«اطلس جادویی» هنرمند چینی سون سون اولین انیمیشن بلند در مسابقه بین‌المللی فیلم توکیو است.

سون ژون، هنرمند و فیلمساز چینی هرگز انتظار نداشت «اطلس جادویی» به اولین انیمیشن بلند منتخب جشنواره بین المللی فیلم توکیو تبدیل شود.

سان به Variety می‌گوید: "من هرگز به "اطلس جادویی" به عنوان یک فیلم انیمیشن فکر نمی‌کردم. برای من، این فیلم بسیاری از اشکال هنری را گرد هم می‌آورد. انیمیشن صرفا برچسبی است که ما برای شکل آن استفاده می‌کنیم. خوشحالم که افراد در TIFF تلاش من برای آن را درک کردند."

«اطلس جادویی» که یک دهه در حال ساخت است، در لوچا، یک امپراتوری معدن زغال سنگ که در آن پرواز ممنوع است، اتفاق می‌افتد. هر 60 سال یک فستیوال باعث می‌شود مردم نتوانند دوران قبل را به خاطر بیاورند. پس از دستگیری یک شعبده باز، او در زندان با پسری یتیم آشنا می شود و اطلس جادویی را به او می دهد. این کتاب پسر را به گذشته ای نشان می دهد که امپراتوری سعی کرده آن را پاک کند.

فیلم بین چاپ های چوبی، نقاشی با جوهر و رنگ زنده حرکت می کند. تصاویر آن اغلب کاری را انجام می دهند که یک طرح معمولی ممکن است بیان کند و از هنر و سنت های بصری دوره ها و فرهنگ های مختلف استفاده می کند.

سان می‌گوید که این فیلم بر اساس رویدادهای جهانی از جمله همه‌گیری و جنگ در اوکراین و همچنین تغییرات شخصی مانند گرویدن او به بودیسم شکل گرفته است. او تمام پس انداز خود را در پروژه گذاشت. هنگامی که گالری ها در طول همه گیری همه گیر تعطیل شدند، فروش آثار هنری او خشک شد. او می گوید برای ادامه فیلم باید خودش خریدار پیدا می کرد و وام می گرفت.

او می‌گوید: «در تفکر هنری خودم، معتقدم هر خالق باید یک لحظه «همه‌در» در زندگی‌اش داشته باشد: ساختن اثری تعیین‌کننده که همه چیز را از آن‌ها بیرون می‌کشد. برای من «اطلس جادویی» آن لحظه همه‌جانبه بود. امیدوار بودم قبل از بزرگ شدن فرزندم و زمانی که پدر و مادرم هنوز زنده بودند، آن را تمام کنم. متأسفانه پدرم یک سال قبل از اتمام فیلم فوت کرد.»

سان می‌گوید به‌جای اظهارنظر در مورد هر رویدادی، او از تأثیرات فرهنگی و سیاسی مختلف استفاده کرد تا تقسیم‌بندی‌هایی را که در سراسر جهان می‌بیند منعکس کند. او همچنین تصاویری از تمدن های باستانی از جمله اهرام را در کنار عناصر اساطیری آورده است.

او می‌گوید: «فیلم نمی‌تواند مستقیما به واقعیت بپردازد، اما می‌تواند دید وسیع‌تری داشته باشد. می‌تواند نحوه درک ما از جهان و آنچه را که کنجکاو هستیم، بیان کند.

سان در پاسخ به این سوال که آیا فیلم‌ها باید داستان‌هایشان را به وضوح توضیح دهند، می‌گوید: "من در واقع مخالف "داستان" هستم. منظورم این نیست که فیلم‌ها نباید داستان داشته باشند. من به فیلم‌هایی که به خاطر بسته‌بندی و اهداف تجاری بر داستان تاکید دارند اعتراض می‌کنم. به عنوان یک شکل هنری، فیلم باید حالتی از وجود را بیان کند.

سان از آندری تارکوفسکی با استناد به «نوستالژی» در سال 1983 و بلا تار فیلمساز فقید مجارستانی به عنوان فیلمسازانی که او را تحسین می کند نام می برد. او می‌گوید: "آنها در رویکردی که به هستی می‌کنند صادق هستند. آنها فقط بر روایت‌های خیالی تکیه نمی‌کنند. برای من، این همان شکل هنری است که سینما باید داشته باشد."

در حین کار بر روی "اطلس جادویی"، سان به مطالعه نقاشی های دیواری دانهوانگ، نقاشی و خوشنویسی سلسله سونگ، همراه با تصاویری از فرهنگ های دیگر پرداخت. او در پاسخ به این سوال که آیا نگران این است که تماشای فیلم برای برخی از تماشاگران دشوار باشد، می‌گوید: "همیشه مانعی برای ورود وجود خواهد داشت. ده سال کار طبیعتا به فیلم عمق می‌دهد. اما من این کار مهم را برای خودم ساختم. هدفم تحقق بخشیدن به آن بود، نه جلب رضایت هر بیننده‌ای." سان می‌گوید نمایشگاه‌های مرتبط با «اطلس سحر و جادو» در ایالات متحده و سنگاپور برنامه‌ریزی شده‌اند، اگرچه مکان‌ها و تاریخ‌های آن رونمایی نشده است.

او همچنین ویژگی جدیدی را آغاز کرده است که آن را «همه یا هیچ» می‌نامد که عنوان ماندارین آن، «Fuyou» به معنای «مگ می‌پلا» است. این فیلم دنیای "اطلس جادویی" را ادامه خواهد داد و از موضوع گسترده فراموشی به تجربه فردی از دست دادن حافظه حرکت خواهد کرد. سان می گوید اولین شات را در یک فضای نمایشگاهی در هانگژو فیلمبرداری کرده است و امیدوار است که این فیلم را ظرف دو سال به پایان برساند.