افتتاحیه جام جهانی یادآور روزهای پرافتخار لیگ راگبی تست است

جمعه، 11 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Rabbitohs 10، Knights 20

شنبه، 12 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، واریرز 16، دلفین 26

شنبه، 12 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، کوسه 26، کابوی 16

یکشنبه، 13 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، پانترز 19، خروس 12

شنبه، 19 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 46، کوسه 10

یکشنبه، 20 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، رزمندگان 10، شوالیه‌ها 12

جمعه، 25 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، دلفین 20، خروس 36

یکشنبه، 27 سپتامبر، 16:00، امتیاز نهایی، پانترز 14، شوالیه 22

یکشنبه، 4 اکتبر، 7:30 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 19، شوالیه 18

برخی از درخشان ترین ستاره های لیگ راگبی در افتتاحیه جام جهانی درخشیدند. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

استادیوم فوتبال سیدنی همانقدر که می‌بینید یک معبد فوتبال مدرن است، اما بازی افتتاحیه استرالیا در جام جهانی لیگ راگبی 2026 مانند سفری به گذشته بود.

بازی با نیوزلند در سایه زمین کریکت سیدنی بود، جایی که کانگوروها از زمان ورود لیگ راگبی به استرالیا در سال 1908 در آنجا بازی می کردند.

این مکان محل بسیاری از خاطرات سپیا از نبردهای خشمگین و خونین و رعد و برق است، زیرا مسابقات آزمایشی بزرگترین، بهترین و وحشیانه ترین نمایش هایی بودند که بازی ارائه می کرد.

آنها نام هایی مانند آزمون رانش رورک یا کشتار سوئینتون را به آنها می دادند و آنها را شبیه به جنگ می کردند.

آن روزها گذشته و توسط جانوران دوقلو ایالت اورجین و رقابت های باشگاهی در حال گسترش، بلعیده شده اند، اما پیروزی 24-22 شب گذشته برای استرالیا ثابت می کند که آنها می توانند دوباره زندگی کنند، حتی اگر فقط برای یک شب باشد.

جمعیت 41225 نفری بزرگترین شرکت کننده برای هر مسابقه تستی در سیدنی از سال 1974 بود، و این یک بازی بود که به همه آنها یادآوری کرد که در گذشته با اجرای دو تیم یک بازی کلاسیک کاملا کلاسیک بود.

سفر به سمت پیروزی سبز و طلا با لحظات پاک نشدنی مانند تلاش آکروباتیک باز کردن کیسی مک‌لین و تلاش‌های دوگانه رهگیری در طول میدان از جک بوستوک و تام تربویویچ همراه بود.

تام تربویویچ یکی از دو قطع توپ استرالیا را در طول زمین به ثمر رساند. (گتی ایماژ: مت کینگ)

اما هیچ کدام بهتر از سه نبرد کالین پونگا با ریس والش نبودند، که از نوع دوئل های تن به تن بود که در لحظات کوتاهی وجود داشت که یک بازی تیمی به یک ورزش انفرادی تبدیل می شد.

اگر آنها تفنگچی بودند، امروز ظهر بود.

والش در اولین دیدار خود پیروز شد و پونگا را در یک تکل غیرقابل تلاش پس از اینکه اولین بازیکن کیوی در نیمه اول استراحت کرد، روی خط کناری قرار داد.

اما انتقام پونگا زیبا بود. در نیمه دوم، پس از تکه تکه کردن دوباره، والش را ترک کرد و در حال تعقیب ارواح با گامی با پای چپ بود که آنها باید در مسیر رسیدن به دومین تلاش خود در شب، درباره آنها آهنگ بنویسند.

لحظه باشکوهی بود، اما تعداد کمی مانند والش در شکوه غوطه ور می شوند.

پاسخ او یک تلاش طولانی مدت بود که در آن او پونگا و جهرمه هیوز را چنان همه جانبه به راه انداخت که با یکدیگر برخورد کردند.

به معنای واقعی کلمه، این یک تلاش بی رحمانه از طرف والش بود. او پس از آن به سمت خمیازه تکنیکالر رفت، به طوری که لاترل میچل مجبور شد تبدیل به حاشیه را انجام دهد.

در نهایت، این سومین تلاش بوستوک بود، اولین کار پرواز دلفین، که با شروع جام جهانی با یکی از بهترین مسابقات - NRL، Origin یا موارد دیگر - در چند وقت اخیر، قرارداد را برای استرالیا امضا کرد.

این یک تماشای طولانی مدت بود. این اولین بازی کانگوروها در SFS جدید بود که چهار سال است باز شده است.

این اولین بازی آنها مقابل نیوزلند در سیدنی از سال 2014 بود، و قبل از دیشب فقط دو بار در دهه گذشته در آنجا بازی کرده بودند.

این غیبت به‌عنوان نشانه‌ای از کاهش علاقه طرفداران به تیم ملی آغاز شد - بازی‌کنندگان به‌تازگی از حضورشان بازماندند- تا اینکه به یک علت تبدیل شد.

