پرش به محتوای اصلی

اندی موران در تابستان افسانه ای مایو: «من 43 سال دارم و این زندگی را برای من متحول کرده است»

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۱۶, شنبه، ساعت ۰۹:۳۰حدود 5 دقیقه مطالعه

سرمربی برنده ایرلند به عنوان شخصیت سال فوتبال اتحادیه نویسندگان گالیک در سال 2026 انتخاب شد.

چند هفته بعد از اینکه سرانجام به جاه طلبی بازگرداندن سم مگوایر به مایو رسید، اندی موران سرانجام به وعده خود مبنی بر آوردن فرزندانش برای تماشای داستان اسباب بازی در سینما عمل کرد. قسمت پنجم این فرنچایز بسیار لذت بخش بود، اما حتی پیکسار هم نمی توانست فیلمنامه ای برای بهتر شدن فصل مسحور مایو تصور کند.

همانطور که مراحل آخر سریال All-Ireland در حال انجام بود، بچه های موران فکر می کردند چه زمانی فیلم را ببینند. او به آنها گفت که باید منتظر بمانند تا مایو از مسابقات قهرمانی خارج شود. معلوم شد که داستان اسباب‌بازی پیش از شروع کمپین مایو تقریبا از سینما خارج شده بود.

موران لبخند می زند: «این اولین باری بود که من و همسرم بعد از حدود دو سال به سینما می رفتیم. ما واقعا از آن لذت بردیم، آن تجربیات کوچک دوست‌داشتنی هستند. اما بهتر است که بعد از برنده شدن برویم.»

محدودیت‌های سینما نیز احتمالا پناهگاه مختصری را ارائه می‌دهد، زیرا ماه‌های پس از آن یک گردباد بوده است.

موران توضیح می‌دهد: «فکر می‌کنم بزرگ‌ترین چیز برای ما شدت برد است، این چیزی است که قبلا هرگز تجربه نکرده‌ایم، فقط شدت آن».

ما هفته گذشته در ایالات متحده بودیم، فقط به سراغ برخی از هوادارانمان رفتیم که برای سال‌های زیادی با ما خوب بودند، زمانی که ما برنده نمی‌شدیم. و واقعا اولین بار بود که آن جشن را برگزار می‌کردند، بنابراین مثل یک بازگشت به خانه بود.

ما سه شب در شیکاگو داشتیم، سه جشن و هر کدام به بزرگی شب بعدی. ما به نیویورک رفتیم و 900 نفر در اتاقی برای ما بودند که دیوانه بودند. آمریکایی‌های نسل دوم و سوم که این را با ما جشن می‌گیرند، به نظر من این شگفت‌انگیز است.

"من همیشه یک عکس (در ذهنم) دارم و من را احساساتی می کند، مردم فقط می روند و به عقب نگاه می کنند و با مایو خداحافظی می کنند. دیدن اینکه چه معنایی برای آن افراد دارد باور کردنی نیست."

قهرمان ایرلند در حال حاضر در تعطیلات تیمی خود در باربادوس به سر می برد و در پایان ماه جاری در یک مسابقه جمع آوری کمک های مالی ویژه در لندن به مصاف کری خواهند رفت. ترن هوایی هنوز در حال غلتیدن است.

موران می‌گوید: "من 43 سال دارم و این زندگی را برای من متحول می‌کند. این یک ترس است، شما به معنای واقعی کلمه هر روز خودتان را می‌گیرید."

"من نمی توانم تصور کنم که برای یک نوجوان 18-19 ساله، حتی برای افراد 22-23 ساله چگونه است، زیرا بسیار شدید است. هر جایی که می روید، اگر سم مگوایر را در دست بگیرید، مانند Pied Piper هستید.

"همسرم جنیفر از من پرسید که (بازیکنان) چگونه با آن برخورد می کنند. من گفتم: "راستش را بخواهید من واقعا نمی دانم." آنها به شدت خود را به خوبی تحمل می کنند، من به آنها افتخار می کنم همانطور که به همه زمان می دهند. اما این بسیار زندگی را تغییر می دهد، فراتر از آن چیزی است که می توانستم تصور کنم."

و با این حال موران یکی از معدود کسانی است که همیشه آن را تصور کرده، باور کرده است. یا مطمئنا گفته است که به هر حال این کار را کرده است. «حتی وقتی به مطالب خودم فکر می‌کنم، آنچه در گذشته نوشته‌ام یا در گذشته گفته‌ام، باید از خود بپرسید که آیا کاملا به آن اعتقاد داشتید؟

"ما آن را برای مدت طولانی گفتیم، واقعا کمی در چیزهای آسمانی تبدیل شد، اما من همیشه معتقد بودم.

"من از آن دسته افرادی هستم که می گویم اگر خود را در آنجا قرار دهید، شانس شما تغییر خواهد کرد، در نهایت به آن خواهید رسید.

«فکر می‌کنم قبل از فینال سراسر ایرلند آن علامت معروف وجود داشت [پوستری که موران را به عنوان ساقدوش نشان می‌داد] و کمی کریک با آن... اما ما ساقدوش عروس بودیم.

من اعتقاد راسخ دارم، با آنچه پیش روی شماست روبرو شوید. ما تیمی بودیم که به همه آن همه ایرلند رفتیم و تیمی بودیم که شکست خوردیم. من در تعداد زیادی از آن تیم ها حضور داشتم. من از آن خجالت نمی کشم.

"در مرحله ای باید در مسابقه برنده شوید، و فقط برنده شدن در آن و سپس دیدن معنای آن برای مردم بسیار شگفت انگیز است. واقعا اینطور است."

در میانه جشن ها غم و اندوهی هم وجود داشت. رئیس Séamus Tuohy در اواخر سپتامبر درگذشت.

"من نمی توانم به اندازه کافی درباره Seamus صحبت کنم. فروتنی، غرور مایو، فقط می خواست کار کند، در آن گیر کرده بود و مایل بود. دلمان برایش تنگ شده است. از آن زمان هر روز دلتنگ او هستیم. او از یک باشگاه بزرگ و خانواده بزرگ می آید. او میراث بزرگی را پشت سر خود به جا گذاشته است." تصمیم کیلیان اوکانر برای بازنشستگی باعث ایجاد خلأ در رختکن شده است، اما موران نمی‌تواند تاثیری که مرد Ballintubber در پیروزی امسال داشت را اغراق کند.

"برخی از بهترین تماس‌هایی که تا به حال در زندگی‌ام داشته‌ام، چند تماسی بود که با کیلیان گرفتم تا او را در سال جاری برگردانم. او چنین تفاوتی را برای پسران جوان پشت صحنه ایجاد کرد. این رهبری ساکت است که هیچ‌کس نمی‌بیند."

موران به دور از حباب سبز و قرمز، آخرین دور از قوانین آزمایشی را که در حال حاضر در لیگ های سطح سوم بررسی می شود، زیر نظر داشته است. او در حال حاضر هیچ فایده ای در اصلاحات بعدی نمی بیند.

"من مخالف هیچ تغییری نیستم، اما در حال حاضر مخالف تغییر قوانین هستم. فکر می کنم در 18 ماه، 24 ماه، بله، عالی است.

"بزرگترین تغییری که تا به حال در بازی ایجاد شده، قانون 11 به بالا است و چیزی که اکنون با امتیازها دیده اید این است که آنها شروع به متعادل کردن یکدیگر کرده اند، اما شما باید این زمان را برای خوابیدن بگذارید.

من واقعا نمی‌توانم این نکته را ببینم که چرا ما حتی در لحظه قوانین را آزمایش می‌کنیم. زمان‌بندی باید درست باشد و زمان‌بندی در این مرحله برای من اشتباه است.»

♦ اندی موران به عنوان شخصیت سال فوتبال انجمن نویسندگان گالیک در سال 2026 انتخاب شد. جوایز GWA که توسط Clayton Hotels حمایت می شود، سهم فوق العاده بازیکنان، مدیران و مسئولان را به رسمیت می شناسد.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

‘I’m 43 years of age and it’s life-changing for me’: Andy Moran on Mayo’s fairytale summer

All-Ireland winning manager has been named the 2026 Gaelic Writers’ Association Football Personality of the Year

همه‌ی اخبار فناوری