اقتباس یک بازی ویدیویی ممکن است سخت تر از اجرای آن باشد

لحظه ای که فهمیدم رزیدنت اویل من را دارد چک مهمات بود. قهرمان فیلم جدید زک کرگر کارگردان، یک غیرنظامی، یک پیک پزشکی به نام برایان (با بازی آستین آبرامز) است که وظیفه دارد بسته ای ویژه را به شهر راکون در مجاورت برف برساند. به سرعت، اتفاقات عجیبی شروع می شود: او تقریبا زنی را که به نظر می رسد مبتلا به یک ویروس مرموز است، زیر پا می گذارد. با متلاشی شدن اوضاع، او متوجه می شود که او را با تپانچه یک افسر پلیس مرده دفع می کند. در میان همه هرج و مرج، برایان خشاب اسلحه‌اش را بیرون می‌کشد تا تعداد گلوله‌هایش را بشمارد.

تأیید تعداد دورهای موجود در اتاق قبل از جسارت بیشتر در تاریکی، جنبه کلیدی سری بازی‌های ویدیویی است که کرگر در حال اقتباس از آن است. اما به ندرت در صفحه نمایش بزرگ نمایش داده می شود.

در واقع، هفت فیلم رزیدنت اویل که قبل از این فیلم ساخته شده بودند (همه به جز یکی از آنها میلا جووویچ را بازی می کرد) رویکردی مخالف داشتند. شخصیت‌ها انواع کمیک سلاح‌های خودکار را بازی می‌کردند، توانایی‌های ماوراء طبیعی داشتند، شیرین کاری‌های شگفت‌انگیز خودرویی انجام می‌دادند و هزاران گلوله را به امواج زامبی‌ها پرتاب می‌کردند. پایه نسبی فیلم جدید شاید به همین دلیل است که شروع اولیه کرگر برای تکرار جدید Resident Evil، یکی از شناخته‌شده‌ترین ویژگی‌های بازی‌های ویدیویی، با کنستانتین فیلمز، که حقوق را در اختیار دارد، طنین‌انداز شد.

کرگر در مصاحبه‌ای با این انتخاب داستان سرایی به من گفت: «من دوست دارم کسی با مجموعه مهارت‌ها و نگرش من به این دنیا برود.

کارگردان تصمیم گرفت از یک ورودی خاص از سری بازی که در سال 1996 عرضه شد، استفاده نکند. کرگر بیشتر به خاطر اولین فیلم بلندش، Barbarian، که او را به عنوان یک استعداد جدید شگفت‌انگیز در دنیای ترسناک معرفی کرد، و برای ادامه‌اش، سلاح‌ها، که برنده اسکار شد، شناخته می‌شود. برای فیلم فعلی‌اش، گرفتن حس استرس‌زای واقعی بازی برایش مهم بود. کرگر گفت: «رزیدنت اویل بسیار ساده و ذاتا سینمایی است.

این برای من قلب و روح آن بازی هاست. این احساسی است که وقتی وارد یک محیط جدید می‌شوید، و فقط دو گلوله دارید.» او گفت که مدیریت منابع، اهمیت دادن به هر ضربه، و پیمایش در دنیایی که یک هیولا می‌تواند از پشت هر گوشه‌ای به بیرون بپرد، اینها برای احساس این دنیا اساسی هستند.

Resident Evil به ایجاد ژانر بازی بسیار محبوب معروف به عنوان وحشت بقا کمک کرد، که تعلیق و اکشن را با هم ترکیب می کند تا بازیکن را جذب کند. اما مانند تقریبا هر فرنچایز گسترده دیگری، سالها تداوم آن را سنگین کرده است. کرگر این مشکل را با نادیده گرفتن بیشتر پیشینه نسخه خود حل می کند. مقدمه اساسی هنوز وجود دارد: یک شرکت داروسازی زیستی، شرکت آمبرلا، به اشتباه چیزی به نام "ویروس تی" را راه اندازی کرده است، و کسانی که آلوده شده اند را به هیولاهایی تبدیل می کند که برایان باید به امید بقا با آنها مبارزه کند.

منبع اصلی معمولا اعضای مجری قانون را پیش‌زمینه نشان می‌دهد، که بیشتر آنها در اقتباس‌های قبلی نمایش داده شده‌اند، اما کرگر ترجیح داد بر روی یک شخصیت اصلی تمرکز کند. برایان نقش یک فرد معمولی پشت کنترلر را ایفا می کند، که وارد دنیایی متخاصم شده است که به سختی قادر به دفاع از خود است و او را مجبور می کند آنچه را که با بازی های ویدیویی آموخته به واقعیت تبدیل کند.

[ بخوانید: یک بازی ویدیویی خسته کننده که نمی توانم آن را کنار بگذارم]

نتیجه یک تجربه تماشایی غوغایی و اغلب مضحک است، زیرا برایان در اوایل چند عکس خوش شانس می زند، اما برخی از اشتباهات تازه کار را نیز مرتکب می شود. در یک سکانس که با منطق بازی‌های ویدیویی فوق‌العاده است، او به طرز احمقانه‌ای نردبانی را که به وضوح می‌توانست به او کمک کند از اتاق زیر شیروانی که در آن گیر کرده است را رها کند. در مورد دیگر، او با دویدن به صورت دایره ای در اطراف یک ماشین واژگون شده، از یک مهاجم زامبی فرار می کند. همانطور که او پیشرفت می کند، برایان زرادخانه خود را افزایش می دهد، با یک تفنگ ساچمه ای و سپس یک سلاح خودکار روبرو می شود.

ادای احترام کرگر به یک عنصر ناخوشایند قسمت‌های بعدی Resident Evil (یعنی چهارمین بازی که او آن را یکی از بازی‌های مورد علاقه خود نامیده است) به‌ویژه سرگرم‌کننده است: اجرای یک ضربه سر برای کشتن یک دشمن در واقع می‌تواند مضر باشد، زیرا ممکن است برخی از وحشت‌های جدید شاخک‌ها از زخم گردن بیرون بیاید.

وضعیت برایان به قدری وحشتناک است که خندیدن با تشدید آن اجتناب ناپذیر است. البته طنز بهترین راه برای از بین بردن تنش یا از بین بردن غبغب تکان دهنده است. این امر به ویژه در لحظاتی مانند مواجهه برایان با کودک آلوده یا زایشگاه پر از نوزادان جهش یافته صادق است. کرگر کار خود را به عنوان یکی از اعضای گروه اسکچ Whitest Kids U' Know شروع کرد و فیلم های قبلی او دارای لبه تاریکی خنده دار هستند.

او همچنین اعتراف کرد که خود بازی‌های Resident Evil «یک اردوگاه غیرقابل انکار برای آن‌ها دارند». با این حال، به نظر می‌رسید که کرگر از میزان طنزی که در برداشت خود به کار برده بود پشیمان بود - و این در حالی بود که او قبلا در مراحل ویرایش جوک‌هایی انجام داده بود.

او گفت: «فیلم را ساعت 11:59 بعد از ظهر یک هفته قبل از اکران در سینماها نمایش داده بود». با این حال، او گفت، در حین تماشای فیلم تمام‌شده، فکر می‌کرد: «می‌توانستم آن را از دست بدهم؛ می‌توانستم آن را قطع کنم.» او همچنین ویرایش‌های بزرگ زیادی انجام داده بود، به غیر از صرفا حذف خطوط. نقطه اوج، که در آن برایان به مقصد خود می رسد (آزمایشگاه تقویت شده آمبرلا که روی درمان ویروس کار می کند)، به ویژه در طول زمان به شدت تغییر کرد. این صحنه مملو از بازیگران کمدی است که نقش متصدیان آزمایشگاهی را بازی می‌کنند و در ابتدا ظاهرا دیوانه‌تر بودند.

