اوا ماری سنت، بازیگر برنده اسکار که تا 102 سالگی زندگی کرد
این بازیگر آمریکایی برای اولین فیلمش برنده جایزه اسکار شد و با بازی در کنار مارلون براندو و کری گرانت به یکی از به یاد ماندنی ترین زنان برجسته هالیوود تبدیل شد.
ایوا ماری سنت، که در سال 1955 برای اولین فیلم جذابش در نقش عشق خجالتی مرد درازکش مارلون براندو در فیلم On the Waterfront برنده جایزه اسکار شد، و به عنوان یک آژیر شیک در مقابل کری گرانت در فیلم هیجان انگیز هیچکاک شمال از شمال غربی به همان اندازه قانع کننده بود، در 6 اکتبر در خانه خود در آنجلس درگذشت. او 102 سال داشت.
بلوند و بسیار زیبا – در کودکی در مسابقات مدرسه نقش یک فرشته را بازی می کرد – تا زمانی که اولین فیلمش را ساخت، سنت به مدت هشت سال بازیگر بود. او گفت که او هنر خود را در درامهای تلویزیونی زنده یاد گرفت - که با سه دوربین و هیاهوی دائمی آنها، او را مجبور به یادگیری تمرکز کرد.
نقش مکمل او در فیلم On the Waterfront که یکی از تاثیرگذارترین بازیگران و خدمهای را داشت که تا به حال جمع شده بود، به تنهایی جایگاه او را در تاریخ سینما تضمین میکرد. این فیلم همچنان در صدر فهرست برترین فیلم های این کشور توسط موسسه فیلم آمریکا قرار دارد. این فیلم برنده اسکار بهترین فیلم و کارگردانی (برای الیا کازان) شد و براندو جایزه بهترین بازیگر مرد را به خاطر بازی دردناکش در نقش یک جایزهباز سابق که مهتاب را به عنوان عضله اتحادیه فاسد نشان میدهد، به خانه برد.
حتی اگر براندو پاکناپذیرترین خطها را داشت («من میتوانستم یک مدعی باشم»)، بود شولبرگ، که برنده اسکار فیلمنامهنویسی شد، گفت که سنت خطرناکترین وظیفه را بر عهده داشت - تصویر یک زن جوان تحصیلکرده صومعه، ادی، که با اشتیاق برای تری مالوی براندو میجوشد. ادی که متوجه میشود تری در مرگ برادرش که با متخلفان اتحادیه درگیر شده بود، نقش داشته است، نقش مهمی در بیدار کردن وجدان او بازی میکند.
کازان گفت که او سنت را از بین صدها بازیگر به دلیل توانایی او در انتقال "سادگی و ایمانی که دختران کاتولیک پرورش یافته دارند" انتخاب کرده است، اما او خاطرنشان کرد که او همچنین ظرفیت انفجاری برای شهوت و توانایی همگام شدن با براندو، استاد بداهه نوازی را به همراه داشت.
او نه ماهه که اولین فرزندش را باردار بود، وقتی اسکار خود را در تئاتر RKO Pantages در هالیوود دریافت کرد، به تماشاگران گفت: "من خیلی هیجان زده هستم که ممکن است همین جا بچه دار شوم." پسرش دو روز بعد به دنیا آمد.
استاردام اشاره کرد، اما سنت تصمیم گرفت تا خانواده ای تشکیل دهد و در حالی که دو فرزندش در حال بزرگ شدن بودند، سالی تنها یک فیلم بسازد. او بعدا به یاد آورد که قرارداد سه تصویری را رد کرده است که نماینده اش قول داده بود که او را یک "سوپراستار" کند. آنچه او ترجیح می داد، در سال 1996 به مصاحبه کنندگان هالیوود، دیوید فانتل و تام جانسون منعکس کرد، این بود که "یک هنرپیشه شاغل با زندگی خانگی که کارآمد باشد." اوا ماری سنت، یکی از جاودانه ها، زرق و برق قدیمی هالیوود را تابید
با این وجود، سنت حرفه ای پربار و مشهور داشت. تقریبا به اندازه کار او در On the Waterfront تحسین برانگیز بود، بازی او به عنوان یک زن مرموز اغواکننده در مقابل Grant in North by Northwest (1959)، که در لیست AFI نیز قرار دارد.
در حالی که مدیر اجرایی Grant's Madison Avenue خود را متواری می بیند و به دروغ متهم به ارتکاب یک قتل بلند مرتبه می شود، او خود را در واگن غذاخوری قطار با سنت می بیند. در یک پیچ و تاب و برای خوشحالی او، او تجاوزگر جنسی است.
او به او می گوید: «شب طولانی خواهد بود. "و من به خصوص کتابی را که شروع کرده ام دوست ندارم. می دانید منظورم چیست؟"
در سالهای بعد، او گفت که آسانترین کار در کل زندگی حرفهایاش شامل بازخوانیهای زیادی بود که برای فیلمبرداری از صحنههای بوسیدن آنها لازم بود.
اکثر اجراهای سنت به شدت دراماتیک بودند. او در فیلم A Hatful of Rain (1957) نقش همسر استوار یک معتاد به مواد مخدر (دان موری) را بازی کرد. معشوقه دوران کودکی که مونتگومری کلیفت را به دست الیزابت تیلور در شهرستان رینتری (1957) از دست داد. پرستار بیوه آمریکایی که در جریان نبرد برای ایجاد کشور اسرائیل در Exodus (1960) عاشق یک جنگجوی یهودی (پل نیومن) می شود. و زن مسنتری که توسط یک رانشگر جوان (وارن بیتی) در همه سقوط (1962) بستری شده و به او خیانت کرده است.
با این حال، وقتی این فرصت به او داده شد، سنت یک هنرپیشه کمیک ماهر بود و نقش منشی را بازی کرد که هنوز نیمه عاشق شوهر سابقش (باب هوپ) در آن احساس معین (1956) و همسر کارل راینر در روسها میآیند، روسها میآیند (1966)، یک مضحک جنگ سرد درباره شهری در نیو انگلند که در آن فکر میکرده است. اگر می خواهید آمریکا و سیاست را بفهمید، پدرخوانده را بخوانید
در دهه 1970، زمانی که آثار سینمایی به طور فزایندهای کمیاب میشد، سنت، همیشه هم سطح و عملگرا، با خوشحالی و موفقیت به تلویزیون بازگشت. او در فیلم های تلویزیونی بازی کرد. نقش مادر Cybill Shepherd را در اواخر دهه 1980 در سریال کمدی درام ABC Moonlighting بازی کرد. و در سال 1990 جایزه امی را در نسخه NBC رمان گزنده دومینیک دان در مورد پوسته فوقانی، افرادی مثل ما، به عنوان یک مواجب بد به دست آورد.
اوا ماری سنت، کوچکتر از دو دختر، در 4 ژوئیه 1924 در ایست اورنج، نیوجرسی به دنیا آمد و در دلمار، نیویورک بزرگ شد.
پدر او، جان مرل سنت، یکی از مدیران شرکت BF Goodrich، تولید کننده تایر بود. مادرش، اوا ماری (رایس) سنت، یک معلم مدرسه بود.
مادرش در سال 1954 به مجله Cosmopolitan گفت: او کودکی آرام و تقریبا گور بود. او فکر می کرد که دخترش "آرامش" خود را از پدرش که یک کواکر بود به ارث برده است.
بازیگر شدن تقریبا تصادفی بود. سنت به دنبال خواهر بزرگترش، آدلاید، به دانشگاه ایالتی بولینگ گرین در اوهایو رفت و تقریبا بلافاصله نقش اصلی نمایشهای دانشگاهی را پیدا کرد. او که به طرز خیره کننده ای جذاب بود، توسط دانش آموزانش به عنوان "ملکه ژاکت" و "ملکه می" انتخاب شد.
او در سال 1946 با مدرک لیسانس سخنرانی فارغ التحصیل شد. (دانشگاه در سال 2012 یک تئاتر را به نام او نامگذاری کرد.) نیویورک و تلویزیون گام بعدی بودند. نقش های اولیه او شامل بازی در نقش یک تشویق کننده آوازخوان در یک تبلیغات کفش تنیس و به ویژه حضور در استودیوی وان در بازی جون مون در رینگ لاردنر-جرج اس کافمن در سال 1949، در مقابل یکی دیگر از امیدهای جوان، جک لمون بود.
بازی در نقش دختر سرکش کلودیا به مدت دو سال در نسخه تلویزیونی پربیننده سریال رادیویی خانواده یک مرد پول خوبی به دست آورد اما او را ناراضی کرد. جفری هایدن، کارگردان مشتاق به همان اندازه ناراضی، او را به ناهار دعوت کرد. آنها در سال 1951 ازدواج کردند. سنت در دهه چهارم ازدواج خود با هیدن، که حرفه ای طولانی به عنوان کارگردان تلویزیونی داشت، به لس آنجلس تایمز گفت: "من واقعا هر روز صبح از خواب بیدار نمی شوم و نمی گویم، "خب، حالا، آیا این غیرعادی نیست؟ من بعد از 43 سال با همان مرد می خوابم." من می گویم که شما در ازدواج کار می کنید.
این اتفاق نمی افتد.»
هیدن در سال 2016 در 90 سالگی درگذشت. از سنت دو فرزندشان، دارل و لورت، به یادگار مانده است. چهار نوه؛ و دو نوه
با سیل از تحسین منتقدان، سنت با لیلیان گیش در نمایشنامه تلویزیونی هورتون فوت در سال 1953 به نام «سفر به فضل» در نقش یک زن جوان که با یک مسن تر در یک اتوبوس طولانی دوست می شود، بازی کرد. هنگامی که The Trip to Bountiful بعدا در سال 1953 به برادوی نقل مکان کرد، یک شکست تجاری بود، اما کازان و شولبرگ در یکی از 39 اجرای آن در بین تماشاگران حضور داشتند. فوت گفت که «توانایی او در انتقال خلوص درونی» او را برای بازی در Bountiful مناسب کرده است، و همان کیفیت، کازان و شولبرگ موافق بودند، او را برای بازی On the Waterfront ایده آل کرده است.
در سالهای آخر عمر، سنت هنوز یک هنرپیشه شاغل بود. او نقش مادر رضاعی سوپرمن، مارتا کنت، را در فیلم سوپرمن برمیگرداند (2006) و نقش اصلی را به عنوان یک کتابدار در مقابل یک دختر 10 ساله و یک سگ در فیلم به خاطر وین-دیکسی (2005) داشت. یکی از آخرین حضور او در فیلم، در فیلم فانتزی Winter's Tale، بر اساس رمان مارک هلپرین، در سال 2014 بود.
در مصاحبه ای برای Vanity Fair در سال 2011 از سنت پرسیده شد که آیا هرگز فیلم های خود را تماشا کرده است، سنت پاسخ داد: "گاهی اوقات تماشا می کنم. و من فکر می کنم، "خب، عزیزم. تو این کار را کردی؟ کار خوبی بود!"
این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز منتشر شد.
ایوا ماری سنت، ستاره فیلم های شمال از شمال غربی و در ساحل در 102 سالگی درگذشت
متن اصلی (انگلیسی)
Eva Marie Saint, Oscar-winning actor who lived to 102
The American actor won an Oscar for her first film and became one of Hollywood’s most memorable leading women, starring opposite Marlon Brando and Cary Grant