اپوزیسیون اسرائیل موافق است که جنگ با خود را متوقف کند، اما نه اینکه چگونه نتانیاهو را جایگزین کند - تحلیل
این چهار حزب اکنون راهی برای مبارزه علیه نتانیاهو دارند. چیزی که آنها هنوز کم دارند، راهی قانع کننده برای جایگزینی اوست.
رهبران چهار حزب «بلوک تغییر» که شامگاه شنبه در خانه یایر لاپید ملاقات کردند، به پیمان عدم تجاوز دست یافتند. با این حال، آنها در مورد چگونگی تشکیل دولت به توافق نرسیدند. این تمایز بسیار مهم است. دوشنبه، 28 سپتامبر، مجموع 19 سال نخست وزیری بنیامین نتانیاهو را نشان می دهد، که در سه دوره ریاست جمهوری از زمانی که او برای اولین بار در سال 1996 نخست وزیری را به دست گرفت، پخش شد. حذف طولانی ترین دوره نخست وزیری اسرائیل تغییر احزاب چهارگانه با یکدیگر است.
اما توافق بر اینکه نتانیاهو باید برود، به معنای پیدا کردن چگونگی جمعآوری ۶۱ کرسی مورد نیاز برای انجام این کار نیست. اولین دستاورد نشست شنبه شب، توافقی برای هدایت تیرها و تسمههایشان به سمت نتانیاهو و نه به سمت یکدیگر، کارزار انتخاباتی منطقی است. با این حال، فقدان دومی، ضعف استراتژیک مرکزی بلوک را آشکار می کند: رهبران آن بر سر نحوه مبارزات انتخاباتی با یکدیگر توافق کرده اند، اما در مورد چگونگی حکومت با یکدیگر توافق کرده اند.
و B'Yachad لاپید، دموکرات های یایر جولان و اسرائیل Beytenu از آویگدور لیبرمن، ائتلاف با احزاب حریدی یا عرب را رد کرده اند، مگر اینکه آنها اصولی را که او وضع کرده است بپذیرند. اینها شامل خدمات نظامی یا ملی جهانی و به رسمیت شناختن حماس به عنوان یک سازمان تروریستی است که باید برچیده شود. با این حال جولان صبح یکشنبه گفت که تا آنجا که به او مربوط می شود، احزاب عربی یا حداقل حزب رعام منصور عباس گزینه مناسبی برای ائتلاف باقی می مانند. احزاب عربی می توانند تفاوت بین تشکیل ائتلاف یا نه ایجاد کنند.
این موضوع مستقیما به این سؤال میپردازد که چگونه این بلوک میتواند به عدد 61 برسد. با توجه به اینکه احزاب مخالف صهیونیستی که «بلوک تغییر» را تشکیل میدهند در حال حاضر از اکثریت برخوردار نیستند، تفاوت بین شامل کردن عباس و کنار گذاشتن او میتواند به معنای تفاوت بین تشکیل ائتلاف و کوتاهی باشد. بنابراین اگرچه نشست شنبه شب ممکن است برخی از مشکلات را حل کرده باشد، اما به همه آنها رسیدگی نکرد. یکی دیگر از غفلت های آشکار عدم توافق در مورد اینکه چه کسی به رئیس جمهور به عنوان نخست وزیر پیشنهاد می شود، بود. این چهار رهبر گفتند که در نهایت به توافق خواهند رسید.
اما آنها توضیح ندادند که چگونه، از طریق چه مکانیسمی و بر اساس چه معیارهایی، این کار را انجام دهند. آیزنکوت، به اندازه کافی منطقی، گفته است که رهبر حزبی که بیشترین آرا را کسب می کند، باید نامزد این بلوک باشد. از آنجایی که یاشار در حال حاضر با اختلاف قابل توجهی بلوک را رهبری می کند، این فرمول به نفع او خواهد بود.
اینکه آیا سایرین آماده پذیرش آن هستند یا خیر هنوز مشخص نیست. با این حال، این بدان معنا نیست که این جلسه بی معنی بوده است. دیگری برای هماهنگ کردن ارتباطات و پاسخ به "اطلاعات نادرست" و حملات سیاسی. و سومی برای پیش نویس اصول برای دولت بعدی. دو وظیفه اول باید نسبتا ساده باشد.
سومین، تهیه پیش نویس اصول توافق شده برای یک دولت، بسیار دشوارتر خواهد بود. بلوک در تعدادی از مسائل به طور گسترده ای متفاوت است. بلوک شامل لیبرمن و بنت در سمت راست و جولان در چپ است. فراتر از تمایل مشترک آنها برای برکناری نتانیاهو، آنها در مورد مسائلی مانند شهرک سازی، روند دیپلماتیک و چگونگی پیگرد جنگ کنونی اختلافات گسترده ای دارند. پیش نویس یک پلت فرم مشترک به اندازه کافی گسترده که بتواند همه آنها را در خود جای دهد، و این فراتر از گفتن "دیگر نتانیاهو نیست"، یک چالش بزرگ خواهد بود.
تک تیراندازی متقابل خطر آدم خواری حمایت خود بلوک، کاهش شور و شوق رای دهندگان آن و کاهش مشارکت را دارد که همه اینها به نتانیاهو کمک می کند. یک پیمان عدم تجاوز همچنین به هر حزب اجازه می دهد تا بر بخشی از رای دهندگانی که برای دستیابی به آن مناسب است تمرکز کند. این امر می تواند به ویژه در انتخاباتی که صدها رای دهنده جدید را به خود اختصاص دهد، مهم باشد.
