اوا ماری سنت در سن 102 سالگی درگذشت: بستن فصلی از عصر طلایی هالیوود

ایوا ماری سنت، بازیگر برنده اسکار که بازی در فیلم های On the Waterfront و Alfred Hitchcock's North by Northwest او را به یکی از ستاره های تعیین کننده هالیوود پس از جنگ تبدیل کرد، سه شنبه در 102 سالگی درگذشت.

بر اساس گزارش های متعدد، سنت در خانه خود در لس آنجلس به دلایل طبیعی درگذشت. مرگ او نشانه درگذشت یکی از آخرین بازیگران اصلی است که دوران طلایی هالیوود، ظهور درام تلویزیونی و دوران فیلم مدرن را به هم مرتبط می کند.

سنت در 4 ژوئیه 1924 در نیوآرک، نیوجرسی به دنیا آمد و در نیویورک بزرگ شد. او در دانشگاه ایالتی بولینگ گرین در اوهایو تحصیل کرد، در ابتدا قصد داشت معلم شود قبل از اینکه بازیگری را از طریق تولیدات تئاتر کالج کشف کند.

این بازیگر جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای اولین فیلمش در نقش ادی دویل در فیلم الیا کازان در کنار مارلون براندو در سال 1954 به دست آورد و به عنوان چهارمین بازیگری تبدیل شد که اسکار بازیگر نقش مکمل زن را برای نقش اول پرده دریافت کرد. این جایزه در مراسم اسکار سال 1955 اهدا شد.

بازی او در نقش خواهر داغدار یک مرد درازکشنده کشته شده به ارتقای فیلم در ردیف ماندگارترین آثار کلاسیک سینمای آمریکا کمک کرد. بیش از نیم قرن بعد، منتقدان و تماشاگران همچنان آن را به عنوان یکی از اولین نمایش های تعیین کننده در تاریخ سینما می دانستند.

شمال از شمال غربی آلفرد هیچکاک جایگاه او را در هالیوود تثبیت کرد. در تریلر 1959، او نقش ایو کندال را بازی کرد، زنی پیچیده و مرموز که راجر تورنهیل کری گرانت را وارد یک طرح جاسوسی مرگبار می کند. این نقش به یکی از مشهورترین بازی های زن در کارنامه هیچکاک تبدیل شد و مترادف با میراث سنت باقی مانده است.

اگرچه او در مقایسه با بسیاری از هم عصرانش در فیلم‌های نسبتا کمی ظاهر شد، سنت مجموعه‌ای از آثار را گردآوری کرد که بیش از هفت دهه طول کشید. فیلم‌های اصلی او عبارتند از A Hatful of Rain (1957)، Raintree County (1957)، Exodus (1960)، 36 Hours (1964)، روس‌ها می‌آیند، روس‌ها می‌آیند (1966)، جایزه بزرگ (1966)، ماه تعقیب (1968)، (Nothing in28906)، از Winn206 (Nothing in Common) بازگشت سوپرمن (2006) و داستان زمستانی (2014).

سنت اغلب می گفت که او عمدا کار سینمایی خود را محدود می کند تا بر زندگی خانوادگی تمرکز کند. او در سال 1951 با کارگردان و تهیه کننده جفری هایدن ازدواج کرد و این زوج به مدت 65 سال تا زمان مرگ او در سال 2016 با هم ماندند. آنها صاحب دو فرزند شدند.

قبل از اینکه هالیوود فراخوان دهد، سنت یکی از اولین نسل ستاره هایی بود که از تلویزیون زنده ظاهر شد. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه ایالتی بولینگ گرین، از طریق برنامه‌های گلچین نمایشی از جمله استودیو وان، رابرت مونتگومری ارائه می‌کند و فیلکو پلی‌هاوس شهرت پیدا کرد. کارهای تلویزیونی او نامزدهای اولیه امی را به دست آورد و به او کمک کرد تا به عنوان یکی از نویدبخش ترین اجراکنندگان جوان این رسانه شناخته شود.

او همچنین با حضور در کنار لیلیان گیش در فیلم «سفر به فضل» اثر هورتون فوت، روی صحنه تحسین برانگیز شد، محصولی که از تلویزیون به برادوی نقل مکان کرد و جایزه جهانی سنت یک تئاتر را برد.

در دهه‌های بعد، سنت به طور پیوسته در تلویزیون به کار خود ادامه داد و در تولیداتی از جمله چگونه غرب برنده شد، مهتاب، چشم‌انداز مهلک، یک سال در زندگی و مینی‌سریال People Like Us ظاهر شد. او در سال 1990 برنده جایزه امی پرایم تایم برای افرادی مثل ما شد و بالاترین افتخار تلویزیون را به اسکاری که سه دهه و نیم قبل از آن گرفته بود اضافه کرد.

عمر طولانی او او را به چهره ای منحصر به فرد در صنعت سرگرمی تبدیل کرد. سنت با بسیاری از هنرمندان تعیین کننده سینمای قرن بیستم از جمله براندو، کری گرانت، پل نیومن، گرگوری پک، الیزابت تیلور و مونتگومری کلیفت کار کرد و در عین حال با کارگردانانی مانند کازان، هیچکاک و اتو پرمینگر همکاری داشت.

در سال‌های اخیر، سنت به‌طور گسترده به‌عنوان مسن‌ترین برنده زنده اسکار شناخته شد، وجه تمایزی که بر وضعیت او به عنوان یکی از آخرین پیوندهای بازمانده از دوران کلاسیک هالیوود تأکید می‌کرد. او به خاطر هوش، گرمی و عمق عاطفی دست کم‌گرفته شهرت داشت که از نسل‌ها فراتر رفت.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: گری آر توماس