اکثر مردم معماری سنتی را ترجیح می دهند

این قطعه در شماره 25 Works in Progress آمده است. امروز مشترک شوید تا شماره 26 و هر دو ماه یک بار بعد از آن یک شماره را مستقیما در خانه یا محل کارتان تحویل بگیرید.

در قرن بیستم، تحولی اساسی در معماری جهانی رخ داد. جنبش مدرنیستی در دهه 1920 ظهور کرد و طرح‌های بدون تزئینات را ترجیح داد، مصالح مدرن مانند فولاد و بتن را در معرض دید قرار داد و الگوهای بصری پیچیده برنامه‌ریزی سنتی و طراحی نما را کنار گذاشت. مدرنیسم در دهه 1950 بر معماری جهانی مسلط شد، و اگرچه از آن زمان تکامل یافته و تکه تکه شده است، سبک‌هایی که به طور گسترده‌ای مدرنیستی هستند، امروزه همچنان غالب هستند.

در طول تاریخ آن، هم حامیان و هم مخالفان معماری مدرنیسم توافق کرده‌اند که این معماری چندان مورد پسند نیست. در سال 1940، جان سامرسون، مورخ معماری انگلیسی، اظهار داشت که مردم «نمی‌توانند آن را درک کنند، هرگز نخواهند فهمید و مانند سم از آن متنفرند». در سال 1977، منتقد معماری آلمانی-آمریکایی، ولف فون اکارت، مرگ مدرنیسم را پیش از موعد اعلام کرد و ادعا کرد که «هیچ کس سوگوار نیست. این هرگز محبوب نبود.» سامرسون جوان با مدرنیسم همدل بود در حالی که فون اکارت از آن متنفر بود، اما آنها همین نظر را در مورد جایگاه آن نزد عموم مردم داشتند.

آیا سامرسون و فون اکارت درست می گفتند؟ در سال‌های اخیر، محققان شروع به مطالعه سیستماتیک‌تر این موضوع با استفاده از نظرسنجی‌های اولویت بصری کرده‌اند. در ساده‌ترین شکل، اینها فقط مقایسه دو تصویر در کنار یک سؤال بی‌طرفانه و خنثی هستند، مانند «کدامیک را ترجیح می‌دهید؟» پانل‌های آنلاین و ویرایش بهتر تصویر هزینه‌های آن‌ها را در دهه‌های اخیر کاهش داده است. از دهه 1990، حدود 20 نظرسنجی ترجیحات بصری که به درستی نمونه برداری شده اند، بر روی ترجیحات معماری محبوب اجرا شده اند.

بسیاری از آنها بریتانیایی هستند، تا حدی به این دلیل که قهرمانی پادشاه در شهرسازی سنتی، بحث های پر جنب و جوشی را در مورد معماری در بریتانیا ایجاد کرده است. با این حال، نظرسنجی های ترجیحات بصری در ایالات متحده، کانادا، هلند، پرتغال و شیلی نیز اجرا شده است و اشتیاق برای بررسی اولویت های بصری در سطح بین المللی در حال افزایش است.

بررسی های اولیه ترجیحات بصری اغلب از نظر روش شناختی ابتدایی بودند. یک محدودیت رایج این بود که آنها پاسخ‌ها به تصاویر را بررسی کردند که از بسیاری جهات متفاوت بود، مانند زاویه عکس یا آب و هوا، که ادعای اینکه سبک معماری به تنهایی باعث ایجاد تفاوت در رتبه‌بندی شده است، غیرممکن می‌کرد. با گذشت زمان، با گذشت زمان، کارهای زیادی برای کاهش این موضوع انجام شده است، با استفاده از تکنیک‌های ویرایش تدریجی بهتر برای ایجاد جفت‌های تصویر کنترل‌شده‌تر.

در چند سال گذشته، هوش مصنوعی زمان و هزینه های تولید تصاویر قابل مقایسه را تا حد زیادی کاهش داده است و بررسی اولویت های بصری قابل اعتماد در مقیاس بزرگ را بسیار امکان پذیر کرده است.

در هر نظرسنجی انجام شده، بیش از 60 درصد از پاسخ‌دهندگان از معماری سنتی حمایت می‌کنند و بسیاری از آنها بیش از 85 درصد از آنها حمایت می‌کنند. سن، جنسیت، سیاست، طبقه اجتماعی-اقتصادی و ملیت به طور شگفت انگیزی بر این ترجیح تأثیری ندارد. نتایج قطعی نیستند، اما نشان می‌دهند که نارضایتی عمومی قابل توجهی از روندهای غالب در معماری مدرن وجود دارد. شاید برداشت‌های حکایتی سامرسون و فون اکارت در نهایت دور از ذهن نبود.

داستان بررسی ترجیحات بصری در سال 1979 در شهر کوچک Metuchen، نیوجرسی آغاز می شود. Metuchen تصمیم گرفت که اطلاعاتی در مورد نظرات محلی برای هدایت سیاست‌های طراحی خود می‌خواهد، و بنابراین مطالعه‌ای را از استودیوی طراحی شهری دانشگاه راتگرز سفارش داد. تیم Rutgers صدها عکس از خیابان‌ها و ساختمان‌های Metuchen گرفت و از مردم محلی خواست در یک جلسه عمومی بزرگ به آن‌ها امتیاز دهند. ساکنان Metuchen اکثرا مناظر خیابانی با احساس سنتی و شهری کوچک، نماهای دقیق و متنوع، و مقیاس انسانی قابل پیاده‌روی را ترجیح می‌دهند.

آن‌ها از ساختمان‌های خالی و بی‌نظیر و خیابان‌های عریض و تحت سلطه ماشین‌ها خوششان نمی‌آمد.

این ترجیحات ممکن است بدیهی به نظر برسند. البته پیاده روی در یک خیابان سنتی خوشایندتر از بزرگراهی با شش خط ترافیک است. اما در آن زمان، سطح اجماع تعجب آور بود. نظرسنجی Metuchen اولین موردی بود که نشان داد مردم تمایل دارند پاسخ‌های قابل پیش‌بینی و مشترکی نسبت به محیط‌های ساخته‌شده متفاوت داشته باشند، پاسخ‌هایی که صرفا به سلیقه افراد مربوط نمی‌شود. تیم تحقیقاتی از نتایج برای ارائه توصیه‌هایی برای بهبود منظره خیابان، بازسازی نما، و پر کردن خانه‌های چند خانواری استفاده کرد و Metuchen بعدا یک کد طراحی بر این اساس ایجاد کرد.

نظرسنجی Metuchen پیشگام بود، اما محدودیت های آشکاری داشت. اولا، شرکت کنندگان در جلسات عمومی نمونه ای نماینده از جمعیت محلی نیستند. دوم، تصاویر استفاده شده در این نظرسنجی مقایسه کاملا کنترل شده ای را ارائه نمی دهند، و این امر درک اینکه پاسخ دهندگان دقیقا به چه چیزی واکنش نشان می دهند دشوار است.

آیا مردم از عرض خیابان، نسبت کم ارتفاع ساختمان به عرض خیابان، سبک نماها، نبود فضای سبز، وجود خودروهای تندرو یا چیز دیگری خوششان نمی آمد؟ ما نمی‌توانیم بر اساس پاسخ‌های آن‌ها به هر تصویری بدانیم، اگرچه این نظرسنجی شامل تصاویر کافی بود که الگوهای قوی شروع به ظهور کردند.

صنعت کلبه بریتانیا در نقشه برداری ترجیحات بصری معماری در اواخر دهه 1980 آغاز شد و با مطالعه سال 1987 توسط یک دانشجوی کمبریج به نام دیوید هالپرن، که بعدها به یک روانشناس رفتاری برجسته تبدیل شد، آغاز شد. هالپرن به دانش‌آموزان داوطلب عکس‌هایی از دوازده نفر و دوازده ساختمان نشان داد و از آن‌ها خواست که جذابیت آنها را ارزیابی کنند. دانش‌آموزان در برنامه‌های مختلف دیدگاه‌های مشابهی در مورد اینکه کدام چهره جذاب‌تر است، داشتند. اما وقتی نوبت به ساختمان‌ها می‌رسد، دانشجویان معماری دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به سایر رشته‌ها داشتند.

در واقع، ترجیحات آنها اغلب مستقیما مخالف بود.

مطالعه هالپرن دارای محدودیت‌های آشکاری بود: نمونه غیرنماینده جمعیت عمومی و کوچک بود و تصاویر به‌طور ناقص کنترل می‌شدند. اما به یک کلاسیک جزئی تبدیل شده است و از آن زمان مطالعاتی در کانادا در سال 2001، بریتانیا در سال 2015 و شیلی در سال 2019 با نتایج مشابه انجام شده است، که نشان دهنده تفاوت گسترده بین نظرات حرفه ای و غیر روحانی در مورد جذابیت بصری سبک های مختلف معماری است.

اولین نظرسنجی ترجیحات بصری با نمونه برداری مناسب در سال 1998 انجام شد که توسط دفتر تحقیقات بازار بریتانیا برای یک گروه صنعتی به نام انجمن مسکن مردمی اجرا شد. به پاسخ دهندگان بریتانیایی مجموعه کارت هایی ارائه شد که خانه های نوساز را با سبک مشخص نشان می داد. مانند قبل، تصاویر به طور ناقص کنترل می شدند، اگرچه استفاده از چندین عکس در هر گروه تا حدودی این امر را جبران می کرد.

94 درصد از خریداران بالقوه نوساز گفتند که ترجیح می دهند در یکی از گزینه های سنتی تر زندگی کنند و 92 درصد دیگر پاسخ دهندگان گفتند که ترجیح می دهند یکی از گزینه های سنتی تر در نزدیکی آنها ساخته شود.

در دهه‌های بعد، چندین نظرسنجی ترجیحات بصری دیگر توسط محققان دانشگاهی، شرکت‌های معماری، اتاق‌های فکر و نهادهای عمومی انجام شد. اکثر این مطالعات توسط شرکت‌های نظرسنجی حرفه‌ای انجام شده‌اند، بنابراین پاسخ‌دهندگان آن‌ها تا حد زیادی نماینده جمعیت عمومی بوده‌اند. با این حال، تقریبا همه آنها هنوز از جفت‌های تصویری با کنترل ناقص استفاده می‌کردند، به این معنی که نمی‌توان مطمئن بود که پاسخ‌ها ناشی از تفاوت‌ها در سبک معماری است تا تفاوت‌های دیگر بین تصاویر.

و تصاویر اصلی مورد استفاده در برخی از مطالعات قدیمی‌تر از بین رفته‌اند و قرار دادن وزن بیش از حد روی آن‌ها دشوار است.

با این حال، تا آنجا که یافته های آنها قابل اعتماد است، آنها نشان می دهند که در حالی که اقلیتی از مردم از معماری مدرن مرزی لذت می برند، اکثریت ساختمان های سنتی تر را ترجیح می دهند. و گروه‌های مختلف به سبک‌های معماری در الگوهای ثابت پاسخ می‌دهند: در جایی که داده‌های جمعیت‌شناختی جمع‌آوری شده‌اند، به نظر می‌رسد تمایل ضعیفی برای مردان و جوانان وجود دارد که در مقایسه با زنان و افراد مسن‌تر نسبت به معماری مدرنیستی بازتر باشند.

با این حال، تا آنجا که از این نظرسنجی‌ها می‌توان فهمید، همه گروه‌های جمعیتی سبک‌های سنتی را ترجیح می‌دهند: این ترجیح در برخی از گروه‌ها به سادگی بیشتر از گروه‌های دیگر مشخص است. این نه تنها برای خانه ها بلکه برای بیمارستان ها و ساختمان های تجاری و مدنی نیز صدق می کند.

