انویدیا و AMD آن را رها کردند، سم آلتمن آن را مقصر دانستند و با ایلان ماسک موافق بودند: در سال 2026 یک گیمر رایانه شخصی بد است - اما اینجاست که چرا هنوز امیدم را از دست نداده ام.

من از اوایل دهه 1990 یک گیمر رایانه شخصی بودم، و در طول سه دهه و اندکی گذشته، هرگز یک بار از وفاداری خود به آن جعبه های بژ ناجوری که شادی زیادی را در زندگی من و بسیاری از افراد دیگر به ارمغان آورده اند، پشیمان نشده ام.

بله، آنها می توانند گران باشند. مطمئنا، آنها از کنسول‌ها پیچیده‌تر و خسته‌کننده‌تر هستند. بارها بوده است که من برای انجام یک بازی نشسته‌ام، فقط ساعت‌ها در تلاش برای رفع خرابی‌های خراب‌کننده بازی، نصب مجدد درایورها یا به طور کلی فحش دادن به ویندوز بوده‌ام. اما در پایان روز، من همیشه متقاعد شده بودم که PC بزرگترین پلتفرم بازی در جهان باقی مانده است.

رایانه‌های شخصی (و من در اینجا Amiga A500+ را نیز شامل می‌شود) همیشه در زمینه گرافیک و صدا، مایل‌ها جلوتر از کنسول‌ها بودند، و توانایی ارتقاء قطعات به این معنی بود که می‌توانید سال‌ها در لبه‌های برتر بمانید. ارتقاء و حتی ساختن رایانه شخصی شما دشوار و پرهزینه بود، اما همچنین سرگرم کننده و مفید بود. هنوز وقتی برای اولین بار یک دکل جدید ساخته شده را روشن می کنم و می بینم که با موفقیت راه اندازی می شود، هیجان دارم.

من همیشه متقاعد بودم که رایانه شخصی بزرگترین پلتفرم بازی در جهان است

باز بودن پلتفرم (علیرغم بهترین تلاش های مایکروسافت) به این معنی بود که می توانستم بازی ها را از هر کجا که می خواستم بخرم (به اعتقاد من یکی از دلایل اصلی این است که چرا بازی های رایانه شخصی معمولا ارزان تر از بازی های کنسول هستند) و بازی های مستقل مبهمی را انجام دهم که به دلیل هزینه های مجوز هرگز روی کنسول ها منتشر نمی شوند (این یکی دیگر از دلایل ارزان تر بودن بازی های رایانه شخصی است). و با برخی تغییرات و کمی تقلید (کاملا اخلاقی و قانونی)، سازگاری با عقب هرگز مشکلی ایجاد نکرده است. امثال GOG باید برای نگه داشتن بازی های رایانه ای بسیار قدیمی با سخت افزار جدید در حال اجرا باشند.

و در حال حاضر در سال 2026، من به اندازه کافی خوش شانس هستم که به قدرتمندترین سخت افزار بازی رایانه شخصی تا کنون دسترسی دارم، که می توانم برخی از بهترین و از نظر گرافیکی چشمگیرترین بازی های رایانه شخصی ساخته شده را روی آن بازی کنم. من باید احساس کنم که هرگز زمان بهتری برای PC گیمر بودن وجود نداشته است. در عوض، با این حال، به نظر می رسد که بازی رایانه شخصی هرگز بدتر از این نبوده است.

ممنون از خاطره

چرا من اینقدر از وضعیت فعلی بازی های رایانه شخصی ناراحت هستم؟ برای شروع، در حالی که سخت افزار بازی رایانه شخصی هرگز بهتر نبوده است، همچنین هرگز آنقدر گران نبوده است - و این باعث می شود که برای اکثر مردم کمتر در دسترس باشد. قیمت کارت‌های گرافیک به شدت افزایش یافته است و حافظه‌های SSD و RAM که زمانی دو تا از ارزان‌ترین و مؤثرترین راه‌های ارتقاء رایانه شخصی شما بودند، اکنون به طرز مضحکی گران هستند.

طبق گزارش PC Part Picker، میانگین قیمت دو عدد حافظه 16 گیگابایتی DDR5 در مدت 18 ماه از حدود 150 دلار به بیش از 600 دلار رسیده است. در همین حال، 64 گیگابایت موارد از حدود 250 دلار به بیش از 1250 دلار رسیده است - و این حتی برای سریع ترین مدل ها هم نیست.

حتی DDR4 قدیمی‌تر هم مصون نیست، با توجه به PC Part Picker، 16 گیگابایت در طی 18 ماه از 50 دلار به طور متوسط ​​به حدود 170 دلار افزایش یافته است.

(اعتبار تصویر: PCPartPicker.com) مردم از بازی‌های رایانه شخصی قیمت‌گذاری می‌کنند یا حتی از در نظر گرفتن آن منع می‌شوند. و به عنوان یک گیمر رایانه شخصی، این دلخراش است. من بسیار خوش شانس هستم که شغلم به من امکان ساخت رایانه شخصی با RTX 5090 و 96 گیگابایت رم DDR5 را می دهد، اما نوشتن در مورد چیزهایی که افراد کمی می توانند تجربه کنند لذتی ندارد.

