افزایش و تورم در یک طناب کشی هستند و تورم برنده است

درآمد واقعی ساعتی از زمان شروع جنگ ایران 0.7 درصد کاهش یافته است، زیرا قیمت بالای سوخت تورم را سریعتر از افزایش دستمزدها افزایش داده است.

کاهش قدرت خرید خانوارها به این معنی است که هزینه‌های مصرف‌کننده به طور فزاینده‌ای به این بستگی دارد که خانوارهای مرفه با ثروت بازار سهام ناشی از رونق هوش مصنوعی همراه شوند.

افزایش قیمت ها قدرت خرید یک چک حقوق معمولی را از بین می برد.

میانگین درآمد ساعتی در ماه اوت کاهش یافت، زیرا شاخص قیمت مصرف کننده سریعتر از میانگین دستمزد ساعتی افزایش یافت. درآمدهای تعدیل شده بر اساس تورم یا «واقعی» از فوریه روند نزولی داشته است و اکنون درست کمتر از سطح خود در ماه مه 2025 است. دستمزدهای واقعی بین فوریه و اوت 0.7 درصد کاهش یافته است.

این کاهش در دستمزدهای تعدیل شده با تورم یا دستمزدهای «واقعی» عمدتا به دلیل افزایش قیمت سوخت است. شدت آن کمتر از رکودی است که در سال‌های پس از همه‌گیری رخ داد، اما همچنان نشان‌دهنده عقب‌گردی برای بودجه خانوار است. همچنین خطراتی را برای اقتصاد گسترده‌تر به همراه دارد، که برای تامین هزینه‌های مصرف‌کننده بیشتر به سود بازار سهام متکی شده است.

از آنجایی که 68 درصد تولید ناخالص داخلی از مخارج مصرف کننده است، اگر مردم شروع به کاهش بودجه خانوار خود برای مقابله با افزایش قیمت کالاهای ضروری مانند غذا و گاز کنند، رشد ممکن است ضربه بخورد.

کاهش قدرت خرید کارگران اعتماد مصرف کننده را تضعیف می کند و در صورت کاهش هزینه های مردم خطراتی را برای اقتصاد به همراه خواهد داشت.

باب شوارتز، اقتصاددان ارشد در آکسفورد اکونومیکس در تفسیری نوشت: واضح است که انعطاف‌پذیری هزینه‌های مصرف‌کننده در سال جاری بیشتر با بازپرداخت‌های مالیاتی فراوان، کاهش پس‌انداز و اثر ثروت ناشی از رونق بازار سهام تقویت شده است تا چک‌های حقوق کارگران.

از آنجایی که بخش عمده ای از هزینه های مصرف کننده توسط خانوارهای مرفهی تامین می شود که بودجه آنها از رونق بازار سهام ناشی از گسترش هوش مصنوعی است، اقتصاد گسترده تر از حد معمول در برابر رکود در آن صنعت آسیب پذیرتر شده است. اگر فدرال رزرو نرخ بهره را افزایش دهد، یا اگر واکنش عمومی علیه فناوری هوش مصنوعی مانع از ساخت مراکز داده شود، ممکن است ولگردی کردن هزینه های هوش مصنوعی برای حمایت از بازار سهام، شتاب خود را از دست بدهد.

شوارتز نوشت: "در حالی که چشم اندازهای غیر پیش پا افتاده است، ما انتظار نداریم که این رویدادها اقتصاد را در آینده قابل پیش بینی پایین بیاورند." با این حال، نادیده گرفتن علائم هشدار دهنده مرتبط با شوک های خارجی بی شمار و همچنین کاهش نفوذ کارگران دشوار است.