انتخاب زندگی، ایجاد امید: گروگان سابق برای احترام به همسر و دختران به حمایت از معلولیت روی می آورد

الی شرابی، یکی از ساکنان سابق کیبوتز بئری که در 7 اکتبر 2023 توسط تروریست های حماس گروگان گرفته شد و پس از تحمل 491 روز حبس وحشیانه در تونل های غزه آزاد شد، می گوید: "من نمی توانم آنچه را که از من گرفته شده است، انتخاب کنم، اما می توانم آنچه را که بسازم انتخاب کنم." از طریق انبوهی از غزه که در 8 فوریه 2025 به دست صلیب سرخ بین المللی می رسد، برای همیشه در روان اسرائیل نقش می بندد. شرابی که در دوران زندان 30 کیلو وزن کم کرده بود، پس از آزادی تنها 44 کیلو وزن داشت.

تنها پس از بازگشت به اسرائیل بود که متوجه شد همسرش لیان 48 ساله و دخترانش نویا 16 ساله و یاهل 13 ساله توسط تروریست های حماس در خانه خود در کیبوتز بئری در 7 اکتبر به قتل رسیده اند. خاطرات او، گروگان، که تبدیل به یک کتاب پرفروش بین المللی شد. حداقل از نظر ظاهری شرابی که اکنون 54 سال دارد، مانند قبل از اسارت به نظر می رسد و به وزن مناسب باز می گردد.

ما در شالوا، انجمن اسرائیل برای مراقبت و شمول افراد دارای معلولیت، در مقر این سازمان در اورشلیم، با کالمان ساموئلز، موسس و رئیس شالوا، و پسرش ناخمان، مدیر عامل گروه می نشینیم. شالوا درمان، آموزش، توانبخشی و حمایت خانواده را برای افراد دارای معلولیت از دوران نوزادی تا بزرگسالی فراهم می کند.

این موسسه که توسط ساموئلز و همسرش مالکی در سال 1990 تأسیس شد، در عین حال به خانواده‌ها کمک می‌کند تا چالش‌های مراقبت از عزیزان دارای معلولیت را پشت سر بگذارند. ارتباط شرابی با شالوا چیست؟ او توضیح می‌دهد: «زمانی که همسرم کوچک‌تر بود و در انگلستان زندگی می‌کرد، با بچه‌هایی که نیازهای ویژه داشتند داوطلب شد.

نویا دختر بزرگ شرابی راه مادرش را ادامه داد. نویا و یاهل اغلب با دختری با نیازهای ویژه که در کیبوتز زندگی می کرد بازی می کردند و برای رابطه خود با او ارزش قائل بودند. وقتی شرابی به عنوان مدیر بازرگانی کیبوتز بئری کار می کرد، در سال 2017 برای یک همایش به پردیس شالوا آمد. شرابی هرگز این فرصت را نداشت که آنها را بیاورد، اما او می‌گوید که همیشه می‌دانست که کارهایی که در آنجا انجام می‌شد با آنها طنین‌انداز می‌شد. سپس وحشت‌های اکتبر فرا رسید.

7. شرابی به همراه صدها گروگان دیگر در تونل های زیرزمینی حماس در غزه در شرایط غیرانسانی به اسارت تروریست ها درآمد. در آن زمان او نمی دانست که همسر و دخترانش به قتل رسیده اند. به یاد دارم که 50 متر زیر زمین نشسته بودم و به تمام سناریوهای احتمالی که ممکن بود برای خانواده ام رخ دهد فکر می کردم.

به گروگان‌های گروگانم گفتم که اگر همسرم و دخترانم زنده نمی‌ماندند، شک نداشتم که یادشان را در کجا به یادگار می‌آورم – از طریق شلوا.» پس از آزادی شرابی، 10 روز را در بیمارستان گذراند و سپس به سراسر جهان سفر کرد، با رهبران جهان ملاقات کرد و برای آزادی بقیه گروگان‌ها لابی کرد.

چند ماه بعد، او به شالوا رفت تا از سازمان بخواهد تا اتاقی را به یاد همسر و دخترانش نامگذاری کند. ساموئلز به یاد می آورد که شرابی به او گفته بود: "من در سراسر جهان صحبت می کنم، اما تنها یک مکان وجود دارد که می خواهم در واقع بخشی از آن باشم و چیزی خلق کنم و با آن کار کنم. اینجا در "شالوا" است." او پیدایش علاقه شرابی به شالوا را توضیح می دهد. «الی دو هفته پس از خروج او از غزه با همسرم ملکی تماس گرفت.

او به او گفت که یک بار به عنوان مدیر مالی یک شرکت در یک کنفرانس از شالوا دیدن کرده است و او برگشت و به همسر و فرزندانش گفت که این مکان جادویی چقدر شگفت انگیز است. "همه آنها درگیر آموزش های ویژه بودند و از او التماس کردند که آنها را ببرد تا این مکان جادویی را به آنها نشان دهد. این هرگز اتفاق نیفتاد." "دو هفته پس از بیرون آمدن [از اسارت حماس]، او گفت: "مالکی، شالوا تنها جایی است که من می خواهم برای همسرم و دو دخترم که به قتل رسیده اند، یادبودی داشته باشم." چند ماه بعد شرابی به شالوا آمد و ملکی شا

ایده ای که داشت قرمز کرد او از پله‌های لابی بالا رفت و به منطقه‌ای که می‌خواست به همسر و فرزندان شرابی اختصاص دهد اشاره کرد. «مالکی از او عکسی با همسر و دخترانش خواست و او عکسی فرستاد. از آن عکس، هنرمند تصویر را نقاشی کرد و الی جمله‌ای را روی دیوار ارائه کرد. این جمله‌اش بود و پروانه‌ها را اضافه کردیم.

این دیوار چندین ماه پیش تکمیل شد.» تجلیل از درگذشتگان: خدمات تشخیصی، حمایت خانواده، و درمان تروما ساموئل و تیم شالوا می خواستند با شرابی بیشتر کار کنند تا به او کمک کنند تا ماموریت خود را برای یادبود همسر و دخترانش انجام دهد.

مرکز پیشنهادی خدمات تشخیصی، حمایت خانواده و درمان تروما را ارائه می‌دهد. پسر ساموئلز، یوچانان، همراه با تیم شالوا، شروع به بررسی مکان‌های احتمالی برای مرکز جدید شالوا کردند و تصمیم به ساخت یک مرکز جدید گرفتند. آنها از شرابی اجازه خواستند که این مرکز را مرکز خانواده شالوا شرابی بنامند. او می‌گوید: «الی گفت «بله» و ما این‌گونه شروع کردیم. از آن زمان، شرابی به سرتاسر جهان سفر کرده و برای مرکز جدید که هنوز در دست ساخت است، کمک مالی جمع‌آوری کرده است.

این مرکز به 28 جامعه مرزی غزه و همچنین منطقه جنوبی خدمت خواهد کرد که از یک تاسیسات دائمی در مجتمع مارینا ویو روبروی مارینا اشکلون کار می‌کند.

خانواده‌ها در سرتاسر جنوب اغلب با سفرهای طولانی، لیست‌های انتظار طولانی، و مراقبت‌های پراکنده در جستجوی ارزیابی‌ها و درمان‌های تخصصی دست و پنجه نرم می‌کنند. مرکز خانواده بر اساس مدل موجود شالوا، تشخیص، درمان، توانبخشی و حمایت خانواده را زیر یک سقف جمع می‌کند. تیم های چند رشته ای ارزیابی ها و مراقبت های فردی را برای نوزادان، کودکان و بزرگسالان ارائه خواهند کرد.

خدمات شامل کاردرمانی، فیزیوتراپی، گفتار درمانی، و برنامه مداخله زودهنگام "من و مامانم" شالوا، همراه با راهنمایی والدین و حمایت همسالان خواهد بود. غرفه افق ها بر بهبود آسیب و تاب آوری برای کودکان و بزرگسالان، سربازان، پاسخ دهندگان اولیه، غیرنظامیان و خانواده های متاثر از جنگ توده ای حماس و 7 اکتبر متمرکز خواهد بود.

این ابتکار از تجربه شالوا در ارائه مراقبت های درمانی، مهلت و حمایت عاطفی برای تخلیه شدگان، به ویژه افراد دارای معلولیت و خانواده های آنها، استفاده می کند. موقعیت این مرکز در نزدیکی مارینا اشکلون، آن را به مکانی ایده‌آل برای ترکیب درمان‌های فردی و گروهی با فعالیت‌های در فضای باز و دریا تبدیل می‌کند که برای حمایت از بهبودی طراحی شده‌اند.

برنامه های آن به دنبال تقویت مهارت های مقابله ای، بازگرداندن استقلال، و کمک به افراد و خانواده ها برای بازسازی ارتباط خود با زندگی اجتماعی است. برای شرابی، مرکز شالوا شرابی در اشکلون او را به یاد لبخند همسرش لیان، اشتیاق نویا برای کار با کودکان با نیازهای ویژه و نحوه بازی یاهل با کودک با نیازهای ویژه در کیبوتس بئری می اندازد.

او می‌گوید: «این پروژه به من قدرت زیادی می‌دهد و راهی معنادار برای گرامیداشت یاد لیان، نویا و یاهل است.» پیوند نام او با مرکز شالوا در اشکلون، مظهر فلسفه شرابی در امتناع از امید نیست. او می افزاید: "این فقط نشان می دهد که زندگی ادامه دارد. ما نمی توانیم زمان را متوقف کنیم. ما می توانیم آینده خود را شکل دهیم." من می‌توانم تمام روز را در رختخواب بمانم و گریه کنم. از لحظه‌ای که تصمیم گرفتم اقدام کنم، روش متفاوتی را انتخاب کردم. در ابتدا، گروگان‌های باقی‌مانده در غزه نگهداری می‌شدند؛ پس از آن، برای جوامع یهودی در سراسر جهان که با یهودی‌ستیزی مبارزه می‌کردند.

