انقلاب هوش مصنوعی با پسرفت سرخک آمریکا روبرو شد

در اینجا یک عنوان ترسناک برای سال 2026 وجود دارد: ایالات متحده ممکن است به زودی وضعیت حذف سرخک خود را از دست بدهد، تمایزی که بیش از ربع قرن پیش کسب کرده بود.

چیزی که این چشم انداز را حتی نگران کننده تر می کند این است که به کشوری مربوط می شود که صدها میلیارد دلار برای توسعه هوش مصنوعی هزینه می کند، ماشین هایی را برای حل مشکلاتی که قرن ها بشر را گیج کرده است، آموزش می دهد، در حالی که در تلاش برای جلوگیری از بیماری ای است که نسل ها پیش غلبه کرده است.

وقتی به اعداد نگاه می کنیم، تناقض شدیدتر می شود.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها می‌گوید که ایالات متحده تا 5 نوامبر 5182 مورد تایید شده سرخک را ثبت کرده است، در حالی که در تمام سال 2000 تنها 85 مورد ابتلا به سرخک ثبت شده است. این تقریبا 61 برابر بیشتر از سالی است که آمریکا جشن حذف این بیماری را جشن گرفت. بر اساس آمارهای موقت CDC، چهار مورد مرگ در سال 2026 ثبت شده است.

یک طرف اقتصاد آمریکا مونتاژ ماشین های محاسباتی آینده است. دیگری مواجهه با بازگشت عفونتی است که زمانی به طور معمول بخش های بیمارستان کودکان را پر می کرد.

پارادوکس حقیقتی را آشکار می‌کند که ما آن را بدیهی می‌دانیم: دانش علمی انباشته می‌شود و بر اکتشافات گذشته بنا می‌شود، در حالی که پیشرفت اجتماعی که آن را قادر می‌سازد می‌تواند آشکار شود. هنگامی که مهندسان یک تراشه سریعتر توسعه می دهند، جانشینان آنها می توانند آن را بهبود ببخشند.

واکسن سرخک نیز مانند همیشه موثر است، اما موفقیت آن به چیزی بستگی دارد که علم به تنهایی نمی تواند تضمین کند: تمایل میلیون ها نفر به استفاده از آن. آمریکا هنوز دانشی دارد که سرخک را شکست داده است، حتی در شرایطی که اعتماد جمعی که این بیماری را دور نگه داشته است، از بین رفته است.

ارقام CDC برای سال تحصیلی 2025-2026 نشان می دهد که فقط 92.4 درصد از مهدکودک های آمریکایی واکسن های توصیه شده سرخک، اوریون و سرخجه را دریافت کرده اند که کمتر از حدود 95 درصد پوشش مورد نیاز برای جلوگیری از انتقال پایدار در جوامع است. حدود 280000 مهدکودک فاقد مدارک تکمیل مجموعه بودند.

مقایسه با هزینه های هوش مصنوعی آشکار است زیرا این دو مشکل انواع مختلفی از سرمایه گذاری را می طلبد. ساخت یک مدل مرزی نیازمند سرمایه متمرکز و استعدادهای تخصصی است. حفظ از بین بردن سرخک مستلزم میلیون ها تصمیم عادی است که سال به سال تکرار می شود، در جوامعی که ممکن است عمیقا در مورد اینکه به چه کسی اعتماد کنند اختلاف نظر دارند.

مطمئنا پول می تواند قدرت محاسباتی بیشتری بخرد، اما نمی تواند اعتماد عمومی را با همان پیش بینی پذیری خریداری کند.

و اینجاست که مقایسه دردسرسازتر می شود. همان مشکلی که پیروزی آمریکا بر سرخک را تضعیف کرد، در نهایت می‌تواند مزایای انقلاب هوش مصنوعی این کشور را محدود کند. یک فناوری می‌تواند فوق‌العاده قدرتمند باشد، با میلیاردها سرمایه‌گذاری پشتوانه شده و با شواهد گسترده پشتیبانی شود، اما اگر افرادی که قرار است به آن خدمت کنند از اعتماد به آن امتناع ورزند، دستاوردهای بسیار کمی دارد.

داریو آمودی، مدیر عامل آنتروپیک، پیش‌بینی کرده است که هوش مصنوعی قدرتمند می‌تواند به از بین بردن بیشتر سرطان‌ها و بهبود چشمگیر درمان بیماری‌ها از جمله بیماری‌های قلبی کمک کند. اما چه اتفاقی می‌افتد اگر علم درمان‌های جدید خارق‌العاده‌ای ایجاد کند و مردم دیگر به مؤسساتی که آنها را توصیه می‌کنند اعتماد نکنند؟

البته بی اعتمادی همیشه غیر منطقی نیست. بدبینی نسبت به سیستم‌های هوش مصنوعی اغلب موجه است زیرا دروغ‌های متقاعدکننده اغلب به سطح می‌رسند. اما بین بررسی موجه و رد انعکاسی تفاوت وجود دارد. جامعه ای که توانایی تشخیص دانش قابل اعتماد از ادعاهای غیرقابل اعتماد را از دست می دهد، حتی برای بهره مندی از خارق العاده ترین اکتشافات خود با مشکل مواجه خواهد شد.

مخمصه سرخک آمریکا نشان می دهد که پیچیدگی های تکنولوژیکی و پیشرفت اجتماعی می توانند در جهت های متضاد حرکت کنند. این کشور ممکن است به زودی ماشین‌هایی داشته باشد که قادر به حل مشکلاتی باشند که در برابر نسل‌های خلاقیت بشر مقاومت کرده‌اند، در حالی که خود را قادر به حفظ راه‌حلی که برای دهه‌ها داشته ناتوان می‌بیند.

بنابراین، شاید بزرگترین چالش انقلاب هوش مصنوعی چالشی باشد که هوش مصنوعی نمی تواند آن را برای ما حل کند: چگونه اعتمادی را بازسازی کنیم که به اکتشافات علمی اجازه می دهد به پیشرفت پایدار بشر تبدیل شوند.

در غیر این صورت، آمریکا در معرض خطر ورود به عصر هوش تکنولوژیکی شگفت‌انگیز قرار می‌گیرد و در عین حال توانایی عمل به آنچه را که قبلا می‌داند از دست می‌دهد.