اقتصاد دیجیتال رو به رشد آمریکا نیازمند به روز رسانی شبکه برق است. چه کسی قبض را پرداخت خواهد کرد؟

قانون حمایت از نرخ‌دهندگان اخیرا در مجلس سنای ایالات متحده رأی‌گیری نشد. با رای 57 سناتور به پیشبرد این طرح و 43 مخالف، آن رای از 60 رای لازم برای پیشبرد این طرح کمتر بود. این پایان داستان برای این ایده سیاسی نیست. این آغاز روندی است که پایان سال جاری و کنگره بعدی را مشخص خواهد کرد: فشار برای تنظیم هر لایه زیرساخت دیجیتال و پشته هوش مصنوعی.

قانون حمایت از نرخ پرداخت کننده که توسط سناتور جان هاستد (راست اوهایو) و نمایندگان گیب ایوانز (راستین کولو) و کتی کاستور (دولت فلوریدا) اجرا می شود، با هدف محافظت از خانوارها و مشاغل کوچک در برابر پرداخت زیرساخت های مورد نیاز مراکز داده بزرگ است. این امر مستلزم آن است که تنظیم‌کننده‌های خدمات دولتی و برخی شرکت‌های برق استانداردهایی را در نظر بگیرند که بر اساس آن امکانات محاسباتی با حداکثر تقاضای برق حداقل 100 مگاوات، هزینه‌های افزایشی کامل تولید برق و ارتقای شبکه مورد نیاز برای خدمت رسانی به آنها را پوشش دهد. دولت ها برای تصمیم گیری در مورد پذیرش آن استانداردها اختیار خود را حفظ خواهند کرد.

راشان کولبر، مدیر سیاستگذاری ایالات متحده و رهبر سیاستگذاری شورای انرژی دیجیتال در شورای کریپتو برای نوآوری است.

هوش مصنوعی و شبکه‌های دارایی دیجیتال بر روی امکاناتی اجرا می‌شوند که به برق، تجهیزات، زمین و اتصالات شبکه نیاز دارند. همانطور که این تسهیلات رشد می کنند، تصمیمات عمومی در مورد هزینه ها و تأثیرات آنها به تعیین محل و سرعت ساخت آنها کمک می کند. برنامه های یک شرکت برای ظرفیت محاسباتی به این بستگی دارد که آیا یک شرکت برق می تواند نیرو را ارائه دهد و آیا جامعه اطراف به پروژه اعتماد دارد یا خیر. در شورای کریپتو برای نوآوری (CCI)، می بینیم که این سؤالات در محیط سیاست گذاری برای دارایی های دیجیتال و اقتصاد دیجیتال گسترده تر تبدیل می شوند.

کنگره در حال پاسخ به یک سوال عمومی در حال رشد در مورد اینکه آیا خانوارها و مشاغل کوچک هزینه ارتقاء شبکه مورد نیاز مراکز داده بزرگ را پرداخت خواهند کرد یا خیر. مجلس قانون حمایت از نرخ 417-3 را تصویب کرد. بحث سنا بر این موضوع متمرکز شده است که آیا درخواست از ایالت ها برای در نظر گرفتن استاندارد بازیابی هزینه به اندازه کافی پیش می رود. این سوال در کنار فشار فزاینده برای توضیح اینکه چگونه کشور می تواند زیرساخت مورد نیاز اقتصاد دیجیتال خود را ایجاد کند و در عین حال از جوامع میزبان آن محافظت کند، همچنان ادامه خواهد داشت.

توسعه مسئولانه با یک انتظار منصفانه شروع می شود: بارهای جدید بزرگ باید زیرساخت مورد نیاز برای خدمت به آنها را در نظر بگیرند، با هزینه ها و خطرات قبل از پیشبرد پروژه ها مشخص شود. اگر یک شرکت برق برای تقاضای پیش‌بینی‌شده مشتری بسازد، توافق‌نامه‌های آن باید به این موضوع بپردازد که اگر مشتری عملیات را کاهش دهد یا ترک کند، چه اتفاقی می‌افتد. خانواده ها باید بدانند که چگونه صورت حساب هایشان تحت تاثیر قرار می گیرد. توسعه دهندگان نیز قبل از تعهد سرمایه به انتظارات روشن نیاز دارند.

در اوایل سال جاری، رئیس‌جمهور و رهبران بسیاری از بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری، از طریق تعهد حفاظت از پرداخت‌کننده نرخ‌ها، با این اصل موافقت کردند. آمازون، گوگل، متا، مایکروسافت، OpenAI، اوراکل و xAI متعهد به پوشش هزینه های تولید برق جدید مورد نیاز برای مراکز داده خود هستند. در ماه ژوئیه، کاخ سفید اعلام کرد که با گسترش بیش از 200 شرکت دیگر، توسعه دهندگان مرکز داده، تعاونی ها و ایالت ها، تلاش می کند. کنگره اکنون باید جزئیاتی را بررسی کند که چگونه سیاست عمومی باید به این تعهدات اثر دهد.

ایالات متحده باید قدرت و زیرساخت کافی برای رفع نیازهای روزافزون خود ایجاد کند. توسعه سریع‌تر تولید، انتقال، ذخیره‌سازی و تجهیزات می‌تواند محدودیت‌هایی را که تخصیص هزینه به تنهایی حل نمی‌کند، کاهش دهد. واگذاری مسئولیت ارتقای شبکه همچنان کار مجوز دادن به آن، تهیه تجهیزات و ساخت آن را باقی می گذارد. خط مشی عمومی باید ضمن حفظ حفاظت از جوامع و محیط زیست، این فرآیند را قابل پیش بینی تر کند.

قوانین قابل اجرا باید بر اساس واقعیت عملیاتی باشد. یک پردیس پیشنهادی مدتها قبل از شروع به کار اولین سرور خود با تصمیمات مربوط به خدمات ابزار و تأییدیه های محلی روبرو می شود. سیاست گذاران باید این وابستگی ها را درک کنند. شرکت‌های خدماتی، تنظیم‌کننده‌ها، توسعه‌دهندگان و شرکت‌های محاسباتی هر کدام بخشی از این دانش را در اختیار دارند و تجربه آنها باید قوانین حاکم بر پروژه‌های جدید را مشخص کند. جوامع باید فرصتی برای پرسیدن سؤالات داشته باشند، در حالی که انتخاب ها در مورد مکان و زیرساخت هنوز می توانند تغییر کنند.

بحث نرخ پرداخت کننده نمونه اولیه انتخاب هایی است که کنگره و ایالت ها در پشته زیرساخت دیجیتال، از ورودی های اصلی مانند انرژی گرفته تا زیرساخت های حیاتی، از جمله مراکز داده، تراشه ها، و سرورها، تا مدل های مرزی که از آنها استفاده می کنند، با آن مواجه خواهند شد. هر لایه سوالات متمایز ایجاد می کند. یک قاعده در مورد ایمنی مدل، هدف متفاوتی از تعرفه های شهری دارد، در حالی که محدودیت های زیرساخت زیر آن مدل ها بر کل پشته و بسیاری از مسائل مجاور تأثیر می گذارد.

ما باید انتظار داشته باشیم که این بحث ها تشدید شود، زیرا قانونگذاران به رأی دهندگان پاسخ می دهند و رهبری شروع به تدوین دستور کار برای کنگره بعدی می کند. چالش درک چگونگی تناسب تصمیمات فردی با یکدیگر خواهد بود. سیاست انرژی در دسترس بودن محاسبات را شکل می دهد. تصمیمات در مورد توسعه مرکز داده بر جایی که سرمایه گذاری جریان دارد تأثیر می گذارد. عواقب آن به دارایی های دیجیتال، هوش مصنوعی و سایر محصولات و خدماتی که به یک پایه فیزیکی وابسته هستند گسترش می یابد.

شورای انرژی دیجیتال CCI شرکت‌ها را در این بخش‌های مرتبط به بحث‌های سیاستی می‌آورد و از تجربیات مستقیم آنها در ساخت و راه‌اندازی سیستم‌هایی که اقتصاد دیجیتال را نیرو می‌دهند، استفاده می‌کنند. کار ما بر گسترش ظرفیت انرژی ایالات متحده و تقویت قابلیت اطمینان شبکه، با توجه به مسیر عملی از یک تاسیسات پیشنهادی به تاسیساتی که در حال کار است، متمرکز خواهد شد.

این یک ضرورت ملی است که ایالات متحده ظرفیت مورد نیاز اقتصاد دیجیتال را به شیوه ای مسئولانه ایجاد کند، هزینه ها را شفاف کند و به جوامع اطمینان دهد که رشد به آنها نیز خدمت خواهد کرد. به عنوان یک ائتلاف CCI، شورای انرژی دیجیتال منعکس کننده کاری است که CCI همیشه انجام داده است: رهبران صنعت، در این مورد، در سراسر دارایی های دیجیتال، هوش مصنوعی و انرژی را گرد هم می آورد تا سیاست های معقول، اساسی و مبتنی بر داده ها را توسعه داده و از آنها حمایت کند که باعث رشد اقتصادی، محافظت از مصرف کنندگان و قوی نگه داشتن امنیت ملی می شود.

توجه: نظرات بیان شده در این ستون متعلق به نویسنده است و لزوما منعکس کننده نظرات CoinDesk, Inc. یا صاحبان و شرکت های وابسته آن نیست.