اقتصاد ایالات متحده داغ است و روی چرخ همستر گیر کرده است، زیرا رشد تولید ناخالص داخلی باید از هزینه های استقراض پیشی بگیرد - در غیر این صورت به یک مارپیچ بدهی کشیده می شود.

قیمت‌های بالای بنزین و احساسات پایین مصرف‌کننده در مورد هزینه‌های زندگی، میزان استحکام اقتصاد ایالات متحده را در این اواخر پنهان کرده است.

اقتصاد نه تنها شوک های ناشی از تعرفه ها و جنگ رئیس جمهور دونالد ترامپ علیه ایران را جذب کرده است، بلکه داغ شده است.

سیاستگذاران فدرال رزرو تشخیص دادند که اقتصاد نه تنها انعطاف پذیر است، بلکه در حال رشد است زیرا آنها در اوایل این ماه نرخ بهره را افزایش دادند تا تورم را مهار کنند.

در عین حال، چشم انداز یک اقتصاد داغ که فشار تورمی بیشتری را اضافه می کند، بازدهی خزانه داری را افزایش داده است و بار سنگین تری را برای تامین 40 تریلیون دلار بدهی ایالات متحده ایجاد کرده است.

این بدان معناست که اقتصاد بر روی چرخ همستر گیر کرده است و می‌کوشد تا از هزینه‌های استقراض پیشی بگیرد و از کاهش سرعتی که به بدهی‌ها اجازه می‌دهد سریع‌تر از اقتصاد رشد کند اجتناب کند.

در حال حاضر، تولید ناخالص داخلی بالاتر از نرخ بهره است. در حالی که رشد تعدیل شده برای تورم حدود 2 درصد بوده است، رشد اسمی بسیار بالاتر از 6 درصد بوده است - که هنوز هم بیشتر از بازده 10 ساله 5.16 درصد است، حتی پس از اینکه از زمان شروع جنگ ایران بیش از یک درصد کامل جهش کرد.

رشد در سه ماهه سوم می تواند شتاب بیشتری را نشان دهد، زیرا شاخص اخیر فعالیت تجاری ایالات متحده در ماه سپتامبر به بالاترین حد در پنج سال گذشته رسیده است.

البته، رونق هوش مصنوعی ارتباط زیادی با آن دارد. پیش‌بینی می‌شود که هزینه‌های سرمایه‌ای آلفابت، آمازون، مایکروسافت، متا، اوراکل و اسپیس ایکس در سال جاری به 870 میلیارد دلار برسد که از 470 میلیارد دلار در سال 2025 افزایش یافته است. S&P Global ماه گذشته تخمین زد که هزینه‌های معدودی از مقیاس‌کننده‌های بزرگ در سال 2027 از 1.3 تریلیون دلار فراتر خواهد رفت.

به گفته استین ون نیووربورگ، اقتصاددان، در واقع، ساخت هوش مصنوعی در مسیر رسیدن به شیدایی راه آهن به عنوان بزرگترین رونق در تاریخ ایالات متحده است.

تزریق همه آن سرمایه نیز فراتر از بخش فناوری به اقتصاد به اصطلاح قدیمی گسترش می یابد. در واقع، شرکت‌های قدرتمند صنعتی مانند کاترپیلار و جنرال الکتریک یکی از بزرگترین ذینفعان دیوانگی مرکز داده بوده‌اند.

جاناتان پینگل، اقتصاددان UBS، روز چهارشنبه در یادداشتی نوشت: "گستردگی و بزرگی انگیزه سرمایه گذاری هوش مصنوعی که به بخش های دیگر سرایت می کند به همان اندازه که گسترده است شگفت انگیز است." به نظر می رسد انگیزه تقاضا از هوش مصنوعی به ایجاد تقاضا برای سرمایه خارج از فناوری کمک کند.

کسری بودجه سالانه 2 تریلیون دلاری دولت فدرال نیز محرک بیشتری را نشان می دهد. شرکت تحقیقاتی در یادداشتی در اوایل سال جاری گفت: بسیاری از پولی که دولت از طریق فروش بدهی به دست می آورد، عمدتا از طریق پرداخت های استحقاقی که در نهایت سود و ارزش سهام را افزایش می دهد، به جیب مصرف کنندگان می رود.

