اگرچه "Critters" نامه ای عاشقانه به ترسناک اوایل دهه 1980 است، اما ما واکنش شخصی تری داشتیم.

Critters، یک ویژگی لو-فای از سال 1986، برای دو چیز ساخته شد: ترساندن و خنده. و بنابراین، 40 سال بعد، این تقصیر فیلم نیست که با تماشای آن، احساس کاملا متفاوتی را احساس کردم: شرمندگی.

برای هیچکس در فیلم خجالت آور نیست، توجه داشته باشید. همانطور که در مورد آن بحث خواهیم کرد، Critters ممکن است به نوعی شیک باشد، اما این چیزی است که در مورد آن دوست داشتنی است. همچنین یک نامه عاشقانه به سینمای آن دوران است، با اشاره به همه چیز از Ghostbusters و Poltergeist تا Halloween و Alien. نه، خجالت من از این واقعیت ناشی می‌شود که قبل از تماشای مجدد فیلم در این هفته، آن را در فهرست بسیار کوتاهی از فیلم‌هایی قرار می‌دادم که من را در کودکی می‌ترسیدند. و حالا که دوباره آن را دیده‌ام، این شاید شرم‌آورترین چیزی باشد که تا به حال گفته‌ام.

کریترز که امسال چهلمین سالگرد خود را جشن می گیرد، نویسنده و کارگردانی مشترک آن استفان هرک بود، که بلافاصله پس از آن، فیلم های Bill & Ted's Excellent Adventure، Don't Tell Mom the Babysitter's Dead، و The Mighty Ducks، آن را دنبال کرد. یک اجرا واقعا باورنکردنی که ارزش توجه دارد.

این فیلم درباره گروهی از موجودات است که در فضا اسیر شده‌اند، اما با انتقال به یک سیارک زندانی فرار کرده و در نهایت به زمین می‌رسند. در آنجا، آنها یک شهر کوچک کانزاس را می بلعند و وحشت می کنند. این موجودات که به آنها Critters گفته می‌شود، توپ‌های خز سیاه و کوچکی هستند که به اندازه یک توپ بسکتبال می‌چرخند و مردم را با دهان پر از دندان‌های تیز می‌خورند.

و در حالی که Critters این اسطوره کیهانی بزرگتر را برای شروع آن دارد، واقعا، فیلم بیشتر در چند مکان کلیدی و محدود به زمین می گذرد. کریترها در مزرعه‌ای فرود می‌آیند که متعلق به براون‌ها است، خانواده‌ای که عمدتا از طبقه متوسط ​​معمولی هستند. جی، پدر (بیلی گرین بوش)، فقط می خواهد آن شب به مسابقات بولینگ خود برسد. مادر، هلن (دی والاس)، وقتی بچه هایش صبحانه نمی خورند عصبانی می شود. سپس دختر نوجوان آوریل (نادین ون در ولده) که بیشتر به ماشین دوست پسرش (بیلی زین) علاقه مند است تا مدرسه و پسر براد (اسکات گرایمز) که برای سرگرمی مواد منفجره می سازد.

تا زمانی که کریترها از راه برسند، آن‌ها کاملا مرتبط و کلیشه‌ای هستند.

اولین چیزی که بعد از افتتاحیه بلندپروازانه Critters متوجه شدید این است که در فیلمی که کمتر از 90 دقیقه طول می کشد، حدود 30 دقیقه طول می کشد تا Critters واقعا شروع به نمایش کند. در آن زمان، ما چیزهای زیادی در مورد خانواده براون و هموطنان شهر کانزاس می آموزیم. شاید خیلی زیاد باشد، زیرا برخی از شخصیت‌های تثبیت شده واقعا کاری به خارج از دویدن، ترسیدن و شاید خوردن ندارند. کلانتری با بازی ام امت والش بی فایده است. دستیار او با بازی لین شای، افسانه ترسناک، چیزی اضافه نمی کند.

و در حالی که فیلم برای عجیب و غریب شهر دوست‌داشتنی، چارلی (دان کیث اوپر) سود بزرگی را رقم می‌زند، هرگز محقق نمی‌شود.

پس از شروع قتل، فیلم اساسا به دو قسمت تقسیم می شود. این فیلم Critters در مقابل براون ها است که منجر به برخی صحنه های اکشن ترسناک و سرگرم کننده می شود، از جمله چندین صحنه که براد از گریمز لحظات قهرمانی فوق العاده ای را دریافت می کند. و سپس داستان دو شکارچی جوایز است که توسط زندان فضایی استخدام شده‌اند و به زمین رسیده‌اند تا جانوران را بیابند و نابود کنند. این خط داستانی با موجودات بیگانه ای که اکنون شبیه انسان هایی هستند که اشیاء اطراف شهر را نابود می کنند و باعث هرج و مرج عمومی می شوند، همه چیز را کند می کند.

این به نوعی خنده دار است و به مردم شهر کاری برای انجام دادن می دهد، اما بیشتر شما فقط می خواهید به Critters برگردید.

حالا، همانطور که در بالا ذکر کردم، به دلایلی این فیلم واقعا من را در کودکی می ترساند. چیزی در مورد خود موجودات و سرعت، انطباق و اشتهای آنها باعث شد راه اشتباهی به من وارد شود. من حتی یک خاطره احشایی داشتم از اینکه یک جانور به توالت می رفت، شخصی روی آن توالت نشسته بود، و کریتتر آن شخص را در قنداق گاز می گرفت. با این حال، در حالی که یک مخلوق در این فیلم به توالت می رود، نیش زدن لب به لب اتفاق نمی افتد. من باید یکی از دنباله های متعدد Critters را که بعدا منتشر شد تماشا می کردم. معلوم شد از فیلم اشتباهی می ترسیدم.

به علاوه، حتی اگر آن لحظه اتفاق افتاده باشد، در نگاهی به گذشته، هیچ چیز ترسناکی در مورد Critters وجود ندارد. اول، همانطور که گفتم، آنها در بخش بزرگی از فیلم نیستند. سپس، حتی زمانی که آنها هستند، به مقدار کم مورد استفاده قرار می گیرند و کشتن آنها نسبتا آسان است، به خصوص با تفنگ ساچمه ای براون. آنها گاز می گیرند، معلول می کنند و باعث خرابی می شوند، اما خیلی ترسناک نیستند. این فقط من در 40 سالگی ام این را نمی گویم. فکر می کنم یک بچه چهار ساله هم ممکن است موافق باشد.

با این حال، چیزی که من متوجه شدم این بود که چگونه Critters در سال 1986 مانند بهترین فیلم های علمی تخیلی و ترسناک محبوب آن دوران بازی می کند. خود موجودات اساسا فقط گرملین‌ها بدون Gizmo هستند. براون ها یک گربه دارند که باید در تمام طول آن ایمن نگه دارند، مانند فیلم بیگانه. تمرکز بر خانواده و انتخاب دی والاس به عنوان مادر، E.T. به یاد داشته باشید، و کریترها حتی یک E.T می خورند. عروسک در یک نقطه سایه هایی از Poltergeist در خانه وجود دارد، عکس های POV که ما را به یاد هالووین می اندازد، و لوگوی بولینگ پدر اشاره ای به Ghostbusters است.

می‌توانید ببینید که چرا این فیلم ساخته شد و چرا آنقدر خوب عمل کرد که دنباله‌های آن را دریافت کرد. این هوشمندانه است و کار می کند، حتی اگر خیلی ترسناک نباشد.

در هر صورت، بزرگترین مشکل فیلم این است که چقدر باز و مبهم داستانی را که در ابتدا تنظیم می کند، رها می کند. چرا کریترها دستگیر شدند؟ چه کار کردند؟ اهل کجا هستند؟ مطمئنا برخی از این سؤالات در عاقبت‌ها پاسخ داده می‌شوند، اما من هنوز به آن‌ها بازنگری نکرده‌ام.

با این حال، اساسا، اگر به دنبال یک فیلم ترسناک هستید که چند پله بالاتر از دروازه باشد و دارای مقدار مناسبی از تهوع باشد، اما نه خیلی ترسناک، Critters کار می کند. فقط اجازه ندهید که خاطره آن تا آخر عمر به شما آسیب وارد کند، همانطور که برخی افراد انجام دادند.

Critters در حال حاضر برای خرید یا اجاره در اکثر سیستم عامل های دیجیتال و به صورت رایگان در Hoopla و Tubi در دسترس است.

اخبار io9 بیشتری می خواهید؟ بهترین فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را برای پخش در این ماه و همه کتاب‌های علمی تخیلی، فانتزی و ترسناک آینده که باید در رادار شما باشند، بررسی کنید.