انحصاری: طرح بن‌گویر برای فشار دادن به حق نتانیاهو

ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی اسرائیل و رئیس حزب راست افراطی اوتزما یهودیت (قدرت یهود)، برای مراسم بزرگداشت جشن یهودیان سوکوت، عید خیمه‌ها، در میدانی خارج از کیبوتز نیر-ام در مرز اسرائیل و غزه در 27 سپتامبر -2026 وارد می‌شود. یفیموویچ — خبرگزاری فرانسه/ گتی ایماژ

در یک دفتر کوچک در منطقه صنعتی لود، شهری در خارج از تل آویو که نیروهای اسرائیلی هزاران فلسطینی را در طول جنگ 1948 از آنجا بیرون کردند، مقر مبارزات انتخاباتی اوتزما یهودیت یا «قدرت یهود» قرار دارد. حزب ملی‌گرای افراطی توسط ایتامار بن‌گویر رهبری می‌شود، یک جناح راست افراطی که زمانی برای خدمت در ارتش اسرائیل بسیار افراطی تلقی می‌شد. او اکنون به عنوان وزیر امنیت ملی در کابینه بنیامین نتانیاهو حضور دارد و بر پلیس و خدمات زندان این کشور نظارت دارد.

اگر بن‌گویر راه خود را داشته باشد، انتخابات 27 اکتبر به حزب او کرسی‌های بیشتری در پارلمان و اهرم فشار بیشتری بر دولت راست‌گرای دیگری به رهبری نتانیاهو خواهد داد. جاه طلبی او جایگزینی نخست وزیر نیست، بلکه وابستگی بیشتر او به احزاب تندرو است که برای خروج فلسطینی ها از غزه و کرانه باختری - و گسترش حاکمیت اسرائیل بر سرزمین ها تلاش می کنند.

بن‌گویر در مصاحبه‌ای نادر در 19 اکتبر با اشاره به رقیب اصلی نتانیاهو، گادی آیزنکوت، فرمانده سابق ارتش، به من می‌گوید: "من می‌خواهم نتانیاهو نخست‌وزیر شود. او یک رهبر است. من او را میلیون‌ها بار بر آیزنکوت ترجیح می‌دهم." او در حالی که به سینه خود می کوبید، می افزاید: «آنچه واقعا به نتانیاهو کمک می کند جناح راست باشد این است که من، بن گویر، وزیر ارشد باشم و این یک دولت کاملا راست باشد.»

پستی که او آرزویش را دارد وزیر دفاع است که به او فرماندهی بر نیروهای مسلح اسرائیل و اختیار بیشتری برای پیگیری دیدگاه خود در مورد غزه و کرانه باختری می دهد: محدودیت های کمتر در عملیات نظامی، "مهاجرت داوطلبانه" فلسطینی ها از هر دو منطقه، و گسترش کنترل اسرائیل بر سرزمین هایی که او معتقد است متعلق به مردم یهودی است. نتانیاهو در برابر دادن سبد سهام به بن گویر مقاومت کرده است. اما بن‌گویر و متحدانش امیدوارند که کرسی‌های کافی را به دست آورند تا نتانیاهو را مجبور کنند که خواسته‌های آنها را برآورده کند یا در خطر از دست دادن قدرت باشند.

او ممکن است از تغییر سیاست اسرائیل به سمت راست سود ببرد، به ویژه در میان رای دهندگان جوانی که به سبک تقابلی و دیدگاه سازش ناپذیر او از حاکمیت یهود گرایش دارند. در نظرسنجی کانال 12 از رای دهندگان یهودی برای اولین بار، تقریبا سه چهارم آنها را جناح راست یا راست میانه معرفی کردند.

