اولین سریال «آواتار: هفت پناهگاه» کمی سنگی است، اما پتانسیل دارد

Avatar: Seven Havens، جدیدترین سریال Avatar: The Last Airbender، خالقان مایکل دانته دی مارتینو و برایان کونیتزکو، 12 سال پس از گذشتن از نسل قبلی که بیش از حد منفور بود، وارد پارامونت پلاس شد، نزدیک‌ترین سریال انیمیشنی که به پارادوکس کشتی تسئوس رسیده است. پس از پشت سر گذاشتن پروژه‌های لایو اکشن صخره‌ای و یک فیلم انیمیشن بلند که اکران بسیار محدودی در سینما پس از افشای گسترده منتشر کرد، Seven Havens که توسط یک استودیوی انیمیشن‌سازی جدید اداره می‌شود، می‌بیند که این فرنچایز در سواحل سنگی استریم پیاده می‌شود، جایی که سریال‌ها به ندرت فصل دوم را پشت سر می‌گذارند.

با دومین "کتاب" که در حال حاضر در دست ساخت است، ورود Avatar: Seven Haven هنوز یک سوال منصفانه را ایجاد می کند: آیا جهان واقعا یک سریال آواتار دیگر می خواهد؟ شاید برخی از میراث ها بهتر باشد که در حال استراحت باشند. اما پس از سه اپیزود پس از نمایش، آواتار: هفت پناهگاه پیش از ملاقات با لحظه به‌عنوان آخرین مجموعه دنباله‌ای بر یکی از بهترین انیمیشن‌های تمام دوران، ضرب و شتم می‌کند.

زمانی که این کار را انجام داد، زمینه را برای نمایشی فراهم می‌کند که ممکن است به ارتفاعات بلند پیشینیان خود نرسد، اما غیرقابل انکار جهان خود را به شیوه‌هایی که عجیب و جاه‌طلبانه به نظر می‌رسد، عمدتا به بهترین شکل ممکن گسترش می‌دهد.

بدون خفاش، چشمگیرترین و عجیب ترین جنبه آواتار: هفت پناهگاه این است که چگونه از گفتمان دنیای واقعی در مورد سلف خود به عنوان بستر نمایش جدید استفاده می کند. 225 سال پس از افسانه کورا، بشریت دیگر صلح‌جوی همنام خود را به عنوان آخرین امید خود نمی‌بیند. آنها آواتار، به ویژه خود کورا (جانت وارنی) را به عنوان ویرانگر آن می بینند. پس از یک رویداد فاجعه‌بار، خم‌کننده‌ها و غیرخم‌کننده‌ها به طور یکسان در شکار جانشین او متحد می‌شوند.

کتاب‌های تاریخ بدشانسی آن‌ها، کورا را مقصر وضعیت پسا آخرالزمانی در جهان می‌دانند، و آنها نمی‌خواهند اجازه دهند این اتفاق دوباره بیفتد. همه اینها زندگی را برای آواتار هفت پناهگاه، پاوی (ساحلی خان) دشوار می کند. پاوی با کمک خواهر دوقلویش نیشا (آیشو دوان)، مرشدش جائه (سرگرد کوردا) و اعضای گروه ققنوس سفید، با نبرد سختی روبرو می شود تا جایگاه خود را در دنیایی که فکر می کند بدون او بهتر است، درک کند.

مانند عناصر نمایش، چهار ویژگی تعیین‌کننده‌ای که فرنچایز آواتار را به یک موفقیت تبدیل کرده است عبارتند از اکشن، شوخ طبعی، قلب و اعتماد به مخاطبانش برای رسیدگی به معماهای سیاسی بالغ، علیرغم ارائه به عنوان نمایشی فوق‌العاده که برای کودکان طراحی شده است. Avatar: Seven Havens اکثرا این میراث را در اولین نمایش سه قسمتی خود ادامه می دهد، البته به طور ناهموار. بهترین چیز درباره Avatar: Seven Havens جهت هنری جدید آن است.

در حالی که رمز و راز فراگیر کورا که به‌عنوان یک منحوس رفتار می‌شود، هنوز خود را به‌عنوان یک شاه‌ماهی قرمز فراروایتی نشان نداده است، نویسندگان «هفت پناهگاه» به طرفداران آن می‌روند. این یک رمپ فوق‌العاده است که نشان می‌دهد چقدر دنیای سریال در مقایسه با نسخه‌های قبلی خود متفاوت است. برخلاف JM Animation و استودیو میر از تأثیرات آسیایی و شخصیت‌های استیم پانک و طراحی صحنه، که صنعت انیمیشن غربی به طور غیررسمی تا حد مرگ از آن تقلید کرده است، La Chouette Compagnie آواتار: هفت پناهگاه را به یک سریال بیابانی-پانک و علمی تخیلی تبدیل می‌کند.

