اگر بچه های بیشتری می خواهید، کار از راه دور را آسان تر کنید

با شروع استندآپ صبحگاهی، کودک نوپایی به درون قاب سرگردان می‌شود، و جلسه همچنان به موقع شروع می‌شود. رفت و آمد هرگز اتفاق نمی افتد. طرح پیکاپ دست نخورده باقی می ماند و شام به جای قمار تبدیل به یک امر می شود. این امداد روزمره دارای یک مزیت جمعیتی است. مقاله جدیدی در مورد کار از خانه و باروری، دسترسی از راه دور را به باروری برنامه ریزی شده بالاتر و تحقق یافته بالاتر در سراسر ایالات متحده و ده ها کشور دیگر مرتبط می کند. برای دولتی که می گوید فرزندان بیشتری می خواهد، ارزان ترین و مقیاس پذیرترین اهرم در هفته کاری قرار دارد.

محافظه کاران باروری را به یک نگرانی اصلی تبدیل کرده اند و استدلال می کنند که نرخ پایین زاد و ولد ثبات اجتماعی و قدرت اقتصادی بلندمدت را تهدید می کند. مؤسسه مطالعات خانواده این افزایش را از طریق پوشش خود از لحظه پروناتالیسم آمریکایی دنبال کرده است. با این حال، انرژی سیاسی به سمت راه‌حل‌های گران‌قیمت و دشوار پیش می‌رود. کار از راه دور چیزی نادرتر را ارائه می دهد: تغییر ساختاری که هزینه های روزانه تربیت فرزند را بدون نیاز به سیستم مزایای جدید گسترده کاهش می دهد. به همین دلیل است که رویکرد ترامپ به کار از راه دور تناقض شدیدی ایجاد می کند.

رهنمودهای فدرال در سال 2025 از طریق دستورالعملی که خواستار بازگشت حضوری به کار بود، تلاش برای بازگرداندن کارگران به محل کار را تقویت کرد. شما می‌توانید از مسئولیت‌پذیری مدیریتی حمایت کنید و هنوز هم این معاوضه را تشخیص دهید: وقتی دولت هنجارهای اداری سفت و سخت را مدل‌سازی می‌کند، به کارفرمایان و کارگران نشان می‌دهد که انعطاف‌پذیری یک تجمل است تا یک ابزار. مقاله "کار از خانه و باروری" اعدادی را در مورد آنچه خانواده ها قبلا احساس کرده اند قرار می دهد. نویسندگان تخمین می زنند که سیاست های کار از خانه 8.1 درصد از باروری ایالات متحده را تشکیل می دهد - حدود 291000 تولد در سال تا سال 2024.

نویسندگان همچنین هنگامی که هر دو شریک به کار از خانه دسترسی دارند، تأثیرات بزرگتری پیدا می‌کنند: یک برنامه زمان‌بندی انعطاف‌پذیر کمک می‌کند، دو برنامه انعطاف‌پذیر کل سیستم عامل خانواده را تغییر می‌دهد. مکانیسم ثابت می ماند. کار از راه دور زمان را برمی‌گرداند و زمان تشکیل خانواده را هدایت می‌کند. بازنگری در ژانویه 2026 از مطالعه دفتر ملی تحقیقات اقتصادی "چرا باروری در کشورهای با درآمد بالا اینقدر پایین است؟" استدلال می‌کند که باروری کم مدرن بیش از قیمت‌ها و چک‌های حقوق منعکس می‌کند.

کار از راه دور بر هر علتی غلبه نمی‌کند، اما اصطکاک‌هایی را که فرزندان دوم و سوم را مسدود می‌کند، از بین می‌برد: ساعات رفت‌وآمد، برنامه‌های حمل‌ونقل شکننده، و صخره شغلی که به والدینی که مدیر تدارکات پیش‌فرض می‌شود، برخورد می‌کند. در مقابل، سیاست پروناتالیستی مرسوم معمولا به معنای هزینه‌های عمومی کلان برای دست‌آوردهای اندک است. کشورهای سازمان همکاری اقتصادی و توسعه در سال 2021 به طور متوسط ​​2.35 درصد از تولید ناخالص داخلی را برای مزایای خانواده هزینه کردند، در حالی که ایالات متحده کمتر از یک درصد از تولید ناخالص داخلی را بر اساس هزینه های مزایای خانواده هزینه کرد.

مطابقت با مقیاس اروپایی به معنای گسترش دائمی مالی است. حتی تحقیقاتی که پیوندهای مثبتی بین هزینه‌ها و باروری پیدا می‌کند، آن‌ها را به قیمت‌های بزرگ مرتبط می‌کند، مانند تخمینی که ۱ درصد تولید ناخالص داخلی اضافی در برنامه‌های دوران کودکی با حدود ۰.۲ فرزند اضافی برای هر زن در مخارج دوران کودکی مرتبط است. طرح‌های درمان باروری با همان واقعیت بودجه مواجه هستند. در دستور IVF 2025 دولت ترامپ، 12000 تا 25000 دلار در هر دوره ذکر شده است.

این ساختار هزینه پوشش گسترده را از نظر سیاسی و مالی بحث برانگیز می کند، حتی برای رهبرانی که صادقانه خواهان تولد بیشتر هستند. مقیاس کار از راه دور متفاوت است زیرا بر اساس بودجه فعلی کارفرما و زیرساخت دیجیتال مدرن است. اقتصاددانان تخمین می زنند که 37 درصد از مشاغل ایالات متحده را می توان به طور کامل در خانه انجام داد و شواهد نشان می دهد که کار از راه دور بسیار بالاتر از هنجارهای قبل از 2019 باقی مانده است. در صورت امکان، انعطاف پذیری باعث افزایش ماندگاری، گسترش استخرهای استخدام و کاهش بار رفت و آمد می شود و مزایایی بسیار فراتر از باروری به این سیاست می دهد.

هر محافظه کار درست اندیشی که باروری را در اولویت قرار می دهد، باید تسهیل کار از راه دور را در اولویت قرار دهد. این احتمال را افزایش می‌دهد که زوج‌ها برنامه‌های خود را بدون ایجاد یک دولت جدید به فرزند تبدیل کنند. Gleb Tsipursky، Ph.D.، به عنوان مدیر عامل مشاوران آینده کار، Disaster Avoidance Experts خدمت می کند و «روانشناسی پذیرش هوش مصنوعی در کار: از مقاومت تا نتایج» و «ChatGPT برای رهبران و تولیدکنندگان محتوا» را نوشت.