انتخابات اسرائیل ممکن است همه را ناامید کند، زیرا بروکسل و واشنگتن با یک رهبر «مرکزگراتر» محاسبات سختی روبرو هستند.
تصور اینکه دولت اسرائیل توسط هرکسی که از بنیامین نتانیاهو باقی مانده است، به طور غریزی به سمت انتظارات بین المللی حرکت کند، آرامش بخش است. اما یک دولت مرکزگراتر اسرائیل، مانند هر دولت منتخب در هر کجا، در فضای سیاسی ایجاد شده توسط اولویتهای سیاست و ظرفیت همدلی رای دهندگان خود عمل خواهد کرد. جای زیادی برای فلسطینی ها نیست.
انتخابات 27 اکتبر اسرائیل ممکن است همه را ناامید کند. برای شروع، ممکن است روز بعد هیچ قطعنامه ای وجود نداشته باشد. نظرسنجیها نشان میدهد که بلوکهای متحد نتانیاهو و اپوزیسیون تقریبا به تساوی رسیدهاند و هر دو اکثریت را ندارند.
اگر چنین است، منتظر هفتهها مذاکرات جناحی پنهانی باشید که شهرت همه افراد درگیر را کاهش میدهد. اگر آنها شکست خوردند، به صندوق رای بازگردید.
اگر دولت جدید به سرعت تشکیل شود، احتمالا توسط بنیامین نتانیاهو یا گادی آیزنکوت از مخالفان رهبری خواهد شد. بیشتر ناظران خارج از اسرائیل به گادی امیدوارند. در حقیقت، هر یک از این نتایج، بروکسل و واشنگتن را با انتخابهای سختی روبهرو میکند که هر دو آن را برای مدت طولانی به تعویق انداختهاند.
ادامه مطلب
هیچ نامزدی در انتخابات اسرائیل از تشکیل کشور فلسطین حمایت نمی کند. پاسخ اتحادیه اروپا «اصلاحات» بیشتر است، نه فشار
علیرغم حمایت جزئی کاخ سفید و کینه توز هفته گذشته، نتانیاهو در صحنه بین المللی تقریبا بی دوست است.
اگر او به پیروزی دیگری دست یابد، بسیاری از رهبران اروپایی و رقبای ریاست جمهوری ایالات متحده، خود را مدیریت روابط دوجانبه با تحقیر متقابل خواهند یافت.
بیبی که تمایلی به مواجهه با حقایق سخت در خانه نداشت، به نظر میرسید که میتواند آنها را با پول خلیج فارس و رهگیرهای موشکی آمریکایی قمار کند. او خود را بهعنوان بنیانگذار کارآفرین خاورمیانهای با الگوی جدید که از طریق عادیسازی عربستان سعودی و تغییر رژیم ایران قدرت میگیرد، معرفی کرد.
در عوض، پهپادهای حوثی و کسری بودجه عربستان، سراب شهرهای شیشهای و مراکز داده در صحرا را تبخیر میکنند.
جنگ ترامپ الان
ایران اکنون جنگ ترامپ است، نه جنگ اسرائیل: او هر طور که بخواهد می جنگد یا به آن پایان می دهد. آنچه در نقشه توجیهی منطقهای ارتش اسرائیل باقی مانده است، مکانهای کوچکی با گذشتههای پیچیده و آیندهای نامشخص است، سرزمینهایی که اسرائیل آرزو میکند بقیه جهان آنها را فراموش کنند، اما خود حاضر به ترک آنها نیست.
خاورمیانه قدیم بازگشته است. در حقیقت، هرگز آن را ترک نکرد.
این گدا در هر کنفرانس سرمایهگذاری خلیج فارس با تهویه مطبوع بوده است. اما روابط ضعیف - غزه، کرانه باختری، لبنان، سوریه، یمن - از ادامه دادن بی سر و صدا خودداری کرده اند.
سیاست قدیمی اسرائیل نیز بازگشته است.
میانگین اسرائیلی 29 سال سن دارد. نتانیاهو که صورتحسابهای مو و آرایشش موضوع مورد توجه روزنامهنگاری تحقیقاتی قابل توجهی است، به تازگی 77 ساله شده است. رقیب اصلی او آیزنکوت، که یک پسر و دو برادرزادهاش را در غزه از دست داد، کار خود را به عنوان فرمانده جوخه در تهاجم اسرائیل به لبنان در سال 1982 آغاز کرد.
اسرائیل نیز مانند آمریکا به دلیل تغییر نسل است.
در عوض، اسرائیلیها (یا حداقل رایدهندگان راست میانه بلاتکلیف) انتخابی برای شخصیت داشتند: بیبی شرمآور اما به طرز اطمینانبخشی نابود نشدنی، یا آیزنکوت جدی اما آزمایشنشده.
