اولتیماتوم دو هفته‌ای مایلی به بریتانیا بر سر اکتشاف نفت فالکلند

خاویر مایلی در یک بحث در مورد اقتصاد در رویدادی در نیویورک در 24 سپتامبر 2026 شرکت می کند. —مایکل ناگل — گتی ایماژ

خاویر مایلی، رئیس جمهور آرژانتین، انگلیس را به دلیل یک پروژه اکتشاف نفت در سواحل جزایر فالکلند، یک قلمرو ماورای دریای بریتانیا که در مرکز مناقشه چند ساله حاکمیتی قرار دارد، تهدید کرده است.

مایلی با تعیین ضرب الاجل دو هفته ای در روز دوشنبه گفت اگر پروژه نفت دریایی شیر دریا - سرمایه گذاری بین شرکت های انگلیسی و اسرائیلی - متوقف نشود، او موضوع را به «دادگاه بین المللی حقوق دریاها»، یک نهاد قضایی مستقل که مسئول اجرای کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل است، خواهد برد. مایلی گفت که وزارت خارجه آرژانتین و تیم‌های حقوقی آماده شده‌اند تا «آغاز داوری بین‌المللی» علیه بریتانیا را آغاز کنند.

شرکت های نفتی - Rockhopper Exploration بریتانیا و Navitas Petroleum اسرائیل - گفته اند که مجوزهای معتبری برای استخراج های برنامه ریزی شده دارند. TIME برای نظر بیشتر با شرکت ها تماس گرفته است.

تهدید از سوی مایلی پس از هفته‌ها تشدید تنش‌ها بین آرژانتین و بریتانیا مطرح می‌شود. جزایر فالکلند که در آرژانتین به عنوان «جزیره مالویناس» شناخته می‌شوند، تقریبا در 300 مایلی سواحل آرژانتین قرار دارند و برای تقریبا دو قرن یک قلمرو بریتانیا بوده‌اند، اما آرژانتین هرگز حاکمیت بریتانیا بر منطقه را نپذیرفته است. به این ترتیب، مایلی معتقد است که پروژه اکتشاف نفت به منزله «غارت غیرقانونی منابع [آرژانتین] است». دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در اواخر ماه اوت با پیشنهاد ایالات متحده به تنش‌ها دامن زد.

در حال بررسی بی طرفی خود در مورد مناقشه حاکمیتی است.

در پاسخ به ضرب الاجل مایلی، سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا به تایم گفت: "این تهدیدات اخیر تلاش دیگری برای سلب حق تعقیب توسعه اقتصادی و تصمیم گیری درباره آینده خود به ساکنان جزایر فالکلند است. همانطور که نخست وزیر [اندی برنهام] به صراحت اعلام کرده است، حمایت ما از حق ساکنان جزایر فالکلند است و ما همیشه از حق خود دفاع می کنیم."

در یک همه پرسی در سال 2013، ساکنان فالکلند با اکثریت قاطع به باقی ماندن تحت سلطه بریتانیا رأی دادند. در این همه پرسی 92 درصد از کل واجدین شرایط شرکت کردند که 99.8 درصد آرا «آری» بودند. با این حال، موضوع همچنان در آرژانتین برای مایلی، مانند روسای جمهور آرژانتینی که قبل از او آمده بودند، یک فریاد جمعی است.

ذخایر انرژی عظیمی در میدان نفتی شیر دریایی وجود دارد که تخمین زده می‌شود حوضه آن حاوی 1.7 میلیارد بشکه نفت باشد.

در بیانیه ریاست جمهوری در محکومیت پروژه اکتشاف نفت آمده است: جمهوری آرژانتین بیکار نخواهد ماند و به دفاع قاطعانه از حقوق حاکمیت خود با استفاده از تمام ابزارهای دیپلماتیک، اداری و قانونی که توسط قوانین ملی و بین المللی به رسمیت شناخته شده است، ادامه خواهد داد. در این بیانیه آمده است که دفتر مایلی به دنبال آغاز مراحل داوری بر اساس کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها (UNCLOS) است - یک معاهده بین‌المللی که قوانینی را برای استفاده و اداره اقیانوس‌های جهان و منابع آنها تعیین می‌کند.

