"او باید در زندان بمیرد": بازمانده کودک آزاری جورج گیبنی به صدور حکم واکنش نشان داد

به عنوان یک دختر نه ساله که در دهه 1970 در دوبلین بزرگ می شد، مادر نگران اورلا پول او را برای دیدن یک روانشناس فرستاد.

او متوجه شد که رفتار دخترش تغییر کرده است. او پرخاشگر، عصبانی و بی ثبات شده بود. موهایش را کوتاه کرد و به خود آسیب زد.

در آن زمان دلایلی برای توضیح تحولی که تقریبا یک شبه اتفاق افتاد، ظاهر نشد.

پول از مدرسه ای به مدرسه دیگر در سراسر کشور نقل مکان کرد و پس از فارغ التحصیلی از UCD، ایرلند را برای همیشه ترک کرد و در ایالات متحده زندگی کرد.

کار او در آنجا در داخل سیستم قضایی آمریکا بود و در سال 2020 یک الگوریتم برای او توصیه‌ای فرستاد که او را به سمت پادکست اپل هدایت می‌کرد که برای چند قسمت پخش شده بود: سریال بی‌بی‌سی «جرج گیبنی کجاست؟»

او با یکی از سازندگان پادکست، مارک هورگان، تماس گرفت و متعاقبا بیانیه‌ای به An Garda Síochána داد. گیبنی سال گذشته از ایالات متحده مسترد شد.

Poole's یکی از شهادت‌های چهار زن بود که هیئت منصفه ایرلندی را در ژوئیه متقاعد کرد که مربی 78 ساله سابق شنای المپیک ایرلندی در 39 مورد حمله ناشایست و یک مورد تلاش برای تجاوز جنسی به کودکان در دهه‌های 1970 و 1980 مجرم است.

روز دوشنبه، گیبنی به 15 سال و نیم زندان محکوم شد. قاضی مایکل اوهیگینز گیبنی را به عنوان یک "شکارچی دستکاری" و سوء استفاده از او را ماهیتی سیستماتیک، درنده و سوء استفاده فاحش از موقعیت قدرتش به عنوان مربی شنا توصیف کرد.

"شما تنها نیستید": زنی که در کودکی توسط جورج گیبنی مورد آزار و اذیت قرار گرفته است از سایر قربانیان می خواهد که جلو بیایند

جدی ترین ادعای تلاش برای تجاوز جنسی توسط پول مطرح شد که توسط گیبنی در مجتمع ورزشی نیوپارک در جنوب دوبلین مورد حمله قرار گرفت. او همچنین در پارکینگ بیمارستانی در شهر لئوپاردستون و در مسیر یک خانه قدیمی ویران شده در آن محل به او حمله کرد.

تا سال 2020، زمانی که الگوریتم پیشنهاد کرد که پادکست اپل «ممکن است برای او جالب باشد»، در قسمت سوم «جورج گیبنی کجاست؟» حضور داشتند.

او می گوید: "واکنش من؟ شوک بود. گیبنی، نامی بود که سال ها بود نشنیده بودم."

"من اپیزود یک، دو و سه را گوش کردم و در نهایت به خواهرم دیدره زنگ زدم. او در اوت 1975 با من در کمپ تابستانی بود، زمانی که اقدام به تجاوز جنسی شد.

«هرچه بیشتر به پادکست گوش می‌دادم، بیشتر در مورد افراد دیگر می‌شنیدم... فکر نمی‌کردم او متهم یا مسترد شود، اما می‌خواستم سابقه کاری را که با من کرده بود، ثبت کنم. می خواستم این بچه نه ساله صدا داشته باشد. می خواستم بگویم این اتفاق برای من افتاد. این واقعیت من است.»

او می گوید که از کمپ تابستانی به خانه فرستاده شده بود "به دلیل هل دادن یکی از کارکنان به داخل استخر بعد از اینکه توسط گیبنی در رختکن مورد تعرض قرار گرفتم".

ریسک‌پذیر و شکارچی بی‌شرم: جورج گیبنی چگونه بچه‌ها را آرایش می‌کرد

او می‌گوید: «اما نامه‌ای که در مورد تعلیق من، که مادرم نگه داشته بود، تماما دروغ بود.

پس از اقدام به تجاوز جنسی، او می گوید که او را به دفتر گیبنی بردند، «تا آخر روز آنجا قفل کردند و نامه را در یک پاکت در بسته به خانه فرستادند».

او می‌گوید: "مادر من برای هر یک از پنج فرزندش پوشه‌ها، حتی کارنامه مهدکودک، پوشه‌هایی برای همه چیز نگه داشته بود. اگر آن نامه را نداشتم، تاریخ اردوی تابستانی در مجموعه ورزشی نیوپارک را به دادستان نمی‌داد."

او با اشاره به سؤالاتی که از وکیل مدافع گیبنی، پاتریک گیبی، انتظار داشت، می‌گوید: «از سیستم قضایی جنایی ایالات متحده انتظار بدترین اتفاقات را در دادگاه داشتم. آن را خیلی ناراحت‌کننده دیدم.

"از نظر ذهنی من خودم را برای آن تسلیم می‌کردم. من سیستم ایرلند را بسیار سرد، یک سیستم بی‌رحم و بی‌چهره دیدم. شما هرگز نمی‌توانید با DPP [مدیر دادستان عمومی] ملاقات کنید.

«در سیستم ایالات متحده، شما با دادستان ملاقات می کنید. DPP در اینجا در مورد تشکیل اتهامات تصمیم می گیرد. مثل بدن بی سر است. شما آنها را به عنوان مردم نمی شناسید و آنها هستند که تصمیم می گیرند.»

جورج گیبنی مربی سابق شنا به دلیل آزار و اذیت چهار دختر به ۱۵ سال و نیم زندان محکوم شد.

هنگامی که پول در جایگاه قرار گرفت تا بیانیه تاثیر شهادت خود را بدهد، صندلی او رو به قاضی بود، قاضی مایکل پی اوهیگینز در سمت چپ او و تیم های حقوقی در سمت راست او قرار گرفت.

اولین اقدام او این بود که صندلی را بچرخاند و مستقیما با گیبنی روبرو شود. او در حالی که پشتش به قاضی بود، در حالی که او چند قدم دورتر روی ویلچر نشسته بود، بیانیه ای بسیار تاثیرگذار را ارائه کرد. پول می گوید: «من دقیقا می دانستم که قرار است چه کار کنم.

"چون او بود، گیبنی، که این کار را با من کرد. من این ایده را نمی فهمم که شما رو به روی قاضی می نشینید. قاضی این کار را با من نکرد. او انجام داد. چیزی که من نفرت انگیز به نظرم رسید این بود که او [گیبنی] حتی یک بار سرش را بلند نکرد، نه تنها برای من بلکه برای هیچ یک از ما.

او هرگز تصدیق نکرد... او هرگز حتی با یک نگاه معذرت‌آمیز در چهره‌اش ما را مجذوب نکرد. فقط هیچی هیچ پشیمانی وجود نداشت. پذیرش گناه او چیزی شبیه این به نظر می رسد: "من برای کاری که به عنوان یک دختر با شما کردم متاسفم."

"تنها چیزی که از دهان او شنیدیم این بود که پنج بار در شروع دادگاه گناهکار است و 74 بار بی گناه است. آنها تنها کلماتی هستند که مرد به زبان آورده است. این 54 سال است که ساخته شده است و این تمام چیزی است که او گفته است."

در ابتدای محاکمه، گیبنی به پنج اتهام تجاوز به یکی از شاکیان اعتراف کرد. این چهار زن در زمان ارتکاب جرایم 8 تا 14 ساله بودند.

"هیچ چیز از او مانند: "من خطای راه خود را دیده ام" یا "می فهمم که شما را با چه چیزی روبرو کردم و عذرخواهی می کنم" وجود نداشت. هیچ کلمه ای وجود نداشت. این وحشتناک بود.

"وقتی به دادگاه رفتم، او حتی توجهی هم نمی کرد. او گوش نمی کرد. او نمی شنید. هیچ پشیمانی وجود نداشت. هیچ کدام. ما را کنار گذاشتند که انگار برای او مزاحمتی بودیم.

این همان چیزی است که من در 12 سالگی در آگوست 1975 پس از تلاش برای تجاوز او احساس کردم - او صحبت می کرد، او به من گفت: "تو باید به باشگاه برگردی." سرد. طرد کننده.»

بی تفاوتی گیبنی در طول محاکمه آشکار بود. او در طول دو هفته بدون بیان روی صندلی چرخدار نشست. گاهی خودش را روی نیمکت می‌کشید و روزهای دیگر روی صندلی می‌نشست.

پول می گوید: «اگر او به من نگاه می کرد، فکر می کنم رضایت بیشتری داشتم.

«اگر او اذعان می‌کرد که من یک انسان هستم و این کار را با من کرد، چیز دیگری بود.

"این در مورد رابطه جنسی نبود، بلکه در مورد کنترل و دستکاری و شکنجه بود، چه احساسی، چه روانی یا فیزیکی. اگر از یک دعوای بار با بینی شکسته و چشم سیاه به خانه آمدم، می توانید آسیب فیزیکی را ببینید.

پول می‌گوید: «از آنجایی که این سوء استفاده جنسی در دوران کودکی است و به دلیل اینکه در بیشتر مواقع در زمان وقوع آن ظاهر نمی‌شود، آسیب فیزیکی قابل مشاهده‌ای وجود ندارد، اما پیامدهای مادام‌العمر دارد.

او در 80 سالگی هنوز می تواند به کسی صدمه بزند. او لیاقت بیرون رفتن در خیابان را ندارد. او بیش از 50 یا 60 سال است که از گناه دوری کرده است و هرگز مسئولیتی را بر عهده نگرفته است.

برای من، فکر می‌کنم او باید در زندان بمیرد.»