انگلستان استیو بورثویک خشم خود را به یک مقاله تمام شده شباهت می دهد | اندی بول
از آنجایی که تیم او در تخریب استرالیا بیداد می کند، به نظر می رسد کار سرمربی سودآور است، بنابراین این چیزی است که آنها پشت دروازه های بزرگ سیاه توئیکنهام ساخته اند. پس از این همه هفته که در آن به نظر می رسید انگلیس همیشه در حال پیشرفت است، استیو بورثویک سرانجام چیزی را ارائه کرد که شبیه یک نسخه تمام شده از تیمش بود. بدون بهانه، بدون عذرخواهی، بدون توضیح، بدون صحبت در مورد…
با توجه به اینکه تیمش در نابودی استرالیا بیداد می کند، به نظر می رسد کار سرمربی تیم سودمند است.
بنابراین این همان چیزی است که آنها پشت دروازه‌های سیاه بزرگ تویکنهام ساخته‌اند. پس از این همه هفته که در آن به نظر می رسید انگلیس همیشه در حال پیشرفت است، استیو بورثویک سرانجام چیزی را ارائه کرد که شبیه یک نسخه تمام شده از تیمش بود. نه بهانه ای، نه عذرخواهی، نه توضیحی، نه صحبتی در مورد اینکه چقدر جوان و بی تجربه هستند، نه تضمینی مبنی بر اینکه قرار است این آموخته ها را بگیرند. برای حامیان آنها جذاب و برای بقیه جهان منظره ای زشت و خونین بود. آنها مغرور، با ابهت و عالی بودند.
برای بقیه، شما حدس می زنید، دوست داشتن آنها سخت و بازی در برابر آنها جهنمی خواهد بود.
این یک پیروزی رکورد بود و یک نتیجه آبی-ریباند در برابر یک تیم استرالیایی که اخیرا اسپرینگ باکس را شکست داد و مطمئنا خیلی بهتر از آن چیزی است که انگلیس به آنها اجازه حضور در اینجا را داده بود. و اگر هنوز خطاهای کوچک زیادی در 40 دقیقه اول وجود داشت - چند پنالتی اسکرام احمقانه، چند پرتاب خط ضعیف برای صاف کردن - باز هم یکی از بازی های بهتر انگلیس از زمان سرمربیگری بورثویک بود. مطمئنا بهترین آنهاست، زیرا آنها نیوزلند را در این زمان در سال گذشته شکست دادند.
هک، بورثویک حتی موفق شد وقتی همه چیز تمام شد لبخند بزند. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Steve Borthwick’s England channel their rage to resemble finished article | Andy Bull
With his team rampant in their demolition of Australia, the head coach’s work seems to be paying dividends So this is what they have been building behind Twickenham’s big black gates. After all these weeks in which England have seemed to always be a work in progress, Steve Borthwick finally wheeled out something that felt like a finished version of his team. No excuses, no apologies, no explanations, no talk about…