مارسلو کوهن، استاد بازنشسته حقوق بین‌الملل در مؤسسه فارغ‌التحصیلان مطالعات بین‌المللی و توسعه ژنو، می‌گوید که اولتیماتوم دو هفته‌ای با رویه‌ای مرتبط است که آرژانتین باید قبل از درخواست اقدامات موقت از دادگاه دنبال کند.

او می‌گوید: «آرژانتین به بریتانیا دو هفته فرصت داد تا اقدامات موقت درخواستی آرژانتین را بپذیرد و در صورت عدم رعایت این درخواست، آرژانتین به دادگاه بین‌المللی حقوق دریاها در هامبورگ مراجعه خواهد کرد». پس از ارسال پرونده به مرجع قضایی، "هر دو طرف به دادگاه مراجعه می کنند و جلسات شفاهی برگزار می شود و سپس دادگاه تصمیم می گیرد که آیا انگلستان باید بهره برداری از منابع هیدروکربنی را متوقف کند."

این اولین باری نیست که آرژانتین به سازوکارهای حقوقی بین المللی برای حل و فصل اختلافات دریایی روی می آورد. در اکتبر 2012، آرژانتین پس از توقیف یک کشتی آموزشی نیروی دریایی آرژانتین، داوری را آغاز کرد. دادگاه به اتفاق آرا به غنا دستور داد کشتی را آزاد کند.

با این حال، کارشناسان به تایم می‌گویند که دادگاه بین‌المللی قبلا گفته بود که این دادگاه را در صلاحیت خود برای تصمیم‌گیری در مورد اختلافات حاکمیت ارضی نمی‌داند.

چرخش مایلی به حقوق بین‌الملل در بحبوحه انتقاد شدید او از سازمان ملل صورت می‌گیرد که او متهم کرده است که در بحبوحه تشدید تنش‌ها با بریتانیا، «از سوی دیگر» نگاه می‌کند.

مایلی در طی سخنرانی هفته گذشته خود در مجمع عمومی در نیویورک، سازمان ملل متحد را "سازمان بی فایده ای" خواند که تنها هدفش حمایت از گروهی از انگل های متکبر مرگبار است که خود را به عنوان بوروکرات هایی با نیت خوب نشان می دهند.

وی به نمایندگان گفت: «پروژه شیر دریایی در حال حرکت به سمت استخراج نفت در فلات قاره آرژانتین در حوضه شمالی مالویناس تحت مجوزهای بریتانیا است که آرژانتین آن را غیرقانونی و غیرقانونی رد می کند.

اولتیماتوم آخرین تشدید تنش از سوی مایلی بر فراز فالکلند است. اوایل ماه سپتامبر، او اعلام کرد که آرژانتین شرکت‌های نفتی فعال در این منطقه را تحریم می‌کند و توانایی دولت را برای پاسخگویی به آنچه تهدید علیه حاکمیت خود می‌داند، تقویت خواهد کرد.

به دنبال آن تهدید، وزارت خارجه آرژانتین در 15 سپتامبر اعلام کرد که تقریبا 180 یادداشت هشدار و ارزیابی خطر را برای اشخاص حقیقی و حقوقی مستقر در 30 کشور ارسال کرده و سه شکایت کیفری شامل 10 شرکت و مدیران آنها را ثبت کرده است.

تایم برای اطلاعات بیشتر با وزارت خارجه آرژانتین تماس گرفته است.

آیا فالکلند متعلق به بریتانیا است یا آرژانتین؟

فالکلند از سال 1833 توسط بریتانیا اداره می شود و به عنوان یک قلمرو ماوراء دریای بریتانیا باقی می ماند، اما آرژانتین همچنان مدعی آن است. جزایر فالکلند از سال 1946 در فهرست مناطق غیر خودمختار سازمان ملل قرار دارد.

در سال 1982، آرژانتین به فالکلند حمله کرد و جرقه درگیری خونین 74 روزه را زد که در نهایت بریتانیا پیروز شد.