برای من، انجام کارها به معنای انتخاب زندگی و کمک به تغییر زندگی دیگران است. "جامعه بئری بیش از 100 نفر را در یک روز از دست داد. بنابراین برای من، این یک پیروزی بزرگ است - پس از گذراندن 491 روز در اسارت، اکثر آنها در تونل های حماس سپری کردند - به این باور که یک روز، می توانم به زندگی برگردم و فرصتی دوباره برای انجام دادن رویاهای دیگران داشته باشم." می‌گوید رفتن به مرکز شالوا شرابی و دیدن کودکان و خانواده‌هایی که تحت مراقبت هستند، بسیار تکان‌دهنده خواهد بود. "این شگفت انگیز خواهد بود.

من نمی‌توانم به هیچ چیز دیگری فکر کنم که همان میزان شادی عاطفی را فراهم کند.» ساموئل و شرابی: جهان‌های متفاوت اما متقاطع هم شرابی و هم ساموئل می‌گویند که اگرچه از دنیاهای متفاوتی آمده‌اند، اما چیزهای زیادی از یکدیگر یاد گرفته‌اند. شرابی می‌گوید این شراکت او را با دنیایی آشنا کرده است که به سختی می‌شناخت. من همیشه کسب‌وکار و حرفه‌ام را داشتم. «دنیای بشردوستانه بخشی از دنیای من نبود، و برای من بسیار معنادار شده است.

این بسیار رضایت بخش تر از کسب و کار دیگر است. من از کالمن چیزهای زیادی در مورد علاقه او یاد گرفتم. او در مورد مراقبت از همه این بچه ها، دریافت خدمات مورد نیاز آنها و خانواده هایشان بی امان است. بودن در کنار خانواده ساموئل و درک و یادگیری شگفت‌انگیز است.» ساموئلز به اشتراک می‌گذارد که او یاد گرفته است که چگونه از شرابی از ناامیدی عبور کند. با این حال، او در همان اوایل تصمیم گرفت تا مطمئن شود که نام همسر و دخترش در فضای عمومی باقی بماند و همیشه به یادگار بماند.

خدا را شکر این اتفاق می افتد. "اما این ایده که یک فرد می تواند از آن خارج شود و منبع الهام و امید برای نسل های مختلف مردم باشد... الی در حال گسترش امید است که احتمالا مهم ترین و قدرتمندترین عنصر بشر است. وقتی فردی امید خود را از دست می دهد، کارش تمام شده است. و اگر فردی امید داشته باشد، مهم نیست که در چه وضعیتی است؛ زندگی هنوز هم قدرت دارد. الی به این نماد امید برای جهان تبدیل شده است." شعار آن، "الهام بخش امید.

تغییر زندگی» نشان می‌دهد که مشارکت شرابی و شالوا امید به ارمغان می‌آورد و خدمات بسیار مورد نیاز را برای اسرائیلی‌های ساکن در جنوب ارائه می‌کند. مرکز خانواده، فاز اول مرکز خانواده شالوا شرابی در اشکلون، قرار است در ژانویه 2027 افتتاح شود و مرکز تروما در بهار 2027 برنامه‌ریزی شده است. برای تکمیل پروژه

با تأمین تقریبا نیمی از بودجه، حمایت شرکای اضافی به تبدیل دیدگاه شرابی از یک یادبود زنده به مکانی برای شفا برای خانواده‌های سراسر جنوب کمک می‌کند. نقاشی روی دیوار داخلی لابی شالوا، الی، همسرش و دو دخترش را نشان می‌دهد، با عبارت «حافظه و امید راه را روشن می‌کند» به انگلیسی و عبری، همراه با تصاویر سه‌بعدی از خانواده‌اش، اما نمادهای سه بعدی از مردان را نشان می‌دهد. ساموئلز نقل می‌کند که وقتی هنرمند شروع به نقاشی پروانه‌ها کرد، پروانه‌ای بزرگ در داخل ساختمان پرواز کرد و روی طاقچه نشست.

او می گوید این هنرمند که روی نردبانی در حدود شش متر بالاتر از ورودی ساختمان ایستاده بود، از این حادثه کمی ناراحت شد. در روز دوم، پروانه ای متفاوت پرواز کرد و در روز سوم، هنگامی که او تصویر سوم را نقاشی کرد، پروانه دیگری از راه رسید. ساموئلز می‌گوید: «ما بیش از 10 سال است که در آن ساختمان هستیم و من هرگز پروانه‌ای را در لابی ندیده‌ام.

"این هنرمند سه پروانه بزرگ را دید که نشسته بودند و در نزدیکی او نشسته بودند." ساموئلز که خود را با پاهایش روی زمین فردی واقع بین می داند، ظاهر پروانه ها را غیرقابل توضیح می دانست. او می‌گوید: «برای من، به وضوح احساس می‌کنم که این فقط نشانه‌ی خوبی از قبولی دعای اوست – اینکه همسر و دخترانش می‌خواستند آنجا باشند». "آنها در زندگی به آنجا نرسیدند، و به نوعی [الی] می خواست به آنها احساس آرامش بدهد."■