به طرز طعنه آمیزی، این چیزها از نمادهای اصلی نمایش که در معرض تغییر نام تجاری مشابهی قرار می گیرند، مشخص است که چگونه شرکت های دنیای واقعی در حرکت خود به سمت مدرن شدن کمی شخصیت خود را از دست می دهند. این کمتر شبیه این است که نمایش سس خود را از دست می دهد و بیشتر شبیه این است که عمدا با تغییر زمانه در دنیای واقعی موازی می کند: اگر لوگوی پیتزا فروشی مورد علاقه شما قربانی یکسان سازی شرکت ها شود، نمادهای دنیای آواتار نیز می توانند قربانی شوند.

چیزی که مدرنیزاسیون تا حدی بدبینانه نمایش از دست نمی دهد جهت هنری آن است. طراحی شخصیت ها کاملا آسیای جنوب شرقی است. به نظر می رسد فناوری به یکباره کنار هم خراشیده شده و دور افتاده است. و پس‌زمینه و هنر مناظر مملو از طرح‌های پاستلی سرسبز است که کاملا بر دنیایی تأکید می‌کند که در آن تمدن توسط مناظر خارق‌العاده دنیای ارواح پیشی گرفته است. ممکن است تعجب کنید که آیا این سریال مسیر پسا آخرالزمانی را طی کرد تا سریال را از داشتن آواتار در گوشی خود در حالی که کل دنیا در هاله ای از ابهام قرار می دهد جلوگیری کند.

Seven Havens با یک نبرد سخت روبرو است که آیا می‌خواهد از فتنه‌های سیاسی اصلی سریال برای یک برنامه کودکانه فراتر از مدت زمان پخت و پز کم کند، یا خود را به معاشقه با عمق ساختن جهان خود واگذار کند. بیشتر آن از ناهماهنگی آهنگ سریال در قسمت های اولیه آن ناشی می شود. علی‌رغم شرایط وخیم «دنیای آواتار: هفت پناه‌گاه» - با این که سریال نام‌گذاری فصل‌های اصلی خود را با عنوان اولین کتابش «بقا» عوض می‌کند، پاوی و متحدانش هرگز واقعا در خطر نیستند.

عملا هر بار که به نظر می‌رسند ممکن است در یک مزخرف واقعی باشند، هر گونه احساس تنش را با جنبه‌های طنزآمیز و در مواجهه با هر چیز جدی کنایه می‌گیرند.

کمدی زبانی این سریال با خطرات دنیای پسا آخرالزمانی اش روبرو می شود، دنیایی که باید بیشتر از همیشه احساس شود. در دنیایی با تعداد خم کننده‌های کمتر از همیشه، که به نوعی نقش نظامی اجباری می‌شوند، این نمایش خیلی از این مفاهیم را ندارد، حتی کمتر از این واقعیت که بشریت کودکی را در صورت عدم موفقیت او به عنوان آواتار متجسد شکار می‌کند. هیچ‌کدام از آن‌ها اینطور به نظر نمی‌رسد که آن‌طور که باید با آن برخورد می‌شود. در هر صورت، شخصیت‌های آن احساس می‌کنند که در پوشش حبابی پیچیده شده‌اند.

همچنین کمکی نمی‌کند که دیالوگ نمایش به نظر می‌رسد که از فرمانی برای تماشاگران نیمه‌توجه پیروی می‌کند، و شخصیت‌ها به‌جای اجازه دادن به انیمیشن‌ها و صداگذاری‌های ظریف، همه چیز را درباره‌شان بیان می‌کنند.

در حالی که شخصیت‌های فرعی در مجموعه تا حدی شلوغ آواتار: هفت پناهگاه مدتی طول می‌کشد تا خود را گرم کنند، پویایی برنده آن بین دوقلوهایش است. پاوی و نیشا احساس می کنند سناریوی چه می شود که در آن کورا و آنگ خواهر و برادر بودند. Pavi دارای صلح طلبی و هوس های Aang است، و Nisha دارای ستیزه جویی و قدرت رزمی کورا است. دیدن آنها که در هماهنگی با یکدیگر کار می کنند و از یکدیگر جدا می شوند، به راحتی قلب نمایش است. امیدواریم بقیه فصل شاهد افزایش دمای نویسندگان Seven Havens باشیم.

در غیر این صورت، تماشای اولین نمایش آواتار: هفت پناهگاه، کمتر شبیه یک قورباغه در یک قابلمه آب در حال جوشیدن بود و بیشتر شبیه نمایشی بود که آن را کمی بیش از حد ایمن پخش می‌کرد، علیرغم اینکه فرضیه آن کاملا خطرناک‌ترین فرنچایز است.

