اضطراب ریاضی ممکن است دانش آموزان را از یادگیری مهارت های هوش مصنوعی و داده های مفید باز دارد

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هوش مصنوعی به طور فزاینده ای به بخشی از زندگی و کار روزمره تبدیل می شود. هوش مصنوعی می تواند اطلاعات تولید کند، شواهد را خلاصه کند و محاسبات را انجام دهد. با این حال، نیاز به تفکر انتقادی و درک مفهومی را برطرف نمی کند.

کارفرمایان هنوز به افرادی نیاز دارند که بتوانند خروجی ها را ارزیابی کنند، خطاها را تشخیص دهند، شواهد را تفسیر کنند و بر اساس شواهد تصمیم بگیرند. به عنوان مثال، یک سیستم هوش مصنوعی ممکن است پاسخ یا نمودار قانع کننده ای ارائه دهد. یک فرد هنوز باید تصمیم بگیرد که آیا اطلاعات دقیق است یا خیر. بنابراین اعتماد به اعداد، نمودارها و مجموعه داده های بزرگ ضروری است.

با این حال بسیاری از دانشجویان دانشگاه از موضوعات کمی اجتناب می کنند. این به این دلیل نیست که آنها توانایی ندارند، بلکه اغلب به این دلیل است که در مورد ریاضیات مضطرب هستند. اضطراب ریاضی می تواند در یادگیری، حل مسائل و عملکرد اختلال ایجاد کند. دانش آموزان ممکن است در مواجهه با ریاضیات، آمار یا هر کار کمی دچار تنش، نگرانی، شرم و ترس شوند.

این مهم است زیرا مهارت های کمی به درجات ریاضی محدود نمی شود. انتظار می رود دانش آموزان در طیف گسترده ای از رشته ها به طور فزاینده ای داده ها را تفسیر کنند. آنها باید شواهد تحقیق را ارزیابی کنند و بر اساس آن تصمیم بگیرند. دانشجویان روانشناسی باید نتایج نظرسنجی را تجزیه و تحلیل کنند. از دانشجویان بازرگانی انتظار می رود که با داده های فروش کار کنند.

یکی از رایج‌ترین تصورات غلط این است که اضطراب ریاضی فقط دانش‌آموزان ضعیف‌تر را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

تحقیقات خلاف این را نشان می دهد. بسیاری از دانش آموزانی که سطوح بالایی از اضطراب ریاضی را تجربه می کنند، توانایی فکری برای موفقیت دارند. آنها به سادگی در چرخه های ترس و اجتناب گرفتار می شوند. در نتیجه، دانش آموزان ممکن است از کار کمی اجتناب کنند و از فرصت های یادگیری جدا شوند. آنها ممکن است اعتماد به توانایی های خود را از دست بدهند.

دانش آموزی که در مورد ریاضیات مضطرب است، ممکن است ارائه ارزیابی که نیاز به برنامه های ریاضی دارد را به تعویق بیندازد. دانشجویان ممکن است از درخواست برای دوره های کارآموزی که شامل تجزیه و تحلیل داده ها است اجتناب کنند. با گذشت زمان، این می تواند بر انتخاب های تحصیلی آنها تأثیر بگذارد و فرصت های شغلی آینده را محدود کند.

پیامدها فراتر از کلاس های درس دانشگاه است. فارغ التحصیلانی که وارد محل کار می شوند ممکن است نیاز به ارزیابی شواهد کمی و تفسیر اطلاعات عددی داشته باشند. دانش‌آموزانی که به دلیل اضطراب از کار کمی اجتناب می‌کنند، ممکن است از بسیاری جهات محروم باشند.

اضطراب ریاضی یک مشکل جهانی است. مطالعات بین المللی رابطه آن را با اعتماد به نفس، مشارکت و موفقیت در ریاضیات برجسته کرده است.

OECD از طریق برنامه خود برای ارزیابی دانش آموزان بین المللی (PISA) بر اضطراب ریاضیات نظارت می کند. در سراسر کشورهای OECD، نسبت دانش آموزانی که در مورد ریاضیات مضطرب هستند از 31 درصد در سال 2012 به 39 درصد در سال 2022 افزایش یافته است.

بنابراین پرداختن به اضطراب ریاضی صرفا در مورد بهبود عملکرد امتحان نیست. همچنین در مورد این است که مطمئن شوید دانش آموزان بی جهت از موضوعات و مشاغل کمی حذف نمی شوند.

تحقیقات من با دانشجویان دانشگاه نشان می دهد که رویکردهای هوش هیجانی مبتنی بر تحقیق می تواند اضطراب دانشجویان را تعدیل کند. این می تواند به بهبود اعتماد به نفس، ایجاد انعطاف پذیری، تشویق استقلال و پرورش علاقه به آمار کمک کند.

بسیاری از دانشجویان با داشتن باورهای عمیق در مورد توانایی ریاضی خود وارد دانشگاه می شوند. برخی ممکن است به خاطر بیاورند که به آنها گفته شد در مدرسه ریاضیات خوب نیستند. دانش آموزی از واکنش معلمش به سوالی خبر داد: "چرا سرعت کلاس را کم می کنی؟" این باورها در طول سالیان متمادی ایجاد می شوند. آنها می توانند مدت ها قبل از اینکه با محتوای کمی پیچیده مواجه شوند مانع تعامل دانش آموزان با ریاضیات شوند.

این امر مستلزم آن است که دانشگاه ها هنگام مطالعه دروس کمی، تجربیات عاطفی دانشجویان را در نظر بگیرند.

محیط های یادگیری حمایتی و دلسوزانه می تواند دانش آموزان را تشویق کند تا باورهای منفی خود را به چالش بکشند. همانطور که یکی از دانش آموزان منعکس کرد:

"الان مشتاقانه منتظر کلاس ها هستم. در ابتدای سال، چون آمارها را واقعا سخت می دیدم، فکر می کردم "باید به کلاس بروم، اجباری است، اما واقعا نمی خواهم بروم زیرا در آن صورت باید سوالاتی را انجام دهم که نمی دانم چگونه انجام دهم، هیچ ایده ای در مورد انجام آن ندارم." هرچه بیشتر تمرین می‌کردم، بیشتر می‌توانستم با محتوا دست و پنجه نرم کنم... بنابراین اکنون از رفتن به کلاس‌ها لذت می‌برم."

ترویج مشارکت، همکاری و اعتماد به نفس می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا به طور مثبت‌تری در کار کمی مشارکت کنند. یک دانش آموز در مورد کار مشترک در کلاس توضیح داد:

"من گاهی احساس خوبی دارم، زیرا اگر من نتوانم آن را حل کنم، شخص دیگری نیز نمی تواند آن را حل کند. بنابراین، احساس راحتی می کنم که من تنها کسی نیستم که سوال را درک نمی کنم ... ممکن است کسی ... رویکرد دیگری به سوال داشته باشد. بنابراین، فکر می کنم جالب تر است."

کمک به دانش‌آموزان برای تشخیص اینکه مشکلات ریاضی طبیعی است و نشان‌دهنده فقدان توانایی نیست، مهم است.

از آنجایی که دانشگاه ها به نیازهای متغیر کارفرمایان پاسخ می دهند، اضطراب ریاضی مستحق توجه بیشتر است. این فقط یک چالش فردی نیست که بر گروه کوچکی از دانش آموزان تأثیر می گذارد. این یک موضوع آموزشی گسترده تر با پیامدهایی برای مشارکت، شمول، چشم انداز شغلی و برابری اجتماعی است.

تفکر تحلیلی، سواد داده و مهارت های هوش مصنوعی اهمیت فزاینده ای پیدا می کنند. با توجه به این موضوع، ما نمی توانیم موانعی را که دانش آموزان را از توسعه آنها باز می دارد نادیده بگیریم. حمایت از دانش آموزان برای درگیر شدن با اطمینان در کار کمی ممکن است به اندازه آموزش مهارت ها مهم باشد.

مینا مهتا کوتچا، اضطراب ریاضی در افراد غیر متخصص دانشگاه، (2026). DOI: 10.1017/9781009772501

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.