«اقتدار او کجاست؟» آلمان در حال از دست دادن صبر با فردریش مرتس است

رومیان باستان یک شعله ابدی مقدس را که به الهه وستا، مدافع آتشگاه و خانه تقدیم شده بود، در معبدی اختصاص داده شده که توسط کشیشی ویژه محافظت می شد: باکره های وستال نگهداری می کردند. از ماه ژوئیه، باکره‌های وستال که در موزه بود برلین به نمایش گذاشته می‌شوند، عمدتا آثار هنری قرن هجدهم فرانسوی، مجبور بودند اتاق 257 را با هم اتاقی جدید و محبوب خود تقسیم کنند.

پرتره رسمی آنگلا مرکل که آبی و طلایی درخشان است، چنان جمعیتی را به خود جذب کرده است - فروش بلیت موزه بود 85 درصد افزایش یافته است - که نمایش عمومی آن تا ژانویه دو ماه تمدید شده است. صدراعظم دوم آلمان تا کنون محبوب ترین صدراعظم آلمان است.

گیزلا اگرت، مدرس دانشگاه بازنشسته ای که از بن بازدید می کند، می گوید: «او متعهد بود، یک تحلیلگر زیرک اما در عین حال انسان، که 16 سال خوب به ما داد. اما این نقاشی در مقایسه با پیچیدگی او کمی ابتدایی است - چشم ها همه اشتباه هستند.

چهار دوره ریاست آنگلا مرکل از سال 2005 مملو از درام بود - از بحران بانکی و پناهجویان گرفته تا همه‌گیری کووید-19 - اما هفت سال پس از آن به لطف جنگ روسیه با اوکراین و یک اقتصاد مسطح مداوم، با پناهندگان و تسلیح مجدد بیشتر شد. این به نوبه خود موج بی سابقه ای از ورشکستگی ها را برانگیخته و تردیدهای جدی در مورد پایگاه صنعتی آلمان را تشدید کرده است. پس جای تعجب نیست که مرکل به عنوان یک باکره وستال امروزی اسطوره‌شناسی می‌شود: مدافعی از کانون، خانه و دوران بهتر.

در اتاق 257، هیچ کس چیز خوبی در مورد صدراعظم امروزی، فردریش مرز، ندارد: بیش از حد قانون گرا، بیش از حد متکبر، یک ارتباط ضعیف، یک مرد وحشتناک.

او فقط 18 ماه در مقام ریاست جمهوری است اما تنها 13 درصد از آلمانی ها فکر می کنند که او کارش را خوب انجام می دهد. حزب راست میانه حزب دموکرات مسیحی او (CDU) که ​​به دلیل بحران هویت و کشمکش‌های روزانه ائتلاف دچار مشکل شده است، در نظرسنجی‌ها از روز انتخابات در فوریه 2025، 10 امتیاز کاهش یافته و به پایین‌ترین حد خود یعنی 19 درصد رسیده است.

در همین حال، حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان با پشت سر گذاشتن CDU به رتبه اول در نظرسنجی‌ها و حمایت 30 درصدی رکورد زد.

می‌توانید حال و هوای تلخ آلمان را در قفسه‌های یک کتابفروشی در نزدیکی موزه بود ببینید. نیم دوجین کتاب جدید درباره ظهور فاشیسم هشدار می دهند در حالی که پرفروش ترین کتاب غیرداستانی آلمان 2033 نام دارد که تصور می کند AfD به قدرت یک قرن پس از نازی ها می رسد.

نوستالژی و غرور از دست رفته: سوختی که راست افراطی اروپا را تغذیه می کند

یوستوس بندر، نویسنده شب انتخابات آلمان پس از هفت سال، می نویسد: «مقاومت بسیار کمتر از آن چیزی است که مردم قبلا تصور می کردند، زیرا هیچ کس دیگر به کارآیی آن اعتقاد ندارد. "مردم تسلیم می شوند. آنها غر می زنند." نسخه بندری از آینده نزدیک آلمان به اندازه دوره مرکل فوق العاده نیست. او فکر می کند که بزرگترین خطر برای تبدیل شدن خیالات او به واقعیت، ارتشی از سیاستمداران و مقامات است که هنوز در حال انکار هستند.

آنها اصرار دارند، علیرغم شواهد بی‌پایان بر خلاف آن، که استراتژی‌های سیاسی قدیمی و مورد اعتمادشان - حقایق و واقعیت - در برابر سیاست‌های اضطراب‌محور که توسط AfD عرضه می‌شود، کار خواهد کرد.

پس از موزه و کتابفروشی Bode، در امتداد ساحل رودخانه اسپری تا ساختمان پارلمان رایشستاگ ادامه می دهیم. مناظره‌ای آتشین در داخل در حال وقوع است و فردریش مرز صدراعظم در دو جبهه مبارزه می‌کند: با یک سابقه سیاسی نابسامان و صدایی خش دار و سرد.

پس از شوک‌های اخیر انتخابات ایالتی – و اولین دولت تحت رهبری AfD که ماه آینده در زاکسن-آنهالت ظاهر می‌شود – مرز نکات مثبت را برجسته می‌کند: به پیش‌بینی رشد 1.3 درصدی در سال 2026 اشاره می‌کند که دو برابر انتظارات قبلی، همراه با افزایش سرمایه‌گذاری خارجی است.

او می‌گوید آنچه آلمان برای رفع انسداد نیاز دارد، قدرت تفکر مثبت و «تلاش‌های خلاقانه متناسب با خطراتی است که آن را تهدید می‌کند»، اشاره‌ای به 150 نماینده پارلمان AfD که در مقابل او نشسته‌اند. اصطلاح «تلاش خلاقانه» به‌عنوان «خالقان تلاش» سرچشمه می‌گیرد و رابرت شومان، وزیر خارجه سابق فرانسه، در سخنرانی خود در ماه مه 1950، متن پایه‌گذار اتحادیه اروپای مدرن را در نظر گرفت.

حدود 76 سال بعد در برلین، مرز اذعان می‌کند که رای‌دهندگان آلمانی «نارضایتی موجه و احساسات موجه بی‌عدالتی» دارند و تنها با «تلاش خلاقانه» سیاستمدارانش می‌توان آن را به دست آورد.

اما به گفته منتقدان، تلاش خلاقانه دقیقا همان چیزی است که مرز و وزرای او فاقد آن هستند.

پروفسور کلاوس شوبرت، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه مونستر، می گوید: «آلمان کشوری محافظه کار است، اما در حال حاضر پیشنهاد کمی برای مرکز سیاسی وجود دارد.

او می‌گوید زمان حال نامشخص این است که چرا مردم گذشته سیاسی اخیر را رمانتیک می‌کنند و مشتاق یک مرکل «موتی» یا صدراعظم «باستا» پرمیز مانند گرهارد شرودر هستند. یکی از اعضای ارشد کابینه دوران شرودر خوشحال است که با روزنامه ایرلندی تایمز درباره صدراعظم سابق صحبت می کند، اما ترجیح می دهد نامی از او برده نشود «تا بتوانم نظرم را آشکارا بیان کنم».

این وزیر سابق فکر می‌کند مشکلی که بسیاری از چالش‌های ساختاری آلمان را ترکیب می‌کند، Merz است: کسی که «هیچ چشم‌انداز یا رهبری ارائه نمی‌دهد».

اگر اتحادیه اروپا به انحراف خود ادامه دهد، فروپاشی آینده قابل قبول تری خواهد بود

وزیر دوران شرودر گفت: «در عوض شما صدراعظمی دارید که در انظار عمومی شکایت می‌کند که وزرای خودش هنوز پیشنهادهای اصلاحی را ارائه نکرده‌اند. "اقتدار او کجاست؟ چنین چیزی در مورد شرودر غیرقابل تصور بود."

