اکثر ما صاحب ورزشگاه نیستیم - نظر

در 4 سپتامبر، مکلمور در استادیوم MetLife در نیوجرسی برای اد شیران باز شد و به جمعیت گفت که به تور ملحق شده بود تا در استادیوم هایی مانند آن بایستند و دو کلمه بگویید: «فلسطین را آزاد کن.» سپس «تالار هند» را با تصاویری از غزه روی پرده ها اجرا کرد و شب بعد، دوباره این کار را انجام داد. در آن آخر هفته، IAC طوماری را راه اندازی کرد و از شیران، مروج او و مکان ها خواست که او را از تاریخ های باقیمانده حذف کنند و بیش از 18000 نفر امضا کردند در حالی که بیش از 11000 کلیک کردند تا به استادیوم MetLife نامه بنویسند. در 14 سپتامبر، مکلمور اعلام کرد که پس از تماس تلفنی از تور خارج شده است

تماس از رابرت کرافت. از آن زمان، برخی از اعضای جامعه نسخه‌ای از همین سوال را از من پرسیده‌اند: اگر یک تماس تلفنی از کرافت آن را حل کرد، آیا اصلا دادخواست مهم بود؟ - و با این معیار، تقریبا هیچ شهروند عادی اهمیتی ندارد، زیرا یک رأی به ندرت در مورد انتخابات تصمیم گیری می کند، و با این حال هیچ کس به این نتیجه نمی رسد که ما باید از رای دادن خودداری کنیم. ما رای می‌دهیم، می‌نویسیم، امضا می‌کنیم و حاضر می‌شویم نه به این دلیل که هر اقدامی مشکل را حل می‌کند، بلکه به این دلیل که مردمی که اقدام می‌کنند، تصمیم‌گیرندگان عمومی هستند.

برای، در حالی که عمومی که نمی تواند نادیده گرفته شود. این درسی است که من می‌خواهم جامعه ما از این ماه بگیرد، و برعکس چیزی است که برخی می‌کشند. بیشتر ما صاحب استادیوم نیستیم، و اکثر ما هرگز با تلفنی که تور را تغییر می‌دهد، تماس تلفنی برقرار نمی‌کنیم، بنابراین اگر انتظار برای کسی با چنین قدرتی باشد، به هزاران نفر آموزش داده‌ایم که کارشان تماشا کردن است. چیزی که اکثر مردم دارند یک نام، یک تلفن، یک صندوق ورودی و یک رأی است: آنها می توانند امضا کنند، می توانند به یک محل برگزاری، یک حامی مالی، یک هیئت مدیره مدرسه، یک عضو کنگره بنویسند، و می توانند در یک جلسه حاضر شوند و صحبت کنند.

یا دو دقیقه اینها ابزارهای شهروندی هستند و بسیاری از مردم نمی دانند که آنها را دارند یا باور نمی کنند که مهم هستند. به همین دلیل است که ایجاد یک طومار مهم است، نه فقط امضای آن، زیرا این دری است که به کسی نشان می دهد که هرگز ظاهر بازیگری را انجام نداده است. من معتقدم که اگر 100,000 نفر امضا می کردند، تور آن را احساس می کرد، زیرا حامیان و حامیان مالی، حتی با حامیان مالی و بدون کرا پاسخ می دادند. تماسی مانند تماس کرافت تنها به این دلیل اهمیت دارد که یک جامعه پشت آن ایستاده است. ببینید چه کسی هرگز نمی پرسد که آیا صحبت کردن ارزشش را دارد یا خیر: مککلمور صاحب یک استادیوم نیست.

او همچنین به یک صحنه به عنوان یک ابزار برخورد کرد و چنین گفت. او به 10 نمایش نیاز نداشت. او به دو نفر نیاز داشت – و هنگامی که او را کنار گذاشتند، فینیاس، لوکاس گراهام و سایر اقدامات حمایتی در اعتراض خود کنار کشیدند، بدون اینکه هیچ کس در آن طرف بحث کند که آیا اظهارات آنها "مهم" است یا خیر. آنها ابتدا اقدام می‌کنند و منتظر نمی‌مانند تا مطمئن شوند که جواب می‌دهد. صدای شما مهم است من 17 سال پیش، در سن 27 سالگی، به عنوان وکیل به نیویورک آمدم، تقریبا هیچ چیز درباره زندگی یهودیان در خارج از اسرائیل نمی‌دانستم، و چیزی که مرا شگفت‌زده کرد این بود که چقدر این جامعه برای اسرائیل انجام داده است، و چقدر از آن بر عهده مردم عادی است. بله، برخی از اهداکنندگان 18 میلیون دلار دادند، اما

در اینجا نیز هزاران نفر بودند که 18 دلار دادند، و هیچ جمع‌آوری مالی جدی هرگز به این نتیجه نرسیده است که هدایای 18 دلاری مهم نیست، زیرا هدیه 18 میلیون دلاری کمپین را بسته است. برخی از اهداکنندگان 18 دلاری همیشه 18 دلار اهداکننده خواهند بود، زیرا این چیزی است که آنها می‌توانند یا میزان علاقه‌شان است، در حالی که برخی به اهداکنندگان بزرگ تبدیل خواهند شد.

و در هر صورت، جامعه به آن‌ها نیاز دارد، و به اولین هدیه‌ای نیاز دارد که آن‌ها را به ارمغان آورد. صدای عمومی نیز به همین صورت عمل می‌کند: برخی از امضاکنندگان همیشه شخصی هستند که 30 ثانیه را انجام می‌دهند، زیرا زمان آن‌ها همین است، در حالی که برخی به رهبران تبدیل می‌شوند، زیرا کسی اولین قدم آسان را به آنها داده است. هر دو حساب می‌شوند، و اگر کسی نپرسد هیچ‌کدام اتفاق نمی‌افتد. پس از خود بپرسید: وقتی دعوای بعدی پیش می‌آید (و خواهد شد)، چه کسی از قبل می‌داند چگونه نامه را بنویسد، چه کسی می‌داند جلسه کجاست، و چه کسی باور می‌کند که نام آنها مهم است؟ امضا کنید. بنویسید. نشان دادن.

نه به این دلیل که صدای شما به تنهایی نتیجه را تعیین می کند، بلکه به این دلیل که جامعه ای که منتظر شخص دیگری است تا کار را انجام دهد، قبلا در مورد آن تصمیم گرفته است. نویسنده، افسر ارشد عملیات شورای اسرائیلی-آمریکایی (IAC) است، که طوماری را برای حذف مکلمور از تور اد شیران آغاز کرده و بیش از 150000 آمریکایی در سراسر اسرائیل را نمایندگی می کند.