الکه سامر، بازیگر فیلم های «یک تیر در تاریکی» و «جایزه» در ۸۵ سالگی درگذشت.

الکه سامر، زیباروی برجسته آلمانی که در فیلم‌هایی مانند تیری در تاریکی، جایزه، هنر عشق و مرگ‌بارتر از مرد در دوران اوج دهه 1960 خود در هالیوود بازی کرد، درگذشت. او 85 ساله بود.

پسرخوانده او سباستین والتر به سازمان خبری آلمانی بیلد گفت که سامر چهارشنبه در خانه اش در بل-ایر بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. او گفت: "الکه حوالی ساعت 10 شب با آرامش از دنیا رفت. اکنون او بالاخره می تواند دوباره با همسر محبوبش باشد."

فیلم‌های کپر/جاسوسی یک تخصص برای سامر بود، او همچنین با گلن فورد و ریتا هیورث در تله پول (1965)، با رابرت استک در فاسدها (1967) به یاد ماندنی بود. با گری لاکوود در آنها به سرقت از لاس وگاس آمدند (1968); و با دین مارتین و شارون تیت در جعل جاسوسی مت هلم خدمه ویران (1968). داستان‌های مرتبط فیلم‌ها پیتر مداک، کارگردان «طبقه حاکم» و «تغییر» در ۸۸ سالگی درگذشت.

در سال 1966، او در اسکار نقش یک طراح مد را بازی کرد که با یک بازیگر خود شیفته (استیون بوید) عاشقانه است و نقش یک ملکه سرکش سینمای فرانسه را بازی کرد که از ساخت تبلیغات حمام حبابی در کمدی باب هوپ، یعنی شماره اشتباه گرفتم، خسته شده است!

سامر پس از کمرنگ شدن کار سینمایی اش در ایالات متحده، برای استاد ترسناک ایتالیایی ماریو باوا در فیلم بارون خون (1972) بازی کرد، که در آن شخصیت او با یک نجیب زاده 400 ساله سادیست (جوزف کاتن) روبرو می شود، و در لیزا و شیطان (1973) که در آن نقش یک جهانگرد آمریکایی را ایفا می کند که توسط شیطان در خانه شیطان (T) فریب خورده است.

این هنرپیشه جوشان، که در اوایل کارش از بازیگر ایتالیایی ویتوریو دسیکا وقفه زیادی گرفت، در ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، انگلیس و کشور مادری‌اش فیلم ساخت - او به پنج زبان مسلط بود - قبل از اینکه در جایزه MGM (1963) وارد هالیوود شود.

او به عنوان پیشرو سوئدی برای دریافت جایزه نوبل ادبیات (پل نیومن)، به خنثی کردن جاسوسان آلمان شرقی در فیلم هیجان انگیز به کارگردانی مارک رابسون به نویسندگی ارنست لیمان کمک می کند. این اجرا برای او جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن تازه وارد را به ارمغان آورد که با تیپی هدرن از پرندگان و اورسولا آندرس از دکتر نو به اشتراک گذاشته شد.

در سال 1964، سامر برای اولین بار برای Playboy ژست گرفت و مدتی را در نقش خدمتکار ماریا گامبرلی که قبل از نجات (و عاشقانه) توسط بازرس کلوسو (پیتر سلرز) متهم به قتل است، در فیلم A Shot in the Dark اثر بلیک ادواردز گذراند.

او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۴ برای وب‌سایت فیلم تاک به یاد می‌آورد: «مکرر اتفاق افتاده است که برای مثال در یک زمین گلف، با جمعیت معمولی روزهای سه‌شنبه هستم، و از دور می‌شنوم که کسی فریاد می‌زند: «هی ماریا گامبرلی! چطوری!؟»». این به من احساس ممتاز می‌دهد - همه فیلم‌های پلنگ صورتی بسیار خوب بودند، و من بسیار خوشحالم که بسیاری از مردم می‌گویند شلیک در تاریکی بهترین است، که فکر می‌کنم بسیار درست است.»

سامر همچنین در فیلم «هنر عشق» نورمن جویسون (1965) در مضطرب مقابل جیمز گارنر و دیک ون دایک بود، سپس نقش یکی از دو قاتل لزبین زیبا را ایفا کرد که در طنز مرگبارتر از مرد (1967) برای جنایتکارانی که به دنبال حفظ حقوق نفت عربستان سعودی بودند، کار می کردند.

زمانی که او در کمدی جنگ سرد رویاهای شیطانی پائولا شولتز (1968) با بازی باب کرین و ورنر کلمپرر از شهرت قهرمانان هوگان، نقش یک ستاره فراری المپیک آلمان شرقی را بازی کرد که با لباس زیر زنانه بر فراز دیوار برلین می چرخد، هیچ کمکی به او نشد.

الکه شلتز که تنها فرزندش بود در 5 نوامبر 1940 در برلین به دنیا آمد. پدرش پیتر، وزیر پروتستان بود که در 14 سالگی درگذشت. مادرش رناتا خانه‌دار بود. در 17 سالگی، او به مدت یک سال به تنهایی به لندن نقل مکان کرد تا قبل از کالج به عنوان au pair کار کند.

در تعطیلات با مادرش در شهر ساحلی Viareggio ایتالیا، شخصی در حالی که او در یک کافه نشسته بود روبانی را روی او سنجاق کرد و او را برنده یک مسابقه زیبایی اعلام کرد و عکس او در روزنامه روز بعد توجه یک تهیه کننده را جلب کرد.

پس از انتخاب سامر به عنوان نام خانوادگی خود و ساخت چندین فیلم دیگر در اروپا، از جمله عشق، راه ایتالیایی (1960)، دانیلا در شب (1961) و چرا خود را به ضربه زدن (1961) زحمت می کشیم (1961) - اولین بازی انگلیسی زبانش - او قرارداد هفت تصویری را با آتزه براونر تهیه کننده پرکار آلمانی امضا کرد.

در Das Mädchen und der Staatsanwalt (1962)، شخصیت او با یک دادستان، مردی بسیار مسن تر، رابطه دارد تا مادرش را از زندان بیرون بیاورد. تهیه کننده آمریکایی پاندرو اس. برمن (پدر عروس، آیوانهو) او را در آن مشاهده کرد.

او به یاد آورد: «به نحوی او شماره مرا در خانه من در آلمان گرفت و یک روز با من تماس گرفت. "مادرم گفت: "الکه، یکی از لس آنجلس با تلفن است." "لس آنجلس؟!" بنابراین گفتم: "سلام؟" "آیا شما الکه سامر هستید؟" "بله."

علاوه بر جایزه، او در سال 1963 در فیلم جنگ تمام ستارگان پیروزها نیز دیده شد.

در دهه 1970، سامر در فیلم‌هایی چون پرسی (1971)، زپلین (1971)، اندازه‌ای که مهم نیست (1974)، ولفگانگ پترسن، یکی یا آن دیگری (1974)، ده سرخپوست کوچک (1975)، ادامه به‌هین d (1975) و ریچارد زیما (1975) و ریچارد زیما از The Prindas. (1979).

او در تئاتر منطقه‌ای در سال 1970 با نقش آفرینی در ایرما لا دوس شروع کرد و نمایش‌های صحنه‌ای متولد دیروز، گل کاکتوس، زن سال و همان زمان، سال آینده را به تصویر کشید.

در تلویزیون، سامر نقش همسر جوزف گوبلز (ایان هولم) را در مینی سریال ABC در سال 1982 Inside the Third Reich بازی کرد، مهمان مکرر برنامه ورایتی مارتین NBC بود و در St. Elsewhere، Fantasy Island و The Love Boat ظاهر شد.

او همچنین یک خواننده کاباره بود که چندین آلبوم ضبط کرد. یک نقاش ماهر (او اولین نمایشگاه هنری خود را در 24 سالگی برگزار کرد و میزبان یک نمایش PBS با عنوان نقاشی با الکه سامر بود). یک علاقه‌مند به اتومبیل‌های مسابقه‌ای (او مجری برنامه دیگری به نام «دنیای سرعت و زیبایی الکه سامر» بود): و یک تنیس باز عالی.

سامر با جو هیمز نویسنده و ستون نویس هالیوود ازدواج کرده بود - آنها اولین بار وقتی با او برای مقاله ای در نیویورک هرالد تریبون در مورد جایزه مصاحبه کرد، ملاقات کردند و او 17 سال از او بزرگتر بود - از سال 1964 تا سال 1981 طلاق آنها.

او سپس در آگوست 1993 با هتلدار آلمانی ولف والتر (جنرال سابق اسکس هاوس در نیویورک و مدیر عامل هتل Century Plaza) در اوت 1993 ازدواج کرد. او از خود فرزندی نداشت.

سامر در مصاحبه خود با فیلم Talk گفت که وقتی برای اولین بار به هالیوود آمد احساس «کاملا ناکافی» می کرد.

او به خاطر می‌آورد: «یک روز که داشتم The Prize را انجام می‌دادم، کنار آقای برمن در کمیسیاری که در حال صرف ناهار بودیم، نشسته بودم و دیدم این زنان زیبا وارد می‌شوند. گفتم: "پاندرو، چرا در آلمان با من تماس گرفتی، وقتی این همه زن زیبا را اینجا در استودیو داری؟"

و او گفت، "باید به صفحه نگاه کنید: پشت سر شما هاله ای وجود دارد. من نمی توانم آن را توضیح دهم، اما شما آن را فهمیدید و آنها با وجود همه زیبایی، جذابیت های فیزیکی و ویژگی هایشان نتوانسته اند." این حرف بسیار خوبی بود.