جک بوستاک در اولین بازی آزمایشی خود بسیار عالی بود. (گتی ایماژ: مت کینگ)

اجرای نمایش در جاده ها مهم است، و در سال های اخیر استرالیا در سراسر سرزمین خود و دیگران بازی کرده است. آنها تیمی برای کشور هستند، نه فقط برای شهرهایی با استادیوم های بزرگ و شیک.

اما برای اینکه در قلب و ذهن مردم بمانید، برای اینکه در زندگی یک ورزش احساس بزرگی کنید، به آنها یادآوری کنید که چقدر این می تواند بزرگ باشد و قرار است چقدر مهم باشد، گاهی لازم است آهنگ های قدیمی را، آنهایی که همه می دانستند، در خانه بزرگ پخش کنید.

استرالیا بردهای زیادی دارد که برجسته شدن برای آنها سخت است، اما این یکی خواهد بود. جدای از دو تلاش هوایی بوستوک، هر تلاشی که آنها به ثمر رساندند، از داخل کوارتر خودشان سرچشمه می گرفت، زیرا آنها به سمت پیروزی می دویدند.

نیوزلند به خاطر باخت در بازی‌ای که در آن گروه افتخارآمیزش هر کاری را که از آن انتظار می‌رفت انجام می‌داد، به خاطر شکست دادن آن در سراسر استرالیا، کثیف خواهد بود.

انتظار می رود استرالیا و نیوزلند دوباره در فینال به مصاف هم بروند. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

کیوی ها با پنج شکست خط به یک و بیش از 300 دویدن اضافی به پایان رسید. آنها 22 امتیاز به دست آوردند اما در 20 هجومی امتیاز بیشتری را در جدول باقی گذاشتند.

پایان ضعیف ست هیوز، که زمان زیادی در بازی آخر در داخل منطقه قرمز داشت، اما با ضربه ای که منجر به ست هفت تکل قبل از جهش بوستوک به آسمان شد، در ذهن آنها ظاهر خواهد شد.

در مقابل استرالیا، حتی اگر یک بازیکن کلیدی مانند میچل موزس را به دلیل مصدومیت از دست بدهند، حتی اگر مهاجمانش شکست بخورند، و حتی اگر شما تیم بهتری برای بخش‌های بزرگ بازی باشید، هرگز نمی‌توانید یک اینچ به آنها بدهید.

آنها می توانند و بهتر خواهند شد. پس از صحبت در مورد تیم های کیوی و پسیفیکا که در صدر جدول قرار گرفتند، استرالیا به همه ما یادآوری کرد که هنوز مسابقاتش باید ببازد.

تام بوستاک در اولین بازی معروف تست، مرد مسابقه بود. (گتی ایماژ: مت کیند)

بازی مجدد بین این دو در فینال محتمل به نظر می رسد، اما تا رسیدن به آن راه طولانی است. جدایی دیرهنگام پونگا با شکستگی دست مشکوک ممکن است شانس کیوی ها را برای کسب دومین جام جهانی جبران کند.

اما قبل از اینکه به آینده نگاه کنیم، اجازه دهید کمی بیشتر در زمان حال بنشینیم و در این یادآوری باشکوه گذشته غرق شویم.

این چیز خوبی بود این چیزی است که همه چیز در مورد آن است. قبلا اینگونه بود و شاید بتوان دوباره.

یک مسابقه عالی جام جهانی نمی‌کند و بازی بین‌المللی را نمی‌توان تنها با 80 دقیقه به افسانه‌ای‌ترین شب‌هایش برگرداند، هر چقدر هم که خوب باشند.

لیگ راگبی بیشتر به این نیاز دارد: بهترین تیم‌های جهان، پر از بهترین بازیکنانی که روی لبه تیغ می‌رقصند، در بزرگترین و بهترین استادیوم‌ها، زمانی که ریسک‌ها بالاتر است.

این یک دستور العمل ساده است، اما اشتها برای آن بسیار قوی است. جمعیت به تنهایی گواه آن است، و باید تعداد بیشتری از مردم در راه باشند.

ساموآ و تونگا تقریبا مطمئن هستند که وقتی آخرین دور رقابتی قدیمی‌تر از زمان را در دو هفته دیگر در استخر فروخته شده‌شان انجام می‌دهند، آن را ارائه خواهند کرد.

نیمه نهایی که تقریبا قطعا استرالیا و نیوزلند را در مقابل یکی از دو کشور جزیره ای یا انگلیس قرار می دهد، این پتانسیل را دارد که مانند افتتاحیه مسابقات باشد.

در بازسازی اعتبار فوتبال بین‌المللی، قدیمی‌ترین گنجینه آن، این ورزش می‌تواند دوباره طلا بگیرد.

لیگ راگبی زمانی که سال ها مسابقات آزمایشی را بدیهی می دانست، یک بار از این جایزه صرف نظر کرد.

اتفاقی که دیشب افتاد به او ضربه ای مهیج داد و طعم آنچه را که رها کرد را چشید، گناهی که این پیروزی حماسی استرالیا ثابت کرد تکرار آن دیوانگی خواهد بود.