با افزایش قیمت قطعات بازی، رایانه های شخصی، لپ تاپ ها و حتی کنسول ها، فروش به طور قابل درک کاهش می یابد. و با افزایش هزینه‌های توسعه بازی‌ها، همچنین شاهد بودیم که تعداد زیادی از بازی‌سازان بسیار با استعداد شغل خود را از دست دادند و کل شرکت‌ها مانند BioWare تعطیل شدند.

شاید بدتر از همه، این هفته گذشته متوجه شدم که با چیزی موافقم که ایلان ماسک - کسی که من واقعا فکر می کنم انسان وحشتناکی است - گفت. من نیاز به دراز کشیدن دارم و یک پینت (احتمالا به این ترتیب نیست). من اهل بازی رایانه شخصی هستم، اما چه کسی - یا چه چیزی - مقصر است؟

(اعتبار تصویر: itarasak thithuekthak / Getty Images) هوش مصنوعی تقصیر هوش مصنوعی است

اکنون بسیار آسان، ساده و شاید حتی تنبل است که بگوییم این همه تقصیر هوش مصنوعی است. اما همه اینها تقصیر هوش مصنوعی است. پیچ AI.

AI goldrush شاهد انفجاری در تعداد مراکز داده مورد نیاز برای اجرا و آموزش مدل‌های زبان بزرگ (LLM) مورد استفاده هوش مصنوعی بوده است و اینها به حافظه زیادی نیاز دارند که منجر به کمبود جهانی شده و قیمت قطعاتی که از حافظه استفاده می‌کنند، مانند RAM، کارت‌های گرافیک و فضای ذخیره‌سازی، افزایش یافته است.

من، مانند بسیاری دیگر از گیمرهای رایانه شخصی، مدتی است که همه اینها را با وحشت تماشا می کنم، اما این هفته زمانی که سم آلتمن، مدیر عامل OpenAI، یکی از بزرگ ترین مقصران RAMpocalypse، در پادکست Cheeky Pint (از طریق IGN) گفته شد که «تعداد انبوهی از بدنه‌های موجود در جهان را می‌توان به مقدار بسیار محدودی در اختیار داشت. نشستن در کامپیوتر خودشان."

بسیاری از مردم این را به عنوان آلتمن در نظر گرفتند که ما گیمرهای رایانه شخصی را به حریص بودن از طریق خواستن رم برای دستگاه‌هایمان متهم می‌کند، و اینکه بگوییم این موضوع به خوبی پیش نمی‌رود، دست کم گرفته می‌شود.

همه اینها تقصیر هوش مصنوعی است. پیچ AI.

در حال حاضر، من معمولا سیاست نادیده گرفتن زباله هایی را دارم که آلتمن به بیرون پرتاب می کند (این کار برای فشار خون من معجزه می کند). اما باید اعتراف کنم، وقتی این نقل قول را دیدم، من را عصبانی کرد. گیمرهای رایانه شخصی که مجبورند RAMpocalypse را تحمل کنند، به اندازه کافی بد است، اما سرزنش شدن برای آن، به خصوص زمانی که تنها کاری که ما می‌خواهیم انجام دهیم این است که بازی کنیم، خیلی زیاد است.

سپس، در یک مثال واقعی از میم «بدترین فردی که می‌شناسید به نکته جالبی اشاره کرد»، ثروتمندترین مرد جهان، بازیکن وحشتناک دیابلو و فروشنده شکست خورده کامیون، ایلان ماسک، گفت: «مردم هم لیاقت داشتن رم خود را دارند!»

من به اندازه کافی ساده لوح نیستم که فکر کنم ماسک به طور جدی طرف «مردم» است، اما وقتی یکی از افراد مورد تمسخر در اینترنت به دلیل مخالفت با چیزی که شما گفتید، با برخی از ابزارهای ناامید کننده مواجه می شود، این نشانه خوبی نیست.

مطمئنا، آلتمن عقب نشینی کرد و گفت که او "از متن خارج شده است" و او در واقع از افرادی که مدل های هوش مصنوعی محلی را اجرا می کنند شکایت می کند. به نوعی، من تمایل دارم به این باور برسم - به عنوان مدیر عامل، او علاقه خاصی به جلوگیری از استفاده از مدل‌های شخصی خود و در عوض استفاده از OpenAI دارد، اما آسیب وارد شده است.

صرف نظر از زمینه، گفتن این یک حرف ناشنوا بود - تقریبا به بدی نسخه ی نمایشی فناوری انویدیا 'GeForce 8800 GTX — 20 Years of a Legend' که این هفته منتشر شد. انویدیا زمانی توسط بسیاری از گیمرهای PC به دلیل ساخت کارت‌های گرافیکی عالی و پیشبرد صنعت بازی‌های رایانه‌های شخصی با نوآوری‌های مختلف در طول سال‌ها مورد علاقه، یا حداقل مورد احترام بود.

متأسفانه، به دلیل هوش مصنوعی نیز فوق‌العاده موفق شده است – آنقدر موفق است که اغلب احساس می‌کند علاقه‌اش به صنعت بازی رایانه‌های شخصی که نام خود را به دست آورده از دست داده است، با شایعاتی مبنی بر پایان دادن به تولید RTX 5090، در حالی که به لطف حباب هوش مصنوعی و کمک به آن، هیچ کاری برای افزایش هزینه‌های قطعات آن انجام نمی‌دهد.

بنابراین، هنگامی که یک نسخه ی نمایشی راه اندازی کرد که بازیکنان را دعوت می کرد تا زمانی را زنده کنند که بازی رایانه شخصی واقعا سرگرم کننده و مقرون به صرفه بود، با اجازه به آنها برای نصب مجازی کارت گرافیک نمادین GeForce 8800 GTX در یک رایانه شخصی ویندوز ویستا، احساس می شد که انویدیا حالت را اشتباه ارزیابی کرده است. بدتر از همه، انویدیا توصیه می‌کند که برای پخش آن یک RTX 5080 داشته باشید - یک پردازنده گرافیکی که به‌دلیل کمبود حافظه بسیار گران است و به سختی پیدا می‌شود، و همچنین شایعه شده است که برای پخش آن مناسب است.

ممکن است برخی از ما گیمرهای رایانه شخصی فکر کنیم: «اوه خب، حداقل ما هنوز AMD ضعیف همیشگی را در گوشه خود داریم.» به جز، مدیر عامل AMD، لیزا سو، به تازگی نقل شده است که گفته است "ما اولین شرکت مرکز داده هستیم."

به عنوان نزدیک‌ترین رقیب انویدیا، AMD قرار بود Team Green را در کنار خود نگه دارد، در حالی که رویکردی مصرف‌کننده‌تر داشته باشد (برای مثال باز بودن به منبع بازتر و محدود نکردن آخرین فناوری خود فقط به پردازنده‌های گرافیکی خودش). در عوض، به نظر می‌رسد که AMD یک چرخش پاشنه بلند داشته است که شایسته خیانت‌های دراماتیک WWC است.

صادقانه بگویم، مدتی است که می‌پرسم در مورد AMD چه می‌گذرد، زیرا امسال در فضای GPU مصرف‌کننده نسبتا ساکت بود. اما این چرخش به سمت تاریک مبتنی بر هوش مصنوعی همچنان دردناک است.

آیا واقعا می‌توانیم ببینیم که دو سازنده اصلی GPU به طور کلی تولید کارت‌های گرافیک را متوقف کنند؟ تصور این آینده بسیار تیره و تار است، اما پس از یک هفته مانند این، نمی توانم خودداری کنم.

چه کار کنیم؟

من نمی‌خواهم این فقط دیواری از متن افسرده‌کننده باشد که حتی راجر واترز را به این فکر کند که «کمی زیاد است»، پس آیا روزنه‌ای از امید وجود دارد؟ آیا هر کدام از ما می توانیم کاری انجام دهیم؟

در کامپیوتکس 2026 امسال در تایوان، من گیج شدم که چگونه تقریبا هر سازنده رایانه شخصی در مورد هوش مصنوعی در همه چیز با شور و شوقی پیش می رود که من ندیده بودم مصرف کنندگان آن را تکرار کنند. من نگران بودم که من فقط از تماس خارج شده بودم.

اما واکنش‌های فزاینده‌ای علیه هوش مصنوعی شایع وجود دارد که به من امید داده است. من مخالف همه اشکال هوش مصنوعی نیستم، اما با هوش مصنوعی که کار را از انسان می‌گیرد، هنر انسانی را سرقت می‌کند (از جمله دیوارهای افسرده‌کننده متون نوشته شده توسط روزنامه‌نگاران قدیمی فناوری)، که خلاقیت را کاهش می‌دهد و منابع را جذب می‌کند... هوش مصنوعی که من دوست دارم پایان آن را ببینم، و من تنها نیستم.

تحریم بازی‌های ساخته شده با هوش مصنوعی و اجتناب از شرکت‌هایی که از هوش مصنوعی مسئولانه استفاده نمی‌کنند، می‌توان امیدوار بود به شرکت‌ها نشان دهد که این درخت پول جادویی نیست که باید از مشتریان خود غافل شوند. به وضعیت بازار سهام شرکت‌های هوش مصنوعی نگاه کنید، جایی که به نظر می‌رسد رای‌دهندگان علیه گسترش گسترده مرکز داده‌های هوش مصنوعی و دولتی که به نظر می‌رسد خیلی خوشحال به نظر می‌رسد به شرکت‌های فناوری اجازه عبور از خطوط را می‌دهد و اصول اخلاقی را به نام برتری هوش مصنوعی (ببخشید، SI) کنار می‌گذارند، شورش می‌کنند.

من نمی خواهم شاهد یک فروپاشی اقتصادی باشم. اما یک زنگ هشدار برای شرکت‌هایی مانند Nvidia و AMD، تا بدانند مشتریانی که آنها را ساخته‌اند - در درجه اول گیمرهای رایانه شخصی مانند من - مسلما قابل قبول نیستند.