انتخابات تمام شد: قسمت سخت زمانی فرا می‌رسد که آرا شمارش می‌شود و دوربین‌ها از بین رفته‌اند

تا زمانی که ما حفتره این هفته را می خوانیم، اسرائیلی ها برای انتخاب کنست جدید به پای صندوق های رای رفته اند. پس از ماه‌ها بحث‌های سیاسی، اتهامات و وعده‌ها، رأی‌ها صادر می‌شوند. اما حفتره، دوم پادشاهان 4: 1-37، طبق عادت اشکنازی، سؤالی را مطرح می‌کند که هیچ انتخاباتی نمی‌تواند به آن پاسخ دهد: واقعا رهبر بودن به چه معناست؟ حفتره دو رویارویی قابل توجه را بازگو می‌کند. بیوه ای که شوهرش مرده است و او را به شدت مقروض کرده است.

طلبکار تهدید می کند که دو پسرش را به عنوان برده در قبال پرداخت می کند. او ناامید به الیشع متوسل می شود و او با یک سوال ساده پاسخ می دهد: "من برای تو چه کار می توانم انجام دهم؟" (4:2). وقتی به او می‌گوید که تمام چیزی که دارد یک کوزه کوچک روغن است، به او دستور می‌دهد که ظروف خالی را از همسایگانش قرض بگیرد. به طور معجزه آسایی، نفت به جریان خود ادامه می دهد تا زمانی که همه ظرف ها پر شود، و او را قادر می سازد تا بدهی های خود را بازپرداخت کند و از خانواده خود حمایت کند. روایت دوم مربوط به زنی ثروتمند اهل شونم است که مرتبا از الیشع به خانه خود استقبال می کند.

به پاس قدردانی از مهمان نوازی او، او قول می دهد که او پسری به دنیا بیاورد، حتی اگر شوهرش مسن باشد. این وعده محقق می شود، با یادآوری تولد اسحاق برای ابراهیم و سارا در بخش تورات این هفته. اما سال ها بعد، تراژدی رخ می دهد. پسر ناگهان مریض می شود و در آغوش مادرش می میرد. او با عجله نزد الیشع می رود، و هنگامی که خدمتکارش گیحازی سعی می کند او را از خود دور کند، پیامبر مداخله می کند. او اعلام می کند: "او را به حال خود رها کنید، زیرا روحش در درونش تلخ است."

پیامبر سپس خود به خانه می رود، با خدا دعا می کند و پسر را با موفقیت به زندگی باز می گرداند. معجزات خارق العاده است. اما چیز دیگری در این روایت‌ها وجود دارد که سزاوار توجه ماست: روشی که الیشع به مردم مضطرب پاسخ می‌دهد. الیشع بیوه‌ای را که می‌ترسد فرزندانش را از دست بدهد، برنمی‌گرداند، و هنگامی که زن شونامی در غم خود با او روبرو می‌شود، او را سرزنش نمی‌کند.

او می‌داند که رنج آن‌ها چیزی بیش از ابراز همدردی می‌طلبد. «آدمی هرگز نباید آنقدر غرق شود که نتواند فریاد کودکی را بشنود.» داستانی معروف در مورد خاخام شنور زالمان از لیادی، ربه‌ی دیگر و بنیان‌گذار چاباد، به نکته‌ای مشابه اشاره می‌کند. پسرش، بره، زمانی در مطالعاتش شکست خورده بود. گریه نوزاد پسر پس از افتادن از گهواره آلتر ربه که در طبقه بالا درس می خواند صدای گریه ها را شنید.

او یادگیری خود را قطع کرد، به طبقه پایین رفت و به کودک دلداری داد. بعدا، پسرش را نصیحت کرد و به او گفت که هر چقدر هم که شغل بلند باشد، هرگز نباید آنقدر غرق در آنها شود که فریاد یک کودک یهودی را نشنود. در اینجا درسی برای رهبران سیاسی اسرائیل وجود دارد که رهبران سیاسی اسرائیل ماه‌ها در رقابت‌های مختلف کشور رای‌دهی کرده‌اند. اعلام می کنند که چقدر به مردم و مشکلات آنها اهمیت می دهند. آنها وعده امنیت بیشتر، قیمت های پایین تر و آینده بهتر را داده اند. اما تعهدات کمپین به راحتی قابل انجام است.

قسمت سخت‌تر وقتی است که انتخابات تمام می‌شود و دوربین‌ها از بین می‌روند. این یعنی شنیدن نگرانی‌های والدینی که فرزندانشان ماه‌های بی‌شماری را در وظیفه ذخیره سپری کرده‌اند، خانواده‌هایی که برای پرداخت صورت‌حساب‌های خود با مشکل مواجه هستند، و آن‌هایی که هنوز با غم و اندوه و آسیب‌های هفتم اکتبر زندگی می‌کنند. همچنین به این معنی است که به یاد داشته باشید کسانی که به حزب دیگری رای داده‌اند، نه کمتر از کارکنان، بلکه مستحق توجه بودند، بلکه مستحق توجه بودند. به اندازه کافی الیشع مجبور شد خودش برود.

لحظاتی وجود دارد که یک رهبر نمی تواند به سادگی شخص دیگری را برای رسیدگی به یک مشکل بفرستد. انتخاب اسرائیل ترکیب کنست بعدی را تعیین خواهد کرد. اما آزمون واقعی منتخبان پس از آن خواهد آمد، زمانی که شعارهای مبارزات انتخاباتی محو شده و تصمیمات دشوار آغاز می شود. مثال الیشع یادآوری می کند که کسانی که رهبری به آنها سپرده شده است هرگز نباید افرادی را که قرار است به آنها خدمت کنند فراموش کنند. در نهایت، پیروزی در انتخابات یک چیز است. جلب اعتماد مردم چیز دیگری است.