انحراف دیزل: تلاش نادرست ترامپ برای مقصر دانستن تورم به گردن اوکراین

پرزیدنت دونالد ترامپ در تاریخ 9 اکتبر 2026 در سیراکیوز، نیویورک، در یک گردهمایی کمپین انتخاباتی شرکت کرد. —ماندل نگان—AFP/Getty Images

انتظار می رود اولین نفتکش حامل گازوئیل روسیه از سال 2022 به ایالات متحده طی چند هفته آینده وارد نیویورک شود، اما محموله 40000 تنی آن کمتر از دو ساعت مصرف آمریکایی دارد. این محموله به سختی در پمپ ثبت می شود - و به سوال اشتباهی پاسخ می دهد، زیرا چیزی که دیزل آمریکایی را از 6 دلار در هر گالن عبور داد، هرگز کمبود عرضه روسیه نبود، بلکه گلوگاه های تاریخی جنگ در خاورمیانه بود.

به یاد بیاورید که بین ماه مه و جولای سال جاری، زمانی که اوکراین یکی از مخرب ترین مراحل جنگ انرژی خود را علیه مسکو آغاز کرد، با ارسال امواج پهپادها به پالایشگاه های عظیم روسیه در کیریشی، ریازان، مسکو، نیژنی نووگورود و اومسک یکی پس از دیگری حمله کرد. اگر ظرفیت پالایش روسیه بر هزینه‌های سوخت آمریکا حاکم بود، قیمت‌ها در ایستگاه‌های کامیون ایالات متحده باید منفجر می‌شد. در عوض، دیزل آمریکایی 1.06 دلار در هر گالن کاهش یافت.

در حالی که روزهای میان ترم باقی مانده و شاخص قیمت مصرف کننده در سپتامبر نشان می دهد که نفت کوره در سال 74 درصد افزایش یافته است، رئیس جمهور دونالد ترامپ کیف را به عنوان معمار تورم آمریکا معرفی کرده است. او در 30 سپتامبر در دفتر بیضی شکل، قبل از اینکه ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین را مقصر معرفی کند، گفت: «آنچه در روسیه و اوکراین رخ داده است، واقعا بزرگترین مشکل برای گازوئیل بوده است.

این اتهام از نظر سیاسی مناسب است اما از نظر اقتصادی عقب مانده است. تا زمان معافیت این ماه، سوخت روسیه از سال 2022 از بنادر آمریکا منع شده بود، به این معنی که حملات اوکراین تنها از طریق تشدید تدریجی عرضه جهانی به پمپ های ایالات متحده رسیده است. موج شوک واقعی از تنگه هرمز عبور می کند، جایی که تهران می تواند یک پنجم نفت خام دریایی جهان را یک شبه خفه کند. گازوئیل در ژانویه 3.48 دلار در هر گالن بود و همچنان در هفته ای که بمب های آمریکایی و اسرائیلی بر سر ایران فرود آمد، کمتر از 4 دلار بود. وقتی تهران تنگه را بست، قیمت در یک هفته 96 سنت جهش کرد.

از آن لحظه، خط قیمت ایالات متحده همگام با جنگ ایران حرکت کرده است - به آتش‌بس آوریل رسید، تنها پس از آتش‌بس ژوئن کاهش یافت، و پس از فروپاشی توقف خصومت‌ها در ژوئیه، بالا رفت. تا سپتامبر، جنگ نفتکش ها دیزل را به رکورد 6.53 دلار رساند.

کمپین بی وقفه هواپیماهای بدون سرنشین اوکراین حداکثر به طور متواضع سطح جهانی را بالا برده است، در حالی که جنگ ایران همه اوج و فرورفتگی ها را هدایت کرده است.

واشنگتن با مجوز فروش گازوئیل روسیه، به مسکو تخفیف داد که تحریم‌ها قرار است از آن جلوگیری کنند. و زمانی که زلنسکی از توقف حملات به پالایشگاه‌های روسیه امتناع کرد، آمریکایی‌ها سیستم دفاعی Starlink را که تنها می‌توانستند تامین کنند، مهار کردند.

اکنون، اوکراین و حامیان اروپایی آن با مجموعه محدودی از گزینه ها باقی مانده اند. با این حال، اهرم‌هایی که با انضباط کشیده می‌شوند، همچنان می‌توانند جنگ ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه را در یک ساعت فشرده نگه دارند.

درمانی که بیماری را تغذیه می کند

پس از تماس تلفنی 9 اکتبر با پوتین، پرزیدنت ترامپ به خزانه داری دستور داد تا بنادر آمریکا را به روی گازوئیل روسیه تا آوریل 2027 بازگشایی کند. روی کاغذ، این قرارداد 4.8 میلیون تن سوخت را وعده می دهد. در واقع، این وعده تقریبا معادل 10 روز تقاضای ایالات متحده است، و تحلیلگران تردید دارند که مسکو حتی پس از ماه‌ها حمله اوکراینی به پالایشگاه‌هایی که نفت‌کش‌ها را پر می‌کنند، حتی این مقدار را ارسال کند.

سرگئی واکولنکو از کارنگی این ترتیب را «عمدتا برای نمایش» می‌خواند، اما برای کرملینی که شاهد کاهش 22 درصدی درآمد مالیاتی نفت و گاز خود در ماه سپتامبر نسبت به سال گذشته است، این تماشایی جایزه است. چیزی که مایکل مک‌فول، سفیر سابق ایالات متحده آن را «کاملا تأسف‌آور» محکوم کرد و زلنسکی آن را «هدیه‌ای به پوتین» خواند، یک هفته بعد با امتیازی با وزن استراتژیک‌تر همراه شد. دو روز قبل از اینکه مقررات تحریم‌های گراهام روسیه اجرا شود، یک فرمان اجرایی از آنها چشم پوشی کرد.

کاخ سفید در یک اقدام، تعرفه‌های 100 و 500 درصدی را خنثی کرد و بند تحریم‌های موجود را لغو کرد.

در حالی که مسکو معافیت‌ها را جمع‌آوری می‌کرد، کیف این رایحه را دریافت کرد. واشنگتن یک "آتش بس انرژی" را اعلام کرد که کرملین هرگز به خود زحمت نداد. پس از اینکه زلنسکی به مدت سه روز آتش خود را حفظ کرد، روسیه در هفته بعد 76 بار زیرساخت های انرژی اوکراین را مورد حمله قرار داد. به گفته رئیس جمهور اوکراین - یکی از وزیران امور خارجه مارکو روبیو آن را تکذیب می کند - هشدارهای ماهواره ای آمریکایی که به اوکراین هشدار می دهد زمانی که یک موشک روسی در هوا است برای مدتی تاریک شده است.

قراردادهای تدارکاتی مورد نیاز برای انتقال یک دسته از رهگیرهای پاتریوت که توسط متحدان تأمین مالی می شد، طبق گزارش ها بدون امضا روی میز وزیر جنگ ایالات متحده، پیت هگزث، قرار داشت.

در همین حال، سرعت پیوندهای داده استارشیلد، شبکه نظامی استارلینک که واحدهای پهپادی اوکراین به آن متکی هستند، متوقف شد. برای رهگیری موثر پهپادهای شاهد و ژران با نیروی جت روسی، پیوندهای داده استارشیلد باید با سرعت 550 کیلومتر در ساعت (342 مایل در ساعت) کار کنند.

کلاهک 160 کیلومتر در ساعت (100 مایل در ساعت) ظاهرا ایجاد شده بود - به سادگی برای محافظت از غیرنظامیان اوکراینی در برابر موشک های بالستیک روسیه کافی نیست.

ترامپ و ایلان ماسک برای محدودیت به یکدیگر اشاره کردند. بنا بر گزارش ها، ترامپ از آن زمان با ماسک تماس گرفته تا سقف را بردارد. مقامات ایالات متحده می گویند که سرویس به طور عادی تر کار می کند. کی‌یف می‌گوید که این محدودیت تا آخر هفته جاری باقی مانده است و رئیس‌جمهور زلنسکی در 24 اکتبر توییت کرد که خدمات اکنون بازیابی شده است.

دولت ترامپ همچنین باید به اوکراین اجازه دهد از این سامانه در روسیه برای هدف قرار دادن پرتابگرهای موشک بالستیک استفاده کند. کماندار را بیرون بیاورید نه تیرها را.

کاری که اوکراین هنوز می تواند انجام دهد

فشار واشنگتن بر این فرض استوار است که کیف در حال شکست است و باید مجبور به حل و فصل شود، اما وضعیت خط مقدم این تصور را پشتیبانی نمی کند. نیروهای روسیه در سال 2026 با وجود متحمل شدن بیش از 40000 تلفات در ماه از ژوئیه، عملا هیچ دستاورد ارضی خالصی نداشته اند. با سرعت پیشروی امسال، ما تخمین می زنیم که مسکو برای تصرف بقیه استان دونتسک به 60 سال زمان نیاز دارد.

در واقع، با ضد حمله های اوکراینی، مانند عملیات استثنایی نوآورانه ویوالدی، شتاب به سمت دیگری متمایل شده است. ماه‌هاست که نیروهای کی‌یف بیش از آنچه کرملین می‌تواند به خدمت بگیرد، سربازان روسی را کشته یا به شدت زخمی کرده‌اند. از بین بردن این شکاف مستلزم بسیج توده‌ای است که پوتین از دستور دادن هراس داشت و نگران ناآرامی‌ها در کشوری بود که از کمبود سوخت ناشی از حملات پالایشگاه‌های اوکراین در حال فروپاشی است.

افسانه یک پیروزی اجتناب ناپذیر روسیه برابر است با یک میدان فروش کرملین با هدف واشنگتن، و همان کمپین انرژی که کاخ سفید می خواهد تعطیل کند همان چیزی است که پوتین را در جعبه نگه می دارد.

همچنین کاخ سفید نمی تواند آن کمپین را بطور فیزیکی خاموش کند. با وجود تمام صدماتی که دولت به سپر هوایی اوکراین وارد کرد، هواپیماهای بدون سرنشین و موشک های اوکراینی به اندازه کافی توانستند به اهداف خود برسند. اهرم واشنگتن کاملا دفاعی است، در حالی که دامنه تهاجمی اوکراین در داخل و اروپا ساخته شده است. ناوگان 1000 نفری که در اواسط اکتبر به سن پترزبورگ حمله کرد، در اطراف هواپیماهای بدون سرنشین FP-1 ساخته شد که 90 درصد آنها ساخت اوکراین هستند و به سمت حریم هوایی روسیه پرواز می کنند که Starlink در آن کار نمی کند و کلاهک Starshield اعمال نمی شود.

کاجا کالاس از اتحادیه اروپا به درستی از اقدامات اوکراین به عنوان دفاع مشروع دفاع کرده است.

بر اساس برآورد پوتین، کمپین گسترده اوکراین برای روسیه حدود 1 درصد از تولید ناخالص داخلی، یعنی بیش از یک سال رشد روسیه، هزینه داشته است، زیرا مبارزه بانک مرکزی علیه تورم تنبیهی نرخ بهره را به بالاترین سطح خود از اوایل دهه 2000 رساند. تلفات واقعی تقریبا به طور قطع بدتر است. همانطور که قبلا بحث کردیم، حتی پس از اینکه مسکو داده‌های اقتصادی اجباری را سیاه کرد، صندوق بین‌المللی پول همچنان به بازیافت ارقام تأیید نشده کرملین ادامه می‌دهد تا روسیه را چهارمین اقتصاد بزرگ جهان در اوج تولید لقب دهد، علی‌رغم اینکه در تولید ناخالص داخلی سرانه تنها در رتبه 51 قرار دارد.

در سال 2022، پس از اینکه تیم ما به خروج بیش از 1000 شرکت بزرگ پس از تهاجم کمک کرد، صدها میلیارد دلار اقتصاد روسیه را رها کرد. از نظر عملکرد بازار، شرکت‌هایی که فعالیت‌های خود را محدود کردند، عملکرد بهتری از شرکت‌هایی داشتند که انجام ندادند.

حتی در جایی که کیف تصمیم می گیرد فراتر از نفت نگاه کند، تسلیحات داخلی آن نیازی به مجوز آمریکا ندارد و هیچ کشاورز آمریکایی را آزار نمی دهد. موشک‌های نپتون بلند داخلی تاکنون چهار ناوگان موشک‌بر کالیبر ناوگان دریای سیاه را فلج کرده و اخیرا چهار بمب‌افکن روسی Su-34 را منهدم کرده‌اند و ثابت می‌کنند که اوکراین می‌تواند به طور سیستماتیک پرتابگرها، فرودگاه‌ها و کارخانه‌هایی را که به شهرهایش شلیک می‌کنند، شکار کند.

همین آزادی عمل در مورد مراکز داده اعتصابی روسیه نیز صدق می کند، یک کمپین نامتقارن که یک تحلیلگر در مؤسسه خدمات متحد سلطنتی به نفع کیف قضاوت می کند زیرا داده های مهم اوکراین در حال حاضر به طور ایمن در خارج از کشور میزبانی می شوند.

برگزاری یک کمپین تهاجمی که واشنگتن می‌خواهد آن را متوقف کند اما نمی‌تواند به صورت فیزیکی مانع آن شود، شرایط دیپلماسی را تغییر می‌دهد. در قبال کاخ سفید، کیف باید به عنوان یک مشتری به جای درخواست کننده عمل کند. هرگونه توقف در حملات انرژی باید به شدت به عنوان فرصتی برای انجام یک معامله تلقی شود - تنها در ازای عمل متقابل تایید شده روسیه و الزام آور، تضمین های کتبی واشنگتن در مورد رهگیرهای پاتریوت، هشدارهای پرتاب موشک مبتنی بر ماهواره، و دسترسی بدون پوشش استارشیلد، معامله ای از نوع قانونگذاران مانند سناتور راجر ویکر و سازمان هایی مانند بنیاد دفاع می کند.

ای از دموکراسی ها تاکید کرده اند.

کاری که اروپا اکنون باید انجام دهد

اقدام متعادل کننده کیف بر یک حقیقت سخت در بروکسل استوار است. اروپا می‌تواند در عرض دو سال بیشتر کمک‌های مالی آمریکا و بسیاری از تسلیحات آن را جایگزین کند، اما نمی‌تواند جایگزین رهگیرهای کلاس پاتریوت، هشدار موشک‌های بالستیک مبتنی بر فضایی یا اتصال در مقیاس استارلینک در زمستان امسال شود. این آسیب‌پذیری تا حدودی ساخته خود اروپاست، پس از سه دهه اتکای بیش از حد به تسلط آمریکا، و اکنون با زرادخانه‌های آمریکایی در حال خشک شدن برخورد می‌کند.

جنگ دوباره و دوباره با ایران که قیمت گازوئیل آمریکا را به 6.53 دلار رساند نیز درگیری است که مجلات پنتاگون را خالی کرد. بر اساس تجزیه و تحلیل مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)، درگیری‌های خلیج فارس تقریبا دو سوم موجودی پاتریوت آمریکا و بیش از یک سوم رهگیرهای THAAD آن را مصرف کرده است، و در همان لحظه‌ای که بنا بر گزارش‌ها ذخایر پاتریوت اوکراین تمام می‌شود، بازسازی آن در سال‌ها اندازه‌گیری شده است.

تلاش اروپا برای ساخت دفاع هوایی مستقل - چهار باتری SAMP/T NG که در حال حاضر سفارش داده شده است، یک برنامه FREYJA با 10 کشور با هدف اولین رهگیری در اواسط سال 2027، و معاشقه دیپلماتیک ژاپن، تنها تولیدکننده غیرآمریکایی رهگیرهای PAC-3 - واقعی و ضروری است، اما کند است. هر یورویی که برای رهگیرهای اروپایی خرج می شود، یک دلار کمتر در واشنگتن به دست می آید، و یک دلار کمتر تسلیحاتی که ترامپ می تواند به تعویق بیاندازد.

تنگنای مشابهی در مورد فضا نیز صدق می کند. در حالی که ماهواره‌های رادار و نوری اروپا به طور بالقوه می‌توانند ظرف چند هفته جایگزین تصاویر هدف‌گیری آمریکایی شوند، OneWeb و GovSatcom اتحادیه اروپا تنها پوششی جزئی در برابر کندی Starlink ارائه می‌دهند. و یک صورت فلکی ماهواره‌ای اروپایی که بتواند در مورد پرتاب بالستیک هشدار دهد احتمالا قبل از دهه 2030 وجود نخواهد داشت.

از آنجایی که اروپا نمی تواند یک شبه راه خود را از این تنگناهای فنی بخرد، باید به شدت به سمت اهرم های مالی و دریایی که امروز کنترل می کند متمایل شود. وام 90 میلیارد یورویی اتحادیه اروپا سال 2026 و بیشتر سال 2027 را پوشش می دهد، و زمانی که شکاف 70 میلیارد یورویی باقیمانده در شورای اروپا در دسامبر به پایان رسید، انتقال 202 میلیارد یورو از دارایی های مسدود شده روسیه به خارج از بلژیک روشن ترین راه را برای مقابله با مخالفت های بلژیک ارائه می دهد.