کرگر می‌گوید: «من باید می‌رفتم و برش‌های واقعا دردناکی برای اجراهای واقعا عالی و کارهای خنده‌دار و هوشمندانه‌ای که مردم در آن آزمایشگاه انجام می‌دادند انجام می‌دادم و سعی می‌کردم آن را سخت نگه دارم.» با توجه به سرمایه‌گذاری عاطفی تماشاگران در سفر برایان تا آن زمان، او متوجه شد که آنها «واقعا در حال و هوای خندیدن به کنایه‌های هوشمندانه‌ای که دوستان آزمایشگاه می‌گویند، نیستند».

با این حال، برای من، طنز با لحن عجیب و غریب و ناهنجار برخی از بازی‌های ویدیویی مطابقت دارد، و بنابراین بخشی از جذابیت است. نحوه حرکت فیلم در صحنه هایی که شبیه به "سطوح" هستند بدون اینکه شماتیکی داشته باشند نیز چشمگیر بود. اولین چالش بزرگ برایان در محل تصادف اتومبیل است، پس از آن او به خانه متروکه ای نزدیک می رود. سپس در خیابان‌ها و فاضلاب‌های شهر راکون حرکت می‌کند، قبل از اینکه به آزمایشگاه برسد. کرگر به گونه‌ای تکرار می‌کند که تمایل بازی‌های Resident Evil برای جابه‌جایی سریع بازیکنان از مکانی به مکان دیگر را ارگانیک نشان می‌دهد.

[ بخوانید: The Last of Us و قدرت بازی های ویدیویی ]

مشخص شد که کرگر تا چه حد از طرفداران رزیدنت اویل فوق العاده است زیرا او به جزئیات بازی هایی اشاره می کند که الهام بخش او بوده است. (مسیر نسبتا ساده ای که سفر برایان طی می کند، یکی دیگر از ادای احترام به Resident Evil 4 بود.) در واقع، کل پروژه زمانی شکل گرفت که روی لی تهیه کننده فیلم، که روی فیلم Minecraft کار کرده بود، از او پرسید که آیا کرگر هرگز به اقتباس از یک بازی ویدیویی علاقه مند خواهد شد. او گفت: «تنها چیزی که می‌توانستم به آن فکر کنم Resident Evil است، زیرا احساس می‌کرد هنوز هیچ فیلمی روح بازی آن را تسخیر نکرده است.

با این حال، او با واکنش آنلاین طرفداران به دلیل اجتناب از شخصیت‌ها و طرح‌های تثبیت شده فرنچایز مواجه شد – نوعی حس بدبینی از سوی جامعه‌ای که اغلب بازی‌های مورد علاقه‌شان را به‌سرعت به صفحه نمایش بزرگ ترجمه می‌کنند.

کرگر تعجب نکرد. او گفت: "انتظار داشتم، با نزدیک شدن به D-Day، من خرد خواهم شد." "من قبلا توسط افرادی که قرار بود فیلم را دوست داشته باشند، خرد شده بودم. بنابراین، من دقیقا مثل این بودم، خوب، این فقط تواضعی است که باید برای آن انجام دهم." در عوض، این فیلم یک موفقیت بزرگ برای فرنچایز Resident Evil بوده است، و نقدهای قوی دریافت کرده و در آخر هفته افتتاحیه خود بیش از 60 میلیون دلار در داخل کشور فروش داشته است، بیش از هر اقتباس قبلی در کل ایالات متحده.

تماشاگران تئاتر، که اکنون نسل‌های متعددی از طرفداران بازی‌های ویدیویی را تشکیل می‌دهند، به فضای فیلم واکنش نشان داده‌اند. آنها هرگز با سینمایی روبرو نشده‌اند که تا این حد شبیه معادله آنها باشد. البته ارتباط با منبع اصلی برای کرگر مهم است: او گفت: «چیزی که من واقعا از آن متنفرم، اتهامی است که به من وارد می‌شود که می‌خواهم فیلمی بسازم و به رزیدنت اویل سیلی بزنم.» «این همیشه قرار بود رزیدنت اویل باشد.

اما اقتباس از فرنچایز لزوما به معنای درگیر شدن با داستان نیست - می تواند به سادگی ثبت یک احساس باشد.