الزیدی نخست‌وزیر عراق در نشست تاریخی پس از اسد درباره امنیت، تجارت - تحلیل وارد سوریه شد.

علی الزیدی نخست وزیر عراق روز 28 اکتبر بغداد را برای سفر به سوریه ترک کرد. او درست قبل از ظهر چهارشنبه وارد شد. این مهم است زیرا این اولین سفر از زمان سقوط رژیم اسد در سال 2024 است. این می تواند نقطه عطفی بزرگ برای این کشورها باشد. عراق و سوریه از نظر تاریخی به هم مرتبط هستند. رسانه های دولتی عراق گفتند که زیدی در راس یک هیئت بلندپایه به سوریه می رود. عراق جزئیات زیادی در مورد این دیدار در اختیار رسانه ها قرار نمی دهد.

با این حال، انتظار می رفت که تلاش های امنیتی و مبارزه با تروریسم در طول مذاکرات مورد بررسی قرار گیرد. احمد الشرع، رئیس جمهور سوریه روز سه شنبه گفت که مرز بین کشورها "کاملا" امن است. با این حال، تنش های اخیر بین سوریه و اردن بر سر حمله هوایی اردن به داعش در سوریه نشان می دهد که ممکن است مشکلاتی وجود داشته باشد. سوریه می گوید که اردن چندین غیرنظامی را کشته است. احمد الشرع، رئیس جمهور سوریه، به دنبال تقویت روابط با عراق است که یکی دیگر از ابعاد مهم دیپلماسی منطقه ای دمشق را برجسته می کند.

شرعا در مصاحبه با تلویزیون دیجله عراق که توسط خبرگزاری دولتی سوریه سانا در 28 اکتبر گزارش شد، گفت که سوریه و عراق فرصتی تاریخی برای تعمیق همکاری اقتصادی، تقویت نهادهای دولتی و هماهنگی امنیت منطقه دارند. شرعا سوریه گفت که نقش سوریه به عنوان کریدور تجاری برای عراق مهم است. وی بر مثال اتصال بندر فاو عراق و بندر طرطوس سوریه در دریای مدیترانه تاکید کرد. وی همچنین خواستار بازسازی خطوط لوله نفتی شد که عراق را به بندر بانیاس سوریه متصل می کند.

نفت عراق به دلیل بحران با ایران به سوریه سرازیر شده است. تجارت بین کشورها به میزان قابل توجهی افزایش می یابد بر اساس گزارش سانا، شرعا گفت که ترافیک تجاری بین کشورها طی شش یا هفت ماه گذشته به میزان قابل توجهی افزایش یافته است، از جمله بیش از 100,000 کامیون ترانزیتی و 40,000 کامیون وارداتی و صادراتی.

سانا همچنین خاطرنشان کرد که رئیس جمهور سوریه به چالش های امنیتی داخلی عراق پرداخته و از تلاش های نخست وزیر علی الزیدی برای مبارزه با فساد و تحت سلطه قرار دادن گروه های مسلح در اختیار دولت حمایت می کند. به گفته سانا، شرعا گفت که "تصمیم جنگ و صلح باید در دست دولت باقی بماند."، با این استدلال که سازمان های نظامی رقیب در عراق، سازمان های نظامی رقیب را نیز تضعیف می کند.

سانا خاطرنشان کرد: رئیس جمهور از تجربه خود در عراق گفت و توضیح داد که در سال 2003 به دلیل همبستگی و وظیفه برای دفاع از عراقی ها و مقابله با اشغالگران آمریکایی بدون وابستگی های سازمانی، سیاسی، نظامی و امنیتی به آنجا رفت و گفت که حدود سال 2005 وارد زندان شد، در درگیری های فرقه ای که عراق شاهد آن بود شرکت نکرد و به ویژه پس از آزادی به سوریه بازگشت. بحث برانگیز

عراق گروه هایی را که شرعا با آنها کار می کرد به عنوان گروه های تروریستی می بیند. تحولات مربوط به سوریه، اردن و عراق نشان دهنده تلاش دمشق برای بازسازی روابط منطقه ای از طریق همکاری تجاری و امنیتی است. چالش های زیادی وجود دارد. این برای منطقه وسیعتر از جمله اسرائیل اهمیت دارد. عراق محل زندگی شبه نظامیان مورد حمایت ایران است که اسرائیل را تهدید می کنند. آنها قبل از سقوط رژیم اسد نیز در سوریه فعال بودند. به این ترتیب، سوریه و عراق امن، جایی که شبه‌نظامیان به میل خود نمی‌توانند در آن پرسه بزنند، به اسرائیل، عربستان سعودی و اردن کمک می‌کند. برخی تاریخ در اینجا آموزنده است.

سوریه و عراق تاریخی مشترک دارند که از امپراتوری عثمانی تا ظهور ناسیونالیسم مدرن عربی، حزب بعث، و درگیری‌هایی که پس از تهاجم ایالات متحده به عراق در سال 2003 به وجود آمد. توسط شریف حسین مکه و پسرانش، به پایه ریزی جاه طلبی های هاشمی در منطقه کمک کرد.

ملک فیصل قبل از اینکه در سال 1921 پادشاه عراق شود، مدت کوتاهی بر یک پادشاهی عربی در دمشق حکومت کرد. برادرش عبدالله سلطنت هاشمی را در ماوراء اردن تأسیس کرد. خانواده عبدالله همچنان بر اردن حکومت می کنند. سوریه و عراق متعاقبا شاخه های رقیب حزب بعث را ایجاد کردند که در سال 1963 در دمشق و در سال 1968 در بغداد به قدرت رسیدند. اگرچه هر دو رژیم از ناسیونالیسم عربی حمایت می کردند، رهبران آنها به رقبای سرسختی تبدیل شدند. حکومت هاشمی به دلیل این تغییرات به طرز وحشیانه ای در قدرت در عراق پایان یافت.

در طول دوران جنگ‌های اعراب و اسرائیل از 1948-1973، عراق و سوریه هر دو با اسرائیل مخالفت کردند و نیروهای خود را برای مبارزه با اسرائیل فرستادند. به قدرت رسیدن شرعا، چشم‌انداز را تغییر داد. همین مسیرها بعدا به مرکزیت داعش تبدیل شد که در سال‌های 2013 تا 2014 در سراسر شرق سوریه و غرب عراق گسترش یافت و اهمیت عملی مرز را با تصرف قلمرو از بین برد.

به نظر می رسد شرعا یکی از کسانی بود که از این مسیر به عراق رفت و سپس در عراق بازداشت و پس از سال 2003 به کمپ بوکا فرستاده شد. متعاقبا با ورود شبه نظامیان شیعه عراقی به سوریه برای حمایت از رژیم اسد، جریان در امتداد دره رودخانه تغییر کرد. گذرگاه القائم-البوکمال به بخش کلیدی شبکه تدارکات منطقه ای ایران تبدیل شد. شبه نظامیان به سمت البوکمال حرکت کردند و سلاح را به حزب الله منتقل کردند. این همه با سقوط رژیم اسد تغییر کرد و شرعا به قدرت رسید.

امروز، گزارش‌هایی مبنی بر انتقال نفت با کامیون در صحرای سوریه در نزدیکی التنف، اهمیت تداوم این کریدورها را نشان می‌دهد. مسیرهایی که زمانی شورشیان، جنگجویان داعش و شبه‌نظامیان را حمل می‌کردند، اقتصاد و جوامع را به هم متصل می‌کنند. جغرافیا همچنان محوری برای امنیت، بازرگانی و آینده سیاسی سوریه و عراق است. از برخی جهات، آنها اساسا همان کشوری هستند که توسط صحرا و رودخانه به هم مرتبط هستند.

از سوی دیگر، بخشی از عراق به شدت شیعه است و برای نفوذ به ایران چشم دوخته است، در حالی که بخشی از سوریه، در منطقه تپه ای از دمشق تا حمص، حماه و حلب، از نظر تاریخی به سمت دریای مدیترانه چشم دوخته است.