اصلاحات بهداشتی یک شهر قرون وسطایی نتیجه معکوس داد و چرخه شریرانه عفونت کرم گرد را به راه انداخت

من این خاطره دور از معلم تاریخ قرون وسطایی دبیرستانم را دارم که به ما می گفت اگر ما را به شکلی جادویی به شهری قرون وسطایی منتقل کنند، از بوی تعفن شدید خیابان های آن غش می کنیم.

چه آقای آرمیستد واقعا این را گفته باشد یا این خاطره تحت تأثیر بسیاری از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی تاریخی باشد که قرون وسطی را به این شکل به تصویر می‌کشند، استانداردهای بهداشتی و بهداشتی دوره زمانی نمادین مطمئنا غیرقابل رشک بود.

این واقعیت به لطف یک پروژه تحقیقاتی به رهبری موزه دانشگاه NTNU در تروندهایم، نروژ: MedHeal600 (سلامت شهری قرون وسطایی: از مسئولیت خصوصی به عمومی) مورد توجه قرار می گیرد. در چارچوب این پروژه، پایان نامه دکترای باستان شناس الیزابت فارستاد سوئنسن به بررسی چگونگی مدیریت شهر تروندهایم که در آن زمان نیداروس نامیده می شد، در قرون وسطی و اوایل دوره مدرن با ضایعات، فاضلاب و آب آشامیدنی با پیامدهایی برای سلامت عمومی رسیدگی می کرد. در میان چیزهای دیگر، او یک چرخه بدخیم عفونت کرم گرد پیدا کرد.

در آن زمان، ساکنان نیداروس فضولات بدن و انواع دیگر زباله‌های خود را در گودال‌های جداگانه دفع می‌کردند. سپس در قرون وسطی بالا (1130-1350)، دوره ای که در طی آن جمعیت - و زباله های آنها - در نروژ و بقیه اروپا به طور قابل توجهی افزایش یافت، مقامات در تروندهایم دستور دادند که زباله های متعفن مستراح به گودال هایی خارج از مرکز شهر منتقل شوند. این حرکت احتمالا به این دلیل بود که آنها معتقد بودند که بوی بد باعث بیماری می شود.

سوئنسن، مدیر موزه موزه اسلحه خانه در تروندهایم، در بیانیه ای از NTNU گفت: «تجزیه و تحلیل محتویات این توالت ها نشان می دهد که تقریبا کل جمعیت به کرم های گرد آلوده شده اند. این امر به این دلیل رخ داد که پسماندهای توالت پس از انتقال به خارج از مرکز شهر به کود وارد شدند. کرم‌های گرد به ویژه در کود رشد می‌کنند.»

شاید بپرسید کود چه ربطی به سلامت انسان دارد؟ اگر واقعا می خواهید بدانید که کود آلوده در زمین های کشاورزی آنها استفاده می شد، همان زمین هایی که غذای خود را در آن پرورش می دادند. انگل وارد غذای آنها شد و سپس به ساکنان شهر بازگشت. ناخالص

بر اساس این بیانیه، سوابق باستان شناسی نشان می دهد که ساکنان نیداروس برای حل مشکلات آب و زباله خود تلاش کرده اند. اما به نظر می رسد حداقل یکی از راه حل های آنها اوضاع را بدتر کرده است.

سوئنسن گفت: «اقدامات با اهداف روشن و مثبت انجام شد، اما همه آنها در عمل به یک اندازه مؤثر نبودند. اگرچه زباله‌ها اغلب با احتیاط مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اما تغییرات خاصی ممکن است منجر به افزایش بیماری‌های عفونی و انگل‌ها شود.»

اگر آقای آرمیستد هنوز در حال تدریس تاریخ قرون وسطی است، اکنون می‌تواند به دانش‌آموزانش بگوید که اگر با جادو به نیداروس منتقل شوند، غش می‌کنند و بلافاصله به کرم گرد مبتلا می‌شوند.