اندکی شفقت راه درازی می کند

قربان، – گزارش اخیر شما در مورد فشار در دوبلین شامل گزارش هایی از اجرای تهاجمی در خارج از بیمارستان ملی زایمان بود («من پریشان شدم»: رانندگان داستان های بستن را با حرکت دوبلین به رژیم جدید «بکسل و جریمه» به اشتراک می گذارند»، اخبار، 16 سپتامبر).

اخیرا به زایشگاه ملی رفتم، جایی که قرار ملاقاتم طولانی شد و هر ساعت پارکینگم را شارژ می‌کردم. زمانی که دکتر بودم، یک بار شارژ را از دست دادم، به محض اینکه بیرون آمدم دوباره پول را پرداخت کردم (هشت دقیقه گذشته از مهلت)، اما قبل از اینکه بتوانم به ماشینم برگردم، بستم شد.

چیزی که برای من باقی می ماند هزینه نیست بلکه درمان است. در حالی که من سعی می‌کردم توضیح بدهم، مأمور از آنجا دور شد و به التماس‌های اشک‌آلود من توجهی نکردم تا لحظه‌ای صبر کنم تا بتوانم پول بدهم و بلافاصله ماشین را آزاد کنم تا بتوانم بچه‌های کوچکم را جمع‌آوری کنم. رهگذران ایستادند تا درباره رفتار او اظهار نظر کنند. تعامل آنقدر ناراحت کننده بود که پس از انتشار آن، نتوانستم نیم ساعت رانندگی کنم.

شورای شهر دوبلین پیمانکار اجرایی خود را در اول نوامبر تغییر می دهد. یک قرارداد جدید به تنهایی این مشکل را حل نمی کند. قوانین باید برای افرادی که در قرار ملاقات های بیمارستان شرکت می کنند، از جمله دوره های مهلت و صلاحدید برای بیماران زایمان، همراه با استانداردهای قابل اجرا رفتار برای کارکنان و فرآیند شکایت منصفانه و سریع، روشن باشد. بیرون از یک زایشگاه، اندکی دلسوزی تا حد زیادی پیش می رود. - مال شما و غیره

آیلین موری،

کلنیاژی،

کو دوبلین