نظرسنجی‌ها حاکی از رقابت تنگاتنگ است و حزب میانه‌روی آیزنکوت یاشار در چندین نظرسنجی اخیر از لیکود نتانیاهو پیشی گرفته است، اما به نظر می‌رسد نه جناح راست نخست‌وزیر و نه اپوزیسیون به ۶۱ کرسی مورد نیاز برای حکومت در کنست نزدیک باشند. میانگین چهار نظرسنجی اخیر نشان می‌دهد که این دو اردوگاه به ترتیب تقریبا 50 و 53 کرسی دارند و احزاب عربی و جناح‌های کوچک‌تر را به طور بالقوه محوری می‌دانند. نتیجه می تواند یک ائتلاف شکننده دیگر باشد. دولت وحدت بعید بین نتانیاهو و آیزنکوت. یا بن بست طولانی مدت که اسرائیلی ها را به پای صندوق های رای باز می گرداند.

بن‌گویر، با پیراهن سفید و کیپا سفید، به زبان انگلیسی صحبت می‌کند. تحت رهبری او، سازمان زندان های اسرائیل به دلیل رفتار با زندانیان فلسطینی اتهامات سوءاستفاده ای را مطرح کرده است. اما او خواهان نقش مستقیم تری در تعیین آینده اسرائیل در غزه و کرانه باختری است.

او می‌گوید: «اگر اسرائیل می‌خواهد به حیات خود ادامه دهد و نابود نشود، ما باید تمام غزه را تصرف کنیم.» ما باید مهاجرت داوطلبانه را ترویج کنیم. غزه می تواند یک ریویرا باشد. این مکان زیبا است. اما ما نمی توانیم یک عضو حماس در آنجا داشته باشیم." پیشنهاد او این است که فلسطینی‌ها غزه را به مقصد کشورهایی که مایل به پذیرش آنها هستند ترک کنند و سپس به اسرائیلی‌ها اجازه دهد تا در منطقه ساحلی شهرک‌سازی کنند. این تصمیم قطعی یک نخست‌وزیر راست‌گرای قبلی، آریل شارون، را که در سال 2005 نیروهای اسرائیلی را خارج کرد و بیش از 8000 شهرک‌نشین یهودی را از غزه تخلیه کرد، تغییر خواهد داد.

بن گویر توضیح روشنی درباره اینکه کدام کشورها تعداد زیادی از فلسطینی ها را می پذیرند، یا اینکه چگونه خروج آنها می تواند داوطلبانه تحت شرایطی که او پیشنهاد می کند، تلقی شود، ارائه نمی دهد. او می گوید: «غزه همیشه مال ما بود. اسرائیل کشور کوچکی است. ما باید وسیع‌تر و گسترده‌تر باشیم. حماس تروریست‌هایی هستند که فقط نمی‌خواهند اسرائیل را نابود کنند، بلکه می‌خواهند کل جهان را نابود کنند.»

وقتی من پیشنهاد می کنم که بیرون کردن فلسطینی ها از غزه و اسکان مجدد آن انزوای بین المللی اسرائیل را عمیق تر می کند، او این نگرانی را رد می کند. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم هرچه قوی‌تر باشیم، منزوی نخواهیم شد. اسرائیل زمانی که ضعیف است منزوی می شود. اگر به مردم کمک کنیم غزه را ترک کنند، می توانیم بسیار قوی باشیم.»

لفاظی‌ها و طرح‌های خط‌مشی بن‌گویر محکومیت‌های گسترده‌ای را در داخل و خارج از کشور به دنبال داشته است و منتقدان در سراسر طیف سیاسی او را به تحریک جنایات جنگی و فرسایش پایه‌های دموکراسی اسرائیل متهم می‌کنند. افرایم هالیوی، رئیس سابق موساد، به من می گوید: «او منبع دردسرهای عظیم است.

جاه طلبی های او در کرانه باختری کمتر نیست. بن‌گویر از اسرائیل می‌خواهد سرزمینی را که او، مانند اکثر اسرائیلی‌ها، با نام‌های کتاب مقدسش یهودیه و سامره می‌خواند، ضمیمه کند. این کشور محل سکونت 3.3 میلیون فلسطینی است و توسط تشکیلات خودگردان فلسطین (PA) اداره می شود که توسط توافقنامه اسلو در سال 1993 ایجاد شده بود که یک کشور فلسطینی را پیش بینی می کرد. تشکیلات خودگردان که تحت کنترل حزب فتح است، دارای یک نیروی امنیتی سبک مسلح است که توسط ارتش ایالات متحده آموزش دیده و از نظر تاریخی با اسرائیل برای سرکوب حملات تروریستی همکاری می کند.

اما بن گویر خواهان کنترل امنیتی اسرائیل بر منطقه ای است که فلسطینیان به عنوان مرکز یک کشور آینده در نظر می گیرند. او می‌گوید: «ما باید سلاح‌های تشکیلات خودگردان فلسطین را برداریم. "در حال حاضر، آنها در جریکو تمرین می کنند. آنها برای هدایت ترافیک آموزش نمی بینند، درست است؟ آنها می خواهند 7 اکتبر دیگر را انجام دهند." سخنگوی PA به درخواست برای اظهار نظر پاسخ نداد.

چشم انداز فراتر از الحاق است. بن‌گویر می‌گوید که میلیون‌ها فلسطینی را که نسل‌ها در کرانه باختری زندگی کرده‌اند تشویق می‌کند تا وسایل خود را جمع کنند و بروند. او می‌گوید: «ما خواهان حاکمیت در یهودیه و سامره هستیم، جایی که ما نیز خواهان مهاجرت داوطلبانه هستیم. فقط برای اینکه بفهمیم، ما خواهان مهاجرت داوطلبانه هستیم، نه اینکه کسی را بیرون کنیم. مردم گزینه خروج را انتخاب خواهند کرد.»

اینکه بن گویر بتواند این جاه طلبی ها را به سیاست رسمی اسرائیل تبدیل کند تا حدی به اهرمی که حزبش در 27 اکتبر به دست می آورد بستگی دارد. او می گوید: «امیدوارم ملت پیام خود را ارسال کند.

بن گویر، 50 ساله، در یک خانواده یهودی نسبتا سکولار از تبار عراقی و کرد در Mevaseret Zion، در حومه اورشلیم به دنیا آمد. مادرش به ایرگون تعلق داشت، یهودیان زیرزمینی که قبل از تأسیس اسرائیل با حاکمیت بریتانیا می جنگیدند، اما پدر و مادرش، طبق همه گزارش ها، متعصب ایدئولوژیک نبودند. بن گویر مسیر دیگری را در پیش گرفت. او در 12 سالگی مذهبی شد و در بحبوحه خشونت اولین انتفاضه فلسطین، به آموزه های مایر کاهانه، خاخام آمریکایی الاصل که از اخراج اعراب از اسرائیل و سرزمین های اشغالی دفاع می کرد، گرایش پیدا کرد.

او در دوران نوجوانی خود یکی از فعالان جنبش کاهانه بود که اسرائیل در نهایت آن را به عنوان یک سازمان تروریستی غیرقانونی اعلام کرد. بن گویر چنان افراطی تلقی می شد که ارتش اسرائیل او را از خدمت اجباری منع کرد.

امروزه، بن‌گویر همچنان به کاهان احترام می‌گذارد، حتی اگر برخی از متعصبانه‌ترین موقعیت‌های مربی‌اش را رد کند. او به من می گوید: "من به یشیوا او رفتم. او کارهای خوب زیادی انجام داد. او از یهودیان محافظت کرد. او برای تقدیس نام خدا به قتل رسید." "هر کاری که او انجام داد من کاملا با آن موافق نیستم. در گذشته فکر می کردم باید همه اعراب را از سرزمین اسرائیل بیرون کنیم. اکنون فکر می کنم ممکن است عده ای باشند. قبول دارم که عده ای عرب در اینجا زندگی می کنند. و من با بخشی از آنها مشکلی ندارم. کسانی که دولت اسرائیل را به عنوان کشور یهودی می شناسند. کسانی که به دولت یهود وفادار هستند."

بن‌گویر در جوانی به کریات اربا، یک شهرک یهودی مشرف بر شهر فلسطینی الخلیل، جایی که میراث کاهانه به‌ویژه عمیق است، نقل مکان کرد. بر اساس گزارش های منتشر شده، او و همسر آینده اش، آیالا، در اولین قرار ملاقات خود از قبر باروخ گلدشتاین دیدن کردند. گلدشتاین، یک پزشک آمریکایی الاصل و از ستایشگران کاهان، در سال 1994، 29 مسلمان فلسطینی را در هنگام نماز در الخلیل قتل عام کرد و سپس توسط بازماندگان مورد ضرب و شتم قرار گرفت. بن‌گویر سال‌ها پرتره گلدشتاین را در اتاق نشیمن خود به نمایش گذاشت.

او وکیل مهاجران و فعالان یهودی متهم به خشونت افراطی شد. او همچنین دارای سابقه کیفری، از جمله محکومیت به تحریک نژادپرستی و حمایت از یک سازمان تروریستی است.

بن‌گویر سال‌ها در حاشیه سیاست اسرائیل باقی ماند، حضوری آشنا در تظاهرات شهرک‌نشینان اما نامزدی بعید برای پست ملی. با گذشت زمان، او برخی از لفاظی های خود را ملایم کرد، علنا از درخواست کاهانه برای حذف همه اعراب فاصله گرفت و بدون کنار گذاشتن آرمان های الحاقی خود، شخصیتی نزدیک تر را پرورش داد.

پیشرفت سیاسی او در زمان نتانیاهو اتفاق افتاد. پیش از انتخابات 2022، نخست وزیر به ایجاد اتحاد بین حزب بن گویر و صهیونیسم مذهبی بزالل اسموتریچ کمک کرد و به نتانیاهو کرسی های کافی برای تشکیل دولت داد. تصمیم نتانیاهو برای وارد کردن دو برتری‌گرای یهودی به دولت، نماد چرخش به راست اسرائیل - و یکی از عوامل انزوای بین‌المللی فزاینده آن بود.

بن‌گویر به‌عنوان وزیر امنیت ملی، دستور کار سخت‌گیرانه‌ای را دنبال می‌کند: گسترش مالکیت غیرنظامی اسلحه، تحمیل رژیمی فزاینده ظالمانه بر اسرای فلسطینی، و فشار برای پلیسی سخت‌تر در اعتراضات ضد دولتی. او در حالی که از قوانینی برای اعمال مجازات اعدام برای فلسطینیان محکوم به حملات تروریستی مرگبار دفاع می کرد، سنجاقی به شکل طناب دار به سر داشت و ویدئویی منتشر کرد که توسط هوش مصنوعی اسیران فلسطینی را در حال بیرون آمدن از زندان های اسرائیل لاغر و گریان نشان می داد، بیانیه ای ترسناک درباره شرایط حبس آنها.

بن‌گویر همچنین نماز یهودیان را در کوه معبد در اورشلیم تشویق کرد و ترتیب ده‌ها ساله حاکم بر این مکان مذهبی مورد مناقشه را که به طور سنتی به یهودیان اجازه بازدید می‌داد اما حق عبادت را برای مسلمانان محفوظ می‌داشت، به چالش کشید. در زمان بن‌گویر، پلیس اسرائیل به طور فزاینده‌ای به یهودیان اجازه می‌دهد تا در این مکان نماز بخوانند، که این اقدام تحریک‌آمیز عمدی برای جهان عرب بود که با محکومیت مقامات فلسطینی و اردن مواجه شد. او به من می گوید: «آن بالا آپارتاید بود و یهودیان نمی توانستند نماز بخوانند. این اتفاق در هیچ کشور عادی نمی تواند رخ دهد.

من عدالت را به کوه معبد بازگرداندم.»

بن گویر همچنین به یکی از صداهای پیشرو در جناح راست اسرائیل تبدیل شده است که به دنبال انتقال مسئولیت 7 اکتبر از نتانیاهو و به نهادهای نظامی و اطلاعاتی اسرائیل است. از جمله ادعاهایی که او تکرار می‌کند این است که مقامات امنیتی نتوانستند نخست‌وزیر را در زمان وقوع حمله بیدار کنند - که مورد مناقشه مقامات امنیتی سابق است.

بن‌گویر درباره نتانیاهو می‌گوید: «حتی اگر او کامل نباشد، و حتی اگر اشتباه کرده باشد، و در واقع اشتباه کرده است، چیزی که او را در 7 اکتبر خراب کرد، هوش ما بود. او می افزاید: "ارتش، اطلاعات، شین بت. همه آنها مقصر هستند." نتانیاهو مقصر نیست، اما افراد زیادی هستند که بیشتر از او مقصر هستند.

رابطه بن گویر با نخست وزیر دقیقا گرم نیست. بن‌گویر می‌گوید: «من از او حمایت نمی‌کنم؛ من در همه چیز طرفدار او نیستم. فکر می‌کنم او خیلی بهتر از آیزنکوت است. "من می خواهم در کنار او باشم. می خواهم او بسیار قوی باشد. می خواهم او را به سمت راست بکشم."

او به من می‌گوید که به یک دولت وحدت بین نتانیاهو و آیزنکوت نمی‌پیوندد، این احتمال وجود دارد که هیچ‌کدام نتوانند یک ائتلاف حکومتی تشکیل دهند. او می‌گوید: «دولت‌هایی مانند آن هرگز خوب نیستند. "این رقصیدن در دو عروسی است." علاوه بر این، او می افزاید: "این رویاهای من را برآورده نمی کند."

آنچه بن‌گویر از یک دولت دیگر نتانیاهو می‌خواهد، او را در تضاد با چارچوب دیپلماتیک پیش‌رفته توسط دولت ترامپ و شرکای آن در اروپا و جهان عرب قرار می‌دهد. هیئت صلح به رهبری آمریکا بازسازی غزه تحت رهبری فلسطین، خروج نیروهای اسرائیلی و مسیر احتمالی به سوی تشکیل کشور فلسطین را پیش بینی می کند.

از سوی دیگر، بن گویر خواهان حاکمیت اسرائیل و خروج بیشتر جمعیت فلسطینی غزه است. او به نظرسنجی‌هایی اشاره می‌کند که به گفته او نشان می‌دهد 52 درصد از ساکنان غزه می‌خواهند این سرزمین را ترک کنند که سال‌ها جنگ و حکومت حماس ویران شده است. او دلیل می‌کند که اگر اسرائیل به آن اکثریت کمک کند تا آن‌ها را ترک کنند، کسانی که باقی می‌مانند در نهایت می‌خواهند دنبال کنند. او می گوید: «آنها خواهند دید که این برای آنها موفق است، خواهند دید که آینده ای وجود دارد، زندگی وجود دارد. "جاهای خوبی در دنیا وجود دارد.

مکان های زیبا.” او هیچ مدرکی ارائه نمی دهد که نشان دهد جمعیت باقی مانده تصمیم به جابجایی می کنند، یا اینکه چگونه می توان چنین مهاجرتی را بدون اجبار ترتیب داد.

برای بن‌گویر و متحدانش، انتخابات آینده فرصتی برای پیشبرد یک تحول گسترده در سیاست و جامعه اسرائیل فراهم می‌کند – برای سوق دادن کشور به سمت یک دیدگاه حداکثری از یک کشور یهودی، کشوری با جاه‌طلبی‌های سرزمینی گسترده، محدودیت‌های قضایی کمتر، و دولتی که تمایل کمتری به توجه به مخالفت‌های بین‌المللی دارد. بن‌گویر نگرانی‌ها مبنی بر اینکه چنین سیاست‌هایی باعث تثبیت وضعیت اسرائیل به عنوان یک کشور منفور می‌شود را رد می‌کند. در سخنان او، لشکرکشی ها علیه حماس، حزب الله و ایران ارزش قدرت سازش ناپذیر را نشان می دهد. او می گوید: «ما اسرائیل را قوی تر کردیم.

وقتی اسرائیل قوی‌تر است، جهان به آن احترام می‌گذارد.»

- با گزارش لیام فوربرگ