اپل اولین آی پاد را امروز در سال 2001 رونمایی کرد — واکنش جهانیان در اینجا مشاهده می شود

امروز از هر کسی در مورد آی‌پاد بپرسید، آن‌ها آن را به‌عنوان یک ابزار نمادین توصیف می‌کنند - شاید حتی یکی از مهم‌ترین قطعات فناوری شخصی تمام دوران - اما واکنش‌های اولیه به عرضه اولین آی‌پاد در دو دهه و نیم پیش خیلی مثبت نبود.

اپل اولین نسخه پخش کننده موسیقی قابل حمل را در 23 اکتبر 2001 با استیو جابز که در سالن تاون هال اپل، بخشی از پردیس Infinite Loop این شرکت در کوپرتینو، کالیفرنیا روی صحنه بود، وعده "دستگاه دیجیتالی موفقیت آمیز" را داد.

به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد، ما به نحوه استقبال اولیه از iPod، از جمله توسط کسانی که در آن زمان آنجا بودند، نگاه می کنیم. این نشان می‌دهد که حتی بهترین ابزارها هم فورا به عنوان چنین ابزارهایی شناخته نمی‌شوند (بنابراین ممکن است هنوز امیدی برای Vision Pro وجود داشته باشد).

"1000 آهنگ در جیب شما"

هنوز هم می‌توانید رویداد اصلی راه‌اندازی iPod را در YouTube تماشا کنید، و این مانند قدم گذاشتن در ماشین زمان است.

کاریزما افسانه‌ای استیو جابز در این نمایش وجود دارد، زیرا او در مورد تمرکز جدید اپل بر روی مک به عنوان یک مرکز دیجیتال برای عکس‌ها، ویدیوها و صدا صحبت می‌کند - به یاد داشته باشید که این شش سال قبل از آیفون است، و در این برهه از تاریخ، اپل فقط کامپیوترها را با لوازم جانبی گاه به گاه ساخته بود.

اپل در واقع یک مکعب نواری از جعبه‌های جواهر سی‌دی را به روزنامه‌نگاران داد که نشان‌دهنده موسیقی از قبل روی اولین آی‌پاد بود.

جیسون اسنل، سردبیر سابق Macworld و میزبان پادکست Designed in California

پخش کننده های MP3 برای چندین سال در زمان ورود آی پاد در دسترس بودند، اما آنها محصولی خاص بودند. موسیقی دیجیتال هنوز به جریان اصلی نرسیده بود، ریپینگ سی دی مفهومی بدیع بود و اکثر افرادی که از MP3 استفاده می‌کردند آنها را از اینترنت دور می‌کردند (Napster در واقع در همان سالی که آی‌پاد آمد، خاموش شد، اگرچه جایگزین‌های دیگری به وجود آمدند).

آی‌پاد (و iTunes) یکی از محرک‌های اصلی انقلاب موسیقی دیجیتال خواهند بود، اما همه بلافاصله دیدگاه اپل را درک نکردند. استیو جابز آی پاد را با شکوفایی معرفی کرد، آن را از جیب شلوار جین خود بیرون آورد تا بر اندازه جمع و جور آن تاکید کند و نوید "1000 آهنگ در جیب شما" را داد: فضای ذخیره سازی زیادی برای آن زمان (5 گیگابایت)، رابط سخت افزاری و نرم افزاری نوآورانه، و همگام سازی ساده با iTunes در مک ارائه کرد.

سایر پخش کننده های MP3 آن زمان یا ظرفیت های ذخیره سازی مشابهی را با حجم اضافی یا اندازه کوچکتر و ظرفیت کمتر ارائه می دادند. آی‌پاد با کمک یک هارد دیسک جدید توشیبا به نقطه‌ای شیرین بین قابلیت حمل و فضای ذخیره‌سازی رسید و با طراحی منحصربه‌فرد چرخ اسکرول ارائه شد که حرکت در میان هزاران آهنگ را آسان‌تر می‌کرد و همچنین عمر باتری چشمگیر 10 ساعت را داشت.

امروز می‌توانید طعم استفاده از آن را بچشید، به لطف یک تخم مرغ عید پاک جدید Apple Music، که یک iPod کاملا کاربردی در صفحه "صفحه یافت نشد" خود دارد.

"این یک واکنش متفاوت بود"

میراث اولین iPod زنده است (اعتبار تصویر: Shutterstock / MarleyPug) برای درک بیشتر احساسات در آن زمان، با جیسون اسنل، سردبیر سابق Macworld و مجری پادکست Designed in California درباره خاطراتش از عرضه اولیه iPod صحبت کردیم. اسنل آن روز در سالن تاون هال آنجا بود و به یاد می آورد که بسته مطبوعاتی با یک محصول غیر مک اپل کمی گیج شده بود.

