اقتصاددان ارشد مودیز می‌گوید بدهی ملی ایالات متحده به نقطه‌ای نزدیک می‌شود که معامله‌گران اوراق قرضه شاهد «ریسک فزاینده» یک «چرخه معیوب» هستند.

خوش‌بین‌های سیاست مدت‌هاست که نگرانی‌ها در مورد بحران مالی در ایالات متحده را از بین برده‌اند: لحظه‌ای که بار بدهی آن‌قدر بزرگ می‌شود که تامین مالی بازپرداخت‌ها یا غیرممکن خواهد بود یا مستلزم عواقب اقتصادی است. بار بدهی ملی اکنون بیش از 40 تریلیون دلار است، اما ایالات متحده همچنان بزرگترین اقتصاد روی کره زمین است - چرا نگران باشید؟

طرفداران استقراض همچنین پیشنهاد می کنند که نرخ بهره در بسیاری از بازارها افزایش یافته است. ایالات متحده در نرخ های نسبتا بالاتر تنها نیست و بنابراین دلیلی برای نگرانی نیست.

اما مارک زندی، اقتصاددان ارشد مودیز، معتقد است که اولین نشانه‌های ناراحتی را در بازار خزانه‌داری مشاهده می‌کند. او همچنین می‌گوید که در حالی که بسیاری از کشورها باید با بار استقراض خود دست و پنجه نرم کنند، مقیاس اقتصاد ایالات متحده به این معنی است که وضعیت این کشور «مهم‌ترین وضعیت» است.

زندی در نگرش خود فردی پرت نیست. برای سال‌ها، شاهین‌های بدهی (افرادی که نگران سطوح چشمگیر استقراض دولت هستند) هشدار داده‌اند که فقط به این دلیل که هنوز هیچ بحرانی اتفاق نیفتاده است، به این معنی نیست که اصلا اتفاق نخواهد افتاد. نگرانی آنها لزوما ارزش بدهی عمومی نیست، بلکه نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی کشور است.

این نشان می‌دهد که دولت تا چه اندازه برای حفظ هزینه‌های لازم در خدمات و عملیات، نسبت به رشد اقتصادی خود و بنابراین، تا چه حد راحت می‌تواند بدهی‌های خود را بازپرداخت کند، وام می‌گیرد. در زمان نگارش این مقاله، نسبت ایالات متحده 126٪ است.

شکل بالقوه یک بحران مالی بسته به اینکه از چه سیاستگذار یا اقتصاددانی بپرسید متفاوت است: ری دالیو، بنیانگذار Bridgewater Associates معتقد است که آمریکا دچار یک "سکته قلبی" اقتصادی خواهد شد، در حالی که کنت اسمترز، استاد اقتصاد بازرگانی و سیاست عمومی در دانشکده وارتون دانشگاه پنسیلوانیا، قبلا به فورچون گفته بود که معتقد است ایالات متحده از بحران خارج خواهد شد.

زندی اواخر یکشنبه شب در یادداشتی نوشت که در حال مشاهده علائم اولیه یک مارپیچ است. هشدار وی در حالی است که وزارت خزانه داری ایالات متحده کسری 2 تریلیون دلاری را برای سال مالی منتهی به اکتبر تأیید کرده است که بیش از نیمی از آن فقط مربوط به پرداخت بهره بوده است.

زندی می‌نویسد: «اما مسلما مهم‌تر از همه این است که سرمایه‌گذاران جهانی همه این‌ها را می‌بینند و به نظر می‌رسد که برای جبران ریسک فزاینده تقاضای نرخ بالاتری دارند. بازدهی 10 ساله خزانه داری امسال حدود یک درصد افزایش یافته است که یکی از بزرگترین افزایش ها در بین اقتصادهای بزرگ است و کشورهایی که سنگین ترین بار بهره را دارند عموما بیشترین افزایش را داشته اند.

یک چرخه معیوب با افزایش نرخ‌ها به پرداخت‌های بهره و بار بدهی‌ها می‌افزاید، که به نوبه خود نرخ‌ها را حتی بیشتر افزایش می‌دهد، تهدید می‌شود.»

دورتر

ایالات متحده در کشمکش بر سر بار نرخ های بازپرداخت بالاتر تنها نیست. صندوق بین‌المللی پول هفته گذشته در یادداشتی اعلام کرد که بازدهی بلندمدت دولتی برای تعدادی از اقتصادهای پیشرفته بزرگ "به شدت افزایش یافته است". بین فوریه و سپتامبر 2026، میانگین بازده اوراق قرضه دولتی 10 ساله G7 بیش از 1 درصد افزایش یافت و به بالاترین سطح خود در نزدیک به دو دهه رسید.

اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا، به این نکته اشاره کرده است و پیشنهاد می کند که بازدهی بالاتر ایالات متحده در صورتی که "غیرطبیعی" باشد به جای مطابقت با روند جهانی، باعث نگرانی خواهد شد.

اما زندی پیشنهاد می‌کند که بزرگی اقتصاد ایالات متحده علی‌رغم شرایط موجود، آن را قابل توجه می‌کند و می‌نویسد: «ایالات متحده تنها کشوری نیست که به یک محاسبه مالی نزدیک می‌شود، اما با توجه به اینکه اوراق خزانه‌داری معیار جهانی است، بسیار مهم‌ترین آن است.»

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد