اصلاح مامان شورش فمینیستی جدید است

به ما گفته می شود که بدن یک زن یک معبد است. بعد از زایمان ظاهرا تبدیل به یک بنای تاریخی می شود. هر لک نشانه ای برای فداکاری و هر زخمی نشان افتخار.

جایی در طول راه، جشن فمینیستی بدن پس از زایمان، لحن غیرقابل انکار یک فرمان را به خود گرفت. علائم کشش خود را دوست داشته باشید! جای زخم سزارین خود را گرامی بدارید! سینه هایی را که تسلیم جاذبه شده اند در آغوش بگیر! در آینه نگاه کن و از آنچه مادری از تو ساخته تعجب کن!

مطمئنا، چیز زیبایی در این انجیل خودپذیری وجود دارد، اما در مورد اینکه به ما گفته می‌شود در مورد بدنی که تنها در آن زندگی می‌کنید چه احساسی داشته باشید، چیزهای بسیار ظالمانه‌ای نیز وجود دارد، به خصوص زمانی که بیشتر از ما انتظار می‌رود که در عرض چند هفته پس از زایمان دوباره خود را به شلوار جین قبل از بارداری فشار دهیم.

همه اینها ما را به اعلامیه بزرگ فمینیستی می رساند. بدن من، انتخاب من

اما چه اتفاقی می‌افتد زمانی که انتخاب جراحی زیبایی شکم باشد؟

آرایش مامان را وارد کنید، ترکیبی از روش‌هایی که اغلب شامل جراحی سینه، شکم و لیپوساکشن می‌شود. در ظاهر، اغماض دیگری در تلاش بی پایان فرهنگ ما برای کمال جسمانی. اما در زیر وعده جراحی میل پیچیده تری نهفته است.

زنی که به دنبال بینی جدید یا پشتی شیک تر است، ممکن است به دنبال نسخه ای از خود باشد که هرگز نبوده است. از سوی دیگر، مادری که به دنبال بازگرداندن چهره قبل از بارداری خود است، ممکن است در تعقیب کسی باشد که از نزدیک به یاد دارد... خودش.

آیا اگر بارداری بدن او را بدون تغییر باقی می گذاشت، آیا او هرگز به جراحی فکر می کرد؟

آلیشیا، مادر سه فرزندی که تحت تغییر مامان قرار گرفت، احساس می‌کند که بین قدردانی از فرزندانش و ناراحتی از ظاهر تغییر یافته‌اش دویده شده است.

او به نیوزویک گفت: «فکر می‌کنم فشار زیادی روی زنان وجود دارد که بدن‌شان را پس از زایمان دوست داشته باشند و آن‌ها را در آغوش بگیرند.

کنایه کاملا آشکار است. جنبشی که حول رهایی زنان از انتظارات در مورد بدنشان بنا شده است، خطر تحمیل دیگری را در پی دارد: پذیرش اجباری خود.

دکتر جرمی نیکفرجام، از New You Plastic Surgery در نیویورک، این تناقض را می بیند.

او به نیوزویک گفت: «زن‌ها می‌توانند از دستاوردهای بدنشان قدردانی کنند و همچنان می‌خواهند در پوست خود احساس جذابیت، اعتماد به نفس و راحتی داشته باشند».

او خاطرنشان می کند که بارداری می تواند مشکلات جسمی نیز به همراه داشته باشد، از جمله عضلات شکم جدا شده، زخم های دردسرساز سزارین و پوست اضافی. برای برخی از بیماران، جراحی در کنار ظاهر، ناراحتی را برطرف می کند.

جنیفر که دو بار سزارین شده بود، سال ها با کیسه شکمی که در برابر رژیم غذایی و ورزش مقاومت می کرد، دست و پنجه نرم کرد.

پس از جراحی، او به یاد می آورد که شلوار جین را امتحان کرده و گریه می کند.

او به نیوزویک گفت: «ممکن است این چیز کوچکی به نظر برسد، اما برای من، اهمیت زیادی داشت.

یک شلوار جین به‌سختی جزو مانیفست‌های فمینیستی نیست، با این حال چیزی کاملا رادیکال در مورد اینکه مادری در لباس پوشیدن کمی آزادی پیدا می‌کند وجود دارد.

البته، تعبیر کمتر چاپلوس کننده ای از تغییر شکل مامان وجود دارد: پدرسالاری با بیهوشی بهتر.

از این گذشته، صنعت زیبایی یک تجارت پرسود ایجاد کرده است تا زنان را متقاعد کند که بدن آنها نیاز به بهبود دارد. وقتی بدنی که انسان را تولید کرده به عنوان چیزی که نیاز به ترمیم دارد، در مورد فرهنگ ما چه می گوید؟

این یک اعتراض جدی فمینیستی است، اما چیزی به همان اندازه نگران‌کننده است که فرض کنیم زنی که جراحی زیبایی را انتخاب می‌کند باید دستکاری شده باشد تا آن را بخواهد.

آلیسیا به نیوزویک گفت: «من تصمیم خود را هم یک عمل توانمند و هم آزادی شخصی می‌دانم. از نظر من، توانمندسازی به معنای داشتن اعتماد به نفس و آزادی تصمیم گیری در مورد بدنم بدون احساس نیاز به توجیه آنها برای دیگران است.

او می‌گوید: «این انتخابی بود که برای خودم انجام دادم، بدون اینکه تحت فشار یا تحت تأثیر دیگران قرار بگیرم.

نیک فرجام این خطر را در تبدیل پذیرش بدنه به تعهد دیگری می داند.

او به نیوزویک گفت: «زنان نباید برای انجام عمل جراحی برای مطابقت با استانداردهای زیبایی جامعه تحت فشار باشند، اما همچنین نباید احساس شرم کنند اگر واقعا برای خودشان می‌خواهند.»

شاید ناراحت‌کننده‌ترین سؤال برای فمینیسم معاصر این باشد که آیا می‌تواند از خودمختاری یک زن دفاع کند، حتی زمانی که او آن را به شیوه‌هایی اعمال می‌کند که برخی فمینیست‌ها آن را قبول ندارند. به هر حال، غرور عجیبی در جشن گرفتن آزادی زنان وجود دارد و در عین حال این حق برای خود محفوظ است که تصمیم بگیرد کدام انتخاب آزاد شده است.

خودت را دوست داشته باش! هرگز تغییر نکن! احساسات قابل تحسین است... تا زمانی که تبدیل به دستور شوند.

شورش واقعی فمینیستی ممکن است امتناع از اجازه دادن به دیگران برای دیکته کردن بدن شما باشد.

و چه بسا زن پس از این که این همه از خود را به مادری بخشید، این حق را داشته باشد که چیزی کوچک برای خود نگه دارد.