اسنل به ما گفت: «این یک واکنش متفاوت بود. "قیمت 399 دلار، علیرغم ارزش گنجاندن هزار آهنگ در جیب شما، بسیار بالا در نظر گرفته شد... من فکر می‌کنم بیشتر مردم نمی‌دانستند آی‌پاد چیست. MP3‌ها در آگاهی عمومی در حال افزایش بودند... اپل در واقع یک مکعب نواری از جعبه‌های جواهر سی دی را به خبرنگاران داد که نشان‌دهنده موسیقی‌ای بود که از قبل روی آی‌پاد نصب کرده بود."

این یک لمس هوشمندانه از سوی اپل است، زیرا سعی کرد مخاطبان خود را با دیدگاه خود در مورد آنچه که آی پاد می تواند باشد همراه کند. اسنل نیاز چندانی به قانع کردن نداشت، زیرا پخش کننده MP3 موجود او فقط هشت آهنگ را در خود جای داده بود: او می گوید: "من متوجه شدم که مجموعه موسیقی در رایانه کاری من فقط حدود 3 گیگابایت حجم دارد." بنابراین می‌توانم هر MP3 را که تا به‌حال ساخته‌ام با فضای خالی روی این دستگاه قرار دهم و آن را با خودم در رفت و آمدم ببرم و در اتوبوس به آن گوش دهم.»

یک "حقه مصرف کننده جلال"

شما می توانید حسی از آن واکنش متفاوت به اولین آی پاد را از موضوع اصلی MacRumors از 23 اکتبر 2001 دریافت کنید. این نشان می دهد که اکثر طرفداران اپل در آن زمان ترجیح می دادند یک کامپیوتر مک جدید معرفی شود. آی‌پاد به‌عنوان بسیار گران‌قیمت، «حیله‌ای بزرگ برای مصرف‌کنندگان» و «احمقانه» توصیف شد. "چرا آنها این کار را می کنند؟" یکی از کاربران می پرسد.

برای منصفانه بودن به جامعه MacRumors، چندین نکته مثبت نیز وجود داشت. یکی از نظر دهندگان گفت که دستگاه "واقعا جالب به نظر می رسد"، در حالی که دیگری تشخیص داد که این "فقط آغاز است" و این فناوری خیلی سریع بسیار بهتر خواهد شد. مشکل این بود که اکثر مردم از قبل پخش کننده سی دی داشتند و 400 دلار اضافی نداشتند.

در نیویورک تایمز، تحلیلگران صنعت پتانسیل بازار نوپا پخش موسیقی دیجیتال را تشخیص دادند، در حالی که این سوال را مطرح کردند که آی‌پاد بدون پشتیبانی ویندوز چقدر می‌تواند تأثیر بگذارد (iTunes برای ویندوز تا سال 2003 وارد بازار نمی‌شد). دیوید پوگ، ستون نویس NYT، ویژگی های کلیدی آی پاد، از جمله اتصال سریع FireWire، ظرفیت 5 گیگابایت و اندازه قابل حمل را ستود.

(اعتبار تصویر: اپل) والت موسبرگ در وال استریت ژورنال آیپاد را "بهترین پخش کننده موسیقی دیجیتالی که دیده ام" توصیف کرد و خاطرنشان کرد که پخش کننده های رقیب به طور متفاوتی ارزان تر، کوچکتر یا ظرفیت بیشتری ارائه می کردند، اما هیچ شرکت دیگری نتوانسته است همه چیز را در یک دستگاه واحد با آن ظرافت یا جذابیت اپل بسته بندی کند.

نشریه خواهر ما چه Hi-Fi؟ بعدا یک بررسی مثبت نیز انجام داد. چهار ستاره از پنج را با کیفیت صدا، روشنایی صفحه نمایش، ابعاد جمع و جور و نرم‌افزار با استفاده آسان به‌عنوان نقاط فروش ویژه پخش‌کننده موسیقی به دست آورد - اگرچه در بررسی اشاره شد که Creative پخش‌کننده‌ای با فضای 20 گیگابایتی به فروش می‌رساند.

در مورد جیسون اسنل، سردبیر سابق مک‌ورلد، یک هفته پس از راه‌اندازی، زمانی که همسرش دختری به دنیا آورد، از آی‌پاد برای پخش موسیقی در اتاق زایمان بیمارستان استفاده می‌کرد - و بقیه، همانطور که می‌گویند، تاریخ است. گوشی‌های هوشمند از آن زمان تا حد زیادی پخش‌کننده‌های موسیقی دیجیتال را به خود اختصاص داده‌اند و در سال 2026 آی‌پادی وجود ندارد، اما جایگاه این ابزار نمادین در تاریخ فناوری تضمین شده است.