پرش به محتوای اصلی

الیزابت هلمز جلوتر از زمان خود بود

آتلانتیک۱۴۰۵ مهر ۲۶, یکشنبه، ساعت ۱۴:۳۰حدود 6 دقیقه مطالعه

شاید الیزابت هولمز به سادگی از زمان خود جلوتر بود: امروزه، جنایات بنیانگذار ترانوس در میان فرهنگ فراگیر دزدی و فساد کمتر بدنام به نظر می رسد. شرکت بیوتکنولوژی او به طرز بدنامی وعده داد که با انجام صدها آزمایش بر روی دانه های خون، انقلابی در پزشکی ایجاد کند. یک دهه پس از آن که به رسوایی افتاد، و سه سال پس از آن که او شروع به گذراندن محکومیت 11 ساله خود در زندان فدرال به دلیل کلاهبرداری کرد…

شاید الیزابت هولمز به سادگی از زمان خود جلوتر بود: امروزه، جنایات بنیانگذار ترانوس در میان فرهنگ فراگیر دزدی و فساد کمتر بدنام به نظر می رسد.

شرکت بیوتکنولوژی او به طرز بدنامی وعده داد که با انجام صدها آزمایش بر روی دانه های خون، انقلابی در پزشکی ایجاد کند. هولمز یک دهه پس از رسوایی، و سه سال پس از آغاز اجرای محکومیت 11 ساله فدرال خود به دلیل کلاهبرداری از سرمایه گذاران صدها میلیون دلاری، موضوع مستند جدیدی است. شما می توانید همه چیز را ببینید، به کارگردانی لنس اوپنهایم و ناتان فیلدر، به این دلیل به وجود آمد که هولمز و شریک زندگی او، بیلی ایوانز، وارث هتل، از فیلدر، یک کمدین سوررئالیست، دعوت کردند تا درست قبل از رفتن او به زندان با آنها زندگی کند.

به او اجازه دادند هر چه می بیند فیلم بگیرد. نتیجه ناراحت‌کننده است، زیرا بی‌تفاوتی آرام هولمز نسبت به حقیقت نسبت به زمانی که Theranos آشکار شد، آشناتر شده است.

هولمز که اصرار دارد می‌خواهد با فیلدر شفاف باشد، بی‌رحمانه می‌گوید که هیچ اشتباهی انجام نداده است و ترانوس می‌تواند به وعده‌اش برای پیشرفت‌های تکنولوژیک عمل کند. در واقع، این شرکت هرگز دستگاهی نداشت که بتواند تعداد آزمایشات وعده داده شده را بر روی نمونه های کوچک خون انجام دهد. دستگاه آن می‌توانست تنها تعداد انگشت شماری از آزمایش‌های اولیه را اجرا کند، گاهی اوقات به صورت نادرست، و مجبور بود مخفیانه به آنالایزرهای معمولی تکیه کند. با این حال، فیلم نشان می دهد که حتی در روزهای رو به کاهش قبل از شروع حکم او، او و ایوانز در مورد ایجاد Theranos 2.0 صحبت می کردند.

(شرکت جدید ایوانز، بر خلاف ترانوس، از لیزر استفاده می کند.)

[ بخوانید: Manipulator vs. manipulator ]

فیلدر، که قبلا در نمایش خود Nathan for You نقش یک مشاور تجاری شدیدا ضد اجتماعی را بازی می کرد و مردی که با وسواس برای تعاملات اجتماعی دشوار در The Rehearsal تمرین می کرد، به خاطر زندگی طولانی مدت در یک شخصیت پوچ مشهور است. به نظر می رسد او از مواجهه با کسی که قادر به انجام این کار برای مدت طولانی تری است، متزلزل شده است. هولمز یکی از آن افرادی است که چنان درگیر آواتارها و فرافکنی هایی است که آنها ایجاد می کنند - زنی که علیرغم محکومیت به اتهامات کلاهبرداری، معتقد است که هرگز در زندگی اش دروغ نگفته است - که نمی توان خود واقعی را پیدا کرد.

فیلدر با جدیت تلاش می کند تا حقیقت را بیاموزد، اما هرگز نمی تواند این کار را به طور رضایت بخشی انجام دهد.

برای یک تماشاگر سینما، این اثر هیجان‌انگیز است – مانند مواجهه با واقعیت‌های تودرتوی آغاز کریستوفر نولان یا تلفیق مستند و داستانی در فیلم کلوزآپ عباس کیارستمی (درباره پرونده واقعی یک سینماگر سرکوب شده ایرانی در محاکمه به دلیل جعل هویت یک کارگردان مشهور سینما). برای نویسنده‌ای که سیاست آمریکا را پوشش می‌دهد، تالار آینه‌های هولمز به طرز ناخوشایندی آشناست. سیاست بیشتر تحت سلطه آواتارها و فرافکنی ها است تا بازیگران معتبر.

شما با عذاب فیلدر همدردی می کنید: یک انگیزه دیوانه کننده برای رسیدن به حقیقت، یک شک مشترک در مورد اینکه او هرگز به آنجا خواهد رسید، سوء ظن پنهانی به اینکه مردم ممکن است اهمیتی ندهند حتی اگر او اهمیتی بدهد.

فکر نیهیلیستی دیگری مرا می آزارد: آیا انفجاری به سبک ترانوس امروز به همان اندازه ارزش خبری دارد؟ آمریکایی ها عاشق داستان ایکاروس هستند و هولمز از ارتفاعی کاملا سقوط کرد: او برای مدتی جوان ترین میلیاردر زن خودساخته جهان بود. صعود ترانوس به دلیل بی‌نظمی بودن چیزی که یکی از خبرنگاران آن را «مشهورترین هیئت مدیره تاریخ شرکت‌های ایالات متحده» می‌خواند - با اعضای سابق و آینده کابینه مانند هنری کیسینجر، جورج شولتز و جیمز متیس ممکن شد. میلیاردرهای برجسته - روپرت مرداک، کارلوس اسلیم، خانواده والتون، بتسی دیووس - مبالغ هنگفتی را در شرکت سرمایه گذاری کردند.

او نشان داد که حتی افرادی که به رئیس جمهور مشاوره می دهند یا برخی از قدرتمندترین شرکت های جهان را اداره می کنند، به طرز دردناکی فریب داده می شوند. مرداک بعدا به وال استریت ژورنال گفت: «من فقط خودم را مقصر می‌دانم که سؤالات زیادی نمی‌پرسم». (خانواده او صاحب روزنامه هستند که تحقیقات آنها در مورد ترانوس شروع به نابودی استارت آپ کرد.) "یکی از انبوهی از پیرمردها که توسط یک زن جوان به ظاهر عالی گرفته شده است! مایه شرمندگی است."

ظهور و سقوط ترانوس در زمان خوش‌بینی زیادی برای سیلیکون ولی، تحت ریاست‌جمهوری که وعده امید و تغییر را می‌داد، اتفاق افتاد. در اواسط دهه 2010، می‌توانستید راحت‌تر باور کنید که اختلالات تکنولوژیکی نه تنها آمریکایی‌ها را ثروتمند می‌کند، بلکه انسانیت را به هم پیوند می‌دهد، آزادی بیان، و دموکراسی را قادر می‌سازد. عقل متعارف هنوز به این نتیجه نرسیده بود که رسانه‌های اجتماعی مردم را اتمیزه می‌کنند و آنها را مضطرب می‌کنند، یا اینکه غول‌های فناوری که در آن زمان بسیار آزادی‌خواه به نظر می‌رسیدند، در نهایت بیش از هر چیز تاجر بودند.

کریپتوکارنسی تازه شروع به جذب تعداد زیادی از شارلاتان ها و جنایتکاران خود کرده بود.

یک دهه پیش، ارتباط بالاترین رده‌های نخبگان قدرت با یک تجارت در نهایت کلاهبرداری یک رسوایی بود. امروز، ممکن است پیش پا افتاده به نظر برسد. دونالد ترامپ بدون شرمندگی از ریاست جمهوری سود برده است و در سال 2025 بیش از 1.4 میلیارد دلار از معاملات ارزهای دیجیتال به دست آورده است. خانواده ترامپ پول قابل توجهی از کشورهایی دریافت کرده اند که می خواهند گوش رئیس جمهور را به سیاست خارجی خم کنند. دونالد ترامپ جونیور از علاقه ناگهانی به هوش تجاری خود سود برده است.

ماه‌ها پس از آن که شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر ترامپ، سهامی خاص در یک استارت‌آپ با آهن‌رباهای کمیاب گرفت، وام 620 میلیون دلاری دولتی دریافت کرد. (با وجود این اقبال خودساخته، بخشی از جشن عروسی او توسط یک الیگارش روسی مرتبط با کرملین پرداخت شد.) عوامل جمهوری خواه که قرار بود سرگرم تبلیغات انتخابات میان دوره ای باشند - جیمز بلر و کریس لاسیویتا - در عوض مشخص شد که در بالکان مشغول بازی کردن در بالکان بودند، جایی که آنها در حال خودنمایی هستند. بخش قومی صرب بوسنی و هرزگوین.

دیگر به ندرت عبارت drain the swamp را می شنوید.

[تام نیکولز: کیمبرلی گیلفویل مهم ترین قانون ترامپ را شکست]

در میان این منظره خودفروشی در مرکز زندگی سیاسی آمریکا، چه نوع تقلبی هنوز هم ظرفیت شوکه کردن را دارد؟ فروپاشی شرکت نیکولا، یک شرکت خودروهای برقی را در نظر بگیرید که زمانی 30 میلیارد دلار ارزش داشت، یعنی سه برابر اوج ارزش گذاری Theranos. ویدئویی در سال 2018 که ادعا می‌کرد کامیونی را نشان می‌دهد که با پیل سوختی هیدروژنی نیرو می‌گیرد، دو سال بعد مشخص شد که فقط ویترینی از جاذبه است: کامیون در حال غلتیدن در سراشیبی بود. ترور میلتون، مدیرعامل، در سال 2022 به تقلب در اوراق بهادار محکوم شد.

ترامپ در مارس 2025، پس از آن که میلتون و همسرش بیش از 3 میلیون دلار به ترامپ و متحدانش کمک مالی کرده بودند، او را عفو کرد. اگرچه احتمالا از ماجرای ترانوس بدتر است، اما این قسمت فقط کسری از توجه را به خود جلب کرد. رئیس‌جمهور علاقه‌ای غیرقابل انکار به کلاهبرداران دارد. ترامپ از زمان بازگشت به قدرت، نزدیک به 50 نفر را که به دلیل جرایم مالی محکوم شده بودند، عفو کرده است.

هلمز خیلی دوست دارد به صفوف آنها بپیوندد. سال گذشته او تقاضای عفو کرد و برخی از اعضای جنبش "آمریکا را دوباره سالم کنیم" در حال بازسازی او به شهادت هستند. جسیکا رید کراوس، اینفلوئنسر معروف MAHA، سقوط هولمز را اینگونه توضیح داد که او یک "تهدید فاجعه بار برای صنعت تریلیون دلاری تحت کنترل کنگلومراها" است. جرم او فریبکاری نبود، بلکه بیش از حد رویایی بود. کراوس نوشت: "خدمه من به شوخی گفتند که اگر هولمز امروز ظهور کند، او در زمره مبتکرانی قرار می گیرد که MAHA آنها را تایید می کند."

اگر هولمز در دوران ترامپ به اوج خود رسیده بود و به دنبال حمایت سیاسی مناسب بود، شاید می‌توانست به‌کلی از پیگرد قانونی فرار کند. تعداد محاکمه های فدرال در مورد جنایات یقه سفید در سال 2025 به کمترین میزان در 39 سال گذشته رسید. در میان همه شیطنت‌های دولت دوم ترامپ، تصور فریبکاری دیگری در سطح هلمز آسان است. فقط به عنوان چیز قابل توجهی ثبت نمی شود.

خواندن متن کامل در آتلانتیکبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Elizabeth Holmes Was Ahead of Her Time

Perhaps Elizabeth Holmes was simply ahead of her time: Today, the Theranos founder’s crimes look less notorious amid a pervasive culture of grift and graft. Her biotechnology company infamously promised to revolutionize medicine by conducting hundreds of tests on mere pinpricks of blood. A decade after it fell into disgrace, and three years after she began serving her 11-year federal-prison sentence for defrauding…

همه‌ی اخبار سیاست