انسان های اولیه برای سکونت در بیابان های باستانی عربستان به چیزی بیش از دسترسی به آب نیاز داشتند
مدلهای مهاجرت اولیه جمعیت افراد را به مکانهایی نقل مکان میکنند که دسترسی آسان به آب دارند. اما این فرض ما را با رمز و راز جالبی در عربستان باستان مواجه کرده است. علیرغم شواهدی مبنی بر اینکه بارانهای موسمی زمانی دریاچهها را پر میکردند و علفزارها را در فضای داخلی وسیع شنی حمایت میکردند، شواهدی از اشغال اولیه انسان تقریبا به طور کامل در اطراف حاشیههای بیابان متمرکز شده است.
مدلهای مهاجرت اولیه جمعیت افراد را به مکانهایی نقل مکان میکنند که دسترسی آسان به آب دارند. اما این فرض ما را با رمز و راز جالبی در عربستان باستان مواجه کرده است. علیرغم شواهدی مبنی بر اینکه بارانهای موسمی زمانی دریاچهها را پر میکردند و علفزارها را در فضای داخلی وسیع شنی حمایت میکردند، شواهدی از اشغال اولیه انسان تقریبا به طور کامل در اطراف حاشیههای بیابان متمرکز شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
Early humans needed more than access to water to settle ancient Arabian deserts
Models of early population migrations assume people moved to places with easy access to water. But this assumption has left us with a fascinating mystery in ancient Arabia. Despite evidence that monsoon rains once filled lakes and supported grasslands in the vast sandy interior, evidence of early human occupation is concentrated almost entirely around the desert margins.