یکی از مشکلات اصلی فیلم «آواتار آنگ» فلایینگ بارک این است که انیمیشن الهام‌بخش آن کارهای سنگینی را انجام می‌دهد، در حالی که در مقایسه، داستان نیمه کاره به نظر می‌رسد. با این حال، این فیلم ثابت کرد که جهان هنوز تشنه داستان‌های بیشتری است که در دنیای بزرگ آواتار اتفاق می‌افتد، چه با شخصیت‌های قدیمی یا یک گروه کاملا جدید. در مقایسه، Seven Havens احساس می‌کند که آونگ در جهتی دیگر می‌چرخد، و نمایشی را ارائه می‌دهد که به شدت جذاب است و در عین حال بازدهی کم‌تری در بخش انیمیشن دارد. این بهترین کارگردانی هنری بی عیب و نقص و انیمیشن در میانه راه است.

در مورد اکشن، نمایش انیمیشنی عمدتا دوبعدی احساس می‌کند چند پله نسبت به پیشینیان خود پایین‌تر است.

در طول اولین نمایش، برخی از انیمیشن‌ها کمی لکنت دارند و صداگذاری و انیمیشن گاهی اوقات هماهنگ نیستند. به همین ترتیب، چند قسمت اول «آواتار: هفت پناهگاه» از سه بعدی به دو بعدی برای مدل های شخصیت در مکان های قابل توجه تغییر می کند، اما برخی از نماها عاشق می شوند. فقط تا حدودی ناسازگار است. در خلا، این امر عمدتا غوطه‌ورکننده نیست، اگرچه به نظر نگران‌کننده است، زیرا شایعات مربوط به بحران تولید و مدیریت خرد از Avatar Aang به طور بالقوه به نمایش جدید سرایت می‌کند.

نادیده گرفتن چیزی که در غیر این صورت برای اسنوب‌های انیمیشن مشکلی جزئی محسوب می‌شود، با کار دوربین ثابت‌تر سریال سخت‌تر می‌شود و بسیاری از «وای» را از حالت خمش خارج می‌کند. اگرچه این سریال به میراث مجموعه برای داشتن مشاور هنرهای رزمی ادامه می‌دهد، اما Seven Havens بیشتر شبیه نمایشی است که بر عرفان خم شدن عناصر متمرکز است تا هنرهای رزمی. خوشبختانه، سه اپیزود بعدی جایی است که سریال واقعا آواز می‌خواند، و بسیاری از نگرانی‌های من دود می‌شود.

اکشن آن واضح است و به تشدید کارهایی که خم شدن می تواند انجام دهد - برای خوب و بد - اشاره می کند و انیمیشن دنیاها را سازگارتر می کند. با این حال، این باعث نمی‌شود که قسمت‌های اول آن کمی سخت‌گیرانه نباشد.

اگرچه به نظر می رسد که من از Avatar: Seven Havens عمدتا از نمایش متنفرم، دور شدم، اما اولین نمایش آن همچنان ادامه دارد و ثابت می کند که DiMartino، Konietzko و افراد در Avatar Studios هنوز می دانند که چگونه جادوی خود را انجام دهند. دنیایی وجود دارد که Seven Havens نمی‌توانست بدبینانه به‌عنوان یک برداشت نقدی میراثی به دستور یک شرکت بانکی برای شناسایی نام و سود این سریال ساخته شود که دو دهه پس از نمایش اولیه‌اش می‌گذرد.

در حالی که پارامونت به‌عنوان مالک حقوقی که ظاهرا از هواداران همچنان تپنده آواتار خشمگین است، این اتهامات را رد نمی‌کند، Seven Havens هرگز احساس نمی‌کند که چرخ‌هایش را به‌عنوان اثری ایمن و مشتق شده در جهت شناسایی برند می‌چرخاند. مسلما، نمایش اولیه آن کمی طول می‌کشد تا از بلوک‌های ابتدایی خارج شود، اما این مجموعه دارای پایه‌ای قوی و پتانسیل تبدیل شدن به کاملا متفاوت‌ترین نسخه از جهان آواتار است. امیدواریم قسمت‌های بعدی Seven Havens شاهد همگام شدن شاهکارهای انیمیشن آن با تغییر و تحول جذاب سریال در جهان‌سازی غنی آن باشیم.

سه قسمت اول Avatar: Seven Havens 26 قسمت اکنون در Paramount+ در حال پخش است. تا 30 اکتبر که قسمت سیزدهم پخش می شود، هر هفته سه قسمت جدید به صورت دسته جمعی پخش می شود. جزئیات مربوط به قسمت‌های باقی‌مانده سریال که شامل کتاب دوم از هفت پناهگاه است، متعاقبا اعلام خواهد شد.

اخبار io9 بیشتری می خواهید؟ بهترین فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را برای پخش در این ماه و همه کتاب‌های علمی تخیلی، فانتزی و ترسناک آینده که باید در رادار شما باشند، بررسی کنید.