یکی دیگر از تفاوت های سیاسی بزرگ بین اکنون و سال 2002، زمانی که شرودر اصلاحات اجتماعی و اقتصادی چشمگیری را ارائه کرد، احساس فوریت است. فشارهای امروزی قابل لمس است - بحران هزینه های زندگی و مسکن، ترس های امنیتی و ورشکستگی های بی سابقه - اما منحصر به آلمان نیست. وزیر سابق می افزاید: «در آن زمان ما پنج میلیون بیکار داشتیم، امروز دو میلیون نفر است، بنابراین فشار برای اقدام در آن زمان بسیار بیشتر بود.

با این حال، دور از دید در زیر کاپوت آلمان، همه می توانند صدای موتور اقتصادی این کشور را بشنوند که صدای نگران کننده ای دارد. کمبود مزمن ایده های جدید، ترس ملی از ریسک پذیری و کمبود کارگران ماهر، همگی پایه صنعتی آلمان را به لبه پرتگاه کشانده اند. به جای یک جهش به جلو، Merz در حال عقب نشینی است: بروکسل لابی می کند تا ممنوعیت پیشنهادی 2035 برای موتورهای احتراقی را از بین ببرد.

در بازگشت به خانه، اصلاحات حقوق بازنشستگی و رفاه برای ماه ها متوقف شده است و به گفته منتقدان، ماهیت هومیوپاتی دارد. اصلاحات مالی طولانی مدت قانون مالیات بیزانسی آلمان را دست نخورده باقی گذاشت و در عوض 10 میلیارد یورو تخفیف مالیاتی ارائه کرد.

اتاق فکر اقتصادی Ifo در مونیخ نگران است که دولت مرز بیشتر بر چیدن میوه های کم آویزان متمرکز است تا گلابی های خاردار بالاتر: قیمت های تنبیهی انرژی، افزایش هزینه های غیر دستمزدی، بوروکراسی بالون و شکاف فزاینده هوش مصنوعی در مقابل چین و ایالات متحده.

کلمنس فوست، رئیس Ifo، هشدار می‌دهد: «بیشتر مردم می‌دانند که اگر دولت قاطع‌تر از آنچه تاکنون عمل نکرده است، رفاه را به خطر می‌اندازد.»

مرکز سیاسی آلمان برگزار نمی شود. داره خودش رو پاره میکنه

برخی ناظران معتقدند که آلمان فراتر از خطر - و در حال حاضر در دام - یک دور باطل زوال است. در این سناریو، ترس احزاب جریان اصلی از حواشی سیاسی، قاطعیت آن‌ها را مختل می‌کند و به نوبه خود تعداد فزاینده‌ای از رأی‌دهندگان را به حاشیه سوق می‌دهد.

اعداد و ارقام انتخابات حکایت خود را دارند: اولین ائتلاف بزرگ آلمان مدرن به رهبری آنگلا مرکل در سال 2005، 73 درصد از کرسی های بوندستاگ را در اختیار داشت. بیست سال بعد، ائتلاف بزرگ مرز تنها 52 درصد از کرسی ها را در اختیار دارد.

این تغییر چشمگیر از مرکز سیاسی، و فقدان فوریت برای معکوس کردن آن، زنگ خطری برای بسیاری است که به قرن گذشته نگاه می کنند. دکتر مارک جونز، مورخ دوران بین‌جنگ وایمار آلمان در UCD، «فرآیندهایی را در حال وقوع می‌بیند که با گذشته همپوشانی دارند».

او استدلال می کند: «اولین «ائتلاف بزرگ» نوعی پیام اضطراری بود که هدف آن ایجاد یک اکثریت فوق العاده باثبات بود، در حالی که ائتلاف بزرگ امروزی به سختی توانست اکثریت را از بین ببرد.

نزدیک به هشت دهه بعد، او فکر می‌کند که جابه‌جایی مداوم در برلین نشان می‌دهد که جمهوری فدرال مدرن آلمان «آنقدر که اسطوره‌های تاریخ خود ما می‌خواهند یک پروژه سیاسی باثبات و موفق نیست» باشد.