یکی از بهترین بررسی‌های اولیه ترجیحات بصری توسط معماری بریتانیایی ADAM Architecture در سال 2009 سفارش داده شد. چهار ساختمان تجاری واقعی با چشم‌اندازها و شرایط آب و هوایی منطبق، دو در سبک سنتی، دو ساختمان به سبک مدرن نشان داده شدند. هر دو ساختمان مدرنیستی جوایزی را به دست آورده بودند که نشان می دهد آنها نمونه هایی با طراحی خوب هستند. با این حال، تنها 23 درصد از پاسخ دهندگان آنها را ترجیح دادند، در حالی که این دو طرح سنتی 77 درصد بودند.

این تصاویر بهترین مقایسه‌کننده‌های کنترل‌شده هر مطالعه قبل از دهه 2020 را با دیدگاه‌ها و شرایط نوری منطبق ارائه می‌دهند.

یافته های دیوید هالپرن مبنی بر اینکه دانشجویان معماری در سلیقه خود با سایر رشته ها تفاوت دارند، توسط تحقیقات بعدی تأیید شد. محقق پرتغالی لوئیس بالولا در سال‌های 2008 تا 2009 یک نظرسنجی ترجیحات بصری در شهر کوچک اوورا انجام داد. Balula نتایج را به متخصصان (معماران، برنامه ریزان، توسعه دهندگان، دانشگاهیان) و غیر متخصص تقسیم کرد. هر دو گروه به ساختمان‌های قدیمی‌تر رتبه‌بندی بالاتری دادند، اما در مورد طراحی‌های مدرن تفاوت‌های بیشتری وجود داشت.

برای مثال، افراد غیرمتخصص دیدگاه مثبتی نسبت به گروه خانه‌های مدیترانه‌ای که در شکل 7 نشان داده شده‌اند مثبت بودند، در حالی که کارشناسان عموما منفی بودند. برعکس، بلوک آپارتمانی مدرنیستی توسط غیر متخصصان منفی، اما توسط کارشناسان مثبت ارزیابی شد.

شاید تفاوت بین ذائقه مردمی و متخصص توضیح دهد که چرا ترجیح عموم مردم برای معماری سنتی گهگاه برای محققان شگفت‌انگیز بوده است. دو نظرسنجی ترجیحات بصری در سال‌های 2002 و 2005 توسط کمیسیون معماری و محیط ساخته شده (CABE)، یک نهاد عمومی مستقل بریتانیایی انجام شد و هر دو سطح پایینی از حمایت از سبک‌های مدرن را نشان دادند.

گزارش سال 2005 با کمال تأسف اشاره می‌کند: «نگرانی جنبش مدرن برای نور و خورشید و پنجره‌های بزرگ باید به سبک مدرن برتری آشکاری نسبت به طرح‌های سنتی‌تر بدهد، اما به نظر نمی‌رسد این مزیت توسط خریداران خانه درک شده باشد».

در حالی که بررسی های انجام شده از دهه 1970 تا 2010 نشانه نسبتا واضحی را نشان می دهد که عموم مردم به طور مداوم معماری سنتی را ترجیح می دهند، اما شواهد کاملی نیستند. مقایسه‌های ناقص کنترل‌شده و گاهی اوقات پانل‌های خود انتخابی به این معنی است که یافته‌های آنها می‌تواند، و اغلب، به چالش کشیده شده است.

با این حال، در پنج سال گذشته، شواهد به سرعت تقویت شده است. پیشرفت‌های تکنولوژیکی، به‌ویژه هوش مصنوعی، هزینه‌های ویرایش تصویر را کاهش داده‌اند و اجازه می‌دهند تصاویر نظرسنجی به مراتب بهتر کنترل شوند. و در عین حال، تجدید بحث عمومی در مورد معماری باعث افزایش تعداد نظرسنجی های بصری ترجیحات بصری شده است که اغلب توسط گروه های تحقیقاتی تخصصی مانند خیابان های ایجاد کنید در بریتانیا یا شهر زیبایی در هلند رهبری می شود.

چیزی شبیه به عصر طلایی بررسی ترجیحات بصری، با افزایش تعداد مطالعات با کیفیت بی‌سابقه بالا، پدیدار شده است.

شاید مشهورترین نظرسنجی ترجیحات بصری که تا به حال انجام شده است توسط انجمن ملی هنر مدنی در سال 2020 انجام شده است که به ساختمان های فدرال و دادگاه در ایالات متحده نگاه می کند. این از پاسخ دهندگان ترجیحات خود را بین هفت جفت عکس از ساختمان های واقعی که تا آنجا که ممکن است برای انبوه سازی (شکل و حجم یک ساختمان) و زمینه کنترل می شود، پرسید. در هر مورد، اکثریت عظیمی از پاسخ‌دهندگان، طرح‌های سنتی را ترجیح می‌دادند که به طور متوسط ​​۷۲ درصد در هفت سؤال بود.

همانطور که در مطالعات دیگر، قابل توجه ترین این است که ترجیحات آشکار برای طرح های سنتی چقدر کم تحت تأثیر جمعیت شناسی قرار گرفته است. تقریبا هیچ ارتباطی با وابستگی سیاسی وجود نداشت، به طوری که 70 درصد از دموکرات ها و 73 درصد از جمهوری خواهان طرح های سنتی را ترجیح می دادند. زنان تا حدودی بیشتر از مردان طرفدار سنت بودند، 77 درصد در مقابل 67 درصد. 75 درصد از سفیدپوستان آمریکایی معماری سنتی را در مقابل 65 درصد از آمریکایی های اسپانیایی تبار و 62 درصد از آمریکایی های سیاه پوست ترجیح می دهند.

هیچ ارتباط معنی داری با درآمد یا سطح تحصیلات یافت نشد و سن فقط یک پیش بینی ضعیف بود: 77 درصد از افراد بالای 65 سال معماری سنتی را در مقابل 68 درصد از افراد 18 تا 34 ساله ترجیح دادند.

بسیاری از بررسی‌های ترجیحات بصری مدرن در بریتانیا انجام شده است. در سال 2023، شرکت کوچک Apollodorus Architecture که از پیشنهاد طراحی سودمند برای یک استادیوم جدید راگبی در باث، انگلستان ناامید شده بود، یک جایگزین کلاسیک را پیشنهاد کرد. سپس Create Streets یک شرکت نظرسنجی را مأمور کرد تا دیدگاه‌های عمومی را در مورد این دو طرح بررسی کند و زمینه را ثابت نگه دارد و سبک را بین جفت‌های تصویر ثابت کند. پاسخ دهندگان طرح سنتی را با 74 درصد به 26 درصد ترجیح دادند. تقریبا هیچ گونه تغییری از نظر طبقه اجتماعی وجود نداشت، و تنها تفاوت اندکی بر اساس حزب سیاسی وجود داشت.

افراد مسن‌تر، مانند بسیاری از مطالعات، سنتی‌تر از افراد جوان بودند، اما حتی 18 تا 24 ساله‌ها همچنان 61 تا 39 درصد طرح سنتی را ترجیح می‌دادند.

همین روند در زیرساخت ها نشان می دهد. High Speed ​​2 (HS2) یک خط آهن در حال ساخت بین لندن و بیرمنگام است. Create Streets یک نظرسنجی ترجیحی بصری انجام داد که در آن پل‌های بتنی برنامه‌ریزی‌شده HS2 را با طراحی آجری که از راه‌آهن‌های راه‌آهن بریتانیا در قرن نوزدهم در همه جا حاضر بود، مقایسه کرد. دوباره، آنها زمینه و سبک رندر را ثابت نگه داشتند، به طوری که تنها درمان ساختمانی بین تصاویر متفاوت بود. این نظرسنجی ترجیح واضحی برای طرح آجر قرمز نشان داد، 69 در مقابل 28 درصد.

این نتایج فقط در امتداد خطوط جمعیتی متفاوت بود: حمایت از راهرو آجری در میان زنان کمی بیشتر از مردان بود (71 در مقابل 66 درصد). به طور غیرعادی، این نظرسنجی همچنین نشان داد که رای دهندگان حزب کارگر کمی بیشتر از محافظه کاران (72 در مقابل 69 درصد) و افراد جوان تر از افراد مسن تر (70 درصد برای جوان ترین گروه در مقابل 64 درصد برای مسن ترین ها) طرفدار سنت هستند.

در سال 2025، کالج کریستس کمبریج برنامه‌هایی را برای ساختمان کتابخانه جدیدی که توسط معماران گرافتون، یکی از معتبرترین شرکت‌های معماری جهان طراحی شده است، اعلام کرد. Create Streets با استفاده از سبک گوتیک که به طور سنتی مورد علاقه کالج های کمبریج است، یک پیشنهاد متقابل با همان مساحت زمین تهیه کرد. در یک نظرسنجی از بیش از 2000 بزرگسال بریتانیایی، 71 درصد طرح سنتی را ترجیح دادند، در حالی که فقط 21 درصد از طرح اولیه حمایت کردند. مانند نظرسنجی HS2، این الگو در تمام گروه‌های جمعیتی با تنوع کمی وجود داشت.

این ترجیح بارها و بارها دیده می شود. خرده فروش بریتانیایی مارکس اند اسپنسر قصد دارد یک ساختمان دهه 1920 را در مرکز لندن تخریب کند و آن را با طراحی مدرن جایگزین کند. با همکاری معمار فرانسیس تری، Create Streets یک طرح جایگزین با همان مساحت کلی ارائه کرد، اما نمای موجود را حفظ و گسترش داد. آن‌ها سپس به نظرسنجی‌ها دستور دادند تا 3130 بزرگسال بریتانیایی را بر روی تصاویر این دو طرح، با ثابت نگه داشتن زمینه و سبک رندر بررسی کنند.

این بیشترین تفاوت را در اولویت‌ها در میان مطالعه‌های «ایجاد خیابان‌ها» به همراه داشت، با 79 درصد از پیشنهاد جایگزین، و تنها 17 درصد از پیشنهاد اصلی. طبق معمول، تفکیک جمعیتی همبستگی کمی بین سلیقه معماری و سایر ویژگی ها نشان می دهد. لندنی ها کمی بیشتر از میانگین ملی از پیشنهاد مارکس و اسپنسر حمایت می کردند، اما همچنان با 72 درصد در مقابل 26 درصد از طرح تری حمایت کردند.

Create Streets اخیرا یک نظرسنجی متفاوت در مورد توسعه پیشنهادی بزرگ در لندن به نام Shoreditch Works برگزار کرد. Shoreditch Works شامل تخریب برخی از انبارهای پس از جنگ می شود که با بلوک های اداری بسیار بزرگتر به سبک معماری تجاری ویکتوریایی و هنر دکو جایگزین می شوند.

بیشتر مطالعاتی که ما به آنها نگاه کرده‌ایم هدفشان کنترل همه چیز غیر از سبک معماری است. با این حال، در این مقایسه، ساختمان های پیشنهادی به شدت بلندتر از ساختمان های موجود بودند. دیدگاه استاندارد این است که مردم از توسعه بلندمرتبه خوششان نمی‌آید، به این معنی که این مطالعه را می‌توان به‌عنوان «غرض‌دار» معماری سنتی در نظر گرفت. اما در هر مورد، بین 76 تا 78 درصد از پاسخ دهندگان، طرح پیشنهادی را به شرایط موجود ترجیح دادند. و باز هم، حمایت از این پیشنهادها در میان پاسخ دهندگان جوان تر از مسن تر کمی قوی تر بود.

به نظر می رسد اروپایی های قاره ای معماری سنتی را با حاشیه های مشابه ترجیح می دهند. در سال 2025، گروه هلندی The Aesthetic City یک نظرسنجی ترجیحات بصری در مورد ترجیحات معماری در هلند انجام داد. از پاسخ دهندگان ترجیحات خود را بین هشت جفت تصویر پرسید و نشان داد که در بین پاسخ دهندگان هلندی بین 67 تا 92 درصد، با میانگین 82 درصد، ساختمان های سنتی ترجیح داده می شود. مطالعه هلندی برای نشان دادن میزان مفید بودن هوش مصنوعی در بررسی اولویت های بصری قابل توجه است.

در همه آنها به جز یک جفت تصویر، از عکسی از یک ساختمان مدرن استفاده کردند و سپس از هوش مصنوعی برای ایجاد جایگزین سنتی استفاده کردند. این اجازه می‌دهد جفت‌های تصویر به شدت از نظر زمینه، آب و هوا و انبوه کنترل شوند.

سوال اصلی هر نظرسنجی ترجیحات بصری در مورد سبک معماری این است که آیا آن را تعمیم می دهد یا خیر. شک‌گرایان اغلب استدلال می‌کنند که وقتی عموم یک طرح سنتی خاص را بر یک طرح مدرن ترجیح می‌دهند، فقط به این دلیل است که آن طرح مدرنیستی خاص ضعیف است. آنها ادعا می کنند که یک ساختمان مدرنیست بهتر می توانست با محبوبیت ساختمان سنتی برابری کند یا از آن فراتر رود.

سوء ظن انتخاب بارگیری شده از تصاویر با این واقعیت تشدید می شود که اکثر نظرسنجی های ترجیحات بصری توسط سازمان هایی که با معماری سنتی موافق هستند، با تنها تعداد معدودی از نمونه های متقابل مانند مطالعات اولیه CABE، سفارش داده شده اند.

با این وجود، قابل توجه است که هر جفت تصویری که تاکنون بررسی شده است، نتیجه یکسانی را ایجاد کرده است. بررسی ترجیحات بصری در مورد سبک معماری هنوز در مراحل ابتدایی خود است: شاید تنها سه دوجین جفت تصویر کاملا کنترل شده تا به حال بر روی آنها نظرسنجی شده باشد، و این مطالعات با کیفیت بالا فقط در بریتانیا، هلند و ایالات متحده انجام شده است. در یک دهه، زمانی که حجم پایگاه شواهد خود را سه یا چهار برابر کنیم، قادر خواهیم بود با اطمینان بسیار بیشتری نتیجه گیری کنیم.

در حال حاضر، نتیجه گیری موقت این است که 70 تا 90 درصد از جمعیت، ترجیح آشکاری برای معماری سنتی دارند. این ترجیح به طور شگفت انگیزی با سایر ویژگی های جمعیت شناختی تغییری نکرده است. مردان، جوانان، و شاید افراد ثروتمندتر تمایل بیشتری به معماری مدرن دارند، اما این روندها مشخص نیستند. هر گروه جمعیتی طرفدار طراحی سنتی است: مردان و زنان، پیر و جوان، ثروتمند و فقیر.

اگر این درست باشد، معمای بزرگتری به چشم می خورد. تقریبا هر مدرسه معماری در جهان منحصرا سبک های مدرنیستی را آموزش می دهد و احتمالا بیش از 99 درصد معماران منحصرا در آنها تمرین می کنند. در بریتانیا از دهه 1950 به ندرت یک کمیسیون عمومی به سبک سنتی وجود داشته است، و تنها تعداد کمی از کمیسیون های تجاری و سازمانی وجود دارد. به جز در بازار مسکن خصوصی، سبک های سنتی برای هفت دهه تقریبا منقرض شده اند.

اگرچه در برخی موارد می توان این را با قوانین برنامه ریزی ضد سنتی توضیح داد، اما روند گسترده هنوز در حوزه های قضایی مشهود است که سیستم های کنترل توسعه آنها از نظر سبکی خنثی هستند.

به عبارت دیگر، به نظر می‌رسد که یک واگرایی مرموز بین ترجیحات اعلام شده و آشکار مردم وجود دارد. چرا سبک هایی را سفارش می دهیم که می گوییم دوست نداریم؟ چندین احتمال جالب وجود دارد. اما بررسی آنها باید منتظر آینده باشد.

رابرت کولک (Robert Kwolek) یک طراح ارشد معماری در Create Streets است.