متیو بنول، یکی از خوانندگان رشته جغرافیای انسانی در دانشگاه نیوکاسل، به تایم می گوید که فالکلند یک "منطقه برون مرزی بریتانیا عمدتا خودمختار" است.

او با اشاره به همه پرسی سال 2013 می گوید: «به غیر از تدارک دفاع و امور خارجی بریتانیا - جزیره نشینان همچنان بر این کمک ها تکیه می کنند - دولت بریتانیا و احزاب سیاسی در سراسر طیف از حق تعیین سرنوشت ساکنان جزیره حمایت می کنند.

اما آرژانتین از طریق چارچوب قانونی متفاوتی به مسئله حاکمیت نزدیک می شود.

کوهن می‌گوید که بوئنوس آیرس آن را «یک مورد استعمار زدایی» می‌داند که در آن خودتعیین‌گری اعمال نمی‌شود.

آرژانتین به قطعنامه 1965 سازمان ملل اشاره می کند که خواستار مذاکرات دوجانبه حاکمیتی و در نظر گرفتن "منافع" جزیره نشینان است، اما به صراحت اصل تعیین سرنوشت را در مورد آنها اعمال نمی کند.

نمایندگی دائم آرژانتین در سازمان ملل به طور مشابه موضوع را به عنوان یک "وضعیت استعماری" توصیف می کند و "تمایل خود را برای از سرگیری مذاکرات دوجانبه با بریتانیا به منظور دستیابی به یک راه حل مسالمت آمیز برای این مناقشه حاکمیتی تاکید می کند."

بنول، با این حال، بحث حاکمیت را به عنوان یک "مناظره یک طرفه مداوم بین بریتانیا و آرژانتین، که عمدتا از آرژانتین می آید" توصیف می کند.

چگونه ترامپ به تنش های فالکلند دامن زد

ترامپ، متحد دیرینه مایلی، در اواخر ماه اوت هنگامی که به خبرنگاران در دفتر بیضی شکل گفت که ایالات متحده در حال بررسی موضع خود در مورد مدیریت بریتانیا بر جزایر است، بحث را برانگیخت. ترامپ گفت: «من همیشه هر موضعی را بررسی می‌کنم. این تنها یکی از چندین موضع است.

به نظر می‌رسد که مایلی از اظهارات ترامپ در یک سخنرانی ملی در 3 سپتامبر استفاده می‌کند و تاکید می‌کند که "بادهای تغییری که در سراسر جهان می‌وزد" برای ادعای حاکمیت دیرینه آرژانتین بر مجمع‌الجزایر اقیانوس اطلس جنوبی مطلوب است.

ترامپ در گفت‌وگو با یکی از تلویزیون‌های انگلیسی، ضمن تاکید بر دوری جزایر و گره زدن این موضوع به امتناع بریتانیا از کمک به ایالات متحده در جنگ ایران، از ارائه قول حمایت واضح خودداری کرد. او اصرار کرد: "کشور شما آنجا نبود که به من کمک کند."

در 12 سپتامبر، ترامپ، طی نشستی با مایکل مارتین، تائوئیس (نخست وزیر) ایرلند، تنش‌های فزاینده بر سر فالکلند را یک "فاجعه بالقوه" خواند و گفت که "احتمالا قادر به حل آن خواهد بود"، بدون ارائه جزئیات در مورد آنچه که به دنبال خواهد داشت.

برنهام و ترامپ هفته گذشته در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل درباره موضوع فالکلند در نیویورک گفت‌وگو کردند، اما جزئیات این گفتگو هنوز علنی نشده است.

TIME برای اظهار نظر با کاخ سفید تماس گرفته است.

بنول می‌گوید که اظهارات ترامپ، اگرچه بالقوه تفرقه‌انگیز است، اما نشانه‌ای از تغییر سیاست خارجی ایالات متحده نیست.

وی تاکید می کند: «اینها تا کنون فقط اظهاراتی است و هیچ تغییر اساسی در سیاست خارجی آمریکا ایجاد نشده است».