اما اقتصاد ایالات متحده چقدر بیشتر از بدهی ایالات متحده می تواند رشد کند؟

برخی از تحلیلگران وال استریت هشدار داده اند که حباب هوش مصنوعی به زودی ظاهر می شود و داغ ترین موتور اقتصاد را از بین می برد.

مواردی از سرکشی عوامل هوش مصنوعی و ترس از این فناوری که حتی می تواند بشریت را از بین ببرد، منجر به درخواست ها برای کاهش سرعت توسعه و شاید سرمایه گذاری کمتر شده است.

هزینه های بالاتر وام گرفتن نیز می تواند هزینه های هوش مصنوعی را کاهش دهد. روچیر شارما، رئیس بین‌المللی راکفلر، پیش‌بینی کرد که زمانی که بازدهی 10 ساله به طور قاطع از 5 درصد فراتر رود، حباب ممکن است پدیدار شود که نشان‌دهنده «عصر جدیدی از پول فشرده‌تر است، که در آن تأمین مالی پروژه‌های بزرگ هوش مصنوعی دشوارتر خواهد بود».

او در مقاله اخیر فایننشال تایمز خاطرنشان کرد: علاوه بر این، بازدهی بالای 5 درصد شروع به نزدیک شدن به رشد تولید ناخالص داخلی اسمی می کند و بدهی ملی را حتی ناپایدارتر می کند.

این دقیقا همان چیزی است که «کمیته بودجه فدرال مسئول» نگران آن است. ناظر بودجه سال‌ها زنگ خطر را درباره مسیر بدهی ایالات متحده به صدا درآورده است و رشد تولید ناخالص داخلی را در نهایت از هزینه استقراض عقب می‌اندازد.

CRFB روز چهارشنبه گفت: «با نرخ بهره اوراق قرضه جدید خزانه داری و اوراق قرضه جدید در حدود 5 درصد و رشد اقتصادی اسمی میان مدت که انتظار می رود نزدیک به 4 درصد باشد، ایالات متحده وارد یک مارپیچ بدهی می شود». این می‌تواند منجر به یک بحران مالی شود که می‌تواند منجر به افزایش نرخ بیکاری، سقوط ارزش دارایی‌ها، افزایش تورم، کاهش درآمد، افزایش شدید و غیرمنتظره مالیات‌ها و کاهش حمایت‌های دولتی یا ترکیبی از آنها شود.

به هر حال، رشد اقتصادی کندتر لزوما بازده اوراق قرضه را که به دلایل متعددی در حال افزایش است، پایین نمی آورد.

سایر کشورهایی که به شدت بدهکار هستند و ابرمقیاس‌کننده‌های هوش مصنوعی بر سر سرمایه سرمایه‌گذاران اوراق قرضه با یکدیگر رقابت می‌کنند، بنابراین حراج‌ها برای جلب تقاضای کافی نیاز به بازدهی جذاب دارند.

سپس محیط ژئوپلیتیکی وجود دارد. جنگ‌های اخیر، اصطکاک تجاری و بلایا چنان شوک‌های مکرری ایجاد کرده‌اند که دیگر به‌عنوان رویدادهای یک‌باره تلقی نمی‌شوند، بلکه نشانه‌ای از جهانی کمتر با ثبات هستند. این ریسک به بازده نیز قیمت گذاری می شود.

تمایل فدرال رزرو برای مهار تورم یک کارت وحشی است. رئیس کوین وارش با مواضع جنگ طلبانه خود اعتباری به دست آورد، اما بازار می تواند به سرعت او را مورد توجه قرار دهد و ریاضیات بدهی تولید ناخالص داخلی مطلوبی را که ایالات متحده در حال حاضر از آن برخوردار است، معکوس کند.

اد یاردنی، کهنه کار وال استریت روز چهارشنبه در یادداشتی نوشت: «در گذشته، به ویژه در طول دهه 1980، Bond Vigilantes بازده اوراق قرضه را بالاتر از تولید ناخالص داخلی اسمی قرار داد تا اقتصاد را کند کند. آنها تا به حال این کار را انجام نداده اند. خطر این است که اگر فدرال رزرو نتواند تورم را مهار کند، این کار را انجام خواهند داد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد