلاصه همین جاست. من از کلیفتونویل بالا می آیم و شخصی به نام کوین - که من نمی شناسم - دارد به سمت من می کشد تا با من دست بدهد.

بنابراین من همچنان به نسل آینده و توانایی های آن - صرف نظر از اینکه از نظر سیاسی چه اتفاقی می افتد- اطمینان دارم.

در اوایل سپتامبر، زمانی که در جاده شانکیل ملاقات می کنیم، او با عجله از کار روزانه خود در مدرسه ای در شمال بلفاست خارج شده است. با یک کت چرمی سبز، تاپ سفید و شلوار جین، هدفون به دور گردنش آویزان شده است. چهار نوجوان نام او را از روی ماشینشان بیرون یک KFC فریاد می زنند.

علیرغم حمایت های قابل مشاهده، اسپنس آگاه است که ارتباط او با Kneecap "نظرات را در این جاده تقسیم می کند". این دومین بار در طی دو سال است که او با رپرهای ایرلندی زبان صحنه ای مشترک دارد. منتقدان آنلاین او را به فروشندگی متهم کرده اند.

او می‌گوید: "البته، نفرت وجود دارد. افرادی هستند که نمی‌دانند شما چه کار می‌کنید." "اما عمدتا من تحت تأثیر عشق و قدردانی قرار گرفته ام. این همیشه بر هر منفی غلبه دارد."

دیگران ادعا کرده اند که او "به دنبال سرفصل ها" است.

اسپنس می‌گوید: "از افرادی داشتم که شکایت می‌کردند که ما واقعا حواسمان به تماشای بچه‌ها نیست. ما هستیم. این کل موضوع است."

ما مجبور بودیم با پیامدهای بزرگ نشدن مستقیم در مشکلات، بلکه بزرگ شدن توسط خانواده‌هایی که در این مشکلات بزرگ شده‌اند کنار بیاییم. این یک احساس نگرانی در ما ایجاد کرده است. ما فقط جوانانی هستیم که راه‌ها و روش‌های خود را داریم که چگونه احساس می‌کنیم می‌توانیم مردم را از طریق موسیقی و هنر دور هم جمع کنیم.

کاسه زانو و یانگ اسپنسر نمی توانستند 30 سال پیش از یکدیگر حمایت کنند زیرا کسی در حال مرگ بود. یک نفر داشت کشته می شد.»

در اوایل سال جاری در مصاحبه ای با The Irish Times، مو چارا از Kneecap احترام خود را برای خواننده رپ شانکیل ابراز کرد. او گفت که رابطه آنها نشان می دهد که چگونه جوانان "در حال حرکت هستند".

مو چارا گفت: "من یک جمهوری خواه هستم و گمان می کنم او یک اتحادیه است. اما او به طور واقعی خودش را نشان می دهد، و من به آن احترام می گذارم. به او احترام می گذارم. او این آهنگ را دارد، P.R.O.D.، و من آن را دوست دارم. فکر می کنم این غیر واقعی است."

اسپنس با شنیدن این حرف سر تکان می دهد.

استیوی واندر چهار آهنگ شنیده نشده از جلسات Songs in the Key of Life منتشر کرد

او می‌گوید: «من با هر چیزی که بچه‌ها می‌گویند موافق نیستم و با هر چیزی که می‌گویم موافق نیستند، اما به هنر احترام می‌گذارم.»

من بیشتر از سرفصل هایی می بینم که مردم می خواهند ایجاد کنند. من پسرهای واقعی را می بینم که داستان خود را از نحوه بزرگ شدن خود در بلفاست غربی می گویند - این چیزی است که من همیشه با آن مرتبط بوده ام.

اسپنس با عبور از یک پارک بازی در نزدیکی خانه‌اش در املاک - جایی که در کودکی او به عنوان "Muckhills" شناخته می‌شد، به خیابانی اشاره می‌کند که بچه‌های یک مدرسه کاتولیک مجاور در راه خانه از آن عبور می‌کنند.

او می‌گوید: «این‌ها هنوز مناطق بسیار فقیرانه‌ای هستند، در هر دو طرف یکسان است. اما با زمانی که من بزرگ شدم متفاوت است.

هفته دیگر دو نفر را در یک کارواش در شانکیل دیدم که لباس های سلتیک پوشیده بودند. برای من خیلی خوب بود. من طرفدار رنجرز هستم اما فکر کردم، "برو کار خودت را بکن، برو ماشینت را بشور." او می‌گوید همه طرفداران زانو از "طرف کاتولیک/ناسیونالیست" نیستند.

بچه‌ها در مدرسه‌ای که من کار می‌کنم بالا می‌آیند و به آرامی به من می‌گویند: «من هم به زانوبند گوش می‌دهم».

اسپنس با قدم زدن به سمت بار ماهی Beatties (او با لبخند می‌گوید: «بزرگ‌بزرگم اینجا می‌آمد»، «یکی از اصلی‌ترین» زندگی شانکیل است)، چند کلمه ایرلندی صحبت می‌کند. کلاس ها را شروع کرده است.

"بسیاری از مردم می گویند که این زبان من نیست. اما آیا این من را از یادگیری ایرلندی باز دارد؟ چند پروتستان مغرور ایرلندی به آن صحبت کرده اند؟

من فکر می‌کنم این زبان بسیار شاعرانه است، زیرا چیزهای زیادی وجود دارد که می‌توان برای یک چیز گفت.»

آلبوم‌های جدید ایرلندی بررسی و رتبه‌بندی شدند: Driven Snow، David Geraghty، Andy Irvine، Last Apollo، Sorcha Richardson

پنجره‌ها در Beatties، جایی که یک مستمری بگیر قبل از عجله غروب، در یک کاسه چیپس و فنجان چای پررنگ می‌چسبد، پر شده است. بندکشی پرچم اتحادیه از سراسر سقف ساختمان کوچک عبور می کند.

اسپنس قبل از بازگشت به زبان ایرلندی یک شیرینی سفارش می دهد.

اگر به تعطیلات می روید، همیشه به یادگیری زبان فکر می کنید.

«چه چیزی این را فرق می‌کند که من در بلفاست غربی هستم و به کسی می‌گویم، یک کارا، میل بویوچاس [به سلامتی دوستم، یک میلیون متشکرم]. این فقط یک اصطلاح دوست داشتنی است.»

یک دیوار به اصطلاح صلح، جاده شانکیل را از جاده آبشار جدا می کند.

این بنا که در ابتدای Troubles ساخته شده است، در نقاط خاصی به ارتفاع 14 متر (45 فوت) می رسد و تا 650 متر امتداد می یابد و آن را به بلندترین و طولانی ترین سازه های رابط باقی مانده در شهر تبدیل می کند.

بیرون از مغازه، اسپنس اذعان می‌کند که اگر «10 دقیقه آن طرف دیوار بزرگ شود» «برای همین چیزها کمپین می‌کرد».

"من دوست دارم زبان ایرلندی به اندازه زبان انگلیسی مهم باشد."

او می‌گوید مخفف P.R.O.D که او در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی خود استفاده می‌کند، «مجموعه‌ای از اصولی است که باید بر اساس آن زندگی کرد»، برخلاف یک برچسب، و می‌افزاید: «شور، پشتکار، احترام، انعطاف‌پذیری، فرصت برای غلبه، فداکاری، اراده».

موسیقی از اوایل نوجوانی او "درمان" بوده است. او که در یک مدرسه ابتدایی یکپارچه تحصیل کرده بود - "مادرم خیلی دوست داشت ما با بچه های دیگر اختلاط کنیم" - تابستان های کودکی را با بازی در مسابقات فوتبال بین جوامع گذراند.

وقتی او 12 ساله بود والدینش از هم جدا شدند.

"در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار گرفتم و اوضاع بد شد. خوشبختانه کمک گرفتم و نوشتن همه چیز را گرفت."

او در باران سیل آسا می‌تابد و لحظه‌ای را به یاد می‌آورد که «یک فرد تصادفی» توییتی را منتشر کرد که در آن همکاری اسپنسر جوان و کاسه زانو در طول کووید را پیشنهاد می‌کرد. "کاسه زانو آن را بازنشر کرد. من فکر کردم دیوانه است اما نشان داد که احترام متقابل وجود دارد."

وقتی فیلم گروه در سال 2024 منتشر شد، اسپنس می‌گوید که به یاد می‌آورد که آن را تماشا کرده و «می‌خواهد با آن‌ها ارتباط برقرار کند، حتی اگر هیچ چیز برنگردد».

ترس از واکنش او را متوقف کرد.

کابوی وست ساید در نقد ویلان: مثل تماشای بزرگ شدن سوپراستارهای فردا در مقابل چشمان شما

"تضاد در ذهن من این بود که فورا می دانستم کسی از جایی که من هستم با مشکل مواجه خواهد شد. سپس آهنگی به نام Shankill Son نوشتم. در آهنگ گفتم: "Salute the Kneecap from P.R.O.D." و می دانستم که جرقه شروع می شود و مکالمه را شروع می کند.

من فکر کردم که می توانیم نوعی ارتباط ایجاد کنیم. ما مجبور نیستیم بهترین رفیق باشیم، اما فکر کردم می‌توانیم کاری برای شهری انجام دهیم که هر دوی ما از آن آمده‌ایم، که هر دو به آن افتخار می‌کنیم و از این واقعیت که شما اهل آبشار هستید و من از شنکیل، منصرف نمی‌شویم.»

یک ماه قبل از اجرای Kneecap قبل از کریسمس SSE Arena در سال 2024، او پیامی از آنها دریافت کرد.

"این Móglaí Bap بود. او از من پرسید که آیا می خواهم چند آهنگ در SSE اجرا کنم.

فورا در اتاق نشیمن بالا و پایین می‌روم و به «وای خدای من» فکر می‌کنم. من خواب این را می دیدم ... اما نگران این بودم که به خانواده ام بگویم.

"این برای جایی که من هستم عادی نبود. و بازی جوانمردانه برای بچه ها، من همیشه برای آنها احترام قائل هستم. به افراد زیادی در کنار من چنین فرصتی داده نشده است."

ماه گذشته از او برای اجرا در Fleadh در بلفاست دعوت شد. این رویداد به عنوان یک لحظه آبخیز برای شهر ستایش شده است. گروه های راهپیمایی وفادار از جمله کسانی بودند که شرکت کردند.

اسپنس می‌گوید: «به خاطر فلید، چیزی حدود دو میلیارد چشم و گوش در بلفاست وجود داشت.

بسیاری از مردم می‌خواهند بگویند، «خب این ما نیستیم». اما فکر می‌کنم اکنون، صحبت‌هایی که داریم، اخباری که می‌سازیم، وحدتی که بین این شهر و این کشور ایجاد می‌کنیم، صرف نظر از اینکه چه نامی دارد - ایرلند شمالی یا شمالی - نفس‌گیر است.»

در چراغ‌های راهنمایی در مسیر پیاده‌روی ما به سمت پایین شنکیل، اسپنس وقتی یک برچسب آبی را روی تیر چراغ می‌بیند، می‌خندد.

روی آن نوشته شده است: "Belfast Groove Collective".

او می گوید: "این پسر عموی من است، او بخشی از آن است. او در یک گروه است." "در حال حاضر، همه می‌خواهند رپر باشند، همه می‌خواهند هنرمند باشند.

20 سال پیش این تصور که می‌توانی یک خواننده رپ باشی و برای جمعی که در بلفاست فروش رفته بودند اجرا کنی، غیرقابل تصور بود. شما مایه خنده ای بودید که حتی در مورد آن صحبت کنید.

"تغییر زیادی وجود دارد."