ادامه مطلب
"من 42 سال دارم و تمام زندگی بزرگسالی ام را در اسارت بی بی گذرانده ام" - آیا اسرائیل در نهایت می تواند مانند مجارستان در مورد اوربان از نتانیاهو آزاد شود؟
این فقط چهره ها نیستند که آشنا هستند. نامزدها هنوز در حال مبارزه با جنگ فرهنگی اسرائیل هستند. بحثهایی که بر انتخابات غالب شد - نام نویسی ارتش افراطی ارتدوکس، اصلاحات قضایی، و نقش دین در دولت - جدی است. اما آنها نیز به بن بست رسیده اند.
علیرغم انتقادهای کر کننده در مورد اینکه چه کسی مقصر قرار دادن اسرائیل در معرض حملات 7 اکتبر حماس است، بحث درباره امنیت در غزه و شمال اسرائیل به همان اندازه گیر کرده است.
تخریب بی رویه و بی ثبات سازی عمدی
نتانیاهو وعده "پیروزی کامل" را داد. معلوم شد که به معنای تخریب بیرویه و بیثباتی عمدی است. مخالفان او مدعی هستند نتانیاهو دستاوردهای ارتش اسرائیل را هدر داده است. آنها قول می دهند کاری را انجام دهند که نتانیاهو نتوانست، با استفاده از همان ابزارهای خام برای دستیابی به همان اهداف بد تعریف شده - اما این بار، با مهارت بیشتر.
این سوال که این برای غیرنظامیان عادی فلسطینی چه معنایی دارد و آنها چه آینده ای می توانند برای فرزندان خود داشته باشند، به سختی مورد بحث قرار گرفته است.
بسیاری از رأیدهندگان اسرائیلی که نسبت به وضعیت فلسطینیهایی که بهطور معمول توسط مطبوعات داخلی اسرائیل غیرانسانی میشوند، حساسیتزدایی میکنند، نمیپرسند. اکثر نامزدهای اسرائیلی با دقت از پاسخ دادن اجتناب می کنند.
هر دو بلوک متعهد شدهاند که از شراکت با احزاب عربی-اسرائیلی که میتوانند کلید اکثریت کنست را در اختیار داشته باشند، خودداری خواهند کرد - حتی در شرایطی که نامزدهای برجسته عرب حمایت خود از کشور فلسطین را کماهمیت میکنند و در مورد موضوعات دلپذیرتر مانند کمکاری در جوامع عربی کمپین میکنند.
تصور اینکه دولت اسرائیل توسط هرکسی که از نتانیاهو باقی مانده است، به طور غریزی به سمت انتظارات بین المللی حرکت کند، آرامش بخش است. اما یک دولت مرکزگراتر اسرائیل، مانند هر دولت منتخب در هر کجا، در فضای سیاسی ایجاد شده توسط اولویتهای سیاست و ظرفیت همدلی رای دهندگان خود عمل خواهد کرد.
جای زیادی برای فلسطینی ها نیست.
اگر یک دولت بلوک اپوزیسیون تشکیل شود، مطمئنا زمان میطلبد و به سرمایههای خارجی اطمینان میدهد که ظاهر فشار، تغییر معنادار را در کشور سختتر میکند.
رهبران اروپایی و دموکراتهای ایالات متحده که در ماه نوامبر حداقل در یک مجلس کنگره به پیروزی میرسند، ممکن است وسوسه شوند که تلاشها برای وادار کردن اسرائیل به اجرای سریع نقشه راه بینالمللی در غزه، پایان دادن به پاکسازی قومی در کرانه باختری و خروج کامل اسرائیل از لبنان و سوریه را متوقف کنند.
این یک اشتباه خواهد بود.
در سیاست اسرائیل جایی برای بحث واقع بینانه درباره غزه، کرانه باختری، لبنان و سوریه وجود نخواهد داشت تا زمانی که شرکای خارجی لازم برای امنیت و اقتصاد اسرائیل، هوشیارانه و بیامان بر ایجاد آن اصرار نکنند.
این امر مستلزم تحریمهای سخت جدید است، نه فقط بازی با کلمات. چیزهایی که باید پذیرفت خیلی سخت است و وعدههایی که باید شکسته شوند بسیار زیاد است تا هر رهبر اسرائیل به تنهایی عمل کند.
متن اصلی (انگلیسی)
Israel’s election may disappoint everyone, as Brussels and Washington face a hard reckoning with a more ‘centrist’ leader
It’s comforting to imagine an Israeli government formed by anyone left of Benjamin Netanyahu will steer instinctively towards international expectations. But a more centrist Israeli government, like any elected government anywhere, will operate within the political space created by the policy priorities and the empathetic capacity of its voters. There isn’t much room for Palestinians.