افزایش آب باعث ایجاد جنگل های ارواح داخلی در ایالات متحده شده است

درختان در حال مرگ در جنگل ارواح، کارولینای جنوبی

به نظر می رسد میلیون ها درخت در ایالات متحده، چه در نزدیکی سواحل و چه در داخل دریاچه ها، به دلیل افزایش سطح آب در حال مرگ هستند. این یافته ممکن است ارزیابی مجدد میزان کربن ذخیره شده در جنگل ها را وادار کند، زیرا مخازن کربن مهمی برای کاهش اثرات شدیدتر تغییرات آب و هوایی هستند.

افزایش سطح آب دریاها و طوفان های شدید مرتبط با تغییرات آب و هوایی باعث مرگ درختان گسترده در امتداد سواحل اقیانوس اطلس آمریکا شده است و ارتشی از درختان مرده اسکلتی به نام جنگل های ارواح ایجاد کرده است. برای مثال، تصور می‌شود که کارولینای شمالی بین سال‌های 1985 تا 2021، 21 درصد از جنگل‌های ساحلی خود را به دلیل خاک غرقابی و سطح نمک بالاتر ناشی از افزایش آب دریا از دست داده است.

هنری یونگ در دانشگاه ویرجینیا و همکارانش برای دیدن اینکه چقدر این اتفاق در حال وقوع است، از تصاویر هوایی برنامه تصویربرداری ملی کشاورزی ایالات متحده استفاده کردند. آنها تصاویر گرفته شده بین سال های 2012 و 2023 را برای نقشه برداری از درختان مرده در 10 کیلومتری سواحل اقیانوس آرام، خلیج و اقیانوس اطلس و همچنین در امتداد سواحل دریاچه های بزرگ ایالات متحده با وضوح حدود 1 متر مربع تجزیه و تحلیل کردند.

آنها بیش از 260 میلیون درخت مرده را شناسایی کردند و دریافتند که بیش از نیمی از مرگ و میر تنها در 10 درصد از جنگل های نقشه برداری شده متمرکز شده است. این نقاط داغ نه تنها در جنگل‌های ساحلی کم ارتفاع و مستعد سیل، بلکه در تالاب‌های داخلی مرتفع و دور از آب شور بودند.

در طول دهه ای که آنها مطالعه کردند، مرگ و میر درختان در جنگل های کم ارتفاع ساحلی سه برابر شد، جایی که طغیان آب با افزایش سطح نمک ترکیب شد.

اما نرخ مرگ و میر نیز در اطراف دریاچه های آب شیرین در حال گسترش، از جمله دریاچه های بزرگ، و در تالاب های داخلی، که بارندگی بیشتری را تجربه کرده اند، دو برابر شد.

متیو کیروان از مؤسسه علوم دریایی ویرجینیا می‌گوید: «این اولین نقشه از جنگل‌های ارواح است که کل ایالات متحده را پوشش می‌دهد. همچنین شاید اولین مطالعه جامعی باشد که مفهوم بالا آمدن سطح دریا را که باعث مرگ درختان می‌شود، مورد استفاده قرار می‌دهد و آن را در مکان‌های داخلی بیشتری اعمال می‌کند». "من به عنوان یک دانشمند ساحلی، بلافاصله نمک را مقصر می دانم. این نویسندگان آن را به طور کلی به آب تعمیم داده اند."

آریا ایوانتورو از دانشگاه پلیموث بریتانیا می گوید که این الگو چقدر گسترده است. او می‌گوید: «آب‌گرفتگی طولانی‌مدت و شوری در حال حاضر برای استرس و کشتن درختان شناخته شده‌اند، اما این مطالعه نشان می‌دهد که مرگ‌ومیر جنگل‌های مرتبط با آب ممکن است گسترده‌تر از آن چیزی باشد که معمولا تشخیص داده می‌شود.» "این موضوع را فراتر از افزایش سطح دریا به تنهایی گسترش می دهد."

یونگ و همکارانش دریافتند که بین سال‌های 2013 و 2020، میزان بارندگی و رواناب آب باعث افزایش بی‌سابقه‌ای در دریاچه‌های بزرگ شده است و آنها نشان می‌دهند که این منجر به غرقابی مداوم شده و احتمال مرگ درختان مجاور را افزایش می‌دهد.

ایوانتورو می‌گوید: «این مطالعه شواهد قانع‌کننده‌ای ارائه می‌کند که تغییر شرایط هیدرولوژیکی نقش مهمی در الگوهای مرگ‌ومیر دارد، اما من در مورد نسبت دادن مرگ هر درخت به طور مستقیم به طغیان یا شوری محتاط هستم.

او می‌گوید این کار به شواهدی می‌افزاید که اثرات مرتبط با آب تغییرات آب و هوایی می‌تواند تغییرات اکوسیستم را تسریع کند.

با گرم شدن آب و هوا، ذوب شدن یخ ها به این معنی است که سطح متوسط جهانی دریاها حدود 4.1 میلی متر در سال افزایش می یابد و انتظار می رود نفوذ آب شور تا سال 2100 نزدیک به 77 درصد از خطوط ساحلی جهان را تحت تأثیر قرار دهد. می تواند حدود 7 درصد افزایش یابد.

ایوانتورو می گوید، این بدان معناست که در مناطق ساحلی و کنار دریاچه، جنگل ها ممکن است عقب نشینی کنند زیرا شرایط برای پوشش گیاهی تالاب مناسب تر می شود و اثرات منفی بر ذخیره کربن دارد.

میشل سیمز در مؤسسه منابع جهانی، یک سازمان غیرانتفاعی جهانی، می‌گوید: «مرگ و میر و تجزیه درختان باعث آزاد شدن کربن در جو می‌شود، و اگر جنگل بهبود نیابد، این مناطق ممکن است ظرفیت خود را برای جدا کردن کربن دوباره به دست نیاورند، و این می‌تواند نشان‌دهنده از دست دادن ذخایر کربن در درازمدت باشد».

ایوانتورو می گوید، با این حال، اکوسیستمی که جایگزین جنگل می شود ممکن است کربن را نیز انباشته کند. سوال مهم این است که چگونه ذخیره‌سازی کربن با تغییر چشم‌انداز تغییر می‌کند، نه اینکه صرفا چه مقدار کربن در هنگام مرگ درختان از دست می‌رود.