اقیانوس‌های قطبی کربن را ذخیره می‌کنند، اما سیاست هنوز برای شمارش آن آماده نیست

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

اقیانوس‌های قطبی ممکن است نقش مهمی در ذخیره‌سازی کربن و حمایت از تنوع زیستی داشته باشند، اما چارچوب‌های علمی و سیاست‌گذاری کنونی هنوز برای شناخت کامل پتانسیل‌های آنها آماده نیستند.

این نتیجه یک بررسی جدید است که توسط یک تیم بین المللی از دانشمندان قطبی از پروژه Horizon Europe-POMP—Polar Ocean Mitigation Potential در Global Change Biology منتشر شده است.

این مطالعه آنچه را که در حال حاضر در مورد "کربن آبی قطبی" شناخته شده است، ارزیابی می کند: کربن جذب، ذخیره یا حمل شده توسط اکوسیستم های دریایی در قطب شمال و قطب جنوب. نویسندگان بررسی می‌کنند که کدام زیستگاه‌های قطبی ممکن است به ذخیره‌سازی طولانی‌مدت کربن کمک کنند، چه چیزی گنجاندن آن‌ها را در چارچوب‌های خط‌مشی فعلی محدود می‌کند و چه چیزی قبل از ادغام بهتر در استراتژی‌های آب و هوا و حفاظت مورد نیاز است.

اکوسیستم های دریایی قطبی به سرعت در حال تغییر هستند. برخی از زیستگاه ها ممکن است به عنوان ذخایر کربن اهمیت بیشتری پیدا کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است با گرم شدن، از بین رفتن یخ، فرسایش و افزایش فشار انسانی ضعیف شوند. دانشگاه آرهوس

سیاست کربن آبی تاکنون عمدتا بر تالاب‌های ساحلی در مناطق گرمسیری و معتدل، مانند جنگل‌های حرا، باتلاق‌های نمکی و علفزارهای دریایی متمرکز بوده است. سیستم های قطبی به ندرت شامل می شوند، حتی اگر قطب شمال و قطب جنوب حدود یک پنجم اقیانوس جهانی را تشکیل می دهند و از جمله مناطقی هستند که بیشتر تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی قرار دارند.

این بررسی چندین زیستگاه و مسیرهای قطبی را با ارتباط بالقوه برای ذخیره‌سازی کربن شناسایی می‌کند، از جمله باتلاق‌های نمک قطبی و علفزارهای دریایی، جنگل‌های کلپ، فیتوپلانکتون‌ها، جلبک‌های مرتبط با یخ، آبدره‌ها، قفسه‌ها و رسوبات اعماق دریا. با این حال، برای بسیاری از این سیستم‌ها، دانشمندان هنوز تخمین‌های دقیقی از میزان، ذخایر کربن و ترسیب طولانی‌مدت ندارند.

نویسندگان همچنین نسبت به درمان کربن آبی قطبی به عنوان یک راه حل متداول کربن در این مرحله هشدار می دهند. عدم قطعیت های عمده در مورد اندازه گیری، اضافه بودن، دوام و حاکمیت باقی می ماند.

میکائیل سجر، هماهنگ کننده POMP، از گروه علوم زیست محیطی در Aar می گوید: "کربن آبی قطبی راه میانبری برای کاهش انتشار CO 2 نیست. اولویت اول همچنان باید حذف تدریجی سوخت های فسیلی باشد. اما حفاظت از اکوسیستم های دریایی غنی از کربن می تواند بخش مهمی از یک استراتژی گسترده تر آب و هوا و تنوع زیستی باشد."

این مطالعه چهار اقدام هماهنگ را می‌طلبد: سرمایه‌گذاری بیشتر در تحقیقات کربن آبی قطبی، حفاظت احتیاطی از زیستگاه‌های شناخته شده غنی از کربن و آسیب‌پذیر، رویکردهای مدیریتی که ذخیره کربن را در کنار تنوع زیستی در نظر می‌گیرد، و مسیرهای سیاستی واضح‌تر برای شناسایی ذخایر کربن طبیعی قابل توجه در اکوسیستم‌های دریایی قطبی.

به گفته نویسندگان، اولویت کوتاه مدت ایجاد بازارهای جبرانی جدید نیست، بلکه حفاظت از اکوسیستم های غنی از کربن موجود و ایجاد پایه های علمی مورد نیاز برای تصمیم گیری های سیاستی آینده است.

نادشا زورشکه و همکاران، وضعیت کربن آبی قطبی: به سوی شناخت و ادغام در سیاست های دریایی، زیست شناسی تغییر جهانی (2026). DOI: 10.1111/gcb.71098

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →