امی وب، آینده نگر برتر، شرکت های Fortune 500 را می بیند که از «درماندگی آموخته شده» با هوش مصنوعی رنج می برند، مانند رانندگان تاکسی که به نقشه های گوگل نیاز دارند.

امی وب آینده پژوه در اجلاس AIQ فورچون در گفتگو با جرمی کان، سردبیر هوش مصنوعی فورچون گفت: شرکت های بزرگ در زمینه هوش مصنوعی عقب مانده اند و بسیاری از پولی که آنها خرج می کنند به یک برنامه وابسته نیست.

وب، موسس و مدیر عامل شرکت مشاوره Future Today Strategy Group، گفت: "بیایید منصف باشیم، شرکت های Fortune 500 در این مورد بسیار دیر به مهمانی می روند." "هوش مصنوعی فقط چند سال پیش ظاهر نشد."

او گفت که می بیند که "مقدار عظیمی از سرمایه" به سمت خلبانان می رود "بدون هیچ استراتژی پیش رو". او گفت که شرکت‌ها سپس با تیم‌های امنیتی خود بحث می‌کنند و در نهایت با پروژه‌های یتیمی مواجه می‌شوند که هرگز کاری انجام نمی‌دهند. او همچنین گفت که برخی از مدیران ساختمانی را که به فناوری اختصاصی تبدیل می‌شود به اشخاص ثالث واگذار می‌کنند و سپس گیر می‌کنند. او گفت که کارمندان ناامید می شوند و شروع به ساخت ابزارهای خود می کنند.

وب استدلال کرد که داشتن هوش مصنوعی در همه جا مهم نیست اگر کارگران ندانند چگونه از آن استفاده کنند، آن را با رانندگی در تاکسی شهر نیویورک مقایسه کرد و تلفنی به آنها داده شد و از آنها خواسته شد تا آدرسی را تایپ کنند - یک الگوی ثابت برای حدود دو سال است. او گفت که رانندگان آنقدر به ابزارهای ناوبری متکی هستند که «مقدار مشخصی از درماندگی آموخته شده» وجود دارد، درست مانند برخی از رهبران در این لحظه.

توصیه او به شرکت‌ها این نبود که «بومی هوش مصنوعی» باشند، بلکه بیشتر درباره «انعطاف پذیر بودن» بودند، اما او گفت که شرکت‌ها باید مکانیزم‌هایی برای این کار بسازند. او گفت که هنوز شرکت‌های بزرگ را ندیده است که این کار را انجام دهند، حتی اگر بسیاری از مدیران اجرایی برای درک هوش مصنوعی تلاش می‌کنند.

چرا سودها جمع نمی شوند

وب گفت: بخشی از دلیل اینکه افزایش بهره وری فردی در یک شرکت جمع نمی شود این است که چگونه شرکت ها بازده سرمایه را تعریف می کنند. او گفت که بیشتر آنها هوش مصنوعی را در نهایت به کار می برند. او این را با Runway، یک شرکت ویدئویی هوش مصنوعی که استراتژی آن را چشم‌انداز روشنی برای آینده می‌داند که ابزارهای آن به پیشرفت کمک می‌کنند، مقایسه کرد.

او داستانی در مورد دوستی در یک شرکت غول پیکر که نامش را نمی گوید تعریف کرد. هنگامی که مدیر ارشد فناوری یک جعبه ایمنی امن را تأیید نکرد، دوست مستقیما به مدیر عامل رفت، نمونه خود را ساخت، به یک ابررایانه دسترسی پیدا کرد و یک تیم جمع کرد. وب گفت که این گروه اکنون قصد دارد چند صد میلیون دلار برای توکن های هوش مصنوعی هزینه کند. او فقدان "رهبری و برنامه ریزی قوی" را مقصر دانست و گفت که بسیاری از شرکت ها با "ترس و FOMO" رهبری می کنند.

کنترپوان باند

میشل کوون، مدیر اجرایی Runway، شرکتی را توصیف کرد که برعکس ساخته شده است. Runway حدود نه سال پیش توسط سه فارغ التحصیل دانشگاه نیویورک تاسیس شد. او گفت که از هوش مصنوعی «در هر بخشی از کاری که ما انجام می‌دهیم» استفاده می‌کند و تمام کارکنان آن کد می‌نویسند.

او گفت که کارمندان از اوایل سال جاری حدود 215 برنامه را برای یک فروشگاه اپلیکیشن داخلی ساخته‌اند، از جمله تیم‌های خارج از مهندسی، و جدیدترین محصول آنها از این رویکرد حاصل شده است. (شرکت یک روز قبل از پانل آزمایشی را برای یک عامل تبلیغاتی خودمختار اعلام کرد.) او گفت که یکی از کارگران آن را در «چند هفته» ساخته است، و افزود که بازده تبلیغات را بیش از 1000 درصد از یک پایگاه بسیار کوچک افزایش داد و اکنون به صورت عمومی منتشر می شود.

او گفت که Runway هنوز چیزی را می‌خرد که در کسب و کارش مرکزی نیست. این سیستم پرداخت خود یا نرم‌افزار انطباق با منابع انسانی را نخواهد ساخت.

در مورد بهره‌وری، کوون گفت: «فقط به این دلیل که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنید، این پروکسی برای بهره‌وری شما نیست یا کار خوبی در محل کارتان انجام می‌دهید». او افزود، این باید بخش اصلی نحوه کار مردم باشد - تا زمانی که "مسئولانه" باشد و "برای افراد دیگر کار ایجاد نکند."

کوون گفت: «اگر یک عرشه 100 اسلایدی دریافت کنم مفید نیست. "کسی از من می خواهد که با آن چه کار کنم؟" او گفت که در مورد خروجی ربات چت نیز همینطور است، که Runway گاهی اوقات دریافت می کند: مردم "فقط خروجی را کپی و جایگذاری می کنند بدون اینکه فکر کنند: چگونه می توانم این را ترکیب کنم؟" این فقط "استفاده سازنده از زمان هیچ کس نیست."

فرانسیس شاناهان، مدیر ارشد فناوری Peloton، نظری را از جمعیت در مورد مشکل مخالف ارائه کرد. او گفت که کارمندان "در حال حاضر غرق شده اند زیرا می توانند به معنای واقعی کلمه هر چیزی بسازند" و او می بیند که "فرسودگی شغلی بیشتر و بیشتر یک مسئله است." Kwon پاسخ داد که Runway برای "جشن بردن پیروزی ها" و "فریاد زدن مردم" به آن اشاره می کند. این به کل شرکت یک روز مرخصی می دهد، بدون تعطیلات، زیرا در جمعه های تابستانی، "چه کسی یک روز نیم روز را می گیرد؟ چه کسی یک روز کامل را می گیرد؟ پیگیری چه چیزی سخت است؟" هنگامی که خان به شوخی گفت که ماموران هوش مصنوعی می توانند در آن روزها به کار خود ادامه دهند، کوون پاسخ داد: "T

هی می تواند خستگی ناپذیر کار کند."

ریسک و مسئولیت

مت ماهر، بنیانگذار M7 Innovations و یکی از شرکای کنسرسیوم MIT Media Lab، از این سوال پرسید که وقتی یک عامل هوش مصنوعی قراردادی را نقض می کند یا باعث آسیب های دیگر می شود، چه کسی مسئول است. وب داستانی را در مورد یک پروژه کدگذاری که زمانی ساخته بود نقل کرد که پس از قرار دادن آن در یک محیط زنده با حلقه ای، 1000 نفر را اسپم کرد. او گفت که چنین شکست‌هایی خطاهای معمولی انسانی هستند و نه هوش مصنوعی «بیدار شدن». او گفت که مدیران باید «انسان سازی» هوش مصنوعی را متوقف کنند.

وب افزود که افسران امنیتی و ریسک باید قبل از نه گفتن بگویند «بیشتر به من بگو» و رهبران باید به آنها آزادی عمل بدهند. او همچنین هشدار داد که موجی از دستگاه‌های متصل مانند عینک و طلسم‌هایی که گوش می‌دهند، طی 18 ماه آینده با برنامه‌ریزی کمی وارد بازار خواهند شد.

وب در پاسخ به سوالی درباره تابلوهایی که از هوش مصنوعی استفاده می کنند، گفت که شرکت او یک دهه از آن استفاده کرده است، اما اگر مدیران متوجه نشوند داده ها چه چیزی را نشان می دهند، بی فایده است. او آن را با حسگرهای دوچرخه سواری خودش مقایسه کرد. او گفت: "شما نمی توانید از آنچه در حال رخ دادن است جدا نشوید، یا شما مسئول هستید."

برای این داستان، روزنامه نگاران فورچون از هوش مصنوعی مولد به عنوان یک ابزار تحقیق استفاده کردند. یک ویرایشگر قبل از انتشار صحت اطلاعات را تأیید کرد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد