اعماق پنهان: ری برک در مورد زندگی خارق العاده یک فرمانده و ملوان زیردریایی

اولین فردی که سه رنگ ایرلندی را در اطراف آبهای خائنانه کیپ هورن در نوک جنوبی آمریکای جنوبی حمل کرد، این کار را در حالی انجام داد که یک دور زدن انفرادی جهان را در سن 62 سالگی انجام داد.

ملوان تنها، ویلیام (بیل) کینگ، تنها فرمانده زیردریایی بریتانیایی بود که در تمام شش سال جنگ جهانی دوم از جنگ جان سالم به در برد و پس از آن بقیه عمر خود را در اورانمور، کو گالوی گذراند.

او 28000 مایل را با قایق بادبانی 42 فوتی خود به نام Galway Blazer II که به نام سرباز محلی شکار روباه زمستانی خود در زمستان نامگذاری شده بود، شروع کرد تا خاطرات خود را از جنگ زمانی که به یاد می آورد «تقریبا همه دوستانم کشته شده بودند» را از یاد ببرند.

او پس از واژگون شدن توسط یک طوفان بسیار قوی در 1000 مایلی جنوب کیپ تاون، آفریقای جنوبی، و بعدا هنگامی که قایق بادبانی او در زیر خط آب توسط یک کوسه قاتل در 400 مایلی سواحل استرالیا سوراخ شد، دکل خود را از دست داد. تعویض دکل های نامناسب باعث وقفه بیشتر شد.

کینگ پسر یک سرهنگ مهندس ارتش سلطنتی بریتانیا بود که در سال 1917 بر اثر اصابت گلوله کشته شد. پدربزرگ او دانشمندی بود که اصطلاح انسان نئاندرتال را در زمان استادی کانی‌شناسی، زمین‌شناسی و تاریخ طبیعی در کالج کوئینز گالوی (دانشگاه گالوی کنونی) بین سال‌های 1849 تا 1883 ابداع کرد.

او اصول قایقرانی را از مادربزرگش آموخت و در سن 13 سالگی به کالج سلطنتی نیروی دریایی در دارتموث، دوون فرستاده شد.

کینگ در 17 سالگی وقتی با HMS Nelson به دریا رفت، در بین دانشجویان نیروی دریایی از لحاظ مصونیت از دریازدگی غیرعادی بود. با به دست گرفتن فرماندهی اولین زیردریایی خود در سن 29 سالگی، او برای گشت زنی در دریای شمال فرستاده شد، جایی که از هر چهار زیردریایی بریتانیا سه زیردریایی با از دست دادن تمام خدمه در سال های اولیه جنگ نابود شدند. در شش ماه او از کوچکترین ستوان فرماندهی یک زیردریایی به افسر ارشد زیردریایی در ناوگان تبدیل شد. او به یاد می آورد: «اکنون آنقدر تعداد کمی از ما باقی مانده بودیم که نمی توانستیم نقاط حیاتی را حتی زمانی که به تنهایی پخش می شدند، بپوشانیم.

گشت زنی دریای شمال سه هفته به طول انجامید. کینگ در خاطرات خود نوشت: «زیردریایی نامطلوب ترین مکان برای گذراندن دوره های طولانی است. "حتی زمانی که شما در عمق شارژ نیستید یا در کف اقیانوس گیر نمی کنید، هر مردی در تنش و ناراحتی نگه داشته می شود."

هر خدمه ای وظیفه مراقبت چهار ساعته را انجام می داد، انتظار فرمانده را داشت که باید «هوشیار و آماده بود، 24 ساعت از 24 ساعت، به سختی جرأت می کرد بخوابد، اما می دانست که باید، وگرنه دستگاه خسته کننده ای که مغزش است به درستی کار نمی کند».

در اواسط ژانویه 1941، کینگ در بیمارستان بستری بود که زیردریایی او، اسنپر، زیر نظر یک فرمانده جایگزین به خلیج بیسکای فرستاده شد. هرگز برنگشت. او در بیشتر گشت‌های بعدی خود شش ماه را به عنوان فرمانده تنها زیردریایی بریتانیایی در دریای چین جنوبی پس از سقوط سنگاپور گذراند.

او گفت که نباید زیردریایی های بدون تهویه مطبوع برای گشت زنی در آب های استوایی فرستاده می شد، اما هیچ جایگزینی در دسترس نبود. هنگامی که کینگ سوابق خود را از گرما، رطوبت و زخم های بدن در دومین زیردریایی خود، تراستی، به پزشک نیروی دریایی نشان داد، به او گفتند: "آنچه که ابزار شما ثبت کرده است نمی تواند زندگی انسان را پشتیبانی کند."

پس از دستورات پزشک او را به مدت هشت ماه به کار ساحلی در انگلستان و مالت محدود کرد، کینگ فرماندهی سومین زیردریایی خود، Telemachus را به عهده گرفت، که به نام تنها پسر اودیسه و پنه لوپه در ادیسه هومر نامگذاری شده بود. او با یک خدمه 60 نفره به خاور دور بازگشت، اگرچه "به دلیل تلفات سنگین مجبور شدیم زیردریایی ها را با مردان نیمه آموزش دیده بسازیم". دستور او حمله به کشتی‌ها و یوبوت‌های ارتش ژاپن بود که به سرزمین‌های بریتانیا در هنگ کنگ، سنگاپور، مالایا (مالزی کنونی) و برمه (میانمار کنونی) حمله کرده بودند.

مانند تله ماکوس در ادیسه، مأموریت او بیرون راندن غاصب بود، کلمه پایانی مستقل در قسمت آغازین Telemachus از اولیس جیمز جویس، که سرگردانی آن در حوالی سال 1904 دوبلین با رویدادهایی در حماسه اصلی یونانی مطابقت دارد.

کینگ در اولین گشت زنی خود در شمال سنگاپور یک U-boat بزرگ ژاپنی را غرق کرد و 89 خدمه را کشت، اما مجبور شد برای جلوگیری از تعقیب کشتی ها و بمب افکن های ژاپنی شیرجه بزند و در اعماق آب بماند. او تعقیب کنندگان خود را درست قبل از اینکه مجبور به بیرون آمدن یا مرگ بر اثر کمبود یا هوا شود، از دست داد.

او پس از جنگ به گالوی بازگشت و با آنیتا لزلی که در بیروت با او آشنا شده بود ازدواج کرد. آنها با هم در قلعه اورانمور و در مزرعه ارگانیک خود در آن نزدیکی زندگی می کردند. در میان کسانی که او را در اورانمور ملاقات کردند، آکیرا تسوروکامه، پسر مهندس ارشد زیردریایی ژاپنی بود که کینگ در سال 1944 غرق کرده بود.

کینگ در سال 2012 درگذشت و همراه با آنیتا در کنار دریاچه گلاسلو در ملک دوران کودکی‌اش، قلعه لزلی، در کو موناگان به خاک سپرده شد. سنگ نوشته او دو بیت آخر شعر روبرت لوئیس استیونسون است: "خانه ملوان است، خانه از دریا / و شکارچی، خانه از تپه."