بهتر از این، ممنوعیت کامل خدمات حمل و نقل برای نفت خام روسیه، همراه با گسترش پروازهای ناوگان سایه‌ای که نیروی دریایی اروپا از قبل آغاز کرده‌اند، می‌تواند تقریبا بدون هیچ هزینه‌ای برای مالیات‌دهندگان اروپایی، سینه جنگ مسکو را تحت فشار قرار دهد.

با این حال، تعیین کننده ترین مزیت اوکراین در کف کارخانه است. تولید پهپادهای داخلی امسال 370 درصد افزایش یافته است و موشک کروز فلامینگو ساخت اوکراین چیزی کمتر از 600 هزار دلار قیمت دارد که کمتر از یک پنجم قیمت 3.5 میلیون دلاری تاماهاوک آمریکایی است. دانمارک با تضمین وام به سازنده فلامینگو، طرحی را برای زنده ماندن از واشنگتن نامنظم ارائه کرده است: سرمایه اروپایی پشت تسلیحات اوکراینی است.

درس اهرم

یک پارادوکس تلخ بر میدان نبرد کنونی حاکم است. کارزار تهاجمی که مسکو را تحت فشار قرار می دهد همان چیزی است که واشنگتن به آن اعتراض دارد، در حالی که دفاعی که بر سر شهرهای اوکراین متزلزل می شود، مواردی است که فقط ایالات متحده می تواند تامین کند. کاخ سفید با مقصر دانستن کیف برای شوک انرژی ناشی از خلیج فارس، معامله ای را انجام داده است که قیمت ها را در داخل پایین نمی آورد، خزانه متجاوزان را در خارج از کشور پر می کند و به کرملین می آموزد که تحریم های آمریکا منقضی می شوند اگر پوتین به سادگی منتظر آنها بماند. چنین وضعیتی نه آرامش و نه قدرت را به ارمغان می آورد.

اوکراین شبیه دیوید قهرمان کتاب مقدس است که با حیله گری بر غول چوب بر جالوت پیروز شد. "دست کارت" مسکو نه غولبی است که ترامپ معتقد است و نه غولبی است که تبلیغاتی اش تبلیغ می کند. روسیه از راه دور یک ابرقدرت اقتصادی نیست. در زیر نقشه وسیع آن جمعیت متمرکزی نهفته است - بیش از 80٪ از جمعیت در 20٪ زندگی می کنند که تحت تأثیر سرمای شدید، یخبندان و خاک فقیر نیستند - و یک اقتصاد شکننده وابسته به مواد خامی که جهان می تواند به طور فزاینده ای در جاهای دیگر بخرد، با حمایت ارتشی با سابقه طولانی در ناتوانی در تسلیم کردن مناطق کوچکتر و مصمم تر.

از ژاپن در 1905 و لهستان در 1920 تا فنلاند در 1940 و مجاهدین افغان در دهه 1980. هنگامی که طرف کوچکتر برای موجودیت خود می جنگد، توده زمین مطلق هرگز پیروزی را تضمین نکرده است.

خط نقره ای این است که تلاش واشنگتن برای اجبار در حال ایجاد خودمختاری اروپایی است که تصور می کرد هرگز محقق نخواهد شد. اگر رهبران اروپایی در 18 ماه آینده در برابر فشار روسیه مقاومت کنند و در برابر هرج و مرج سیاسی ناشی از اطلاعات نادرست کرملین مقاومت کنند، قاره قدرت بسیار مهیب‌تری پدید خواهد آورد - این شوخی که در پایتخت‌های متحدان پخش می‌شود ثابت می‌کند که اروپا پس از شارلمانی هیچ وحدت‌کننده‌ای بهتر از دونالد ترامپ پیدا نکرده است.

اروپا، اوکراین و جهان اکنون می‌دانند که ضمانت‌نامه آمریکایی چه ارزشی دارد وقتی ضامن نظر خود را تغییر می‌دهد، و واشنگتن در آستانه یادگیری این است که اهرم‌ها، مانند رهگیرها، سهامی هستند که با هر استفاده از بین می‌روند.

همانطور که مارک تواین توصیه کرد، "اندازه سگ در دعوا نیست، اندازه دعوای سگ است."