تخمین زده می شود که 550000 تا 600000 جوان بین 18 تا 22 سال برای اولین بار واجد شرایط رای دادن خواهند بود.علاوه بر این، تخمین زده می شود که 55000 تا 60000 مهاجر بالغ روسی زبان از آخرین انتخابات در سال 2022 وارد شده اند، که بسیاری از آنها در آستانه روسیه در مقایسه با روسیه هستند. حزب آیزنکوت که کمتر از 9 نامزد مذهبی صهیونیست را در بین 22 جایگاه اول خود دارد، می تواند بر جذب رأی دهندگان مذهبی صهیونیستی به اصطلاح «راست نرم» تمرکز کند.
رای دهندگان ممکن است از وابستگی نتانیاهو به احزاب حردی و شکست او در تصویب قانون مهم خدمت اجباری حردی ناراضی باشند. این حزب قبلا در روزنامه دست راستی ماکور ریشون آگهی هایی را تحت عنوان خانه ای برای رای دهندگان مذهبی صهیونیست منتشر کرده است. لیبرمن با سابقه طولانی مواضع جناح راست، همچنین می تواند سعی کند رای دهندگان ناراضی لیکود، به ویژه آنهایی که از موضع حزب در مورد پیش نویس خشمگین شده اند را انتخاب کند.
دن ایلوز، شماره 10 در لیست اسرائیل بیتنو و کسی که دقیقا به خاطر همین موضوع لیکود را ترک کرد، نماد حوزه انتخابیه ای است که لیبرمن امیدوار است آن را جذب کند. در همین حال، B'Yachad می تواند بر برگزاری این مرکز تمرکز کند و سعی کند رای دهندگان را از حرکت به سمت ذخیر-اقتصاد الکتریسیته که توسط یارونازهالک هدایت شده و توسط Yoronaznhall به رهبری یورونازنهالک هدایت می شود، متمرکز کند. دموکرات ها می توانند بر تحکیم چپ و اطمینان از حضور رای دهندگانشان تمرکز کنند. به عبارت دیگر، توافق عدم تجاوز به احزاب فضایی برای گسترش بلوک می دهد تا صرفا توزیع مجدد آرا در داخل آن.
این از لحاظ تاکتیکی مهم است.اما هماهنگی تاکتیکی خلاء استراتژیک را پر نمی کند. اصول ائتلاف آیزنکوت و وحدت بلوک در جهت های متضاد حرکت می کنند. بلوک تغییر ممکن است اکنون با خودداری از حمله به یکدیگر بر سر چگونگی از دست دادن آرا به توافق رسیده باشد، اما هنوز در مورد چگونگی به دست آوردن آرای کافی برای یک وزیر یا توصیه برای ایجاد آرای کافی از طرف مقابل، توافق نکرده است.
در واقع، وحدت جدید بلوک و اصول ائتلاف آیزنکوت در جهتهای متضاد حرکت میکنند: این بلوک سازمانیافتهتر میشود، حتی با تنگتر شدن مسیر مناسب برای رسیدن به 61. اگر آیزنکوت هم احزاب حریدی و هم احزاب عربی را کنار بگذارد و بعید است که هر دو اصول اصلی او را بپذیرند، او تنها چهار گزینه برای تغییر باقی میماند. اکثریت مطلق، چیزی که نظرسنجیها در حال حاضر نشان میدهند غیرممکن است. دومین مورد، آوردن حزب مردم اسرائیل از زمستان اوفر، بلیط هندل-زلیخا یا هر دو است.
این دو حزب با هم در بین 8 تا 9 کرسی رای میدهند، که میتوان تصور کرد که آیزنکوت را در صدر قرار دهد. اما چنین ائتلافی حاوی شکاف ایدئولوژیک قابل توجهی بین وینتر در راست و جولان در چپ است و این پرسشها را درباره مدت زمانی که میتواند با هم حفظ کند و چه سیاستهایی را دنبال میکند، ایجاد میکند. این امر امکان پذیر است، به ویژه اگر اعضای لیکود به این نتیجه برسند که نتانیاهو نمی تواند دولت تشکیل دهد و جایگزین آن یک دوره طولانی در اپوزیسیون است.
اما این راهبردی است که آیزنکوت قبل از شمارش آرا نمیتواند با خیال راحت به آن تکیه کند. بنابراین نشست شنبه شب یک اعتراف مهم از سوی رهبران بلوک بود که رقابت داخلی و نامگذاری متقابل آنها میتواند شور و شوق رای دهندگان خود را سرکوب کند و سهوا در میان عناصری که نتانیاهو را رهبری نمیکنند، کمک کند. یا توضیح دهید که چگونه به 61 خواهد رسید. چهار حزب اکنون راهی برای مبارزه علیه نتانیاهو دارند.
چیزی که آنها هنوز ندارند یک مسیر متقاعد کننده برای جایگزینی او است. آنها یک ماه فرصت دارند تا یکی را پیدا کنند. یا نمی توانند.
متن اصلی (انگلیسی)
Israel’s opposition agrees to stop fighting itself, but not how to replace Netanyahu - analysis
The four parties now have a way to campaign against Netanyahu. What they still lack is a convincing pathway to replace him.