پرش به محتوای اصلی

اصلاحات قانون اساسی به عنوان حوضه سیاسی دولت لی جائه میونگ

دیپلمات۱۴۰۵ مهر ۲, پنجشنبه، ساعت ۱۷:۰۱حدود 8 دقیقه مطالعه

کره جنوبی مدت هاست که درباره تغییر شیوه تشکیل ریاست جمهوری بحث کرده اند. آیا باید - و آیا این اتفاق می افتد - اکنون؟

در 18 سپتامبر، رئیس جمهور لی جائه میونگ یک کنفرانس مطبوعاتی تشکیل داد. برخلاف دیگر حضورهای عمومی او، این یکی خالی از لبخند بود. هیچ چیز خوشایندی شناور نبود. او فقط با کت و شلوار تیره تیره‌اش به سمت تریبون رفت، حضورش و فضایی که با رنگ آبی سلطنتی دفتر ریاست‌جمهوری در پس‌زمینه پیچیده‌تر شده بود. او گفت: «من ترس و فروتنی نداشتم.

من ترس را برای مردم زنده می‌کنم و از یک موقعیت پایین‌تر خدمت، به هر کاری دقیق‌تر و شدیدتر رسیدگی می‌کنم.» عملکرد ضعیف دولت در نظرسنجی‌ها باعث این احساس بحران و کلمات فروتنانه شد. محبوبیت لی از زمان انتخابات محلی ژوئن به طور پیوسته کاهش یافته است. تا اواخر آگوست، دو عامل اصلی پشت سر این کاهش، سیاست بحث‌برانگیز دولت در زمینه مسکن و اصلاحات قضایی بحث‌برانگیزتر حزب دمکرات بود که تمام اختیارات تحقیق را به پلیس می‌سپرد.

با توجه به رگبار حکایت های اخیر فساد و بی کفایتی پلیس، این تغییر زودرس یا حتی نامناسب به نظر می رسد. در ماه سپتامبر، محبوبیت لی پس از نامزدی بدش در کابینه، بیشتر کاهش یافت. در سال 2021، کیم سونگ وون، منتخب لی برای وزیر دادگستری، ظاهرا فرآیند تأیید دارو را برای یک شرکت داروسازی از طرف دوستش ساده کرد. این ادعا در جلسات استماع نامزدی مجددا مطرح شد. در همین حال، لی یونگ هی این، تنها نماینده پارلمان از حزب درآمد پایه را برای رهبری وزارت برابری جنسیتی انتخاب کرد.

با این حال، اصرار یونگ بر حفظ هر دو سمت، موجب نارضایتی شد. برخلاف قانونگذاران حوزه انتخابیه - کسانی که بیشترین آرا را از ناحیه خود به دست آوردند - نمایندگان تناسبی مانند یونگ مواضع خود را مدیون احزاب خود هستند. رای نماینده تناسبی کره جنوبی که برای دادن فرصتی برای احزاب کوچک طراحی شده است، 46 کرسی از مجموع 300 کرسی مجلس ملی را به خود اختصاص داده است. انتظار می‌رود قانون‌گذاران در این کرسی‌ها زمانی که شغل دولتی دیگری را انتخاب می‌کنند، استعفا دهند، زیرا شخص دیگری از حزب آنها می‌تواند بدون خدشه‌دار کردن اختیار رأی‌دهندگان، جایگزین آنها شود.

به نظر می‌رسید که یونگ دلیل دیگری برای حفظ کرسی مجلس خود جز لذت بردن از مزایای قانون‌گذار بودن ندارد. کیم و یونگ هر دو پس از آسیب های فراوان به دولت لی، از نامزدی وزیران خود کناره گیری کردند. و اکنون هر دو تحت بازجویی قرار دارند، اولی به اتهام آزار جنسی کارکنان سابقش و دومی به اتهام انتقال سرمایه های سیاسی خود به شوهرش. افکار عمومی بیش از پیش به رفتار مشکوک شخصیت های لیبرال توجه می کنند.

میزان محبوبیت لی در نظرسنجی‌های بزرگ در اواسط سپتامبر به رقم نادری رسید و در نظرسنجی Realmeter به 33.8 درصد و در نظرسنجی دیگری توسط گالوپ به 37 درصد کاهش یافت. بنابراین، کنفرانس مطبوعاتی لی دری چرخشی برای عذرخواهی و تصمیم گیری بود تا در مورد همه عواملی که میزان محبوبیت او را می تراشند، بهتر عمل کند. اما تاکیدی‌ترین نکته‌ای که او به آن اشاره کرد - و بیشترین تیتر را دریافت کرد - این ادعا بود که "من هیچ قصدی برای دومین دوره ریاست جمهوری ندارم." ریاست جمهوری مشکل ساز قانون اساسی فعلی کره جنوبی به رئیس جمهور اجازه می دهد تا یک دوره پنج ساله خدمت کند.

در سال 2025، زمانی که لی پس از استیضاح یون سوک یول برای انتخابات ریاست جمهوری زودهنگام نامزد می شد، یکی از سیاست های کمپین او اصلاح قانون اساسی بود تا رئیس جمهور بتواند دو دوره چهار ساله متوالی را بر عهده بگیرد. در آن زمان، تقریبا دو سوم رأی دهندگان چنین اصلاحاتی را تأیید کردند. سیستم کره جنوبی برای یک دوره پنج ساله منفرد برای رئیس جمهور با مشکلات زیادی روبرو شده است. مردم باید خیلی منتظر بمانند تا بتوانند از طریق برگه های رای درباره رئیس جمهور قضاوت کنند.

علاوه بر این، بدون دورنمای یک دوره دیگر، رئیس جمهور فعلی هیچ انگیزه ای برای رفتار مسئولانه در مورد دولت خود ندارد. اینکه چقدر مردم می توانند صدای خود را از طریق رای دادن به گوش مردم برسانند و میزان مسئولیتی که رئیس جمهور کشور را با آن رهبری می کند، تعیین کننده سلامت دموکراسی است. و کره جنوبی در این زمینه ضعیف بوده است. علاوه بر این، ماهیت متمرکز و قوی ریاست جمهوری کره جنوبی - که اغلب "ریاست امپراتوری" نامیده می شود - این مشکل را تشدید کرده است.

انحصار رئیس جمهور در تصمیمات اداری را در نظر بگیرید. انحصار دولت در تامین مالی برای بقیه کشور؛ قدرت رئیس جمهور برای انتصاب حدود 10000 آژانس دولتی و پست QUANGO؛ اختیارات رئیس جمهور برای استفاده از حدود 400 میلیارد دلار از طریق تصمیمات بودجه ای خود؛ فرامین آنها نافذ از احکام دولت محلی؛ و ناتوانی مجلس ملی در نظارت و بررسی بازوهای اجرایی رئیس جمهور. ریاست جمهوری یون همه چیزهایی را که ممکن بود اشتباه پیش برود آشکار کرد، از فساد گسترده به دلیل فقدان مکانیسم های شنیداری تا کنترل سمی بر اجرای قانون.

مایه گذاری ریاست جمهوری کره جنوبی بیش از حد به حسن نیت آن یک نفر در رأس بستگی دارد. به طور طبیعی، انتظار می رود که اصلاحات قانون اساسی برای کاهش ریاست امپراتوری و تقویت پارلمان و حکومت محلی به زودی محقق شود. اما رئیس مجلس ملی در اواخر ژوئیه وقتی گفت که "مسئله اجازه دادن به رئیس جمهور فعلی برای خدمت متوالی در نهایت به افکار عمومی بستگی دارد." حزب اپوزیسیون قدرت خلق (PPP) بلافاصله این احتمال را مطرح کرد که لی می‌تواند با این فرض در حال طراحی «خیانت» باشد.

ترم وجود دارد. در واقع، قانون اساسی فعلی هرگونه اصلاح قانون اساسی - چه برای طولانی کردن دوره ریاست جمهوری یا معرفی دوره های متعدد - را از اعمال رئیس جمهور فعلی منع می کند. بلافاصله پس از آن، سخنران به اشتباه خود در تفسیر حقوقی اعتراف کرد. دفتر ریاست جمهوری همچنین به مطبوعات تصریح کرد که وقتی نوبت به نامزدی مجدد لی می‌شود، «قانون اساسی ما این اجازه را نمی‌دهد، مردم آن را نمی‌پذیرند، و این واقعا غیرممکن است». لی، هنگام بازدید از فرانسه در 10 سپتامبر، دوباره اشاره کرد که "قانون اساسی به وضوح دوره من را محدود می کند." هنوز،

این جنجال از آن زمان به قدری جذابیت پیدا کرده بود که محبوبیت او را پایین بیاورد. از این رو، لی در کنفرانس مطبوعاتی 18 سپتامبر یادآور قاطع و واضحی بود که این تصور که او در دوره های متوالی خدمت می کند «نه تنها از نظر قانون اساسی غیرممکن است، بلکه هرگز به آن فکر نکرده ام». لی سپس پیشنهاد همکاری با مجلس ملی را برای اصلاح قانون اساسی داد تا دوره های متوالی ریاست جمهوری - برای روسای جمهور آینده، نه برای خودش - و توزیع یکنواخت قدرت بین پارلمان و دولت های مرکزی و محلی فراهم شود.

او همچنین از اشاره به این نکته غافل نشد که این امر مستلزم «بحث دوحزبی و افکار و ایده‌های عمومی» است. مخالفت سیاسی علیرغم موضع نسبتا قاطعانه لی، PPP عمدا غیرقابل باور است. جانگ دونگ هیوک، رهبر PPP در رسانه های اجتماعی خود نوشت: "لی می گوید "هیچ قصدی" برای خدمت یک دوره دیگر ندارد. چرا برای او اینقدر سخت است که بگوید "من یک دوره دیگر خدمت نخواهم کرد؟"

لی به او قولی نداد، بنابراین "او از رویای دومین دوره متوالی دست نکشیده است." جئونگ جئوم سیگ، رهبر طبقه PPP، همچنین تصریح کرد که PPP در هیچ بحثی برای اصلاح قانون اساسی در طول دولت لی شرکت نخواهد کرد. او با تشویق بسیاری در میان نمایندگان همکار PPP گفت: «حزب مردمی اکنون به شما می‌گوید: در این دولت هیچ اصلاحی در قانون اساسی صورت نخواهد گرفت». جونگ مانند جانگ مشکوک است که لی انگیزه پنهانی برای اصلاح قانون اساسی و نامزدی برای دومین دوره دارد.

(رئیس‌جمهور از کیفرخواست مصون است، به همین دلیل است که محاکمه‌ها در پرونده‌های حقوقی مختلف علیه لی در حال حاضر تعلیق شده است.) اما دلیل واقعی امتناع حزب مردم از اصلاح قانون اساسی می‌تواند این باشد که نمی‌تواند در تغییر قانون اساسی به سلیقه خود پیش قدم شود. اصلاح قانون اساسی نیازمند 200 رأی موافق است. PPP تنها 109 کرسی از 300 کرسی پارلمان را در اختیار دارد. در همین حال، اردوگاه لیبرال بیش از 180 کرسی دارد و حزب DP با 161 کرسی، به تنهایی اکثریت پارلمان را در اختیار دارد.

PPP تنها به یک مصالحه جزئی در میز مذاکره دست خواهد یافت. علاوه بر این، تاریخ فقط دولت لی را به خاطر اصلاح قانون اساسی به یاد نمی آورد، نه PPP. PPP از خدمت به لی و حزب دموکراتیک خلق چنین مجموعه سیاسی عظیمی در یک بشقاب نقره ای بیزار است. به رغم ناسازگاری PPP، DP در حال شخم زدن به جلو است. در 20 سپتامبر، DP کمیته اصلاح قانون اساسی را راه اندازی کرد.

کیم مین سوک، رهبر جدید حزب دموکراتیک، گفت: «زمان آن رسیده است که از تصمیم گیری خودداری کنیم، اما درباره اصلاحات قانون اساسی بحث کنیم. البته، زمان بندی برای دولت لی مناسب است. گفتمان عمومی و چانه زنی سیاسی بر سر اصلاح قانون اساسی می تواند هر دستور کار دیگری را تحت الشعاع قرار دهد. در این فرآیند، نقاط دردناک دولت می تواند پوشانده شود و حتی فراموش شود. به علاوه، اصلاح قانون اساسی یک امکان دور نیست. اگرچه PPP مخالف صحبت برای تغییر قانون اساسی است، بلوک محافظه کار به هر حال متعصب است. جیب بسیار قابل توجهی جانگ و رهبری PPP را تحقیر می کند.

مشارکت و رای انفرادی برای اصلاح قانون اساسی امکان پذیر است. شنیده ها حاکی از آن است که برخی از PPP در حال حاضر برای پیوستن به بحث برای اصلاح قانون اساسی تلاش می کنند. قابل ذکر است، کیم تائهو، قانونگذار چهار دوره PPP، این بار پس از کنفرانس مطبوعاتی لی، سخنان منطقی را مطرح کرد. او در شبکه های اجتماعی خود با اشاره به بی اعتمادی بیمارگونه حزب کمونیست مردمی نسبت به لی گفت: «ما باید به این جنگ فرسایشی بر سر این جنجال های متوالی پایان دهیم.

وی سپس بر لزوم اصلاح قانون اساسی «به منظور پراکنده کردن اختیارات هدایت شده به رئیس جمهور و غلبه بر دو قطبی شدن سیاسی» تأکید کرد. اما در نهایت، این «قطب بندی سیاسی» است که مانع از اولین قدم مورد نیاز برای التیام این قطبی شدن خواهد شد. بر اساس نظرسنجی Realmeter در 22 سپتامبر، 5 نفر از هر 10 کره جنوبی هنوز در مورد نیات واقعی لی برای معرفی یک دوره ریاست جمهوری متوالی مشکوک بودند.

هرچقدر هم که دولت در مورد اصلاح قانون اساسی و سیاست حسن نیت و جدیت داشته باشد، اگر افکار عمومی قانع و دلداری ندهند، هیچ صحبتی از اصلاح قانون اساسی و هیچ قانون اساسی حاصل از آن قابل اجرا نخواهد بود.

خواندن متن کامل در دیپلماتبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Constitutional Reform as the Lee Jae-myung Administration’s Political Watershed

South Koreans have long discussed changing the way the presidency is set up. Should it – and can it – happen now?

همه‌ی اخبار سیاست