انتظار می رود انتشار سوخت های فسیلی در سال 2026 کاهش یابد

کارگران در 29 اکتبر 2026 پنل های خورشیدی را روی سقف یک گلخانه پرورش قارچ در شهرستان یوکسی، آنکینگ، در استان آنهویی شرقی چین نصب کردند. —CN-STR—Getty Images

بر اساس تحقیقات جدید پروژه جهانی کربن، گزارش سالانه ای که روند انتشار کربن جهانی را دنبال می کند، انتشار جهانی سوخت های فسیلی احتمالا در سال 2026 0.4 درصد کاهش می یابد.

این افت ناشی از شوک انرژی ناشی از جنگ ایران و گسترش استفاده از انرژی بادی و خورشیدی در سطح جهان بود.

در حالی که این یک نشانه امیدوارکننده است، محققان می گویند که این یافته ها کاهش دائمی در مصرف سوخت فسیلی را نشان نمی دهد، بلکه یک تغییر موقت است.

مایک اوسالیوان، مدرس ارشد دانشگاه اکستر و یکی از محققان این گزارش، می‌گوید: «ما شاهد کاهش انتشار هستیم، اما احتمالا ناشی از شوک کوتاه‌مدت است تا یک اوج سیستمیک».

انتظار می‌رود که دو تا از سه تولیدکننده بزرگ گازهای گلخانه‌ای جهان با کاهش انتشار مواجه شوند. انتظار می رود که انتشار گازهای گلخانه ای چین در سال 2026، پس از دو سال ثابت ماندن یا کاهش، 0.9 درصد کاهش یابد. این کشور در پذیرش انرژی های پاک پیشرو در جهان است، اما همچنین مسئول 32 درصد از انتشار سوخت های فسیلی در جهان است. همچنین انتظار می رود که ایالات متحده شاهد کاهش 1.3 درصدی در انتشار باشد که عمدتا به کاهش انتشار زغال سنگ در پی افزایش قیمت در سال 2025 به دلیل قیمت بالای گاز طبیعی و طلسم هوای سرد نسبت داده می شود. با این حال، این روند ممکن است تغییر کند.

رئیس جمهور ترامپ از زمان روی کار آمدن صدها میلیون دلار برای احیای صنعت زغال سنگ این کشور سرمایه گذاری کرده است و استانداردهای انتشار گازهای گلخانه ای نیروگاه های زغال سنگ و گاز را لغو کرده است.

از سوی دیگر، هند احتمالا شاهد افزایش 4.4 درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد بود که در مقایسه با رشد سالانه 3.5 درصدی انتشار سوخت‌های فسیلی که در دهه گذشته به طور متوسط ​​انجام شده، افزایش یافته است.

همچنین انتظار می‌رود اتحادیه اروپا و ژاپن کاهش جزئی در انتشار سوخت‌های فسیلی داشته باشند، در حالی که انتظار می‌رود انتشار گازهای گلخانه‌ای برای بقیه جهان نیز 0.7 درصد کاهش یابد که عمدتا به دلیل کاهش مصرف نفت است.

انتشارات جهانی ناشی از تغییر کاربری زمین، بخش دیگری که در این گزارش دنبال می شود، در دهه گذشته کاهش یافته است، اما انتظار می رود امسال به 5.1 میلیارد تن افزایش یابد. این به دلیل افزایش آتش سوزی ذغال سنگ نارس، آتش سوزی آهسته است که در زیر زمین حرکت می کند، خاک تالاب را مصرف می کند و اغلب فاقد شعله های قابل مشاهده است، که بسیاری از آنها توسط فعالیت های انسانی شعله ور شده اند، و ال نینو، که خطر آتش سوزی در مناطقی مانند جنوب شرق آسیا و آمریکای جنوبی را افزایش می دهد. این آتش سوزی ها مقادیر زیادی دی اکسید کربن و گازهای گلخانه ای را وارد جو می کنند.

غلظت CO2 در اتمسفر در سال 2026 به 427.7 ppm می رسد که 54 درصد بالاتر از سطوح قبل از صنعتی است. بر اساس این گزارش، بودجه جهانی کربن که نشان می‌دهد چه مقدار دی اکسید کربن می‌تواند قبل از رسیدن گرمایش به 1.5 درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن باشد، اکنون به 150 میلیارد تن رسیده است که معادل کمتر از چهار سال انتشار است، با این فرض که جهان به انتشار با نرخ فعلی خود ادامه می‌دهد.

سازمان ملل اخیرا هشدار داده است که انتظار می رود جهان از 1.5 درجه گرمایش عبور کند و اهداف آب و هوای جهانی از آنچه لازم است فاصله دارند. اما نویسندگان برخی از نشانه های وعده را برجسته می کنند.

علیرغم اینکه برخی از مکان‌ها شاهد افزایش کل انتشار گازهای گلخانه‌ای بین سال‌های 2019 تا 2025 بوده‌اند، همه مناطق همچنان شاهد رشد آهسته‌ای هستند - از جمله در چین، هند و سایر اقتصادهای نوظهور. از سوی دیگر، بیش از دوجین کشور موفق به رشد اقتصاد خود بدون افزایش انتشار گازهای گلخانه ای شده اند و استفاده جهانی از انرژی باد و خورشید به جلوگیری از انتشار میلیاردها تن متریک کمک کرده است.

نویسندگان تخمین می‌زنند که از هم‌اکنون تا پایان سال 2028، 64 تا 79 درصد از انتشارات ناشی از تقاضای انرژی جدید با استفاده از انرژی خورشیدی و بادی و وسایل نقلیه الکتریکی جدید جبران می‌شود. علاوه بر این، اگر جهان همچنان شاهد تسریع پذیرش انرژی پاک باشد، ممکن است در عرض چند سال شاهد اوج گرفتن و کاهش انتشار باشد.

به این معنی نیست که کار انجام شده است. اوسالیوان می‌گوید: «خبرهای خوب زیادی از نظر گسترش سریع انرژی‌های تجدیدپذیر وجود دارد، اما در مقیاس جهانی، کاملا ناکافی است.»