اقتصاددان ارشد هشدار داد که حمام خون بازار ترس واقعی وال استریت در مورد بدهی ایالات متحده را آشکار کرد.

تئوری های رقابتی برای توضیح اینکه چرا بازدهی خزانه داری امسال تا این حد افزایش یافته است، وجود داشته است، اما به گفته یک اقتصاددان برجسته، فروش بی رحمانه سهام هفته گذشته یکی از آنها را از بین برد.

بازدهی 10 ساله در هفته های اخیر کاهش یافته است زیرا سرمایه گذاران به دنبال پناه گرفتن در اوراق خزانه هستند. اما قبل از آخرین کاهش، 100 واحد پایه افزایش یافت و به بالای 5 درصد رسید و در یک نقطه به بالاترین سطح در 24 سال گذشته رسید.

این روند پس از آغاز جنگ ایران در اواخر فوریه آغاز شد و قیمت نفت را افزایش داد و انتظارات را افزایش داد که فدرال رزرو برای مبارزه با تورم ناگهانی دوباره افزایش نرخ بهره را افزایش دهد.

در همان زمان، ابرمقیاس‌کننده‌ها بازار اوراق قرضه را با بدهی‌های تازه پر کرده‌اند تا هزینه‌های سرمایه‌ای هنگفت و رونق زیرساخت‌های هوش مصنوعی را تأمین کنند، که اقتصاد ایالات متحده را داغ نگه داشته و تورم را ثابت نگه داشته است.

در حالی که وزارت خزانه داری از بازار اوراق قرضه برای تامین مالی کسری بودجه 2 تریلیون دلاری دولت فدرال و پرداخت بهره 40 تریلیون دلاری از بدهی های ایالات متحده استفاده می کند، این برای دلارهای سرمایه گذاران رقابت می کند.

برخی در وال استریت افزایش بازدهی را کم اهمیت جلوه داده اند و می گویند سیل بدهی های هوش مصنوعی اوراق قرضه ایالات متحده را از بین برده و خزانه داری را مجبور کرده است که در حراج ها بازدهی بالاتری را به سرمایه گذاران ارائه دهد.

اما رابین بروکس، کارشناس ارشد موسسه بروکینگز، این توضیح را نمی‌پذیرد. در یک پست Substack در روز شنبه، او گفت که فروش هفته گذشته در بازار نشان دهنده یک "آزمایش طبیعی" است که استدلال های رقیب را مورد آزمایش قرار می دهد.

او نوشت: «در یک سر طیف، افرادی مانند من هستند که فکر می‌کنند این یک افزایش ریسک مالی است زیرا بدهی عمومی ما خارج از کنترل رشد می‌کند. از سوی دیگر افرادی هستند که می گویند این انتشار بدهی هایپراسکیلر است که بازدهی را بالا می برد، بنابراین هیچ نشانه ای وجود ندارد که سیاست مالی مشکل داشته باشد.

بروکس گفت که استقراض شرکت ها به جایی نزدیک به حباب فناوری اطلاعات در اوایل دهه 2000 نیست، در حالی که وام های عمومی از نظر تاریخی بالا بوده و به احتمال زیاد باعث افزایش بازدهی می شود.

وی به واکنش بازار اوراق بهادار به آخرین گزارش ماهانه مشاغل اشاره کرد که نشان می‌دهد حقوق و دستمزد بیش از دو برابر برآورد اجماع رشد کرده است.

در مقایسه با سورپرایزهای شغلی صعودی قبلی، بازدهی دو ساله بیش از آن چیزی بود که رشد اقتصادی داغ می‌توانست توضیح دهد، افزایش یافت و این ایده را که رشد ایالات متحده به هوش مصنوعی بستگی دارد و همچنین این استدلال که هوش مصنوعی مسئول بازدهی بالاتر است، کاهش داد.

بروکس همچنین به بازده ضمنی بازار برای یک اوراق بهادار 10 ساله در 10 سال آینده اشاره کرد که تقاضای سرمایه گذاران ممتاز را برای ریسک نگهداری بلندمدت اوراق خزانه می سنجد. چنین خطراتی شامل مسیر بدهی و کسری بودجه ایالات متحده است.

اگر حباب هوش مصنوعی بازدهی بلندمدت را بالا می برد، آنگاه این «بازده پیش رو 10 سال و 10 سال» در کنار بازدهی 10 ساله و دو ساله کاهش می یافت.

او گفت: «این کار را نکرد و به نظر من این موضوع حق بیمه ریسک مالی را بیشتر تقویت می‌کند.

«انتخابات میان‌دوره‌ای و فروختن هوش مصنوعی که در پی آن رخ داد، آزمایش طبیعی کاملی را به ما داد تا آنچه را که با بازدهی بلندمدت می‌گذرد، از هم جدا کنیم. آنها به دلیل افزایش فشار مالی، نه به دلیل هوش مصنوعی، افزایش یافته‌اند.»

هشدارهای بدهی ایالات متحده اخیرا افزایش یافته است. ماه گذشته، آمار نهایی وزارت خزانه داری در سال مالی 2026 نشان داد که کسری بودجه فدرال به 1.99 تریلیون دلار افزایش یافته است که 12 درصد بدتر از شکاف 1.78 تریلیون دلاری در سال مالی 2025 است.

این در حالی است که درآمد با افزایش 3 درصدی به 5.4 تریلیون دلار رسیده است که از افزایش 6 درصدی هزینه ها به 7.4 تریلیون دلار عقب است. تامین اجتماعی و مدیکر بزرگترین اقلام خط بودند، اما در رتبه سوم، پرداخت بهره برای بدهی ملی، بالاتر از هزینه های دفاعی و Medicaid قرار داشت.

داده های خزانه داری نشان می دهد که هزینه های بهره ناخالص برای سال مالی 2026 به 1.36 تریلیون دلار رسیده است که میانگین نرخ بهره آن 3.53 درصد است. این بیش از دو برابر نرخ در سال 2021 است، درست قبل از اینکه فدرال رزرو چرخه انقباضی تهاجمی را برای مهار تورم آغاز کند.

پرداخت های بهره خالص 8 درصد افزایش یافت و به 1.05 تریلیون دلار رسید که از افزایش کل هزینه ها، درآمد و تولید ناخالص داخلی پیشی گرفت. در واقع، از رشد تولید ناخالص داخلی واقعی حدود 2 درصد و همچنین رشد اسمی تولید ناخالص داخلی حدود 6 درصد فراتر می رود.

هزینه خالص بهره در سال مالی 2026 معادل 2.9 میلیارد دلار در روز است و بنیاد پیتر جی پیترسون تخمین زده است که این هزینه ها 3.2 درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهند و رکورد قبلی را که در سال 1991 ثبت شده بود، شکست.

مایا مک گینیاس، رئیس کمیته بودجه فدرال مسئول، در سپتامبر گفت: «با بهره بیشتر باعث بدهی بیشتر می‌شود و بدهی‌های بیشتر باعث نرخ‌های بالاتر و بهره بالاتر می‌شود. در نهایت، ممکن است همه چیز از بین برود.»

به همین دلیل است که واشنگتن اکنون، قبل از اینکه خیلی دیر شود، به مداخله مالی نیاز دارد. رئیس جمهور، وزیر خزانه داری و رهبری کنگره باید شدت این موضوع را درک کنند. هیچ راه حل آسانی وجود ندارد، و ما نمی توانیم فقط آرزو کنیم این مشکل برطرف شود.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد