او نیم قرن با راست افراطی فرانسه جنگید. اکنون ممکن است درخواست ملانشون برای ریاست جمهوری به آن قدرت بدهد

ژان لوک ملانشون 75 ساله است و آخرین ضربه خود را در ریاست جمهوری فرانسه روی نسل جوانی شرط می بندد که نوه هایش باشند.

LE BOURGET، فرانسه -- هواداران جوان نام او را مانند ستاره های فوتبال، بالای شماره 27 بر پشت خود می بستند. آنها درباره گروه های برنجی و انقلاب می خواندند. بسیاری پاییز را با اعتراض یا محاصره مدارس خود سپری کرده بودند.

سپس ژان لوک ملانشون وارد شد: 75 ساله، در چهارمین دوره ریاست جمهوری خود و آنقدر بزرگ شده بود که پدربزرگ آنها باشد.

او روز شنبه در یک سالن بزرگ در شمال پاریس به 20000 هوادارش گفت: "من فقط یک چیز معقول برای پیشنهاد دارم." "همه چیز باید تغییر کند."

هفتادساله ممکن است هرگز فرصت دیگری پیدا نکند. سه نامزدی ریاست جمهوری در دور دوم به پایان رسیده است. در سال 2022، تنها 421308 رای او را دور نگه داشت. اکنون، با افزایش حمایت‌ها، او چشم به یک رویارویی با مارین لوپن، نامزد پیشتاز راست افراطی است.

چپ های عینکی، پررونق و به ظاهر خستگی ناپذیر چیزی بیش از ریاست جمهوری می خواهند. او می خواهد قوانین جمهوری فرانسه را بازنویسی کند - با استناد به وعده ناتمام انقلاب 1789.

حضور در دور دوم مه می تواند یک جایزه بی رحمانه باشد. اگر لوپن او را شکست دهد، ضد سرمایه‌داری که نیم قرن را صرف مبارزه با راست افراطی کرده است، می‌تواند به آن چیزی بدهد که هرگز به دست نیاورده است: کاخ الیزه - و فرماندهی زرادخانه هسته‌ای فرانسه.

پیروزی می تواند امواج شوک را در سراسر اقیانوس اطلس بفرستد. ترامپ همچنان در کاخ سفید خواهد بود. روسیه در حال جنگ در اوکراین است. با این حال ملانشون می خواهد تنها قدرت اتمی اتحادیه اروپا را از ناتو بیرون بکشد، با فرماندهی نظامی آن شروع شود. برنامه های بدهی او همچنین می تواند فرانسه را در مسیر برخورد با بانک مرکزی اروپا قرار دهد و بازارها را متلاطم کند.

مخالفان او این را خطر بزرگتر می دانند. آنها او را به دامن زدن به ناآرامی و یهودستیزی، تحقیر پلیس و مطبوعات و نرمش نسبت به مسکو متهم می کنند - اتهاماتی که او رد می کند.

این شومن که در سال 1951 در طنجه، مراکش به دنیا آمد، یک دانشجوی تروتسکیست بود، سپس به مدت سه دهه سوسیالیست بود و به سناتور و وزیر کوچکتر رسید. در سال 2008، او برای ایجاد جنبش خود بیرون رفت.

حتی راهپیمایی‌های او نیز نامی دارند: «Mélenshow». روز شنبه، دوربین‌ها با کابل‌ها جمعیت را زیر و رو کردند، در حالی که فیلمی یک زن را در جریان مبارزات زندگی دنبال می‌کرد. ستوان هایش یکی یکی با راه حل جلو می رفتند. این یک گردهمایی مبارزاتی بود که به عنوان یک دولت در انتظار برگزار شد.

حیا سبک او نیست. پشت صحنه، پشت پرده سیاه، مکث کرد تا به غرش گوش دهد.

او به رسانه های فرانسوی گفت: «از آن لذت ببرید. "در طول عمر شما اغلب چنین چیزی را نمی بینید."

او سپس تظاهرات سال 1972 را به یاد آورد که فرانسوا میتران سوسیالیست و ژرژ مارشای کمونیست در صحنه اشتراک کردند. اما این بار ملانشون به خود می بالید: "من خودم این کار را انجام می دهم!"

او حتی به فرانسوا اولاند، رئیس جمهور سابق سوسیالیست، که در راه رسیدن به قدرت در همان سالن تجمع کرد، بویید: «آنها فقط یک سوم اتاق را پر کردند.

برای برخی، لاف‌ها حلقه ترامپی داشتند: رئیس‌جمهور ایالات متحده نیز به اندازه جمعیت خود می‌بالد - و یک بار اعلام کرد: «من به تنهایی می‌توانم آن را درست کنم». یکی از شهرداران راست افراطی ملنشون را «دونالد ترامپ چپ» نامیده است.

هنگامی که پلیس در سال 2018 دفاتر حزب او را بازرسی کرد، او بر سر آنها فریاد زد: "من جمهوری هستم!" او بعدا به دلیل این درگیری محکوم شد.

یک کتاب تحقیقی در سال 2025 رهبری را توصیف می کند که خواستار فداکاری کورکورانه است و با شک کنندگان به عنوان خائن رفتار می کند.

شرط 2027 او روی جوانان و حومه شهر است.

Le Bourget در سن-سن-دنی، فقیرترین بخش فرانسه واقع شده است. در سمت راست افراطی، نماد جنایت و مهاجرت ناموفق است. برای ملانشون - کهنه سرباز سفیدپوست چپ قدیمی - این نشان دهنده آینده است: یک "فرانسه جدید" جوان تر و متنوع تر که آرای او می تواند او را به قدرت برساند.

سالن به یاد پنگو بوسیو وانگی، یک فرانسوی 26 ساله آفریقایی تبار که ماه گذشته در آنچه دولت آن را یک حمله تروریستی نژادپرستانه خواند، ساکت شد.

از سپتامبر، یک جنبش اعتراضی دبیرستانی بر سر مدارس در حال فروپاشی و کمبود معلم، فرانسه را فرا گرفته است. پلیس هزاران نفر را دستگیر کرده است. ملانشون از همان ابتدا آن را پذیرفت.

او به دولت هشدار داد: «به جوانان ما دست نزنید.

جمال سانتوس، 22 ساله، دانشجویی که گروهش به تظاهرات پیوسته است، گفت: "ما آینده هستیم و او به حرف ما گوش می دهد."

ماه گذشته، اعتراضات مربوط به هزینه های زندگی در بیش از 20 شهر به غارت و آتش سوزی تبدیل شد. آشوبگران ساختمان شهرداری قرن نوزدهمی را در لیموژ به آتش کشیدند. لوپن حزب خود را متهم کرد که فرانسه را به آشوب کشیده است. ملانشون تاکتیک های پلیس را مقصر دانست و حزبش را سازماندهی اعتراضات رد کرد.

نظم سیاسی قدیمی فرانسه در حال فروپاشی است.

سوسیالیست‌ها و جمهوری‌خواهان محافظه‌کار که دهه‌ها قدرت را مبادله کردند، تنها ۶.۵ درصد از آرای دور اول ریاست‌جمهوری بین خود را در سال ۲۰۲۲ به دست آوردند.

اکنون دور دوم انتخابات لوپن-ملانشون می تواند هر دو حزب را از حاشیه نظاره گر دو جنبشی باشد که هرگز بر فرانسه حکومت نکرده اند، برای ریاست جمهوری نبرد می کنند.

ملانشون در حال مسابقه دادن است تا این انرژی را قبل از اینکه رقبای اصلی دوباره جمع شوند، ذخیره کند. ادوار فیلیپ، نخست وزیر سابق راست میانه نیز برای رویارویی با لوپن رقابت می کند. اگر مرکز متحد شود، یا رای دهندگان برای جلوگیری از دور دوم بین افراطی ها تجمع کنند، رتبه دوم ممکن است از بین برود.

برنامه ملانشون که بیش از 1000 امتیاز دارد، شبیه طرحی برای کشوری دیگر است. سن رای دادن را به 16 سال کاهش می دهد، بازنشستگی را در 60 سالگی بازمی گرداند، پولدارها را بیشتر پرداخت می کند و هوش مصنوعی را تعلیق می کند.

در قلب آن قانون اساسی جدید جایگزین جمهوری پنجمی است که شارل دوگل در سال 1958 پایه گذاری کرد.

او یک مجمع ویژه از شهروندان خواهد داشت، به استثنای قانونگذاران فعلی، قانون اساسی جدیدی را برای تایید رای دهندگان بنویسد. و در فاصله بین انتخابات، مردم عادی فرانسه می‌توانند برای وادار کردن رأی به لغو قوانین، تغییر قانون اساسی یا حتی برکناری رئیس‌جمهور فعلی، امضا جمع کنند.

هیچم ان ناجی، 27 ساله، گفت: «ما دیگر در سال 1958 نیستیم.

تعداد کمی از سیاستمداران فرانسوی چنین فداکاری یا خشم را القا می کنند.

او غزه را به فریادی برای جوانان تبدیل کرده و روز شنبه تاکید کرد که "نسل کشی باید نسل کشی نامیده شود." فعالانی که او را به دامن زدن به یهودستیزی متهم می‌کنند، اتهامی که او آن را رد می‌کند، با سوت‌هایی این تجمع را مختل کردند.

او گفت: «برخی از مفسران به من توصیه می‌کنند که مسائل را کم کنم. "من این کار را نمی کنم."

او با تبدیل یک گاف معروف سال 2017 توسط رئیس جمهور امانوئل ماکرون درباره «مردمی که هیچ هستند» به خطی از «انترناسیونال»، سرود تاریخی کمونیست ها و سوسیالیست ها در سراسر جهان، پایان داد.

او گفت: ماکرون به شما گفت که شما هیچ نیستید. "پس بگذار همه چیز باشیم!"

سالن پاسخ داد و "لا مارسی" را خواند.

چه نوجوانان با پیراهن‌های شماره 27 او را به‌عنوان مردی که سرانجام انقلاب خود را به کاخ الیزه رساند، یا کسی که درب آن را برای جناح راست افراطی باز نگه داشت، به یاد می‌آورند، ممکن است به تنها چیزی که او از انجام آن امتناع می‌کند برسند: نرمش کردن.

جید لو دیلی، خبرنگار آسوشیتدپرس در این گزارش مشارکت داشت.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده